🚩 دیوار نویسی جوانان بلوچ در زاهدان

شب گذشته ۲۹ شهریور ماه ۱۴۰۲، جوانان بلوچ‌ همزمان با نزدیک شدن به سالگرد کشتار زاهدان اقدام به دیوار نویسی با شعار در زاهدان کردند با نوشتن:

«هشتم مهرماه نه فراموش می کنیم نه میبخشیم»

#علیه_فراموشی
#جمعه_خونین_زاهدان
#کشتار_مردم_بلوچستان
#ستم_ملی

@collective98

🚩 گزارشی کوتاه از توحش دستگاه سرکوب در برخورد با معترضین در شهرهای مختلف

#قیام_ژینا_ادامه_دارد
#قیام_زندگی
#ژن_ژیان_آزادی
#زن_زندگی_آزدی

@collective98

🔻 ترجمه فارسی سرود قدیمی «کردستان، آذربایجان» که بعدها مهرداد بران آن را برای اجرای ارکستر تنظیم کرد را، از نوار کاست شماره‌ی ۳ کانون موسیقی مترقی ایران (۱۳۶۱) برداشته‌ایم:

از آغاز متحد و دست در دست هم
خلق‌های‌مان همرزم و در یک سنگر جنگیدند
بهار خلق‌های‌مان در همسایگی یکی شده است
ای ارس بخند که این زندگی زیباست
کوردستان و آذربایجان برادرند.

ما صادقیم و وجدانمان پاک
این وطن و سرزمین مادری ماست
زندگی و قلب‌های‌مان یکی شده است
ای ارس بخند که این زندگی زیباست
کوردستان و آذربایجان برادرند.

صدای‌مان بلند در کوه‌ها می‌پیچد
نام‌های‌مان در دنیا و یادها ‌می‌ماند
خلق‌های‌مان هم‌نفس در تلاش و کار مشترک
صدای‌شان نیز یکی شده است
ای ارس بخند که این زندگی زیباست
کوردستان و آذربایجان برادرند.

@collective98

🚩 درباره‌ی سرودی که از اتحاد ملل تحت ستم میگوید

يولداش كوردستان، آنک کوه‌های سربلند...

اثر عليرضا نابدل (اوختاى) روشنفكر انقلابى آذربايجان و فدايى جانباخته با اجراى يعقوب ظروفچى

🔻علیرضا نابدل متخلص به اوختای، شاعر ترک‌زبان ، فعال فرهنگی و از اعضای هسته اولیه سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود. از اواخر سال ۱۳۴۴ با صمد بهرنگی، بهروز دهقانی و تعدادی دیگر از یارانشان در تهیه ضمیمه آدینه روزنامه مهد آزادی تبریز همکاری می‌کرد. در مبارزه با رژیم شاه، نابدل مانند سایر فعالان آذربایجانی و کورد و دیگر ملیت ها با مسئله ستم ملی مواجه بود. در بین ملیت های ایران، ستم ملی بسیاری را به عرصه مبارزه ی سیاسی می کشاند. مبارزه با ستم ملی در دوران رضا شاه و بعد از آن بویژه در آذربایجان و کوردستان در جریان بود، و تجربه ی حکومت ملی آذربایجان و جمهوری کردستان (۱۳۲۵) بر دوش آذربایجانی ها و کردها سنگینی می کرد. توجه علیرضا نابدل به ضرورت ارائه پاسخی کمونیستی به مسئله ملی در آن سال‌ها ستودنی بود. نابدل جزوه «آذربایجان و مسئله ملی» را نوشت و در آن بر نکاتی اساسی تاکید گذاشت. او ایران را کشوری چندملیتی و زندان ملیت‌های ستمدیده می‌دانست و خاطر نشان می‌کرد که پان ایرانیسم، پان ترکیسم، پان عربیسم و پان اسلامیسم گونه هائی از فاشیسم است. نابدل معتقد بود که : «شووینیسم ملت حاکم و ناسیونالیسم افراطی ملیت های تحت سلطه دو جنبه تضاد واحدی را تشکیل می دهند. تنها پرولتاریاست که در شرایط بسیج تمام نیروهای انقلابی خلق قادر است از عهده حل این تضاد برآید و هر دو جنبه آن را متقابلاً نابود سازد. محو ناسیونالیسم افراطی هر ملیت به طور عمده به عهده پرولتاریای همان ملت است.»

🔻در سال‌های ۴۷ – ۴۶ ضرورت مبارزه مسلحانه مورد توجه نابدل و رفقای نزدیکش قرار گرفت. در این دوره او و رفقای دیگرش گروهی را که بعداً به «شاخه تبریز» سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران معروف شد، تشکیل دادند. نابدل در جریان درگیری خیابانی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زخمی و دستگیر ‌شد. رژیم استبدادی و ضدمردمی شاه، نابدل را همراه با هشت تن دیگر از همرزمان خویش در ۲۲ اسفند ماه ۱۳۵۰ اعدام کرد.

