تو یه مودی گیر کردم بین غمگین و عصبی بودن.
نمیدونم ناراحت باشم یا عصبی،
نمیدونم به‌تخمم بگیرم یا اهمیت بدم،
نمیدونم چه ری اکشنی نشون بدم،
پر از حرفم ولی نمیدونم بگمشون یا سکوت کنم؛
واقعا نمیدونم!
فقط میدونم از این وضعیت خوشم نمیاد.

خجالت کشیدم بگم: گند زدی به تموم باورهام؛
غرورم نذاشت بگم: نرو و کنارم بمون؛
دلم نخواست فراموشت کنم؛
عقلم نمیزاره بهت بگم برگرد؛
خاطراتت نمیزاره نفس بکشم؛
قسمت نمیزاره دست هام به رویای داشتنش برسه؛
و این وسط خدا فقط نگاه میکنه!

اعتماد کردی خیانت دیدی؟
درد داشت و تنها شدی؟
ﺍﯾﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎه رﻭ دوباره ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﮑﻦ؛
نگو ﺍﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﻩ؛
اﯾﻨﻢ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻮﻥ ﻗﺒﻠﯿﺎﺳﺖ و ﻓﻘﻂ ﻧﻘﺸﺶ رو ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯿﮑﻨﻪ؛
اینجا زمینه و رسم بعضی از آدم هاش عجیب؛
اینجا وقتی گم میشی به جای اینکه دنبالت بگردن فراموشت میکنن!
اينجا دنياى وارونه هاست.