دو طوفان در قاب یک تصویر ماهواره

یکی تصویر توفان گردوغباری ناشی از وزش بادهای 120 روزه است که روز گذشته آنقدر به عرض های جنوبی گسترش یافت که سر از سواحل جنوب پاکستان درآورد.
دیگری هم طوفان حاره ای «وایو» است که در شمال اقیانوس هند تشکیل شده و به سمت عرض های بالاتر در حال حرکت است.
@sb_hava

اخرین وضعیت طوفان حاره ای جنوب/ «وایو» ۶۰۰ کیلومتر به سمت شمال پیشروی کرد

معاون توسعه و پیش بینی اداره کل هواشناسی سیستان و بلوچستان گفت: تحلیل تصاویر ماهواره EUMETSAT نشان می دهد که طوفان وایو از زمان تشکل تا صبح امروز حدود 600 کیلومتر به سمت شمال و شمال غربی پیشروی کرده است.
دوست محمد کلیم اظهار داشت: هم اکنون این طوفان در فاصله حدود 1200 کیلومتری از سواحل گواتر قرار دارد و در حال حرکت با سمت شمال و شمال غرب است.
وی افزود: بر اساس خروجی مدل های پیش یابی در روزهای چهار شنبه و پنجشنبه سرعت وزش باد در محل فعالیت این توفان به 150 تا 170 کیلومتر بر ساعت می رسد.
معاون توسعه و پیش بینی اداره کل هواشناسی سیستان و بلوچستان ادامه داد: این طوفان به صورت مستقیم خطری برای سواحل ایران ندارد اما کشتی های تجاری و شناورهای فراساحل استان که در اقیانوس هند فعالیت دارند تا زمان فروکش کردن آن از تردد در محدوده فعالیت طوفان خودداری کنند.
@sb_hava

نقش بارز فعالیت های انسانی در گرمایش جهانی.فعالیت های خورشیدی بر خلاف ادعاها تاثیری در گرمایش قرن اخیر ندارد

Is the Sun causing global warming?
solar irradiance
The above graph compares global surface temperature changes (red line) and the Sun's energy received by the Earth (yellow line) in watts (units of energy) per square meter since 1880. The lighter/thinner lines show the yearly levels while the heavier/thicker lines show the 11-year average trends. Eleven-year averages are used to reduce the year-to-year natural noise in the data, making the underlying trends more obvious.
The amount of solar energy received by the Earth has followed the Sun’s natural 11-year cycle of small ups and downs with no net increase since the 1950s. Over the same period, global temperature has risen markedly. It is therefore extremely unlikely that the Sun has caused the observed global temperature warming trend over the past half-century.
No. The Sun can influence the Earth’s climate, but it isn’t responsible for the warming trend we’ve seen over the past few decades. The Sun is a giver of life; it helps keep the planet warm enough for us to survive. We know subtle changes in the Earth’s orbit around the Sun are responsible for the comings and goings of the ice ages. But the warming we’ve seen over the last few decades is too rapid to be linked to changes in Earth’s orbit, and too large to be caused by solar activity.
One of the “smoking guns” that tells us the Sun is not causing global warming comes from looking at the amount of the Sun’s energy that hits the top of the atmosphere. Since 1978, scientists have been tracking this using sensors on satellites and what they tell us is that there has been no upward trend in the amount of the Sun’s energy reaching Earth.
A second smoking gun is that if the Sun were responsible for global warming, we would expect to see warming throughout all layers of the atmosphere, from the surface all the way up to the upper atmosphere (stratosphere). But what we actually see is warming at the surface and cooling in the stratosphere. This is consistent with the warming being caused by a build-up of heat-trapping gases near the surface of the Earth, and not by the Sun getting “hotter.”

