هفت اقلیم

137 viewsMahmood khosravi, 19:15

💥 «مدیریت بحران» ؛ «بحران مدیریت»

✍🏻 عمادالدین مزاری

🔺 باد را به جرم تخریبِ خانه عنکبوت، مجازات نمی کنند و سیل نیز یک پدیده طبیعی و البته قابل پیش بینی است. اما واقعیت این است که اگر از شش ماه قبل هم اعلام کنند که قرار است در فلان تاریخ #سیل جاری شود، باز هم به همان میزان ویرانی به بار می آورد که اکنون شاهد آن هستیم! #زلزله باشد، #طوفان یا #صاعقه تفاوتی ندارد و اوضاع بر همین منوال است.

یکم- اساساً جایگاه پیش بینی های هواشناسی و هشدارهای قبل از وقوع حادثه کجاست و چه خاصیتی دارد. آیا نمی‌توان نقاط خاصی را پیش‌بینی و جانمایی کرد و پیش از آنکه سیل همه چیز را با خود ببرد، نسبت به اسکان مردم و استقرار دام و احشام که دارایی اصلی یک روستایی است، اقدام کرد.
🔺 چرا از طریق دهیاری، بخشداری، شهرداری و... نسبت به آموزش همگانی مردم در مواجهه با سیل و سایر حوادث طبیعی برنامه‌ریزی نمی شود. چند درصد از روستائیان بیمه سیل را تهیه کرده‌ و اساساً از وجود چنین بیمه‌ای مطلع اند؟

دوم- برای یکبار هم که شده به پژوهش و کار تحقیقاتی اهمیت بدهیم؛ آسیب شناسی کنیم که نقاط آسیب پذیر در سیل و سایر حوادث کدامند و به قاعده «علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد» پروژه مطالعاتی تعریف کنیم تا نقش مواردی همچون آبخیزداری، پوشش‌گیاهی، حفاظت خاک، انحراف جریان، مهار سیلاب، سدهای مخزنی، لایروبی رودخانه و... در پیشگیری از سیل روشن شود؛ و نه یک نسخه واحد برای کل استان، که برای هر شهر به فراخور اقلیم خویش، نقشه راه وجود داشته باشد.
🔺 اساسا «پیشگیری» محلی از اِعراب ندارد. گفته می شود آب برخى از سدهاى منطقه، پيش از بارندگى تخليه نشده و يكى از عوامل بروز بحران همين مساله بوده است! آيا امر بديهى تخليه سد، نياز به پيش بينى خاصى داشت؟

سوم- سیستم امدادرسانی هنوز پس از این همه واقعه و حادثه ساختارمند نیست. وجهه ی هلال احمر نیز پس از بازداشت مدیرعامل کشوری، مخدوش شده و نیازمند ترمیم و بازسازی است. این که موسسات خیریه، سمن ها و فعالان اجتماعی برای امداد رسانی بسیج شوند به ذات خود نکوست، اما حتماً اگر انسجامی در کار نباشد و مجتمع عمل نشود، خروجی کار موثر نخواهد بود.
🔺 به نظر می‌رسد در کنار سازمان مدیریت بحران، با طیفی از سازمان ها از جمله هلال احمر، اورژانس، علوم پزشکی، ارتش، سپاه و بسیج، آب و فاضلاب، آب منطقه ای، راهداری و الی آخر مواجه هستیم که به شکل بارزی، متفرق عمل می‌کنند و تداعی‌گر «بحران مدیریت» هستند تا «مدیریت بحران»

چهارم- شیوع ویروس ها و احتمال ابتلا به بیماری پس از وقوع سیل، مردم مناطق سیل زده را تهدید می‌کند. خطر حصبه، وبا، عفونت های پوستی و گوارشی، آنفلوانزا و... در کمین است و در کنار آب و غذا نباید از بهداشت و سلامت مردم غافل شد.

پنجم- #سیستان_و_بلوچستان به عنوان پهناورترین استان، به اندازه چند کشور اروپایی وسعت داشته و از معدود استان‌هایی است که پرواز درون استانی دارد. این پهناوری، بیانگر خدمات رسانیِ دشوار و زمان بر شدن امدادرسانی به سیل زدگان جنوب استان است. #تقسیم استان سیستان و بلوچستان به دو یا سه استان، هر از گاهی بر سر زبان‌ها می‌افتد؛ موضوعی که موافقان و مخالفان خاص خودش را دارد.
🔺

ششم- سیستان و بلوچستان در مرکز «زبان گویا» و «لابی تاثیرگذار» ندارد و در حوادث این چنینی بیشتر معلوم می شود که استان را آب می بَرَد و برخی را خواب. «مجمع نمایندگان استان» در مجلس نیز یک عنوان دهان پرکن است که خروجی روشن و ملموسی نداشته است. با حرف و #شعار هم کاری از پیش نمی رود؛ نقد و بد و بیراه، کارمنِ رسانه است نه نماینده مجلس، استاندار و فرماندار!
🔺 اگر نماینده مجلس هم آن نقدی را بگوید که رسانه فریاد می‌زند پس چه تفاوتی است میان یک #روزنامه‌نگار با ابزار زبان و قلم و یک #مسئول با قدرت سیاسی و اعتبار ریالی؟

🔺دست آخر اینکه #امدادرسانی فقط به پوشیدن کاورِ آبی رنگِ منقّش به آرم مدیریت بحران نیست. از قدیم نیز گفته اند «به عمل کار برآید به سخندانی نیست»منبع: صبح زاهدان

154 viewsMahmood khosravi, edited 03:51