‌نرسیدن تجربه‌ای به مراتب تلخ‌تر از از دست دادنه؛
آدم وقتی کسی رو از دست میده افسوس خاطراتش رو می‌خوره،گاه‌گاهی به یادش می‌افته، بغض می‌كنه،و اين نبودن قلبش رو به درد مياره؛
اما حداقل گذشته‌ای وجود داره که به خاطرش گریه کنه؛
وقتی نمی‌رسی خیال پرداز می‌شی لحظه به لحظه خودت رو جاهای مختلف تصور می‌کنی؛
انقدر که دیگه نمی‌دونی چی واقعیته و چی تَوهم؛ انقدر که نمی‌بينی کسی که هست هیچوقت نبوده؛
آدم بی‌خاطره آدم نرسیده‌ است که چیزی برای از دست دادن نداره؛

Someone who gets crazy with me like this >>>

آدم بعد هر اتفاق تلخی که تو زندگیش تجربه میکنه،یه تیکه از خودشو از دست میده؛
واسه همین بعد از مدتی تموم میشه؛
و دو حالت داره:
یا خودشو میسازه و یه آدم دیگه ای میشه،
یامثل یک مُرده متحرک میمونه تا زمان مرگش!

از اینکه تو بهم اهمیت میدی دوسم داری مراقبمی خیلی خوشحالم، در کل خیلی خوشحالم از داشتن چنین آدمی تو زندگیم که تمام تلاششو میکنه که من هیچوقت حالم بد نباشه و دائم تو فکره منه و هرکاری میکنه که من حتی چند ثانیه هم ناراحت نباشم و حتی زمانی که دعوامونم میشه همیشه کوتاه میای تا من کمتر عصبی بشم و بعدش با حرفاش آرومم میکنه. در کل که من خیلی عاشقتم و از داشتنت خیلی خوشحالم.

Forever mine <3

دیدی وقتی ینفرو دوست داری از وقتی که بیدار میشی تا لحظه ای که خوابت می‌بره همه فکر و ذکرت میشه اون شخص ، دیدی روش بشدت حساس میشی و کسی نزدیکش بشه دلت میخواد پاره اش کنی ، دیدی وقتی عاشق میشی با عشقت مثل بچه ات رفتار می‌کنی و همش نگرانشی و مواظبشی ، من یه تو همین حسو دارم.