مجبور به ادامه زندگی هستم

فرداهم باید برم سرکار

یک روز چرک دیگه

منم ویران تر از همیشه ام

بوی جسد ها که پیچیده میشه تو هوا
تازه متوجه شهرم میشم، شهر عزیزم
کشور عزیزم که درد داره.

اوه و بعدش مجبورم لبخند بزنم و وانمود کنم صدای گلوله و صدای گریه و خشم هموطنام هرثانیه تو‌ گوشم نیست

وقتی ازم میپرسن چه خبر؟ کلی بهش فکر میکنم کلی حرف هست که بزنم در جوابش ساعت ۱۰ صبح میتونم شروع کنم بگم دلم برای بچه ها تنگ شده کلی زندگی رو ازمون گرفتن
درد دارم خیلی درد دارم به تموم کردن زندگیم فکر کردم
تو این دنیا هیچ عدالتی وجود نداره و هیچکس بجز ما به دادمون نمیرسه
ولی فقط میگم سلامتی

میرم بخوابم تا فردا

اولین جمله ای که تو ذهنم اومد این بود که بمیرم برات مادر
نمی‌دونم مادر بودن چه شکلیه و چه حسی داره ولی حس میکنم همه این بچه ها بچه های خودمن
هنوز مادر نشدم و داغ بچه هامو گذاشتن تو دلم

عشقم پیج ریک اوونزتو میدی

عزیزدلم برای خودم نبود یادمم نیست حقیقتا از کجا بود ولی اگه یادم بیاد یا پیداش کنم میفرستم

قبلا عاشق بودم
عاشق همه چیز
عاشق آسمون
عاشق آدما عاشق حیوانات عاشق اشیا
بچه که بودم به کل جهان شب بخیر میگفتم قبل خواب
به کل خانوادم به کفشام و لباسام به تیر چراغ برق تو خیابون
بعدش با خیال راحت می‌خوابیدم
دلم نمی‌خواست کسی بدون شب بخیر بخوابه
آدم عاشق کشته میشه، به مرور زمان
با شلیک گلوله مستقیم.

و من نمیتونم ترک کنم جایی که بیشتر از همه چیز عاشقشم رو
و چندین ساله جوابم به سوال به مهاجرت فکر می‌کنی همینه

در این روز معمولی قهوه رو میریزم تو آب سرد به نشانه اعتراض مدنی

پانیذ حقیقت اینه که زن حتی اگر والد نباشه هم مادره و این داره مارو یه جور دیگه میسوزونع

هیچوقت این مردم من رو دوست نداشتن ولی من تک تکشون رو دوست دارم بعد مرگمم خیلیاشون قرار بهم بگن جنده و من برای نسل آگاه تر برنامه دارم حتی اگر در ازای جونم باشه.

ریمایندر

ولنتاین؟ خیلی آغوش‌ها برای همیشه ناتموم موندن.