🚩 آرمیتا جان خداحافظ!

قتل حکومتی زنان در ایران به شکل سیستماتیک ادامه دارد!

حکومت زن کش نمیخوایم
شما قاتلید
بیش از آرمیتا، بسیاری از ما را کشتید: ژینا، نیکا، ندا، هستی، سارینا، ستاره، زهرا...
ما از شما بیزاریم
ما از شما متنفریم
خشم ما اما روزی سلاح خواهد شد چون خشم ما قدرت اش از سرکوب شما بیشتر است
قدرت ما از جمهوری ای که از خون زنان و کودکان ارتزاق می کند، بیشتر است.

ملت متحد شکست نخواهد خورد
حلقه آهنین همبستگی زنان جمهوری اسلامی را نابود خواهد کرد

#آرمیتا_گراوند

@collective98

🚩 #منیژه_صدیقی یکی از زنان معترض و از اعضای گروه "جنبش خودجوش زنان معترض افغانستان"، از روز هفدهم ماه میزان، از مربوطات کارته نو شهر کابل، توسط #طالبان بازداشت و زندانی شده است.

🔻 این در حالیست که ندا پروانی همراه کودک و همسرش در تاریخ ۲۸ سنبله و ژولیا پارسی نیز در تاریخ ۵ میزان توسط این گروه از شهر کابل بازداشت شدند و تا هنوز در زندان این گروه به سر می برند.

🔻جامعه جهانی و سازمان های حقوق بشری که دست نشانده کشورهای امپریالیستی، مخصوصا امریکا هستند، نه تنها سرنوشت زنان و توده ها برای شان مهم نیست بلکه همیشه زنان، اطفال و توده ها را قربانی سیاست های کثیف شان کرده و می کنند.
ما این را دو سال پیش، در معامله سرنوشت زنان و مردم ستم کش افغانستان با طالبان دیدیم
و این روزها در تآیید قتل عام مردم بی دفاع غزه به دست اسرائیل می بینیم!
بر ما و مخصوصا بر ما زنان، شرم ‌و عار است، اگر بازهم برای نجات از دستِ گروه به قدرت رسانده خودشان (طالب) از این سازمان های امپریالیستی طلب نجات و کمک کنیم.

#نه_به_طالبان
#نه_به_امپریالیسم
#سرنگونی_انقلابی
#جامعه_عاری_از_ستم_و_استثمار

@collective98
@hashtemars

🚩 جنایت های جمهوری اسلامی نظامی مردانه علیه زنان ادامه دارد:
صدور احکام سنگین برای زنانی که معترضند و نه میگویند!

#سپیده_رشنو یکی از بیشمار زنانی است که با محکومیت سنگین قضایی از سوی حکومت ضدرن اسلامی ایران مواجه شده است.

@collective98

🚩 جودیت باتلر درمورد فلسطین

باتلر به عنوان یک فیلسوف یهودی بارها و بارها پیشتر به دلیل نقد صیهونیسم و استعمار فلسطین به یهود ستیزی متهم شده است.

در این بخش از مصاحبه، که کامل آن را با ترجمه به زودی منتشر می کنیم، باتلر از نسل کشی فلسطینیان و کشتار سیستماتیک آنان حرف می زند.

ترجمه از مهران زنگنه (ارسالی به کلکتیو):

آنچه ما ‌می‌بینیم یعنی کشتن غیر نظامیان فلسطینی تلفات جنگی، نوعی محصول فرعی جنگ نیست! این غیرنظامیان عامدا هدف قرار داده می‌شوند. هدف قرار دادن غیرنظامیانی که متعلق به گروه خاصی، به لحاظ قومی، نژادی هستند، عملی نسل کشی تعریف شده است. این چیزی است که ما می‌بینیم.

