ناشناسم رو برگدوندم.

یکی از کرم های درونم همیشه این بوده که اون چیز ناقص و بی اهمیت رو در سوشال مدیا شیر کنم(در زندگی خودم)
چیزی که شاید زیبا و بی نقص نباشه
احتمالا بعد دیدنش توجه ای بهش نکنی
ولی قطعا پر از حس بوده.

یاد بهمن ۶ سال پیش میوفتم.
هوا سرد و تاریک قدم زنان با یکی از دوستام تا پارک موسی آباد رفتیم رو یکی از این تاب ها نشستیم و حرف زدیم اخرشم برگشتیم رفتیم سر باغفیض از دکه اولین نخ سیگارمو روشن کردم رفتم خونه.

ابن سکه رو تو قاپ بازی جایزه گرفتم

به نظرم موسیقی به حس متصله
اونقدرام پبچیده نیست.
اگه به هنر هم بخوایم نگاه کنیم حتی این هم از نظر افراد مختلف متفاوته!
برای مثال هنر برای یک پرودوسر با هنر برای شنونده ای که تاثیر حرف رو میخواد خیلی فرق داره.

دارم تو سلف هیترد غلت میزنم.