🔻علیرضا نابدل آرزوی رهایی خلق‌ها و همبستگی انقلابی میان توده‌های همه ملل را در سر می‌پروراند و سهم خود را در مبارزه با تفرقه و خرافات ناسیونالیستی و شووینیستی که طبقات مرتجع در همه جوامع انتشار می‌دهند، با تولید آثار سیاسی و فرهنگی گوناگون ادا کرد. شعر «یولداش کوردستان» سروده نابدل بازتاب همین آرزو است. تاریخ سرودن این شعر میانه دهه چهل شمسی است. این شعر بعدها در کتاب «آذربایجان و مساله ملی»‌به سال ١٣٤٩ منتشر شد.

🔻آنک کوه‌های سربلند
که چکمه‌هاى خونین را به آن‌ها راهى نیست
و آهوانش به تیر بیگانگان گرفتار نمى‌شوند
چونان انسان کت‌بسته اسیر
در عصر مه‌آلود
نه تبسمی بر لب دارد
نه سرشکی در دیده.
و دره‌های عمیق
به عمق «هه‌ژار»
قیزیل اوزون روان در این دره‌ها
که آبش هم سرد است و هم آتشین
چنان آبى که
وقتى به خانه‌هاى ما مى‌رسد
برایمان هدیه‌اى از قلب‌هاى آتشین، انسان‌هاى محل گذرش مى‌آورد
و گردنه‌هاست و جنگل
جنگل‌هاست و درختان بید
که در غروب زیبایش
هر پرنده، هزاران داستان مى‌سراید
و با این لالایى
به خواب مى‌رود کردستان زیبا
وقتى از گردنه‌ها پایین مى‌آیم
به سان نقاشى گل زنبق است، جلگه‌های توتون.
کار مى‌کنند، پسران و دختران در تمام روز.
در ییلاق، چادر است
در چادر، چوپان.
و نی بر لب چوپان
غم مردمانش را مى‌سراید
غمى که
فرهاد را به کندن کوه بیستون وا مى‌دارد
غمى که زیبای زمان را، گل‌هاى سرزمینش را،
شیرین زیبا را به فغان مى‌آورد.
آنک کوه‌ها، سربلند
که چکمه‌هاى خونین را به آن‌ها راهى نیست
و آهوانش به تیر بیگانگان گرفتار نمى‌شوند
غروب، صخره‌ها، مبهم و بی‌صدا
نغمه‌هاى غریبانه مى‌خوانند.
و جوانان با چشمانى باز در کوه‌هایش مى‌گردند
با عشقى آتشین در قلب‌ها
همان عشقی که از قلب صلاح‌الدین شعله کشید
براى دفاع از سرزمین مادریش
و در قصه‌های رزم، شال همت بست.
این کوه‌هاى کهنسال و ساکنان سربلندش
یاور همگانند و یار ما
و از غم سرزمین آذر مى سوزیم با هم،
با تو رفیق وفادار.
دره‌ها عمیق، آب‌ها آتشین
کوهپایه و جنگل‌و جلگه و توتون
ییلاق و چادر و چوپان
غروب و پرنده و هزار داستان
کردستان است اینجا، کردستان
تا قیزیل اوزون سرافراز جارى است
تا نگاه ستاره‌ها هر شب بر این خاگ است
پر برکت باد بوستانی کە خلق کاشتە است
پایدار باد برادر ما،
کردستان.

@collective98

🚩 عکس دهه ۶۰ خاوران قروه

کجاست #خاوران

زیبا ترین رختت را بپوش
دستی به قلبت بکش
از شهر برون آی
گامی بزن و راه مشرق را در پیش گیر
اینجا از آب نما با فواره های رنگین خبری نیست
و تنها برج بلندش ساختمانی ۵ طبقه است
که کانون اوباش بسیجی ست
و در کوچه هایش بوی تن و دود و کار
همنفس گرد و غبار کودکان پا پتی است
گامی بزن از گردنه تنباکو عبور کن
ایستگاه ماشینهای اسقاطی
دلنوازترین منظره این تاول چرکین است
بعد از آن دستان کوچکی
کودکیشان را در خامی خشت می جویند
و نان بیات تلاششان را
در خون دستانشان ترید می کنند
چشمانت را نبند
پای سست مکن
راه دراز است وپُر فراز و نشیب
خشم نگاهت را با کینه در آمیز
هنوزتا مقصد گامهائی باقی است
از دور چلیپائی بر بامی روئیت می شود
و از کنار آن تا گورستان متروک باب
راهی است و خاکریزگاهی
دیواری پله پله با معجری و دروازه ای
که خدای سرمایه با نام ضحاکش
بر آن نقش بسته
پا پس مکش گامی بزن
ببین خاک تفته اش
در حصار مزدوران نعره می کشد
اینان نان را و آزادی را
برای انسانها می سرودند
و گل مشت انقلاب را
در مشت درشت مردم فریاد می زدند

اینجا خاوران است...