ما بایستی همه به پا خیزیم و اعتراض بکنیم و خواهان پایان نسل کشی باشیم. این حقیقت دارد که من چند عریضه‌ را امضاء کرده‌ام، یکی از آنان خواهان آتش بس فوری است. این حداقل است. اما در واقع، این قهر، قهری است متعلق به قهر طولانی، قهر ۷۵ ساله است که بواسطه‌ی جابه جائی سیستماتیک، کشتار، حبس، دستگیری، سرقت زمین، و زندگی نشان خورده است. ما نیاز به یک راه حل کاملتر سیاسی برای وضعیت داریم. تا زمانیکه فلسطین آزاد و مردم در فلسطین قادر به زندگی به عنوان شهروند یا فاعل سیاسی در جهان نباشند، تا زمانیکه آنان قادر به حکومت بر خود در یک دموکراسی نباشند، قهر ادامه خواهد داشت و ما خواهیم دید قهر ساختاری چنین شکلی از مقاومت را تولید می‌کند.

@collective98

🚩 زندگی فلسطینیان اهمیت دارد

مصاحبه جودیت باتلر در مورد نسل کشی در غزه (ویدیو بالا)

مترجم: مهران زنگنه

بخش اول

بخشی از مقدمه مترجم:

باتلر فیلسوف یهودی-آمریکائی به خاطر نظریه‌ «تعیین گفتمانی جنس» در چارچوب نظریات جنسیت بسیار مشهور است. صرفنظر از منازعات و مواضع فلسفی او که در اینجا به آنان توجه نمی‌شود، باتلر موضعی نسبتا رادیکال در مورد حل منازعه‌ی فلسطین-اسرائیل دارد. او دولت اسرائیل را یک دولت مهاجر-کلونیال settler colonial state می‌داند که بسیاری، منجمله پترا ویلد، یکی از کارشناسان مسئله‌ی فلسطین در آلمان، آن را صورتبندی کرده‌اند.

در این مصاحبه همانطور که دیده خواهد شد، باتلر از موضعی انسان‌دوستانه و یک یهودی روشن‌اندیش خواهان پایان نسل کشی ای می‌شود که در جریان است. به او علیرغم یهودی بودنش برچسب آنتی-سمیت یا یهود ستیز زده شده است. این برچسب منجمله به فوئرباخ، مارکس، شکسپیر (در تاجر ونیزی) نیز زده شده است! امروز در آلمان (و اروپا) این برچسب نخ‌نما شده است و جز در سطح مقامات یا در سطح رسمی از حیض انتفاع افتاده است. در آلمان به جرئت می‌توان گفت با این برچسب، دیگر کمتر مخالفت با نظرات راسیستی و یا وجه راسیستی در نظرات دیگران مطرح می‌شود، تا مخالفت با وجه سیاسی اظهار نظرات! از این برچسب در آلمان (اروپای غربی) برای محدود کردن آزادی بیان به طور خاص در مورد صهیونیسم و دولت اسرائیل استفاده می‌شود. انتقاد به این دو در آلمان از موضع سیاسی غیر راسیستی (همچون موضع باتلر) با اینکه ادعای آزادی بیان می‌شود و در سطح رسمی/قانونی (روی کاغذ) تضمین شده است، در سطح علنی بدون پذیرش خطر منجمله از دست دادن کار غیر ممکن است. تا کنون ندیده یا نخوانده‌ام در آلمان (یا اروپای غربی) همچون در ایران کسی را به خاطر نظراتش دستگیر بکنند، اما خطر اخراج از محل کار، انفصال از خدمت، طرد، منع سخنرانی و غیره، منتقدانی از این دست را تهدید می‌کند.

قطعاتی از ترجمه مصاحبه:

🔻خوب، بگذارید به سادگی بگویم هر کسی که در این برنامه در مورد فلسطینی‌ها صحبت کرده، واژه‌ی نسل کشی را به کار برده است. من فکر می‌کنم ما نیاز به جدی گرفتن کامل این واژه داریم. چرا که این لغت وضعی را توصیف می‌کند که در آن انبوه ساکنین هدف قرار می‌گیرد، نه فقط بخش نظامی بلکه بخش غیر نظامی آن. آنان بمباران می‌شوند و به زور جابجا می‌شوند. نقشه‌هائی برای جابجائی یا با خاک یکسان کردن مطلق غزه کشیده شده‌اند.

