مناسبتی سهادت سردارسلیمانی
مرکز ملی پاسخ به سوالات
🎹 فایل ویس چت با موضوع
❤️نقش سردار سلیمانی در جهان
بررسی واقعه تلخ بمب گذاری کرمان
👥 با حضور جنابان
علیرضا اسدی، مصطفی فتح الهی
@Porseman_1
@CivilizationResearcher
❤️نقش سردار سلیمانی در جهان
بررسی واقعه تلخ بمب گذاری کرمان
👥 با حضور جنابان
علیرضا اسدی، مصطفی فتح الهی
@Porseman_1
@CivilizationResearcher
👍3
امتیاز ترانزیت گاز و انرژی ایران از ترکیه به اتحادیه اروپا برای ترک سوریه توسط این کشور است، در صورت ادامه سیاست های فعلی این دولت ترکیه به عنوان اسرائیل دوم در کنار اقلیم های کردی عراق و سوریه معرفی خواهد شد.
👍4
بدنه نظامی کشور باید در راستای منافع کدام یک (دولت یا ملت) گام بردارند؟
پاسخ به این سوال یک پاسخ ندارد و بستگی به نوع حکومت یا مدل و برخورد نظامیان دارد، اگرچه نظامیان مسئولیت تامین امنیت یک ملت را دارند و باید در جهت تامین آن کوشش کنند، در برخی موارد اقتصاد، فرهنگ و تحولات سیاسی به مسئله امنیت گره می خورند، در این شرایط نیروهای نظامی منطبق بر سه مدل و اندیشه در سطوح مختلفی در امور غیرنظامی دخالت می کنند:
1. مدل کمونیستی: در این مدل، نظامیان باید به ایدئولوژی حزب کمونیست وفادار باشند و تحت کنترل شدید نهادهای امنیتی حزب و دولت قرار بگیرند. نظامیان نقش مهمی در استمرار سلطه حزب کمونیست بر جامعه دارند.
2. مدل پراتوری: در این مدل، رابطه نظامیان و مقامات سیاسی ثابت نیست و امکان مداخله نظامیان در سیاست وجود دارد. این مدل در کشورهای جهان سومی که نهادهای سیاسی ضعیف و شکننده هستند رایج است، نظامیان خود را به عنوان بهترین گزینه برای حکمرانی می یابند.
3. مدل دموکراتیک: در این مدل، نظامیان از نهادهای سیاسی تبعیت می کنند و در یک نظام دموکراتیک قرار دارند. این مدل بر استقلال و بی طرفی سیاسی نظامیان تاکید می کند.
همان گونه که می دانید ملت ها به خصوص طبقات بورژوازی برای دریافت سهم بیشتر از قدرت نظام های سیاسی را دگرگون کردند و اساساً جوامع مدنی با اقدامات خود دولت را شکل داده اند، در این مدل که بیشتر دموکراتیک فرض می شود، نظامیان حق دخالت مستقیم و غیرضروری در مسائل سیاسی را ندارند، اما قادر به ورود به بحران های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با درخواست دولت هستند تا دولت بتواند با سرعت بیشتری بحران ها و مشکلات را حل کند اما این دخالت نمی تواند بعد از پایان اتفاقات ادامه یابد و نظامیان مجدداً به محدودیت های اولی و سابق خود باز می گردند، در مدل کمونیستی این درخواست توسط کمیته های حزب و دولت انجام می شود و محدودیت های مدل دموکراتیک را دارد اگرچه در مدل کمونیسم رهبران حزب می توانند خود نظامی باشند و قابل تفکیک نباشد، اما در سالهای اخیر خصوصاً در چین، قدرت نظامیان به شدت محدود شده و رهبران حزب دیگر از نظامیان بالارده نیستند. در مدل پراتوری به دلیل عدم استقرار دولت-ملت و نبود سازمان های نظارتی قدرتمند نظامیان به راحتی در امور دخالت می کنند تا ثبات سیاسی را برقرار کنند، اگرچه این امر موجب ناآرامی های بیشتری خواهد