My sister's gonna see her husband after almost a year, and you can really see the happiness in her eyes. And although it's really sweet and I'm beyond happy for her, I really envy her for feeling like that.
The eagerness, the looking forward to something, the passion of expecting. We all could use something like that.

دارم به این فکر میکنم که من از ۶ سالگی با ساعت خواب مشکل داشتم. اینجوری که تنها کسی بودم تو پیش‌دبستانی که خسته و له ته کلاس رو میز ولو می‌شد. :))

می‌گفت میترسم از یه جایی به بعد نتونی دیگه واقعیت رو برای چیزی که هست، و نه چیزی که می‌شد باشه، بپذیری.

:))))

اینکه از فمینیسم بد میگین تا کول و بداَس دیده بشید<<<<<

یک سری از ناراحتی‌ها هم صدای شکستن استخون می‌ده.