♨️عربستان دمای ۶۰ درجه رو تجربه کرد وذوب شدن پلاستیک های خودرو

@abshenasi

بهترین واکنش در برابر انکارکنندگان تغییرات اقلیمی چیست؟

با شکل‌‌گیری جریاناتی عامدانه مبنی بر انکار تغییرات اقلیمی، بهترین واکنش جامعه‌‌ی علمی در برابر این پدیده چه می‌‌تواند باشد: سکوت یا پاسخ؟

اخیراً نشستی با عنوان «مدیریت کربن: راهکار یا توهم؟» با حضور الکساندر روزنفلد، بنیان‌‌گذار و مدیر اجرایی انجمن اقلیمی CIC و دیگر فعالان زیست‌‌محیطی در بخش انرژی دانشگاه هوستون برگزار شد. در این نشست پس از معارفه‌‌ای کوتاه از بیانیه‌‌ی این نشست، در میان گروه بزرگی از کارشناسان (که همگی به تغییرات اقلیمی به‌‌عنوان یک واقعیت غیرقابل‌‌انکار اعتقاد داشتند)، یکی از اعضای هیئت (که آشکارا از انکارکنندگان جدی پدیده‌‌ی تغییرات اقلیمی بود) با ارائه اطلاعاتی گرافیکی سعی کرد ادعای خود را مبنی بر کذب بودن این پدیده‌‌ی جهانی، موجه جلوه دهد.
البته این منتقد به‌‌صورت‌‌ مستقیم اعلام نکرد که تغییرات اقلیمی واقعیت ندارد. او از شیوه‌‌ای برای بیان این مطلب سود جست که اخیراً طرفداران زیادی بین دیگر انکارکنندگان یافته است:
تغییرات اقلیمی همواره وجود داشته است؛ پس شاید نگرانی‌‌های فعلی سازمان ملل در قالب گزارش مجمع بین‌‌المللی تغییرات اقلیمی، آن‌‌قدرها هم جدی نباشد؛ ضمن اینکه برنامه‌‌های مبارزه با کربن، ریسک‌‌های فراوانی را برای پیشرفت بشر به همراه خواهد داشت.
برخی از توجیه‌‌های مطرح‌‌شده در این نشست، از قرار زیر است.
توجیه اولیه سعی داشت نشان دهد که میزان کربن موجود در اتمسفر، مشکلی ایجاد نخواهد کرد؛ چرا که سطح دی‌‌اکسید کربن فعلی برابر با ۴۰۰ واحد در میلیون (۰/۰۴ درصد) است که نمی‌‌تواند اثری بر اتمسفر داشته باشد. در این مقیاس، سطح اثرات نزدیک به صفر دیده می‌‌شود.
روزنفلد در پاسخ می‌گوید که این نوع تفسیر در مورد علوم جوی، نادرست است؛ همان‌‌گونه که در مثال‌‌های دیگر نیز می‌‌توان دید؛ تنها مقادیر کمی از ماده‌‌ای مشابه، می‌تواند عواقب خطرناکی را در بر داشته باشد. آژانس حفاظت از محیط‌زیست ایالات‌متحده (EPA)، میزان سرب مجاز در آب آشامیدنی را کمتر از ۱۵ قسمت در یک میلیون (ppb) اعلام کرده است. این میزان غلظت سرب در آب، ۲۶ هزار برابر کمتر از غلظت دی‌اکسید کربن در اتمسفر است. آزمایش‌‌های انجام‌‌شده در سال ۲۰۱۵ و در منطقه‌‌ی فلینت از ایالت میشیگان، غلظت سرب موجود در آب را ۲۷ قسمت در میلیون تشخیص داد. این میزان بسیار کوچک است؛ اما هیچ‌کس استدلال نکرد که این میزان کم اهمیتی ندارد. همچنین ما می‌دانیم نوشیدن آبی با این میزان سرب، احتمالا کسی را نخواهد کشت؛ اما قطعاً یک رژیم دائمی از مصرف چنین آبی در درازمدت، مشکلاتی را برای سلامت کودکان ایجاد خواهد کرد.