محمود خلیلی

۱۳۹۰ ماینز آلمان

@collective98

🚩 از روز اول مهر در جمهوری کشتار خون می چکد!

یاد برخی نفرات که دیگر در میان ما نیستند

#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#قیام_خونین_ژینا
#جمعه_خونین_زاهدان
#کیان_پیرفلک
#فرزاد_کمانگر
#ژن_ژيان_ئازادى
#زن_زندگی_آزدی

@collective98

🚩 عکس روز: تصویر ژینا امینی در دست مادر دادخواه #نوید_افکاری

#ژینا_امینی
#مادران_دادخواه
#ژن_ژیان_ئازادی
#نوید_افکاری
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#جمهوری_کشتار

@collective98

🚩 یک شهر در دفاع از حق بهداشت و درمان رایگان

در #فرانسه در شرایطی که موج بی تفاوتی در مقابل سیاست‌های نئولیبرال دولت ماکرون کشور را فراگرفته، در یک شهر کوچک با جمعیت ۷۷۰۰ نفر جمعیتی حدود ۶۰۰۰ نفر به خیابان آمده‌اند تا علیه حکم بسته‌شدن #بیمارستان دولتی شهرشان، که پیامد اصلاحات ریاضتی ماکرون است، تظاهرات کنند. بله، یک شهر کامل برای نجات بیمارستان خود بسیج شده که با خطر بسته شدن مواجه است.

این نمونه‌ای کوچک از توان جمعی مردم برای رویارویی با فروپاشی #خدمات_عمومی در کشورهایی است که هنوز حدی از این سیاست‌ها توانسته تداوم حیات داشته باشد.

#حق_عمومی_بهداشت_و_درمان_رایگان
#خدمات_عمومی
#نئولیبرالیسم_علیه_کرامت_انسانی

@collective98

🚩 اعتراض علیه سیاست های سرکوبگر ضد زن حکومتی به بچه های مقطع ابتدایی رسیده است:

_چی میخوای به رییس جمهور بگی؟
_دوست دارم همیشه بی‌حجاب باشم، لباس مدرسه نپوشم، مقنعه سرم نباشه.

_این‌ها رو می‌خوای به آقای رئیس‌جمهور بگی؟
_بله

@collective98

🚩 لشکرکشی دیکتاتور به درون دانشگاه ها و مدارس به سبک دهه ۶۰

ویدیو مربوط به پردیس مرکزی دانشگاه تهران است،
امروز ۳ مهر ۱۴۰۲


خدای امروز همان خدای دهه‌ی شصت است.

چند روز قبل لشگرکشی امنیتی استادان علیه یک دانشجو را شاهد بودیم و امروز دانشگاهي را میبینیم که حسینیه شده!

دانشجویان گورکن های این نظام استبدادی اند به همین دلیل فرمانده هراسیده و درمانده!

#دانشگاه_زنده_است
#دانشگاه_معترض_میماند
#نه
#اعتراضات_دانشجویی

@collective98

🚩 حمایت سیلویا فدریچی از سروناز احمدی

برگرفته از صفحه دیدبان آزار

سیلویا فدریچی، پژوهشگر و فعال فمینیست ایتالیایی در ویدئویی حمایت خود را از سروناز احمدی، فعال مدنی و مترجم کتاب «انقلاب در نقطه صفر» اعلام کرده است. او در این ویدئو خواستار آزادی سروناز و دیگر زندانیان سیاسی شده است و فعالان فمینیست را در دیگر نقاط دنیا به حمایت از زندانیان سیاسی در ایران فرا می‌خواند.

روز اول مهر، سروناز احمدی در زندان اوین دچار حمله عصبی پانیک شد و علی‌رغم درخپاست مکرر هم‌بندیانش تا دو ساعت از رسیدگی پزشکی محروم ماند و سپس به بهداری منتقل شد. او هفته گذشته در اعتراض به تبعید همسرش به زندان قزلحصار چند روز در اعتصاب غذا بود.

