.
🚩 بیانیه دانشجویان دانشگاه علامه در همبستگی با دانشجویان دانشگاه هنر

آنچه چهارشنبه‌ی گذشته در دانشگاه هنر رخ داد به چشم هیچ‌کدام از ما غریب نمی‌آمد. ما همان کسانی هستیم که در یک سال گذشته، دستمان را بر زخم گلوی هم‌وطنانمان فشرده‌ایم و صدای دوستان دربندمان بوده‌ایم. خوانده‌ایم و نوشته‌ایم، سروده و نواخته‌ایم و با فریاد خود چنان لرزه‌ای بر پیکرتان انداخته‌ایم که با هر نشست و تحصنمان، زره پوشیده به میدان می‌آیید.

ما جلادان و مستبدان را خوب می‌شناسیم. کوی دانشگاه تهران هنوز خون‌های هجده تیر سال هفتاد و هشت را به خاطر دارد. هستند کسانی که یاد پنج دانشجوی کشته‌شده در کوی دانشگاه در بیست و پنج خرداد سال هشتاد و هشت هرگز از حافظه‌شان پاک نمی‌شود. تصویر چشم‌های سرخ دانشجویان شریف هنوز مقابل دیدگان ماست و جای خالی دوستان تعلیق شده از تحصیل را هر روز حس می‌کنیم. دیگر کسی از محاصره و تهدید و بی‌حرمتی شما نمی‌هراسد. دانشجویان همبسته‌تر از همیشه مقابل شما ایستاده‌اند، پا پس نکشیده و پیش‌تر خواهند آمد. ما دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی، ضمن اعلام همبستگی با دانشجویان آزادی‌خواه دانشگاه هنر، ایستادگی‌تان را گامی محکم در جهت حفظ حریم خانه‌ی همه‌ی ما، یعنی دانشگاه، می‌دانیم. دست شما را به گرمی می‌فشاریم و بر عهدمان خواهیم ماند. کوچک‌ترین خراشی بر چهره‌ی دانشجو و دانشگاه را بر نمی‌تابیم و تا آخرین لحظه در مقابل هر شکل از سرکوب مقاومت می‌کنیم.

اینجا، در ایران، مبارزه برای آزادی و حقوق انسانی لحظه‌ای سرِ بازایستادن ندارد. آسمانی داریم پر از ستاره و سنگرهایی روز به روز انبوه‌تر.
زنده باشید شما، که راز ستاره و سنگر را می‌دانید.

#دانشگاه_علامه_طباطبایی
#دانشگاه_هنر
#بیانیه
@senfi_uni_iran
@collective98

اکنون یک هفته‌ی تمام است که نیروهای نظامی جمهوری اسلامی منطقه‌ی #کوسالان را به بهانه‌ی مانور از زمین و آسمان، توپ‌باران می‌کنند.

برای جلب توجه شما به اهمیت این موضوع مواردی را به اختصار برمی‌شماریم:

الف: کوسالان چه ویژگی‌هایی دارد؟
پاسخ: کوسالان یک منطقه‌ی حفاظت‌شده است. در این منطقه تاکنون ۱۱۷ گونه پرنده، ۲۳ گونه پستاندار، ۱۷ گونه خزنده و ۲۴۲ گونه گیاهی شناسایی شده است.
عمده‌ی پوشش گیاهی منطقه، درختان بلوط است و سیاه‌گوش، کل و بز، خرس قهوه‌ای، پلنگ، کرکس، هما و عقاب طلایی از جمله گونه‌های جانوری ساکن کوسالان هستند.

ب: اکوساید چیست؟
جواب: #اکوساید یا بوم_کشی عبارت است از وارد کردن آسیب قابل‌توجه یا نابود کردن اکوسیستم یا آسیب زدن به سلامت و رفاه یک گونه، از جمله انسان.
اندیشه جرم‌انگاری اکوساید به عنوان یک جنایت بین المللی برای نخستین بار در دهه ۱۹۷۰میلادی پس از استفاده ایالات متحده آمریکا از عامل نارنجی در جنگ ویتنام و نابودی مردم و حیات وحش مطرح شد.


