چرا نشستم گیم پلی یه سوشی بار مسخره رو دیدم

۱ ساعتو ۳ دقیقه

موقع نگاه کردنش با خودم گفتم میتونستم به جاش یک چیز مفید یاد بگیرم

مغز عقب موندم دنبال محتواهای تکراری در قالب های متفاوته

من مچ خودم رو میگیرم ولی دست از انجام کار هام برنمیدارم

همیشه وقتی یکی یه حرفی میزنه که به نظرم مسخرست یا پرابلامتیکه
به این فکر میکنم که آیا اگه کسی که خیلی قبولش دارم یا کسی که ازش خوشم میاد این حرفو میزد هم باز قرار بود فکر کنم اینطوری هستش؟
متنفرم از اینکه مچ خودمو میگیرم تو این مواقع
از اینکه ظاهر میتونه رو باطن قضیه همیشه تاثیر بذاره بدون اینکه متوجه بشم

من عاشق اینم که مچ خودم رو بگیرم

خیلی خنده داره