درواقع هر حرفی که میزنم انگار تکراری برای خودم هست
حرف زدن با بقیه مثل حرف زدن با یه دیوار
حرفامو به خودم برمیگردونه
دوباره دارم با خودم حرف میزنم اینطوری

چون اون سد محکم اون دیوار محکمی که بقیه برای توجیه خودشون ساختن بیشتر از دادن جواب سوال براشون اهمیت داره

نه

تو که می‌خوای گم شی دیگه چه فرقی می‌کنه برات بری از کدوم راه

اره من شب میرم بیرون با عینک دودی

چجوری حرف داری ولی نمونده حرفی

از اولشم اون چیزی که فکر ها مبگه نبودم