🔻آنچه ما ‌می‌بینیم یعنی کشتن غیر نظامیان فلسطینی تلفات جنگی، نوعی محصول فرعی جنگ نیست! این غیرنظامیان عامدا هدف قرار داده می‌شوند. هدف قرار دادن غیرنظامیانی که متعلق به گروه خاصی، به لحاظ قومی، نژادی هستند، عملی گنوسیدی تعریف شده است. این چیزی است که ما می‌بینیم.

🔻ما بایستی همه به پا خیزیم و اعتراض بکنیم و خواهان پایان گنوسید باشیم. این حقیقت دارد که من چند عریضه‌ را امضاء کرده‌ام، یکی از آنان خواهان آتش بس فوری است. این حداقل است. اما در واقع، این قهر، قهری است متعلق به قهر طولانی، قهر ۷۵ ساله است که بواسطه‌ی جابه جائی سیستماتیک، کشتار، حبس، دستگیری، زمین به سرقت رفته، خسارت به زندگی‌ها خصلت‌نمائی می‌شود. ما نیاز به یک راه حل کاملتر سیاسی برای وضعیت داریم. تا زمانیکه فلسطین آزاد و مردم در فلسطین قادر به زندگی به عنوان شهروند یا فاعل سیاسی در جهان نباشند، تا زمانیکه آنان قادر به حکومت بر خود در یک دموکراسی نباشند، قهر ادامه خواهد داشت و ما خواهیم دید قهر ساختی چنین شکلی از مقاومت را تولید می‌کند.

متن کامل مصاحبه را دراینجا بخوانید: https://bit.ly/3Mq1txz

@collective98
collective98@riseup.net

🚩 یکم نوامبر، روز جهانی #کوبانی گرامی‌باد

یک نوامبر روزی است برای بیاد آوردن مقاومت‌ها و مبارزات مردمی که همزمان در برابر چند نیروی ارتجاعی و اشغالگر ایستادند و توانستند با فداکاری ها و جان‌فشانی‌های زیاد، شهرشان را از چنگال اسلامگراهای داعش در بیاورند و جلوی قتل عام وسیع مردمشان را بگیرند.

زنان نقش پررنگ فعالی در آزادسازی #کوبانی داشتند و نشان دادند که مقاومت جنسیت نمی‌شناسد. شعار #ژن_ژیان_ئازادی بارها در کوبانی طنین‌انداز شد و به چراغ راه زنان مبارز کورد روژآوا بدل گردید، شعاری که در تداوم همین مبارزه به ایران رسید.

آنها میراث گرانبهایی برای مردم کورد، منطقه و جهان، و برای زنان، بجا گذاشتند که پاسداری از آن مسئولیت جمعی همه ماست، به ویژه در روزهایی که #روژآوا از نو زیر آتش بمباران #اشغالگران_ترکیه است که با همدستی اسلامگراها کمر به نابودی #روژآوا و تغییر ترکیب جمعیتی آن و الحاقش به ترکیه بسته‌اند، تا به زعم خودشان جنبش کردها هم در ترکیه و هم در روژآوا را سرکوب کنند.

اما جواب مبارزان کورد همواره این بوده:
#مقاومت_زندگی_است، ما تا آخرین نفس در برابر اشغالگران خواهیم ایستاد!

@collective98

🚩 حکایت سلطه، سود و نسل‌کشی

نگاهی به آخرین اثر مارتین اسکورسیزی

کلکتیو ۹۸

قطعاتی از متن:

🔻 «قاتلان ماه گُل» (Killers of the Flower Moon)، فیلم آخر مارتین اسکورسیزی توجه و نظر مثبت اکثر منتقدان را به خود جلب کرده و تماشاگران به ویژه در آمریکا از آن استقبال کرده‌اند. فیلمی که سه ساعت و نیم به درازا کشد می‌تواند از جلب مخاطب انبوه جلوگیری کند و یک پوئن منفی تلقی شود اما اغلب تماشاگران این سه و ساعت نیم را ظاهراً تحمل کرده‌اند و کمتر کسی به علت طولانی بودن حوصله‌اش سر رفته و سالن را ترک کرده است. فیلم پر است از «مناظر عظیم» و بازیگران صاحب‌نام؛ کلوزآپ‌‌‌ها و حرکات دلنشین دوربین؛ و کوبش مداوم طبل بومیان در موسیقی متن که انگار گوشزد می‌کند این فیلم پر سر و صدا طبل توخالی ست.