متن پیام:

بسیار دردناک است که باخبر شدم سروناز احمدی بازداشت شده و در زندان حکم سه سال و نیم حبس را می‌گذراند. او در اعتصاب غذاست چون همسرش را به همراه ۱۲ زندانی دیگر به زندانی دیگر انتقال داده‌اند. سروناز احمدی یک فمینیست پرتلاش است که با شجاعت و تعهد بسیار برای حقوق کارگران و کودکان فعالیت کرده است. و من پیوندی خاص با او دارم چون تعدادی از مقالات و کتاب‌هایی را که در این سال‌ها منتشر کرده‌ام، به زبان فارسی ترجمه کرده است. از مقامات ایرانی می‌خواهم که تمام افرادی را که برای اعتراض به کشته‌شدن مهسا (ژینا) امینی به خیابان آمدند و بازداشت شدند آزاد کنند. و هم‌چنین درخواست ویژه برای آزادی سروناز احمدی دارم، به‌خاطر زحماتش، برای ترجمه‌هایش و مهم‌تر از آن دسترس‌پذیر کردن تجربه و دانش زنان دیگر نقاط دنیا برای زنان ایرانی. چنین روح بخشنده‌ای نباید مجازات شود، بلکه باید ستایش و قدردانی شود. از طریق این ویدئو از زنان سراسر دنیا می‌خواهم که متحد شوند و آزادی سروناز احمدی و تمامی زنانی را که با شجاعت فراوان، زندگی خود را به خطر انداختند، به خیابان آمدند و برای عدالت اجتماعی مبارزه و ایستادگی کردند، مطالبه کنند. تعهد و عدالت‌خواهی این زنان باید به رسمیت شناخته شود و آنها باید فورا آزاد شوند.‌

#سروناز_احمدی
#سیلویا_فدریچی
#زن_زندگی_آزادی
#ژن_ژیان_ئازادی

@harasswatch
@collective98

🔴 #جعفر_ابراهیمی، معلم زندانی بازخرید و اخراج شد

عرفان کرم ویسی، وکیل جعفر ابراهیمی از صدور رای بدوی هیات تخلفات اداری اموزش و پروش استان تهران برای این معلم زندانی خبر داد .
بر اساس رای این هیات که بدوی و قابل اعتراض می‌باشد. جعفر ابراهیمی بخاطر شرکت در تحصن‌های صنفی، با ۲۳ سال سابقه کار رسمی اخراج و بازخرید شده است.

عرفان کرم‌ویسی در توییت خود نوشته است:

در ادامۀ فشارها بر موکلم جعفر ابراهیمی
رای هیات بدوی رسیدگی به تخلفات اداری اداره کل آموزش پرورش استان تهران مبنی بر بازخرید خدمت ایشان پس از ٢٣سال سابقۀ کار صادر و ابلاغ گردید که مبنای رای نیز شرکت در تحصن غیر قانونی عنوان شده است.
این رای بدوی بوده و قابل پژوهش (تجدیدنظر) است.



#قادین_یاشام_آزادلیق
#جنین_زند_آجویی
#زن_زندگی_آزادی
#امرأة_حياة_حرية
#ژن_ژیان_ئازادی

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

🔹نشانی ارتباط با کانال:
🆔 @kashowranews

🚩 زنده یاد #سعید_معینی در سالگرد قتل ژینا بعد از یک سال رنج جسمی بدلیل ضربات وارده براو توسط مزدوران رژیم، جان باخت.

ژاله معینی در باره او این متن را منتشر کرده که در تصویر میبینید

#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#دادخواهی
#شهید_نمی‌میرد
#اعتراضات_سراسری

@collective98

🚩 مانیفست: سروده ای از ویکتور خارا شاعر انقلابی اهل شیلی
ترجمه احمد شاملو

پس از کودتای پینوشه در سال ۱۹۷۳ در شیلی؛ ویکتور خارا نیز در همایش دانشجویان دانشکده فنی سانتیاگو، دستگیر و به همراه شمار زیادی از انقلابیون به استادیوم سانتیاگو منتقل گردید. در آن‌جا چهار شبانه‌روز بی نان و آب و بدون آنکه بگذارند چشم بر هم نهد، شکنجه شد.

سرانجام «ویکتور خارا» را به میدان استادیوم آوردند و در برابر اسیران، دست راستش را شکستند و از او خواستند تا بخواند. ویکتور خارا نخست ترانه های فولوکوریک شیلی را که نمایانگر «جبهه مقاومت خلق» بودند، خواند و سپس ترانه دیگری به نام «بیانیه» (مانیفست)را که شب دوم بازداشت خود سروده بود را با تمامی جان فریاد کشید. انگشتان دستانش را بریدند و سپس او را با گلوله از پشت سر برخاک افکندند با ۴۴ گلوله بر پیکرش.

در روز ۱۶ سپتامبر پیکر تیرباران شده او را در زیر زمین استودیو یافته شد و همسر و رفیق همراهش «خووانا خارا» او را شناسایی کرد. خووانا، ویکتور خارا را در گورستان سانتیاگو به خاک سپارد.

«خووانا خارا»، مخفیانه به باز تکثیر آلبوم های ویکتور پرداخت و در جهان بار دیگر صدای «خارا» موج گرفت.