شد، چراکه دولت قادر به محدودسازی قدرت نظامیان نیست اما به دلیل حاکمیت یک اقتدار سیاسی بر این کشورها، امنیت نسبی بر این سرزمین ها حاکم است، ازجمله کشورهایی که نفوذ نظامیان در آنها تاحدودی کنترل نشده است، می توان به پاکستان و مصر اشاره کرد، از میان این دو، مصر تاکنون با تنش های سیاسی بیشتر و گسترده تری به دلیل دخالت نظامیان در امور سیاسی روبه رو شده است، از میان رویدادهای مهم که نشان دهنده تاثیر منفی دخالت نظامیان بر ثبات سیاسی در مصر می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• وفاداری ارتش به سادات: ارتش از سادات حمایت کرد به دلیل اهمیت او برای مشروعیت، ثبات و صلح با اسرائیل. سادات نیز از ارتش به عنوان یک عامل اقتصادی قدرتمند بهره برد و برخی از افسران را به سمت فعالیت های تجاری سوق داد. (سازش با اسرائیل برخلاف خواست اکثریت مردم مصر بود اما دولت با نظامیان برخلاف آن عمل کردند.)
• نارضایتی ارتش از مبارک: ارتش در دوره مبارک نقش برجسته ای در تامین امنیت داخلی و خارجی داشت، اما از سیاست های خصوصی سازی و جانشینی جمال مبارک مخالف بود. ارتش نیز از بودجه، فعالیت ها و امتیازات خود حفاظت کرد و از هرگونه پاسخگویی و شفافیت خودداری کرد. براساس برخی برآوردها ارتش بین 25 تا 40 درصد اقتصاد مصر را تحت کنترل داشت. (در دوره او ارتش توانست بر اقتصاد تسلط یابد و همین امر موجب ناپایداری اقتصادی مصر شد.)
• حمایت ارتش از انقلاب 2011: ارتش در روزهای اول انقلاب از مبارک خودداری کرد و او را قربانی کرد به دلیل فشارهای داخلی، خارجی و بین المللی. ارتش نیز از منافع اقتصادی، اجتماعی و بین المللی خود دفاع کرد و از اسلام گرایان و سکولارها بهره برد. ارتش قدرت و امتیازات خود را در قانون اساسی جدید تضمین کرد و به عنوان یک بازیگر مهم در سیاست خارجی و امنیت ملی باقی ماند.
• برکناری مرسی و بازگشت ارتش به قدرت: ارتش در پاسخ به اعتراضات میلیونی علیه مرسی او را برکنار کرد و قانون اساسی را اصلاح کرد. ارتش نیز از ابزارهای قانونی، امنیتی و رسانه ای برای سرکوب مخالفان و تثبیت قدرت خود استفاده کرد. ارتش به عنوان یک نهاد نظامی و اقتدارگرا، توانایی مدیریت فرایند گذار به دموکراسی را نداشت و به جای آن یک دولت مدنی و غیرنظامی را به سراب تبدیل کرد.
• پارادوکس حاکمیت نظامیان و گذار به دموکراسی: دو پارادوکس یا چالش درونی در انقلاب مصر وجود دارد. اول این که ارتش که بخشی از رژیم قبلی بود،
پاسخ به این سوال یک پاسخ ندارد و بستگی به نوع حکومت یا مدل و برخورد نظامیان دارد، اگرچه نظامیان مسئولیت تامین امنیت یک ملت را دارند و باید در جهت تامین آن کوشش کنند، در برخی موارد اقتصاد، فرهنگ و تحولات سیاسی به مسئله امنیت گره می خورند، در این شرایط نیروهای نظامی منطبق بر سه مدل و اندیشه در سطوح مختلفی در امور غیرنظامی دخالت می کنند:
1. مدل کمونیستی: در این مدل، نظامیان باید به ایدئولوژی حزب کمونیست وفادار باشند و تحت کنترل شدید نهادهای امنیتی حزب و دولت قرار بگیرند. نظامیان نقش مهمی در استمرار سلطه حزب کمونیست بر جامعه دارند.
