🔴 اصطلاحا می‌گویند برادرکشی
متن از گروه نویسندگان #سرخط

صبح دیروز ۱ تیر ماە ۱۴۰۲ میان دو شاخە کوملە، سازمان شورشگر زحمتکشان کردستان ایران و همچنین سازمان زحمتکشان کردستان درگیری مسلحانەای اتفاق افتاد کە بە کشتە شدن دو تن از پیشمرگەهای سازمان زحمتکشان و زخمی شدن چند تن دیگر در اردوگاە این احزاب در زرگویز منتهی شد.
با حمله آمریکا به افغانستان و سپس عراق میان بخشی از نیروهای چپ و مارکسیست، مائوئیست و ... این تصور ایجاد شد کە این تهاجمات پروندە چپگرایی در خاورمیانە را برای همیشە خواهد بست و در نتیجە با چرخش بە سمت ناسیونالیسم و توهم انطباق با وضعیت جدید، عملا هم بە بحران ایدئولوژیک بریدن از نبرد طبقاتی دامن زدند و هم زمینە استحالە در گفتمانهای رقیب مانند ملی‌گرایی و لیبرالیسم ملی را فراهم کردند.
این دو سازمان، ابتدا با انشعاب از شاخە کردستانی حزب کمونیست ایران کوملە، سازمان شورشگر زحمتکشان کردستان ایران را تاسیس کردند اما در ادامە همین سازمان هم چندپارە شد و سازمان زحمتکشان کردستان ایران از آن منشعب شد.
رهبری این دو سازمان بر عهدە «عبداللە مهتدی»، دبیر کل سازمان شورشگر زحمتکشان کردستان و پسر عمویش «عمر ایلخانی‌زاده» دبیرکل سازمان زحمتکشان کردستان است. از اسامی این سازمان‌ها میزان اختلاف ایدئولوژیک و سیاسی این دو را می‌توان فهمید کە در واقع علت انشعاب نە مسئلەای فکری یا سیاسی بلکە بیشتر مسئلە بر سر قدرت است.
اعضای این دو سازمان در طول سالهای گذشتە چند باری با هم درگیر شدەاند اما تلاش برای اتحاد مجدد هم بودە، خصوصا با اوج‌گیری قیام ژینا، همگرایی میان این احزاب هم سرعت بیشتری گرفت و حتی بە اتحاد مجدد هم رسیدند، اما با پیوستن عبداللە مهتدی بە پیمان جرج تاون، فعالان کرد این اقدام را نوعی انتحار سیاسی تعبیر کردند و انتقادات علیە وی بالا گرفت و بە درون حزب مطلوب وی هم رسید و در نهایت این اختلافات و انتقادات دوبارە این دو سازمان را در آستانە انشعاب قرار داد. در همین راستا روز چهارشنبە ۳۱ خرداد ۱۴۰۲ سازمان زحمتکشان کردستان با انتشار بیانیەای همگرایی با عبداللە مهتدی و حزب او را شکست خوردە توصیف کرد و اعلام کرد کە از این بە بعد در زیر نام سازمان زحمتکشان کردستان بە فعالیتهای خود ادامە می‌دهند.
در پی این اطلاعیە از دو روز پیش دفتر مرکزی این سازمان توسط نیروهای سازمان شورشگران زحمتکشان (عبداللە مهتدی) محاصرە شدە بود در نهایت دیروز این محاصرە بە جنگ و کشتە شدن دو تن از پیشمرگ‌های سازمان زحمتکشان کردستان (عمر ایلخانی‌زاده) بە نام‌های #سامان_ابراهیمی و #هیوا_صادقی انجامید.
همزمان شادی و خوشحالی سلطنت‌طلبان و حامیان رضا پهلوی دست در دست ارتش سایبری جمهوری اسلامی و ارگان‌های امنیتی حکومت از این اتفاق هرچند میزان پایبندی این نیروها را به افسانه‌هایی چون «فعلا جمهوری اسلامی برود و بعد مردم انتخاب کنند» نشان می‌دهد، آشکار می‌کند این نیروها مانند برادران حزب‌اللهی‌شان از حذف فیزیکی مخالفانشان خوشحال می‌شوند و اگر امروز دست به حذف نمی‌زنند به این دلیل است که قدرت ندارند اما در عین‌حال ناشی از بلاهت تاریخی فاشیسم ایرانی مجتمع‌شده حول رضا پهلوی هم است.
این نیروها نمی‌فهمند در صورتی که زمانی به قدرت دست یابند در مقابل مسئله‌ی ملی و به‌طور مشخص مسئله‌ی کردستان یا باید دست به سرکوب و کشتار بزنند که نتیجه‌ای بهتر از جمهوری اسلامی عاید آنها نخواهد شد یا باید بتوانند در میان ملت‌های تحت ستم متحدان خائنی را بیابند که با دادن امتیاز به آنها نیروهای دیگر را سرکوب و منزوی کنند. اتفاقا نه فقط مهتدی که متحد سابق رضا پهلوی در پیمان جرج تاون بوده، بلکه همچنین ایلخانی‌زاده و گرایش غالب در این دو سازمان و تجربه‌ی نیروهای مشابه در اقلیم کردستان عراق نشان می‌دهد که همین جریانات هستند که قابلیت سازش با فاشیسم مرکزگرای ایرانی-پهلوی را دارند و در سودای به دست آوردن قدرت به شکل بنیادین با جنبش «ژن ژیان ئازادی» و حق تعیین سرنوشت ملت‌های تحت ستم در تضاد قرار می‌گیرند. حکایت دار و دسته‌ی ابلهان حول پهلوی که حماقت فاشیستی توان تحلیل را از مغزهایشان ربوده است در ارتباط با درگیری داخلی متحدان بالقوه و بالفعل خودشان در کردستان، علاوه بر اینکه میزان دیگری‌ستیزی فاشیست‌ها را نشان می‌دهد، در ضمن حکایت آن کسی است که بر سر شاخ بن می‌برید و البته انتظار داشتن چنین شعوری از چماقداران پهلوی بدون شک انتظار زیادی است.