🔻 فیلم پر از چهره‌های بومی است؛ بخش نسبتا قابل توجهی از دیالوگ‌ها نیز به زبان قبیله اوسه‌یج بیان می‌شود؛ حتی دی کاپریو و دی نیرو برای ایفای نقش خود در سطحی این زبان را فراگرفته اند؛ اما نقش بومیان در سناریو از همان چارچوب قدیمی هالیوود یعنی سیاهی‌لشکر فراتر نمی‌رود. سیاهی لشکری که در فرمت جدید هالیوود، چهره و دیالوگ دارد، «وحشی» نیست، اما همچنان منفعلانه کشته می‌شود. خشونت استعمارگران سفید به بومیان استعمارشدگان تصدیق می‌شود اما این دومی همچنان فاقد عاملیت هست و به عنوان «قربانی» بازنمایی می‌شود. اگر در وسترن‌ها گاهی رنگ به چهره می‌کشید و جیغ می‌زد و تیر از چله کمان پرت می‌کرد و دلیجان آتش می‌زد، در نسخه جدید پشم و پیله‌اش ریخته و به یک قربانی بی‌دفاع و ترحم برانگیز تبدیل شده است. در لحظاتی از فیلم، بیننده عمیقاً و مشتاقانه انتظار دارد که شخصیت‌های بومی داستان، به ویژه شخصیت اصلی زن (مولی کی‌ل Mollie kyle با بازی لی لی گلدستون) به این‌همه جنایت، بی‌عدالتی، و تزویر واکنش نشان دهند و این دور باطل را بشکنند؛ اما جز بی‌تحرکی و انفعال و همسازی بومیان با ستم چیزی نصیب مخاطب نمی‌شود. نمایش اسکورسیزی حتی حس دل‌به‌هم‌خوردگی و تنفر از تسلیم و انفعال را هم در بیننده دامن نمی‌زند. فقط یک جمله در مغزت می‌پیچد: همین است که هست!

🔻 در صحنه آغازین قاتلان ماه گل نفت با فشار زمین را می‌شکافد و فواره می‌زند. لکه‌های سیاه غلیظ بر تن برهنه بومیانی می نشیند که دور فواره نفت می‌چرخند و رقص شادی می‌کنند. این می‌تواند نمادی باشد از لکه‌دار کردن یا پوشاندن روال »طبیعی» و سادگی زندگی مردمان توسط سرمایه. هجوم سرمایه‌داری پیشاپیش زیستگاه و منابع زندگی این بومیان را غصب کرده و بخش بزرگی از آنان را کشتار کرده یا به بند کشیده است. اما شانس در خانه‌شان را می‌زند و سرمایه‌دار می‌شوند، انگار در قماری ناخواسته شرکت کرده باشند. سرمایه‌داری قوانین خود را دارد. یکی از آن‌ها، مالکیت خصوصی فردی است. شالوده‌ای برای منافع فردی و رقابت و فردگرایی و گرایش جامعه به اتمیزه شدن. اوسه‌یجی‌های سرمایه‌دار شده نیز در قالب فرد و خانواده‌ در حال تقسیم شدن به واحدهای مجزا هستند. آنچه آن‌ها را به ربط می‌دهد دیگر منافع عمومی، انگیزه‌ها و ارزش‌های جمعی و مشترک نیست. فرهنگ مشترک‌شان پیشاپیش ضربه خورده است؛ سرزمین مشترک‌شان به بازار سرمایه‌ای نفت تبدیل شده است؛ زبان مادری آخرین سنگر و پناهگاه قبیله است اما دیگر حریم ندارد چرا که سلطه‌گران فرصت‌طلب به این ابزار هم چنگ انداخته‌اند و بومیان را به این زبان فریب می‌دهند. حالا فقط سایه قتل‌های زنجیره‌ای مرموز است که بومیان لکه‌دار منفرد را به هم ربط می‌دهد.

