حاام خبو

اسمشو گذاشتم بقایای جسد نیوشا(جسد شلوار نیوشا)

ریده شد تو هرچی حس خوب داشتم تو این هفته

ولی ناراحتم که دیگه خبری از پول نیست

چرا تنها کسی که باید بهم بگه با سینه هام خفت میکنم داداشمه

خدایاچهگهیی خوردم اخه من چرا انقدر زندگیم بگا

بس

ز همین کوی که به زیستِ در آنیم نتوانی باشی
تو ز مهجور ترین حال به این خاک و تنی
همه‌گان گر شوند وهم، شوند کور ز انکار تو اما
تو همان نور بمان به گمان ‌شید منی
حالیا چشم عجب دارم در این گیتی مهتر به چه سان
من شوم آن مهی که تو خورشید منی
در میان شام تاریک تو نبا‌شی هیچم
بی تو خاموش شوم، پوچ شوم به نتوانستنی
هم به وقت روشن روز، تو تنها رونقی
دیگران در شب خوار جلوه کنند شاید دمی

-زادهٔ ذهن من