@sarkhatism

🚩 این چهارمین سالی است که مادر #برهان_منصورنیا از شهدای #آبان۹۸ از بوسه ها و خنده های پسرش محروم است.

برهان که در شهر کرمانشاه با اصابت گلوله کشته شد، اگر زنده بود، تولد ۳۲ سالگی اش را جشن می‌گرفت.
او در این ویدیو پیامی تصویری را با مادرش برای برادرش سوران که در تبعید است ضبط کرده اند و بجای هربار بوسه نرسیده مادرش به سوران، او را ماچ می کند.

جمهوری کشتار #زندگی و #خنده را از مردمانش گرفت و بیش از همه از خانواده های #دادخواه ! درست به همین دلیل مبارزه تا تحقق عدالت و تا روز دادخواهی ادامه دارد.

#آبان_خونین_۹۸
#خانواده_های_دادخواه
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#اعتراضات_سراسری
#آبان_ادامه_دارد

@collective98

🚩 مهران زنگنه: افسانه‌ی قدرقدرتی پوتین به پایان رسید

اکنون و به این زودی نمی‌توان با دقت نتایج شورش پروگژین در روسیه را ارزیابی کرد! باید منتظر بود. نوشته‌ی زیر فقط یک ارزیابی موقت است! این نوشته فقط قرار است به حوزه‌هایی  اشاره بکند که در بررسی شورش باید مورد توجه قرار بگیرند.