متن کامل را دراینجا بخوانید:https://bit.ly/3FG7KBF

@collective98
collective98@riseup.net

🚩 کلاف
(انیمیشنِ کوتاه)

نویسنده و کارگردان: ملیحه غلام‌زاده
تهیه‌کننده: سید جواد حسینی‌نژاد
طراحِ کاراکتر و فضا، استوری‌بورد، استوری‌ریل، انیمیت، رنگ، کامپوزیت: ملیحه غلام زاده
آهنگ‌ساز: هومن راد
صداگذاری: علی قاسمی
تدوین: ناصر فکور
جلوه‌های بصری: سجاد صبور
پوستر: جمال رحمتی
سالِ تولید: ۱۳۹۷ خورشیدی (۲۰۱۹)

كلاف روایتی از بی‌خانمان‌شدگانِ #جنگ است با همه‌ی یادداشته‌ها و دل‌بستگی‌هایی که باید گذاشت و گذشت. زندگی و تلاش برای زنده ماندن در مرزهای جغرافیایی امید و افسردگی. آن‌چه ما را به یک آب و خاک می‌دوزد و هر دم پاره و نادیده گرفته می‌شود.

در روزهایی که جنگ زندگی هزاران #فلسطینی را نابود و شمار بالایی از آنها را آواره کرده، این انیمیشن بیاد می آورد نه تنها ویرانی های بیرونی را، بلکه آن حجم تخریبی که در وجود آدم های جنگ زده اتفاق می افتد و به هیچ شکل قابل جبران نیست. بازگرداندن کرامت انسانی به فلسطینیان به شرطی ممکن است که جنگی که استعمارگر و آپارتاید اسرائیل بیش از هفتاد سال است بر مردم #فلسطین تحمیل کرده متوقف و فلسطین آزاد شود.

@collective98

🔴 سالگرد جمعه‌ی خونین خاش

یک سال پیش در چنین روزی، در ۱۳ آبان ۱۴۰۱، جمهوری اسلامی جمعه‌ی خونین دیگری در بلوچستان رقم زد. حدود یک ماه پس از قتل عام ۸ مهر در زاهدان، مبارزان خاش خیابان را در نوردیدن و نشانگان سرکوب را به آتش کشاندند و در پاسخ مزدوران انقلابیون را به گلوله بستند. با وجود گذشت یک سال هنوز بسیاری از ابعاد کشتار خاش پنهان مانده، به شکلی که برخی منابع بلوچ شمار شهدای این روز ۱۸ نفر برآورد می‌کنند در صورتی که هویت ۱۱ تن از آنان احراز شده است. از آمار مجروحان نیز اطلاع دقیقی در دسترس نیست. فشارها و تهدیدهای نهادهای امنیتی باعث شده تصویر و نام برخی از این شهدا مشخص نگردد. ماموران جمهوری اسلامی، به مانند جمعه‌ی خونین زاهدان، از پیش برای این کشتار آماده بوده و مامورانی که از پیش بر پشت بام فرمانداری مستقر شده بودند، مبارزان در خیابان و مقابل فرمانداری را هدف قرار دادند. چندی از معترضان نیز که از جمعیت جدا افتاده بودند، به شکل عجیبی کشته شدند و پیکر بی‌جانشان روز بعد در اطراف شهر توسط مردم محلی پیدا شد. یکی از آنها یاسر بهادرزهی، نوجوان ۱۷ ساله‌ی دارای معلولیت شدید بود که جسد بی‌جانش خون‌آلودش روز بعد در بیابان پشت فرمانداری توسط مردم یافت شد.

هویت چندی از شهدای جمعه‌ی خونین خاش:
۱- یونس میربلوچزهی، ۲۳ ساله و ساکن نازیل
۲- محمد شه بخش (میربلوچزهی)، ۲۱ ساله، ساکن بیت آباد (دانشجوی دانشگاه آزاد خاش)
۳- عظیم محمودزهی، ۳۸ ساله
۴- سعيد سهراب‌زهی
۵- صادق آرامش (براهویی)، ۳۰ ساله
۶- علی کرد کلاهوری (مرادزهی)، ۲۵ ساله
۷- عبدالملک شهنوازی (کمالخان زهی)
۸- رحیم‌داد شهلی‌بر
۹- مبین میرکازهی، ۱۴ ساله،
۱۰- یاسر بهادرزهی، ۱۷ ساله، دارای معلولیت
۱۱- کامبیز ریگی، ۱۶ ساله

