🚩 هم‌اندیشی چپ: زندان شاهنشاهی و شکنجه‌‌های ساواک – ۱
(بخش نخست)
گفت‌وگوی علی ندیمی با یوسف اردلان و محمدرضا شالگونی

گسترده‌ترین حرکت مردم ایران در ۴۴ سال گذشته علیه جمهوری اسلامی، یعنی خیزش «زن زندگی آزادی» در ایران از شهریور ۱۴۰۱ به‌این سو، با اوج‌گیری پشتیبانی گسترده‌ی ایرانیان در خارج همراه شد. در این میان، برخی از چهره‌های منفور ساواک فرصت را برای تطهیر خود و لکه‌دار کردن جنبش مردم با حضور در تظاهرات ایرانیان در آمریکا، مناسب یافتند. ازجمله این چهره‌ها پرویز ثابتی، آخرین رئیس اداره‌ی کل سوم ساواک، مسئول مستقیم شکنجه و قتل شمار زیادی از مبارزان راه آزادی و مخالفان حکومت پهلوی، و احمد فراستی، از رهبران عملیاتی اداره‌ی سوم، بودند.ـ

این حرکت ساواکی‌های شکنجه‌گر با سوءاستفاده و تکیه‌ی سلطنت‌طلبان بر بی‌خبری نسل جوان از سرکوب و اختناق و جنایت در دوره‌ی پهلوی، به استقبال آن‌ها از برافراشتن پرچم ساواک در بعضی تظاهرات و «مظلوم نامیدن» ساواک از زبان مشاوران رضا پهلوی، و مقایسه‌ی ریاکارانه و صوری جنایت‌های ساواک با جنایت‌های رژیم جمهوری اسلامی انجامید و واکنش منفی بسیاری از ایرانیان را در پی داشت.ـ

بنابراین، جمع هم‌اندیشی چپ بر آن شد که در گفت‌وگو با برخی از شاهدان شکنجه و سرکوب، عمل‌کرد ساواک در حکومت پهلوی و پیامدهای آن را مورد ارزیابی قرار دهد. نگاهی گذرا نشان می‌دهد که پیشینه‌ی طولانی شکنجه و قتل زندانیان در ایران در دوره‌ی رضا شاه شکل تازه‌ و سازمان‌یافته‌ای به خود گرفت. سرلشکر محمدحسین آیرُم، رئیس شهربانی، اداره‌ی سیاسی شهربانی را تأسیس کرد. در این دوره، ازجمله شاعر آزادی‌خواه محمد فرخی یزدی را در زندان با تزریق آمپول هوا کشتند. شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار مبارز میرزاده عشقی به ضرب گلوله‌ی عوامل شهربانی کشته شد. حتی تیمورتاش و سردار اسعد، که زمانی از همراهان رضا شاه بودند، در زندان به قتل رسیدند.ـ

پس از کودتای آمریکا و انگلستان در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ علیه حکومت ملی دکتر مصدق، فرمانداری نظامی چند سالی عرصه‌ی سرکوب مبارزان و تعقیب و اعدام مبارزان را در دست گرفت تا اینکه تیمور بختیار ساواک را در سال ۱۳۳۵ تأسیس کرد و این سازمان مخوف کم‌کم، و به‌ویژه در دهه‌ی ۴۰ شمسی، سرکوب نظام‌مند آزادی‌خواهان را پی گرفت.ـ

با این مقدمه‌ی بسیار کوتاه، در بحث اصلی روز ازجمله این پرسش‌های کلی در میان گذاشته شد:ـ

ـ — محدوده‌ی عملیاتی ساواک چه بود؟

ـ — پیامدهای دستگیری، شکنجه و آزارهای ساواک چه بود و چه تاثیری بر شکنجه‌شدگان داشت؟

ـ — آیا وحشی‌گری شکنجه‌گران ساواک فقط با مبارزان مسلح بود؟

ـ– مقاومت مبارزان زندانی چگونه بود و بر شکنجه‌گران چه اثری داشت؟ ….ـ

https://youtu.be/OY0h_2-H8ZY

🔹روایات زنان بازداشت‌شده از شکنجه، آزار و محرومیت از ابتدایی‌ترین حقوق در زندان‌های کهگیلویه و بویراحمد

🔹«شما دختران تهران نیستید که بخواهید اعتراض کنید»

