﮼کدئین
یکی یکدونه ی من هر لحظه بدون تو به سنگینی عبور به رود روی تکه شاخه ای دلم رو نم ناک و رنجور میکنه! نمیدونم چطور باید خودم رو بدون دوست داشتن تو تحمل بکنم، این خیلی سخته که به روز تک مخاطب دوست داشتنی تو بودم و الان باید مثل غریبه ها تولدت رو تبريک بگم. ولی هنوز امید دارم شاید ته دلت حسی مونده باشه یا که پشت اون پلکا قبل از فوت شمع هات اسم من برای لحظه ای حتی كوتاه از ذهن تو عبور کرده باشه. من دوستت دارم و میخوام که برگردی پیشم.
﮼کدئین
من و تو جدایی ناپذیر ترین ترکیب دنیاییم. اصلا انگاری خدا خاک ما رو از یه قطعه برداشته. گاهی با خودم فکر میکنم اگر تو نبودی دیگه کسی پیدا میشد که منو توی دیوونه ترین حالت هام تحمل کنه و اینجوری دوست داشته باشه؟ کسی پیدا میشد که باهاش همونجوری حرف بزنم که توی ذهنم با خودم حرف می زنم؟ کسی پیدا میشد که باهاش نقشه ی فرار از مشکلات پر پیچ و خم دنیا رو بچینم؟ تو اخیش دل منی، دل خوشی تموم خستگی روزهام، صاحب قشنگ ترین چشم های دنیا بودنت موندگار.
﮼کدئین
اینجوری دوست دارم که بعضی وقتا ساعت ها شب تا دم صبح بهت فکر میکنم، وقتی میرم بیرون چیزایی که دوست داریو میبینم یاده تو میوفتم و همش توی فکرتم، وقتی تنهام بهت فکر میکنمو اون لبخند غیر ارادی رو لبام ته ته حسای خوبه ، وقتی خوشحالم دلم میخواد اولین نفر به تو بگم، وقتی حالم بده فقط با تو آروم میشم، و تو انگار برای من واجب تر از هر چیز دیگه ای شدی.