#جمعه_خونین_خاش
#خاش
#بلوچستان
#جمعه_خونین_زاهدان
#ماهو_بلوچ
#قیام_ژینا
#جنین_زند_آجوئی
@sarkhatism

🚩 تظاهرات در #پاریس در حمایت از مردم #فلسطین و در محکومیت جنایت های آپارتاید #اسرائیل

علی رغم باران و هوای سرد، و با اینکه هفته های گذاشته پلیس شمار زیادی را بخاطر حضور در تظاهرات (غیرقانونی) جریمه و تهدید و بازداشت کرده بود، و با اینکه هنوز تظاهرات به حرکت نیفتاده، جمعیت انبوهی در محل تظاهرات حاضر شده اند.



@collective98

🚩 #قاسم_آبسته زندانی عقیدتی کُرد پس از ۱۴ سال حبس امروز یکشنبه ۱۴ آبان در زندان قزلحصار کرج #اعدام شد.

این زندانی عقیدتی پیشتر در یک روند ناعادلانه دادرسی به همراه ۶ شهروند دیگر کُرد در یک پرونده مشترک به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شده بودند.

شبکه حقوق بشر کردستان مطلع شده است،‌ این زندانی عقیدتی که روز ۷ آبان برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل شده بود امروز ۱۴ آبان اعدام شد. خانواده این زندانی سیاسی امروز در یک تماس تلفنی از سوی مسئولین زندان از اعدام وی مطلع شده‌اند.

@collective98

🚩 قتل‌عام بر روی زمین و سفیدشویی در مدیا: حمله به آمبولانس‌های حامل مجروحین در ورودی بیمارستان و دروغ‌های اسرائیلی

۱۲ آبان ۱۴۰۲، هواپیماهای اسرائیلی ۲ آمبولانس حامل مجروحین را در غزه را موشک مورد هدف قرار دادند. یکی از این امبولانس‌ها در حالی منهدم شد که در برابر ورودی بیمارستان شفا (#مستشفی_الشفا) بزرگترین بیمارستان #غزه حضور داشت. دست‌کم ۱۵ تن از مجروحان، امدادرسانان و پناهجویان حاضر در ورودی این بیمارستان به قتل رسیده و بیش از ۶۰ نفر مجروح شدند. بسیاری از این افراد کودک بودند. این آمبولانس در حالی هدف قرار گرفت که در ورودی بیمارستان و در ازدحام جمعیت متوقف شده بود و ده‌ها هزار پناهجو در بیمارستان حضور داشتند. همزمان اطراف بیمارستان اندونزیایی غزه نیز هدف بمباران قرار گرفت و چندین تن کشته و زخمی شدند.

پس از این جنایت اشکار، رسانه‌های اسرائیلی شروع به ایجاد پروپاگاندایی شنیع کردند تا به مانند بسیاری دیگر از موارد، برای جنایاتشان به کمک رسانه‌های جریان اصلی بهانه بتراشند.

اسرائیلی‌ها نوشتند که "این امبولانس‌‌ها حامل اعضای حماس بودند و حماس از آنها برای جا به جایی نیرو استفاده میکرده." آنها نوشتند و عمال رسانه‌ایشان در رسانه‌های جهانی از جمله ایران اینترنشنال از روی دستشان کپی کردند و به ناگاه همگان باور کردند که "امکان ندارد فرشته‌های تنها دموکراسی خاورمیانه به شهروندان بی‌پناه حمله کند"!
انگار نه انگار که در همین هفته‌ی اخیر صدها نفر در جریان حمله به مدارس، بیمارستان‌ها، کلیسا و مسجد، کمپ‌های آوارگان و ساختمان‌های و محلات مسکونی و حتی نانوایی‌ها توسط هواپیماهای ارتش اسرائیل سلاخی شده‌‌اند.