🔻شورش پروگژین اگر چه به اهدافش نرسد، اما می‌توان چند نتیجه‌ی غیر قابل اجتناب از آن گرفت: ۱) سیستم حکمرانی در روسیه، آنطور که ادعا می‌شد و از ظاهر روندها برمی‌آمد، یک دست نیست، بحران قدرت در روسیه در پرتو جنگ اوکراین سر باز کرده و علنی شده است، ۲) پوتین قادر نخواهد بود به شکل سابق امور را اداره بکند و باید در اتحادهایی که بین اولیگارش‌ها روس برای کسب قدرت صورت داده است، تجدید نظر بکند. ۳) در صحنه بین‌المللی به جایگاه و نفوذ روسیه لطمه‌ی غیر قابل جبرانی وارد شد و متحدین روسیه در سطح بین‌المللی (چین، ایران و غیره) منبعد با احتیاط بیشتری عمل خواهند کرد! ۵) امکان شکست عملی در جنگ امپریالیستی اوکراین  که روسیه نمی‌توانست از آن بدون صرفنظر کردن از جایگاه بین‌المللی‌اش صرفنظر کند، بالا رفت! ۶) برنده‌ی اصلی شورش غرب است که در یک بازی استراتژیک و هوشمندانه در سطح بین‌المللی روسیه را وادار کرد به میدان جنگ با اوکراین وارد بشود. ۷) این شورش در عین حال نشانه‌ی آشکار به ثمر رسیدن استراتژی غرب در جنگ اوکراین است که تضعیف روسیه در وهله‌ی مختلف (اقتصاد، سیاست و فرهنگی) بوده است! ۷) با توجه به ۵ امکان عقب‌نشینی سیاسی روسیه و شانس صلح  در اوکراین  افزایش یافته است، این در حالی است که غرب می‌تواند مانع صلح بشود تا موجب تضعیف بیشتر روسیه بشود و یا به هدف نهائی خود که «تعویض رژیم» در روسیه است، تحقق ببخشد! اگر چه احتمال تحقق این خواست ناچیز است!

🔻باید به شورش به عنوان یک نشانه‌ی بسیار مهم نگریست: اجماع/سازش بین نیروهای حاکم بر روسیه در سطح ملی پایدار نیست و راه حل مدنی برای حل مسئله‌ی قدرت در روسیه وجود ندارد و دستگاه‌های دولت و حکمرانی هنوز انکشاف لازم را نیافته‌اند تا مسئله‌ی قدرت به شکل مسالمت‌آمیز حل بشود. این مهمترین نتیجه‌ای است که از شورش می‌توان گرفت. سیستم سیاسی حاکم بر روسیه شباهت به کشورهای پیرامونی دارد. «ژنرال‌ها» و قهر حرف آخر را می‌زنند! تغییرات تناسب قوا همچون در ایران در روندهای مدنی بازتاب نمی‌یابند، و باز توزیع مراکز قدرت همچون در غرب راه حلی مسالمت آمیز ندارد. بحران قدرت به اعمال قهر عریان می‌انجامد. اگر در ایران نفوذ جریانات اصلاح طلب و سبز  در گذشته باید به اعتراضات خیابانی می‌انجامید و در رژیم باز توزیع مراکز قدرت صورت نگرفت و به سرکوب قهرآمیز و حصر (رهبران جنبش سبز) منجر شد، این شورش در روسیه نشانه‌ی آن است که تغییر در روابط قدرت در روسیه نیز به باز توزیع مراکز قدرت نمی‌انجامد و در نهایت قهر تعیین کننده می‌شود. اگر دخالت‌های غرب و به طور عمومی خارجی‌ها برای مثال در ترکیه، سودان، اوکراین، ونزوئلا و سایر کشورهای پیرامونی در سیستم بین‌المللی را ندیده بگیریم، خود سیستم داخلی فی‌نفسه کودتاچی تولید می‌کند! این حرف را اگر چه با درجه‌ی کمتری در مورد روسیه نیز می‌توان گفت. در روسیه نیز نیروی نظامی یا ارتش (و در اینجا یک بنگاه نظامی) که در وجه غالب و به طور مستقیم یک دستگاه سیاسی نیست، بدل به یک ارگان سیاسی به طور مستقیم می‌شود و مسائل سیاسی و بحران قدرت را بواسطه‌ی قهر حل می‌کند. پروگژین یک نمونه است، امکان تکرار آن در سیستم موجود است! دولت (به معنای وسیع کلمه) هنوز در روسیه مثل کشورهای پیرامونی انکشاف لازم را نیافته است! این امر مبین این است که سیستم سیاسی/فرهنگی در روسیه مدل آلترناتیو (سیاسی/فرهنگی) برای جهان نبوده و نیست!