2. مدل پراتوری: در این مدل، رابطه نظامیان و مقامات سیاسی ثابت نیست و امکان مداخله نظامیان در سیاست وجود دارد. این مدل در کشورهای جهان سومی که نهادهای سیاسی ضعیف و شکننده هستند رایج است، نظامیان خود را به عنوان بهترین گزینه برای حکمرانی می یابند.
3. مدل دموکراتیک: در این مدل، نظامیان از نهادهای سیاسی تبعیت می کنند و در یک نظام دموکراتیک قرار دارند. این مدل بر استقلال و بی طرفی سیاسی نظامیان تاکید می کند.
همان گونه که می دانید ملت ها به خصوص طبقات بورژوازی برای دریافت سهم بیشتر از قدرت نظام های سیاسی را دگرگون کردند و اساساً جوامع مدنی با اقدامات خود دولت را شکل داده اند، در این مدل که بیشتر دموکراتیک فرض می شود، نظامیان حق دخالت مستقیم و غیرضروری در مسائل سیاسی را ندارند، اما قادر به ورود به بحران های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با درخواست دولت هستند تا دولت بتواند با سرعت بیشتری بحران ها و مشکلات را حل کند اما این دخالت نمی تواند بعد از پایان اتفاقات ادامه یابد و نظامیان مجدداً به محدودیت های اولی و سابق خود باز می گردند، در مدل کمونیستی این درخواست توسط کمیته های حزب و دولت انجام می شود و محدودیت های مدل دموکراتیک را دارد اگرچه در مدل کمونیسم رهبران حزب می توانند خود نظامی باشند و قابل تفکیک نباشد، اما در سالهای اخیر خصوصاً در چین، قدرت نظامیان به شدت محدود شده و رهبران حزب دیگر از نظامیان بالارده نیستند. در مدل پراتوری به دلیل عدم استقرار دولت-ملت و نبود سازمان های نظارتی قدرتمند نظامیان به راحتی در امور دخالت می کنند تا ثبات سیاسی را برقرار کنند، اگرچه این امر موجب ناآرامی های بیشتری خواهد شد، چراکه دولت قادر به محدودسازی قدرت نظامیان نیست اما به دلیل حاکمیت یک اقتدار سیاسی بر این کشورها، امنیت نسبی بر این سرزمین ها حاکم است، ازجمله کشورهایی که نفوذ نظامیان در آنها تاحدودی کنترل نشده است، می توان به پاکستان و مصر اشاره کرد، از میان این دو، مصر تاکنون با تنش های سیاسی بیشتر و گسترده تری به دلیل دخالت نظامیان در امور سیاسی روبه رو شده است، از میان رویدادهای مهم که نشان دهنده تاثیر منفی دخالت نظامیان بر ثبات سیاسی در مصر می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• وفاداری ارتش به سادات: ارتش از سادات حمایت کرد به دلیل اهمیت او برای مشروعیت، ثبات و صلح با اسرائیل. سادات نیز از ارتش به عنوان یک عامل اقتصادی قدرتمند بهره برد و برخی از افسران را به سمت فعالیت های تجاری سوق داد. (سازش با اسرائیل برخلاف خواست اکثریت مردم مصر بود اما دولت با نظامیان برخلاف آن عمل کردند.)
• نارضایتی ارتش از مبارک: ارتش در دوره مبارک نقش برجسته ای در تامین امنیت داخلی و خارجی داشت، اما از سیاست های خصوصی سازی و جانشینی جمال مبارک مخالف بود. ارتش نیز از بودجه، فعالیت ها و امتیازات خود حفاظت کرد و از هرگونه پاسخگویی و شفافیت خودداری کرد. براساس برخی برآوردها ارتش بین 25 تا 40 درصد اقتصاد مصر را تحت کنترل داشت. (در دوره او ارتش توانست بر اقتصاد تسلط یابد و همین امر موجب ناپایداری اقتصادی مصر شد.)