ج: چرا جمهوری اسلامی مشغول اکوساید در کوسالان است:
جواب: جواب به این سوال تک‌وجهی نیست چرا که جمهوری اسلامی با تخریب زیست‌بوم منطقه در شرایط کنونی، اهداف متعددی را تعقیب می‌کند. از جمله‌ی این اهداف، می‌توان به اعمال فشار نظامی به احزاب کردستان، و تاثیرگذاری برای دولت‌های ترکیه و عراق اشاره کرد‌. اما آنچه به‌طور ویژه در داخل ایران حائز اهمیت فوری است، بیش‌نظامی‌سازیِ کردستان، برای مهارِ موج/موج‌های آتی قیام است. بنا به تجربه‌ی صد روزه‌ی قیام در سال ۱۴۰۱، جمهوری اسلامی دریافته است که مهار کردستان در بدو امر می‌تواند از وسیع شدن دامنه‌ی اعتراضات آتی جلوگیری کند. خاصه اینکه قیام از کردستان جرقه خورد و به همین دلیل است حکومت حتی برای بازطراحی آرامستان آیچی محل خاکسپاری #ژینا_امینی وارد عمل شده است.

د:
در نتیجه، سکوت امروز در قبالِ وحشی‌گری جمهوری اسلامی در کردستان، دمیدن بر آتش سرکوب و تسریِ آن به تمام کشور است.  سکوت‌ِ امروز، تأثیرات خود را در کمیت و کیفیت موج بعدی قیام نشان خواهد داد: چنانکه سرکوب موج قبلی قیام در سال ۱۴۰۱، در گرو سرکوب کامل و محاصره‌ی نظامی کردستان بود.
سخن یک هفته قبل را مجددا تکرار می‌کنیم که:
اپوزيسيونی که با هر توجیه و دستاویزی، در برابر لشکرکشی، محاصره‌ی نظامی و بمباران کردستان سکوت کرده است، (تأکید می‌کنیم با هر توجیه و شبه‌استدلالی) روغن‌کارِ ماشینِ جنگی جمهوری اسلامی است.



@Blackfishvoice1
@collective98

🚩 یکشنبه‌های اعتراضی و بازنشستگان تأمین اجتماعی

🔻بازنشستگان تأمین اجتماعی بار دیگر امروز بیست و هشتم خرداد ۱۴۰۲ در یکشنبه‌های اعتراضی خود به خیابان‌های اردبیل، شوش، اهواز، تهران و ... آمدند و اعتراضات سیاسی-صنفی خود را رسا و بلند فریاد زدند. یکشنبه‌های اعتراضی از دی ماه ۱۳۹۹ تا کنون، به رغم همه پستی و بلندی‌ها، همچنان تداوم خود را حفظ کرده است.

🔻از دل این تداوم بازنشستگان شعارها و اشکال سازماندهی درخور را در گذر زمان جست‌و‌جو می‌کنند. تکرار کمی این تظاهرات، همچون جمعه‌های اعتراضی بلوچستان، به شکل بالقوه این پتانسیل را دارد که ابعاد کیفی جدیدی به خود بگیرد. علاوه بر اینها، مبارزات برای بیمه و بازنشستگی، چنانکه فمینیست‌ها همواره بر آن تأکید داشته اند، بخش مهمی از حیات اجتماعی بیرون از محل کار یا همان بازتولید اجتماعی ست.

🔻سازمان تأمین اجتماعی، به عنوان بزرگ‌ترین و مهم‌ترین صندوق تأمین بیمه، ۴۴ میلیون نفر را برای درمان و بازنشستگی تحت پوشش خود قرار دارد. درمیان آنها بازنشستگان به لطف تورم افسار گسیخته، کاهش ارزش پول ملی، و سرکوب دست‌مزد‌ها و عدم همسان‌سازی مستمری بازنشستگی در وضعیت بغرنجی قرار دارند، چراکه مستمری بازنشستگی از سوی تأمین اجتماعی کفاف یک زندگی پایه‌ای را هم نمی‌دهد.