… اگر اتفاق غیر مترقبه‌ای رخ ندهد، که احتمال آن بسیار ناچیز است، احتمالا می‌توان در آتیه به ادعای هژمونی روسیه خندید، همانطور که می‌توان به ترک‌هائی امروز خندید که می‌خواهند دوران عثمانی را احیاء بکنند!

http://www.gozareshgar.com/10.html?&tx_ttnews[tt_news]=48423&tx_ttnews[backPid]=23&cHash=ca94ec4b7e260c9080226f60cd7a1624#:~:text=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%20%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA,info%40gozareshgar.com

🚩 پیام همبستگی و حمایت زنان ایتالیایی از زنان در #کوردستان و در محکومیت فمنیسید دولت ترکیە که به شکل سیستماتیک در حال ترور زنان پیشاهنگ کورد است.

زنان ایتالیایی ضمن سر دادن شعار #ژن_ژیان_ئازادی با فریاد #شەهید_نامرن و #بەرخۆدان_ژیانە بە زنان در #روژآوا و کوردستان می گویند کە «انقلاب شما انقلاب ما و تمامی زنان جهان است».

زنده باید همبستگی فمینیستی فرامرزی و فراملی

#ژن_ژیان_ئازادی
#JinJiyanAzadî

@collective98

🚩 ضرورت به اشتراک گذاری تجربیات و ایده ها و نظریه ها بین نیروهای انقلابی

بخش سوم از گفت و گوی کلکتیو۹۸ با میثم آل مهدی، فعال عرب در حوزۀ مبارزات کارگری

او در این ویدئو به مسأله ای بنام دشواری دیالوگ بین مبارزین پیرامون مبارزات طبقاتی، جنسیتی و ملی است. گفت و گوهایی از این دست اتحادهای ناممکن را امکان‌پذیر و پایدار خواهند کرد.

@collective98

🚩 در تدارک #نهمین #گردهمایی_سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران،
۲۹ سپتامبر تا اول اکتبر ۲۰۲۳، برلین، آلمان

🔻تیزر کارگروه هنری نهمین گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#اوین_حافظه_تاریخی
#قیام_علیه_اعدام
#ژن_ژیان_ئازادی
#نه_می_بخشیم_نه_فراموش_می‌کنیم
#گردهمایی_سراسری_درباره_کشتار_زندانیان_سیاسی در ایران

@collective98

هشدار: محتوای هولناک و آزاردهنده که ممکن است برای برخی مناسب نباشد.

🔹روایتی از بازداشت و خشونت جنسی

🔹«مگر دنبال هرزگی نیستید؟ برایتان فراهم می‌کنیم.»

نویسنده: ناشناس

صبح یکی از روزهای پاییز ۱۴۰۱، برای تدریس و انجام کارهای اداری به خیابانی در مرکز شهر رفته بودم. و بعد برای انجام کاری دیگر، طول خیابان را طی کردم و پیاده‌روی طولانی خسته‌ام کرده بود. روی یکی از نیمکت‌های مجاور خیابان نشستم تا استراحت کنم. یک ون و تعدادی مامور را در آن سوی خیابان دیدم، اما نگرانی‌ای نداشتم. مانتوی بلندی پوشیده بودم، روسری‌ام سرم بود، و هنوز اول صبح بود و من مشغول کارهای شخصی خود بودم.

روی نیمکت نشسته بودم که خانمی به سمتم آمد. خانمی با ظاهری بسیار معمولی. از من پرسید: «امروز فراخوانه؟» اظهار بی‌اطلاعی کردم. گفت: «ماجرای حمله به دانشگاه رو شنیدی؟» شنیده بودم اما چیز بیشتری نمی‌دانستم و نرفته بودم. این‌ها را به او گفتم. کمی که گذشت، پسری به کنار ما آمد. شروع کرد به حرف زدن و تعریف کردن از بازداشت خشن و کتک‌زدن یک دختر. من گفتم الان زورشان می‌رسد، اما بعداً نه. خانم به سمت لباس شخصی‌های آن طرف خیابان رفت. من هیچ ترسی نداشتم، چون چیزی برای ترسیدن نبود و هیچ کاری نکرده بودم. در مدت کوتاهی، مردی قدبلند و عینک دودی زده، از پشت به سمتم آمد، دست انداخت دور کمرم و گفت: «صدات درنمیاد، می‌ری تو ون.»