این موضوع، شباهت زیادی با معضل دی‌اکسید کربن دارد. تحمل این غلظت بالا از CO2 برای مدت یک سال، ممکن است به کسی صدمه‌ای وارد نکند؛ اما آثار تجمیعی ناشی از این گاز روی سیاره شبیه اثرات درازمدت نوشیدن آب آلوده به سرب است.
مورد دوم مطرح‌‌شده، این استدلال بود که چون پیش‌بینی مدل دهه‌‌ی ۸۰ و ۹۰ میلادی کامل نبود؛ ما نمی‌‌توانیم پیش‌بینی‌های اقلیمی و راهکارهای توصیه‌شده در مدل‌های امروزی را جدی بگیریم.
اشتباهات علمی گذشته، توجیه مناسبی برای سلب اعتبار از پژوهش‌های فعلی محسوب نمی‌شود
این استدلال نیز ناقص است. بیایید نگاهی به پزشکی بیندازیم. به فرض محال، اگر فرزند شما مبتلا به سرطان می‌‌شد، آیا شما با استناد به تجارب پزشکی دهه‌‌ی ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، شانس زنده ماندن او را ۶۰ درصد یا کمتر تخمین می‌‌زدید و درنتیجه تصمیم می‌‌گرفتید که تسلیم شوید؟ البته که نه. مرکز سرطان اندرسون در دانشگاه تگزاس، پژوهش‌‌هایی چشمگیر را به انجام رسانده که در نتیجه‌‌ی آن، شانس بهبود در بسیاری از انواع سرطان به بازه‌‌ی ۸۰ الی ۹۰ درصد رسیده است. طی دهه‌های اخیر، مدل‌ها و تکنیک‌های ما برای درمان سرطان از جمله توانایی در استفاده از مدل‌های رایانه‌‌ای پیشرفته، پیشرفت چشمگیری داشته است؛ این در حالی است که این مدل‌‌ها، نقشی مشابه و البته به‌‌مراتب پررنگ‌‌تری در پیشرفت علوم اقلیمی نیز داشته‌‌اند.
پس از این نشست، طی مباحثه‌ای با تنی چند از اساتید دانشگاه هوستون، روزنفلد این پرسش را مطرح میکند که آیا دانشگاه‌ها همجنان باید به نقش خود در ترویج مناظرات و بیان سلایق فکری متفاوت بپردازند؛ آن‌هم در شرایطی که یک از طرفین مباحثه به‌‌صورت آگاهانه سعی می‌‌کند باهدف متقاعد کردن افراد ناآگاه نسبت به روش‌های ارزیابی علمی، از این داده‌ها سوءاستفاده کند؟
آیا در شرایطی که تلاش برای ارتقای درک عمومی و پیدا کردن راه‌های بهتر برای برقراری ارتباط با مردم، یک هدف مهم تلقی می‌‌شود، قرار دادن یک تریبون در اختیار افرادی سودجو، یک حرکت غیراخلاقی به حساب نمی‌آید؛ به‌‌خصوص زمانی که بدانیم زندگی میلیون‌ها نفر، به‌‌ویژه کودکان در معرض خطر است؟
با این حال، هیچ یک از ۲۰۰ نفر از حضار در این همایش، اقدامی برای پاسخ‌‌گویی به مغالطات مطرح‌‌شده نکردند.