🔻این سازمان، که بناست به عنوان صندوقی بین‌النسلی در خدمت خیر عموم باشد، همواره مورد دست‌اندازی و تجاوز دولت‌های مختلف بوده: از میر حسین موسوی در زمان جنگ گرفته تا احمدی نژاد که سعید مرتضوی جلاد را به ریاست این سازمان منصوب کرد، از روحانی که سهام این سازمان را در بورس عرضه کرد و با سرریز‌شدن درآمد‌های حتی فقیر‌ترین اقشار به بازارها‌ی مالی و ایجاد حباب بورسی کسری بودجه را تأمین کرد، تا بدهی‌های کلان دولت ابراهیم رئیسی، عضو هیئت مرگ، به این سازمان، در همچنان بر همان پاشنه چرخیده و خواهد چرخید.

🔻دست‌اندازی‌های دولت به کنار، سود‌های کلان شستا (شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی)، در عوض تأمین نیاز‌های درمانی و بازنسشتگی مزدبگیران، به‌عنوان یکی از هلدینگ‌های اصلی اقتصاد و بازار بورس به جیب مدیران و سوداگران و انواع اقسام مافیا ریخته می‌شود.

از جمله شعارهای امروز:

نه برده، نه بازی، اجرای همسان سازی
بازنشسته بیداره،ازتهدید بیزاره
گرانی، تورم، بلای جان مردم
تا کی سرافکندگی، یا مرگ، یا زندگی
وکیل باشرافت (فرزانه زیلابی) حمایت ات می کنیم
زیر بار تورم، شکسته پشت مردم
تا حق خود نگیریم، از پا نمی شینیم
حقوق نصفه نیمه، ساکت بشیم همینه
بازنشسته داد بزن، حقتو فریاد بزن

@collective98
collective98@riseup.net

🚩 ژنو: کارگران ایران تنها نیستند،نمایندگان حکومت اسلامی باید اخراج شوند!


در ژنو، در صد و یازهمین نشست سازمان جهانی کار، در همبستگی با کارگران ایران تجمعی برگزار شد که مورد حمایت ده ها تشکل کارگری در ایران، احزاب و گروه های سیاسی و همچنین اتحادیه ها و سندیکاهای بزرگ اروپایی قرار گرفت با خواست مرکزی اخراج نمایندگان حکومت اسلامی از سازمان جهانی کار برگزار شد . علی دماوندی، در گزارش این حرکت، با برخی فعالین و اعضای کمیته فراخوان این تجمع گفتگو کرده که لینک آن در این پست در دسترس است.

https://www.youtube.com/watch?v=rqG-dl46oMQ

🚩 در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۶۲، ده زن بهایی در میدان چوگان شیراز، به‌دلیل امتناع از تغییر مذهب، اعدام شدند. اجساد آنان هرگز به خانواده‌هایشان تحویل داده نشد:

۱. مونا محمود‌نژاد ۱۷ ساله
۲. طاهره ارجمندی، ۳۰ ساله، پرستار
۳. اختر ثابت ۲۵ ساله، پرستار
۴. رویا اشراقی، ۲۳ ساله، دانشجوی اخراجی دامپزشکی
۵. شیرین دالوند، ۲۶ ساله، فارغ‌التحصیل جامعه‌شناسی
۶. مهشید نیرومند، ۲۸ ساله، فارغ‌التحصیل فیزیک
۷. سیمین صابری، ۲۵ ساله، کارمند شرکت کشاورزی مرودشت
۸. عزت جانمی، ۵۸ساله
۹. نصرت غفرانی، ۴۶ ساله ( فرزند ۲۸ ساله‌ی وی با نام بهرام یلدایی دو روز قبل از مادر، اعدام شده بود )
۱۰. زرین مقیمی، ۲۹ ساله، فارغ‌التحصیل ادبیات انگلیسی


@bidarzani