• حمایت ارتش از انقلاب 2011: ارتش در روزهای اول انقلاب از مبارک خودداری کرد و او را قربانی کرد به دلیل فشارهای داخلی، خارجی و بین المللی. ارتش نیز از منافع اقتصادی، اجتماعی و بین المللی خود دفاع کرد و از اسلام گرایان و سکولارها بهره برد. ارتش قدرت و امتیازات خود را در قانون اساسی جدید تضمین کرد و به عنوان یک بازیگر مهم در سیاست خارجی و امنیت ملی باقی ماند.
• برکناری مرسی و بازگشت ارتش به قدرت: ارتش در پاسخ به اعتراضات میلیونی علیه مرسی او را برکنار کرد و قانون اساسی را اصلاح کرد. ارتش نیز از ابزارهای قانونی، امنیتی و رسانه ای برای سرکوب مخالفان و تثبیت قدرت خود استفاده کرد. ارتش به عنوان یک نهاد نظامی و اقتدارگرا، توانایی مدیریت فرایند گذار به دموکراسی را نداشت و به جای آن یک دولت مدنی و غیرنظامی را به سراب تبدیل کرد.
• پارادوکس حاکمیت نظامیان و گذار به دموکراسی: دو پارادوکس یا چالش درونی در انقلاب مصر وجود دارد. اول این که ارتش که بخشی از رژیم قبلی بود،
اکنون مدیریت انقلاب را در دست دارد. دوم این که ارتش که بر پایه یک نظام سلسله مراتبی، قواعد و قوانین خشک و غیرمنعطف و اطاعت بی چون و چرا بنا نهاده شده است، مدیریت گذار به دموکراسی را در دست گرفته است.
آنچه می توان از پیامد های مدل پراتوری دریافت آن است که اگر قدرت نظامیان با نهاد های نظارتی و اطلاعاتی تحت نظارت دولت برای اجرای قانون اساسی مدیریت نشود، این مسئله منجر به شکل گیری سلسله رویداد هایی در جهت ناپایداری سیاسی، تنش و منازعات روزافزون خواهد شد و هر گونه تلاش برای دستیابی به دموکراسی را به شکست خواهد کشاند، این ناپایداری را می توان در چهار دلیل اصلی شرح داد: (برپایه آنچه در مورد مصر در سالهای 2011 تا 2015 شرح دادیم)
1. چالش های داخلی و خارجی نظامیان: نظامیان با اختلاف دیدگاه ها در میان سران خود، فشار معترضین خیابانی، فقدان مشروعیت حاکمیت و وابستگی به کمک های امریکا مواجه بودند.
2. تداوم سیاست های قدیمی و سرکوب: نظامیان به جای واگذاری قدرت به غیرنظامیان، به خشونت، امنیتی کردن دولت و تقویت امپراتوری اقتصادی خود ادامه دادند.
3. بحران مشروعیت حاکمیت نظامیان: نظامیان نتوانستند از انقلاب یا مردم به عنوان منبع مشروعیت خود استفاده کنند و با انتقادات شدیدی از سوی منتقدان و رسانه ها روبرو شدند.
4. شک در تحقق گذار به دموکراسی: برخی از ناظران و تحلیلگران به روند گذار به دموکراسی در مصر خوشبین نبودند و از مداخله نظامیان در سیاست و بازگشت به شبه اقتدارگرایی دوران مبارک هشدار دادند.