روزنفلد می‌پرسد:
چرا آن دسته از ما که بیش‌ترین دانش را دارند، به‌‌خصوص دانشمندان ما سعی می‌‌کنند تا این حد متمدن و آزاداندیش جلوه کنند؟ آیا ما نباید در برابر چنین اظهاراتی می‌ایستادیم و اعتراض می‌‌کردیم؟
یا شاید ما باید این نظرات افراطی را نادیده بگیریم و با سکوت کردن در برابر این شایعات، به بانیان آن‌‌ها مجالی برای رسمیت یافتن ندهیم. آیا باید به‌‌جای دامن زدن به این جنجال‌‌ها، در سکوت روی راه‌‌حل‌‌های مطرح برای تغییرات اقلیمی تمرکز کنیم؟
با توجه به پژوهش‌‌های فعلی که می‌‌گوید عقاید عموم درمورد تغییرات اقلیمی در ایالات‌متحده به یک مسئله‌‌ی جناحی (با وابستگی سیاسی) تبدیل شده است، راهبرد ما باید چگونه باشد؟ مسلماً نمی‌‌توان آن‌قدر صبر کرد تا درک عمومی و سیاست‌‌های دولت فدرال تغییر کند.
آیا دانشگاه‌ها نباید سنگری برای مبارزه با شبهات علمی مطرح‌شده از سوی افرادی سودجو باشند؟
به نظر می‌‌آید که ما باید بر تلاش خود در تسریع راهکارهایی که هم سودآور و هم تأثیرگذار هستند، بیفزاییم. ما باید نسبت به احتمال شکست فناوری‌‌های بخش خصوصی، ریسک‌‌پذیری بیشتری داشته باشیم و راه‌هایی را برای غلبه بر عوامل مخل در رشد این نوع شرکت‌‌ها بیابیم.
ناگفته نماند که در این همایش، فناوری‌‌های بسیار هیجان‌‌انگیزی یا هدف جذب و استفاده‌‌ی مجدد از دی‌‌اکسید کربن مطرح شد که بر اساس تجربیات سرمایه‌‌گذاران قبلی و نیز اظهارات کارشناسان حاضر در این نشست، هم‌‌اکنون نیز اقداماتی در جهان واقعی در جریان هستند که به ما در جذب و بازاستفاده از کربن کمک شایانی می‌کند. این تکنولوژی‌ها، همان طور که ممکن است حدس بزنید، قطعاً در حکم یک نوش‌‌دارو نخواهند بود، اما نباید آن‌‌ها را هم از مصادیق اعتیاد بیهوده‌ی ما به تکنولوژی قلمداد کرد. همه‌‌ی باید در برابر چالش تغییرات اقلیمی به اتفاق‌‌نظر برسیم و رسیدن به این مهم، مستلزم ایجاد تغییراتی است که برخی از آن‌ها نیاز به صرف هزینه و انرژی فراوان خواهد داشت.به هر حال، عواقب رویکرد انفعالی ما، تقریباً غیرقابل‌تصور خواهد بود. نویسنده: روزبه خانجانی https://www.zoomit.ir/2018/11/24/309633/what-against-climate-change-deniers/

تداوم و تشدید وزش باد های 120 روزه در نیمه شرقی کشور اوایل هفته آینده

یک وب سایت جالب که با استناد به منابع متقن علمی و مقالات منتشر شده در نشریات معتبر به شبهات انکار کنندگان تغییرات اقلیمی دو قرن اخیر پاسخ می دهد

ده شبهه اصلی که دست آویز انکارکنندگان تغییرات اقلیمی و نقش انسان در آن است در این سایت پاسخ داده شده است

اینکه:تغییرات اقلیمی وجود داشته و گرمایش اخیرچیزی جدیدی نیست، تاثیر فعالیت های خورشیدی،تغییر اقلیم بد که نیست خوب هم هست،اینکه توافق و اجماعی بر روی بحث گرمایش جهانی وجود ندارد،اینکه به سمت دوره یخبندان قریب الوقوع می رویم،مدل ها غیر قابل اطمینان هستند ،ایستگاههای ثبت دما تحت تاثیر شهرنشینی هستند و داده های آنها قابل اطمینان نیست،اینکه قابلیت انطباق برای فون و فلور وجود دارد ، شبهه و مغلطه ای که بعد از 1998 رکورد دمایی کره زمین شکسته نشده،در قطب جنوب افزایش تجمع یخ وجودارد........................... در این سایت با دلایل متقن و نه به استناد ادبیات عامیانه و افراد غیر متخصص پاسخ داده شده است.

شکاکیت در دانش بسیار خوب است چون در علوم تجربی و نیمه تجربی هیچ قطعیتی وجود ندارد .ولی این گمان و دودلی بایستی با در نظر گرفتن همه شواهد و مدارک و هم‌افزایی اکثریت نزدیک به‌اتفاق دانشمندان متخصص در دانش هوا و اقلیم‌شناسی باشد.

🔥موج گرما در راه خوزستان و ایلام.

🔥برای هفته پیش رو‌ دما در خوزستان و جنوب ایلام از مرز ۵۰درجه عبور میکند.

@havaairan

فیلمبرداری با حرکت آهسته/رقص ماهی ها

♦️کلیپ کوتاه از سد سیستان که توسط آقای بامری گرفته شده است.
منبع: سیستان فراموش شده
🆔https://t.me/joinchat/AAAAADv9P1sJ_RdgvWoQLQ

♍️🅰در بزرگراه های مناطق کویری چین از چندین نوار پوشش گیاهی جهت جلوگیری از مدفون شدن روسازی در زیر شن‌ها استفاده می شود

نتیجه این اقدام در مواقع طوفانی مشهودتر است.