بسیاری از زنان بازداشت‌شده در خیزش «زن، زندگی، آزادی» در یاسوج اشکال مختلف خشونت و شکنجه را در بازداشتگاه و زندان زنان یاسوج تجربه کرده‌اند. یکی از این زنان می‌گوید هنگام بازداشت نیروهای امنیتی به او که در اسنپ بوده حمله کردند و با کشیدن کیسه روی سرش او را ربودند. او می‌گوید در زمان بازداشتش بازجو چندین بار به او سیلی زده است. زن دیگری درباره تجربه‌اش می‌گوید: «آن شب وقتی جمع شده بودیم که مثل همه ستمدیدگان علیه تمام ظلم‌هایی که به ما شده شده اعتراض کنیم، ماموری به سمت ما آمد و گفت تجمع نکنید و همین الان از اینجا برید. ولی ما همچنان سر جای خودمان ایستادیم مثل تمام ارزش‌ها و آرمان‌هایی که قرار بود تا خون در بدنمان هست بر آنها ایستادگی کنیم. آن مامور وقتی دید ما همچنان آنجا ایستادیم گفت شما دخترهای تهران نیستید که بخواهید اعتراض کنید. همین حرف لازم بود تا خشممان بیش از پیش فزونی یابد. خشم از اینکه چون ما زنان و مردمانی شهرستانی هستیم حق اعتراض نداریم؟ چون شهرستانی هستیم باید سکوت کنیم؟ چون شهرستانی هستیم بگذاریم شما غارتمان کنید؟»

او ادامه می‌دهد: ‌«آن شب وقتی به طرف ما حمله کردند همه ما کمی دویدیم و به عقب رفتیم. وقتی ناگهان به پشت سرم نگاه کردم دیدم یکی از دوستانم را گرفتند. وقتی آمدم کمکش کنم کتکم زدند و یک اسپری فلفل را در صورتم خالی کردند. آن لحظه چند نفری از زیر پاهای ماموران نجاتم دادند. آن شب وقتی که چشان و صورتم داشتند می‌سوختند همچنان زیر لب زمزمه می‌کردم مرگ بر دیکتاتور. آری، هرچقدر سرکوبمان کنید ما شجاع‌تر و قدرتمندتر خواهیم شد.»

زن دیگری که او هم با زور اسلحه و ضرب‌و‌شتم بازداشت شده بود می‌گوید: «با زور کتک و اسلحه بازداشتم کردند. در مسیر یک‌بند توهین می‌کردند و به مرگ تهدیدم کردند و منتظر بودند حرف‌هایی بزنم که اتهاماتم را سنگین‌تر کنند. وقتی رسیدیم مامور زنی که سرهنگ صدایش می‌کردند آمد و من را به اتاق دیگری برد. چشمانم بسته بود و چیزی را نمی‌دیدم و نمی دانم چند زن و مرد در آن اتاق بودند. مجبورم کردند کفش‌ها و لباس‌هایم را در بیاورم. برای بازرسی بدنی به همه جای بدنم دست می‌زدند و وقتی خودم را عقب می‌کشیدم می‌گفتند: "چیه بدت میاد؟ مگه همین رو نمی‌خواستید؟" از طرف دیگر برای آزارواذیتم به من می‌گفتند: "تو یه دختر خرابی که کسی نمیاد دنبالش." باوجود تمام این فشارها نه آن شب و نه بعد از آن در دادگاه و زیر بازجویی ابراز پشیمانی نکردم.»

متن کامل:
https://harasswatch.com/news/2184/

@harasswatch

🚩 جنگل‌های مریوان در آتش:
غیاب دولت و تجربه‌ای دیگر از خودمدیریتی مردمی

جنگل‌های مختلف از جمله در روستای دەرەوەران ـ مریوان  ای روزها در حرق آتش سوختند و مردم کردستان با دستان خالی و در یک خودمدیریتی کم‌نظیر برای نجات آن وارد عمل شده‌اند.

از شهرهای مختلف کردستان نیروهای انسانی امدادی و کمک مالی به منظور مهار آتش‌سوزی ارسال شده است.

در آستانه قتل #ژینا، این موضوع جان دیگری به حیات مدنی کردستان داده و شکل خلاقانه و جدیدی از خودگردانی را به نمایش گذشته که نشان میدهد جایی که دولت غایب است، خود مردم چطور میتوانند دفاع از محیط زیست و سرزمینشان را به دست بگیرند.

مردم به شکل دسته‌جمعی و با کمک انجمن‌های محیط زیستی مختلف از جمله #انجمن_سبز_چیا و انجمن انسان در مریوان، انجمن ژیوا در پاوه، انجمن زیست محیطی پاژین شهرستان بانە، تیمی از شهرستان سنندج و تیمی از شهرستان سقز  به سوی کوه‌ها و روستاهای قربانی آتش‌سوزی سرازیر شده‌اند. زنان هم در عملیات مهار آتش حضور داشته اند (همانطور که ویدیوها نشان میدهد) و هم در پت صحنه با آماده کردن اقلام خوراکی برای امدادگران ذاوطلب.