تردید در گذار به دموکراسی قطعاً ریشه در رفتار نظامیان دارد، و ناپایداری در طبقات قدرت در میان نظامیان و رقابت های درونی آن در کنار وجود نگرش های مختلف بینشان موجب شده تا امکان پیش بینی و کنترل آینده دور تا حدی غیرقابل دسترسی باشد، به هر روی ما در سوال اول سه مدل دخالت نظامیان در مسائل سیاسی را بررسی کردیم و پی بردیم دولتی که بیشترین وابستگی و تعلقات را به مردمش داشته باشد و از ابزار های اطلاعاتی و نظارتی قوی برای مدیریت نظامیان برخورد باشد، می تواند از قدرت نظامیان به نفع ملت بهره مند شود، در این میان باید یادآور شد که سطوح و اشکال گوناگون اند و همین مسئله می تواند در قالب یک کتاب مورد بحث قرار بگیرد، اگرچه کثرت ویژگی ذاتی انسان است، اما همواره اتحاد ها و ائتلاف ها پیروز هستند، در جایی طبقات مختلفی از مردم، در جایی دیگر نظامیان و در مکانی و زمانی ممکن است نخبگان دولتی این ویژگی را داشته باشند و با آن اهداف خود را پیگیری کنند، هرچه هست گروه های مختلف سیاسی در ابعاد و اشکال گوناگون برای کسب منافع حداکثری تلاش می کنند و نباید از این نکته غافل شد.
آنچه می توان از پیامد های مدل پراتوری دریافت آن است که اگر قدرت نظامیان با نهاد های نظارتی و اطلاعاتی تحت نظارت دولت برای اجرای قانون اساسی مدیریت نشود، این مسئله منجر به شکل گیری سلسله رویداد هایی در جهت ناپایداری سیاسی، تنش و منازعات روزافزون خواهد شد و هر گونه تلاش برای دستیابی به دموکراسی را به شکست خواهد کشاند، این ناپایداری را می توان در چهار دلیل اصلی شرح داد: (برپایه آنچه در مورد مصر در سالهای 2011 تا 2015 شرح دادیم)
1. چالش های داخلی و خارجی نظامیان: نظامیان با اختلاف دیدگاه ها در میان سران خود، فشار معترضین خیابانی، فقدان مشروعیت حاکمیت و وابستگی به کمک های امریکا مواجه بودند.
2. تداوم سیاست های قدیمی و سرکوب: نظامیان به جای واگذاری قدرت به غیرنظامیان، به خشونت، امنیتی کردن دولت و تقویت امپراتوری اقتصادی خود ادامه دادند.
3. بحران مشروعیت حاکمیت نظامیان: نظامیان نتوانستند از انقلاب یا مردم به عنوان منبع مشروعیت خود استفاده کنند و با انتقادات شدیدی از سوی منتقدان و رسانه ها روبرو شدند.
4. شک در تحقق گذار به دموکراسی: برخی از ناظران و تحلیلگران به روند گذار به دموکراسی در مصر خوشبین نبودند و از مداخله نظامیان در سیاست و بازگشت به شبه اقتدارگرایی دوران مبارک هشدار دادند.
تردید در گذار به دموکراسی قطعاً ریشه در رفتار نظامیان دارد، و ناپایداری در طبقات قدرت در میان نظامیان و رقابت های درونی آن در کنار وجود نگرش های مختلف بینشان موجب شده تا امکان پیش بینی و کنترل آینده دور تا حدی غیرقابل دسترسی باشد، به هر روی ما در سوال اول سه مدل دخالت نظامیان در مسائل سیاسی را بررسی کردیم و پی بردیم دولتی که بیشترین وابستگی و تعلقات را به مردمش داشته باشد و از ابزار های اطلاعاتی و نظارتی قوی برای مدیریت نظامیان برخورد باشد، می تواند از قدرت نظامیان به نفع ملت بهره مند شود، در این میان باید یادآور شد که سطوح و اشکال گوناگون اند و همین مسئله می تواند در قالب یک کتاب مورد بحث قرار بگیرد، اگرچه کثرت ویژگی ذاتی انسان است، اما همواره اتحاد ها و ائتلاف ها پیروز هستند، در جایی طبقات مختلفی از مردم، در جایی دیگر نظامیان و در مکانی و زمانی ممکن است نخبگان دولتی این ویژگی را داشته باشند و با آن اهداف خود را پیگیری کنند، هرچه هست گروه های مختلف سیاسی در ابعاد و اشکال گوناگون برای کسب منافع حداکثری تلاش می کنند و نباید از این نکته غافل شد.