در پاسخ به این دروغ‌پراکنی آشکار، خبرنگاران فلسطینی و هلال احمر فلسطین طی بیانیه، متن‌ها و شواهد مستند شده بسیار ابعاد گسترده این جنایت را بیش از پیش آشکار کرده‌اند:

عصر دیروز یک کاروان از ۵ آمبولانس فلسطینی حامل مجروحان حمله‌های اخیر هواپیماهای اسرائیلی در #غزه، از بیمارستان شفا به سمت جاده ساحلی الرشید، تنها مسیر مواصلاتی اشغال نشده که شمال به جنوب غزه را وصل میکند به راه افتادند.

آنها قصد داشتند مجروحان بدحال را به سوی مرز رفح ببرند تا با انتقال احتمالی آنها به مصر، در بیمارستان‌های مصری مورد مداوا قرار بگیرند.
در ۴ کیلومتری بیمارستان، این کاروان متوجه می‌شود که جاده مصدود شده و امکان تردد وجود ندارد. بنابراین آمبولانس‌ها مجددا به سوی بیمارستان شفا تغییر مسیر میدهد. در حین برگشت در فاصله یک کیلومتری بیمارستان و در تقاطع انصار، آمبولانس هدایتگر کاروان به طور مستقیم هدف موشک قرار میگیرد، امدادگران و مجروحان داخل آمبولانس به شدت مجروح میشوند. با وقوع این فاجعه، امبولانس‌ها دیگر با سرعت به سوی بیمارستان حرکت می‌کنند. پس از رسیدن به بیمارستان، آمبولانس دیگر درست در مقابل ورودی اصلی بیمارستان شفا و در فاصله ۲ متری در ورودی و در ازدحام جمعیت مورد هدف قرار می‌گیرد. این آمبولانس حامل "نجوا توتاه" ۳۵ ساله که از ناحیه پا و سینه مورد اصابت ترکش قرار گرفته و در شرایطی وخیم به سر می‌برده بوده است. این فاجعه باعث جان باختن دست‌کم ۱۵ شهروند و مجروح شدن ۶۰ نفر دیگر می‌شود. راننده آمبولانس و شادی التیف از اعضای کادر درمان به شدت مجروح شده‌اند.

خبرنگاران فلسطینی نوشته‌اند:
حالا اسرائیلی‌ها به ما بگویند، نیروهای حماسی که هدف قرار دادند کجا هستند؟ چرا یک نفر از کشته و مجروح شدگان نظامی نبوده است؟ آنها بیایند و مدارکی را به ما و دنیا نشان بدهند که در این حمله نظامیان را هدف قرار داده‌اند؟
بیایید فرض بگیریم که آمبولانس اول حامل نظامیان بوده، چرا آنها آمبولانس دوم را هدف قرار دادند؟
و بر فرض محال که آمبولانس دوم هم حامل نظامیان بوده، چرا اسرائیلی‌ها صبر کردند تا آن به ورودی بیمارستان برسد و پیش از رسیدن آنرا هدف قرار نداند؟ چرا صبر کردند تا آمبولانس به ورودی بیمارستان و ازدحام جمعیت برسد؟ آیا این جز این است که آنها می‌خواهند با بالا بردن تعداد کشته‌ها و ناامن کردن فضای آن، نزدیک به ۶۰۰۰۰ نفر حاضر در بیمارستان را مجبور به تخلیه کنند؟ جز این است که آنها قصد تصرف کامل غزه را دارند؟
از ابتدای آغاز جنگ، اسرائیل ۲۵ آمبولانس را در غزه منهدم کرده، چرا تا کنون یک ویدئو از کشته شدن یک نظامی و یا استفاده نظامیان از این امبولانس‌ها منتشر نکرده‌اند؟

به جز این مورد، هواپیماهای اسرائیلی پیشتر بیمارستان باپتیست المعمدانی را هدف قرار دادند که صدها کشته بر جای گذاشت، طبقه سوم بیمارستان الصداقه الترکی (TIKA) نیز هدف حمله قرار گرفته بود و حالا از دسترس خارج شده است؛ دیروز نیز اطراف بیمارستان اندونزیایی غزه برای چندمین بار هدف بمباران قرار گرفت که طی این جنایت نیز چندین نفر به قتل رسیده و مجروح شده‌اند.

ارسالی به کلکتیو۹۸

@colelctive98