پس از وقوع آتش سوزی دەرەوەران ـ مریوان و فراخوان انجمن سبز چیا، این انجمن در صدد ایجاد یک کمپ جهت سازماندهی بهتر اعضا و داوطلبان شرکت کننده در اطفای حریق بر آمد. در این ایام از طریق این کمپ عملیاتی سعی شده است اطلاعات لازم در خصوص اطفاء حریق، سازماندهی شرکت کنندگان و ارائە راهکار و برنامه‌ریزی‌هایی که‌ جهت کنترل اطفای حریق ارائه پیشنهاد داده شده است را اجرایی کنند که از آن می‌توان به عنوان یکی از  تجارب مهم و موثر جهت مقابله بهتر با آتش‌سوزی جنگل‌ها نام برد‌.

چند روزی است مریوان در آتشی جهنمی است و بعد از کنترل کردن آن‌ها امروز دوبارە شعلە‌ور شدەاند. از روز ۱۱ مرداد ماه آتش را به جان جنگل‌های روستای "ئاسنەوە " ـ مریوان انداخته‌اند و از صبح امروز پنجشنبه نیز، جنگل‌های روستاهای "گومارەلەنگ و دەرەوەران" ـ مریوان دچار آتش سوزی شده‌ که متاسفانه بخش زیادی از آن جنگل‌ها طعمه حریق شده‌اند. لازم به ذکر است علیرغم حضور فعالانه اعضای نجات بخش انجمن سبز چیا در تیم‌های مختلف عملیاتی و حضور مردم داوطلب منطقه و منابع طبیعی شهرستان، این آتش‌سوزی تا هم اکنون کنترل نشده و به سمت بحران بزرگی پیش میرود.

در حال حاضر در نزدیکی روستاهای "دەرەوەران، کیکن، نەچێ، هەنجیران، مڕانە، بایەوە و کۆلیت" آتش زبانه می‌کشد و اعضای انجمن سبزچیا و داوطلبین ۴۸ساعت است نخوابیده و در حال پیکار با آتش هستند. روز ١٤٠٢/٥/١٤ پنجاه‌ویکمین تیم برای اطفای حریق جنگل‌های روستای "هە‌نجیران" اعزام شد.

بعد از وقوع مجدد آتش‌سوزی جنگل‌های "نەچێ، دەرەوەران و هەنجیران"، ٢٥ تیم از اعضای #انجمن_سبز_چیا و داوطلبان شرکت کننده، به منظور کنترل کردن آتش‌ به سوی کمپ  انجمن سبز چیا واقع در روستای "دەرەوەران" روانه شدند.

به نقل از انجمن چیا، در ادامه تلاش‌های قهرمانانه نجات‌ بخشان زندگی در آتش جنگل‌های دەرەوەران، دو عضو قهرمان و خستگی‌ناپذیر انجمن سبز چیا و انجمن ژیوای پاوه دچار مصدومیت شده و به بیمارستان منتقل شدند که خوشبختانه رو به بهبودند.

@collective98

🚩 عزم مردمی برای مهار آتش جنگل‌های مریوان

با روشن شدن این‌که حکام جمهوری اسلامی هیچ عزمی برای خاموش کردن آتش جنگل‌های مریوان ندارند و تنها مشغله‌ی آنها این بوده است که فعالان محیط زیست محلی را بازداشت و زندانی کنند، مردم در روزهای گذشته از شهرهای مختلف کردستان خودشان را به مریوان رسانده‌اند تا آتش را مهار کنند و طبعیت، این دارایی عمومی مردم، محافظت کنند.

البته جای نگرانی نیست جمهوری اسلامی هم به وظایف خود عمل می‌کند. علاوه بر بازداشت پنج فعال محیط زیستی مریوان در روز گذشته به نام‌های «دلیر محمدی»، «آزاد روحی»، «لایق احمدی»، «سرکوت عبادی» و «آلان رشیدی» مطمئن باشید همین حالا از میان مردمی که برای خاموش کردن آتش به مریوان شتافته‌اند دارند فهرست بازداشتی‌های روزها و هفته‌های آینده را آماده می‌کنند. مردمی که آتش این روزها را مهار می‌کنند اما با همین عزم جهنم جمهوری اسلامی را نیز پایان خواهند داد و بر سرنوشت خویش حاکم خواهند شد.

برگرفته از کانال مادران انقلاب کردستان

@collective98