من لبخندت رو میبینم، نه به هم ریختگی دندون هات رو. ناراحتیتو‌ میبینم، نه خط اخمت رو. نفس کشیدنت کنار خودم رو میبینم، نه قوز دماغت رو. انگشت های زیبات رو میبینم، نه خشکی دستات رو. من خوبیات رو جوری میپرستم که ویژگی های پایین ترت جایی تو قلبم ندارن. جوری دوستت دارم که هیچکس تاحالا نداشته.

🧡.

من میخوام تو همونی باشی که قراره ریز به ریز جزئیات اخلاقیشو بهتر از خودش بلد باشم. میخوام همونی باشی که از روزم براش میگم، همونی که مشکلات کنارش دورترین جا از منن، همونی که هر بار میبینمش چشمام برق بزنه و براش قصه ی سرد روزای نبودنشو بگم. من میخوام تو همونی باشی که قراره بمونه؛ قراره هر صبح پلکاش بوسه های منو ببینه؛ میخوام همونی باشی که بدون ترس هر چی عشق توی وجودم پنهون کردم به پاش بریزم و بدونم که قدرشو میدونه. خدا تو رو برای من نگهت داره محبوب ماه چشمون من.

حقیقت اینه من از صداها فراریم ولی عاشق صدای توام وقتی صدام میزنی و میگی بیا پیشم، انگار میخوام صداتو بقل کنم و بهش دست بزنم. از غم و ناراحتی بیزارم ولی غمی که از طرف تو باشه رو از ته دل دوست دارم؛ اصلاً مگه میشه چیزی مربوط به تو باشه و من اونو دوست نداشته باشم؟ هرچیزی که اثری از تو داشته باشه برام لذت بخش و خوشحال کنندس. میبینی؟ در واقع تو تنها کسی هستی تو یک چشم بهم زدن کل قانونای منو زیر سوال میبره.

🤎.

کوتاه بگم: تو لبخند خدا به منی.

‌- @Codeain | کدئین

لطفا بغل تراپی رو عادی سازی کنید.
بغلِ کوتاه، بغلِ طولانی،
بغل از پشت، بغل از جلو،
تو بغل نشستن، خوابیده بغل کردن،
خوابیده بغل شدن
کلا بغل کردن اونی که خودش یه تیکه از وجودته معجزه می‌کنه.