در فرهنگ ژاپن، سال‌ها قبل «قول انگشتی» به این معنا بود که اگه شخص به وعده‌ش عمل نکنه، باید انگشت کوچکش رو قطع کنه. این حرکت نشانه‌ی وفاداری مطلق بود، نه فقط یک ژست دوستانه.

لاله‌زار مرکز اصلی کاباره‌ها بود. این خیابون در ابتدای محله‌ای فرهنگی با تئاترها و سینماهای معتبر بود، اما به‌مرور با حضور کاباره‌ها و بار ها به نماد شب‌زنده‌داری تبدیل شد. کاباره‌هایی مثل کاباره شکوفه‌نو، ارم، میامی، کازابلانکا، کوچینی از مشهورترینا بودن.

خیلی از خوانندهای مشهور ( گوگوش٬ ابی٬ هایده٬ مهستی٬ داریوش) قبل از اینکه در رادیو و تلویزیون مطرح بشن در کاباره‌ها برنامه اجرا می‌کردن و از این طریق معروف میشدن.