من گیج بودم. فضای زیادی برای مقاومت نبود و من هم البته مطمئن بودم چیز جدی‌ای نیست. مرا به سمت ون بردند. یک ون سفید‌رنگ، بدون هیچ نشان خاص دیگری. در نزدیکی ماشین در حال بازداشت‌کردن یک دختر نوجوان بودند. لباس‌های یک‌رنگ و گشادی تنش بود. پدرش داد و بی‌داد کرد که نجاتش دهد، حمله کردند و پدرش را تا می‌خورد زدند و لباس‌هایش را پاره کردند. من و چند نفر دیگر که آنجا بودیم داد زدیم، اعتراض کردیم که دختر کم‌سن است ولش کنند، اما سر همۀ ما داد زدند و دختر و پدرش را با کتک بردند.

مرا توی ون نشاندند. گوشی موبایل و کیفم را گرفتند. افرادی از قبل آنجا بودند و افراد جدیدی اضافه می‌شدند. ماشین حرکت نمی‌کرد و کسی هم توضیحی به ما نمی‌داد. تعداد زیادی در ون نشسته بودیم. به ناچار حتی روی همدیگر. داشتیم خفه می‌شدیم. مدتی طولانی در این وضع بودیم. چند نفر اعتراض کردند که مگر شما برای اسلام کار نمی‌کنید، این چه وضعی است که زن و مرد را روی هم انداخته‌اید؟ و در جواب، فریاد می‌زدند و فحاشی می‌کردند و با باتوم محکم به بدن‌هایمان ضربه می‌زدند و می‌گفتند شما همین را می‌خواهید.

متن کامل:
https://harasswatch.com/news/2170/

🚩 شورش جوانان (غیرسفیدپوست) در حومه های پاریس به دنبال قتل پسری ۱۷ ساله توسط افسر پلیس در فرانسه


🔻پس از کشته شدن نایل، یک جوان ۱۷ ساله دبیرستانی توسط یک افسر پلیس در فرانسه در پی خودداری او از تحویل مدارک رانندگی، دیشب در محله نانتر در حومه پاریس (منطقه ای که نایل در آن کشته شد) درگیری هایی بین پلیس و جوانان محله که اغلب نسل سوم مهاجرو غیرسفیدپوست اند، درگرفته وبخش هایی از محله تا صبح در آتش سوخت.

🔻مردم حومه های فرانسه به شدت از مرگ این جوان ۱۷ ساله که آینه ای از افزایش چشمگیر خشونت پلیسی عریان در فرانسه است خشمگین اند و در شهرهای دیگر فرانسه نیز درگیری هایی با پلیس بعد قتل او رخ داده است. افسران پلیسی که قتل مرتکب شده اند تا کنون در هیچ یک از موارد قبلی به احکام سنگینی که شایسته آن اند، محکوم نشده اند و همین مصونیت پلیسی به افزایش خشونت و ارتکاب آسانتر قتل دامن زده است.

🔻همچنین در سالهای اخیر به دنبال افزایش شمار قربانیان قتل های پلیسی، خانواده های آنها فعالیت هایی گروهی برای دادخواهی و مبارزه با نژادپرستی (عامل اصلی این قتلها و مصونیت قضایی مرتکبین) به راه انداخته اند که شباهت زیادی به فعالیت های خانواده های دادخواه در کشورهای دیگر دارد. معروفترین آنها گروه «آداما» ست، که به دنبال قتل آداما یک جوان سیاه پوست در حومه پاریس توسط پلیس به وجود آمد و توانست حساسیت زیادی در جامعه به نسبت این موضوع ایجاد کند.

@collective98