سوره مبارکه اسراء، آیه پنجم
فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ أُولَىٰهُمَا بَعَثۡنَا عَلَيۡكُمۡ عِبَادٗا لَّنَآ أُوْلِي بَأۡسٖ شَدِيدٖ فَجَاسُواْ خِلَٰلَ ٱلدِّيَارِۚ وَكَانَ وَعۡدٗا مَّفۡعُولٗا (٥)
هنگامى كه نخستين وعده فرا رسد، گروهى از بندگان پيكارجوى خود را بر ضدّ شما ميانگيزيم (تا شما را سخت در هم كوبند؛ حتى براى به دست آوردن مجرمان)، خانه ها را جستجو مى كنند؛ و اين وعده اى است قطعى!
قرآن نور
https://myket.ir/app/org.crcis.quran
فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ أُولَىٰهُمَا بَعَثۡنَا عَلَيۡكُمۡ عِبَادٗا لَّنَآ أُوْلِي بَأۡسٖ شَدِيدٖ فَجَاسُواْ خِلَٰلَ ٱلدِّيَارِۚ وَكَانَ وَعۡدٗا مَّفۡعُولٗا (٥)
هنگامى كه نخستين وعده فرا رسد، گروهى از بندگان پيكارجوى خود را بر ضدّ شما ميانگيزيم (تا شما را سخت در هم كوبند؛ حتى براى به دست آوردن مجرمان)، خانه ها را جستجو مى كنند؛ و اين وعده اى است قطعى!
قرآن نور
https://myket.ir/app/org.crcis.quran
مایکت
دانلود برنامه قرآن نور برای اندروید | مایکت
در این نسخه علاوه بر متن قرآن کریم، ترجمه های قرآن، منابع تفسیری، احادیث تفسیری، فهرست موضوعی، اعلام و اسماء، آیات مرتبط و اعراب قرآن ارائه شده…
👍1
پژوهشگر | نوشته‌های علیرضااسدی 🚩
اکنون مدیریت انقلاب را در دست دارد. دوم این که ارتش که بر پایه یک نظام سلسله مراتبی، قواعد و قوانین خشک و غیرمنعطف و اطاعت بی چون و چرا بنا نهاده شده است، مدیریت گذار به دموکراسی را در دست گرفته است. آنچه می توان از پیامد های مدل پراتوری دریافت آن است که اگر…
پرسش دوم: سهم و حضور نظامیان در اقتصاد چگونه باشد؟
نظامی گری می تواند به صورت ایدئولوژیک، ساختاری، فرهنگی، رفتاری و تاریخی تحلیل شود. اساساً بالاترین سطح دخالت نظامیان شکل گیری حکومت نظامی است که در برابر حکومت مدنی قرار می گیرد و غیر مشروع است، پایین ترین سطح دخالت هم گفتگو و اعمال قدرت برای دریافت امتیازهایی از سیاستمداران است. متغیرهای مختلفی می توانند بر سیاست خارجی نظامیان تأثیر بگذارند، از جمله نوع رژیم سیاسی، محیط بین المللی، ساختار نظامی، فرهنگ نظامی، اطلاعات و ارتباطات، منافع و ارزش های نظامیان و مردم، از طرفی نظام گری می تواند دارای تاثیرات هم مثبت و هم منفی بر سیاست خارجی و امنیت ملی باشد. نظامی گری می تواند به تقویت امنیت، اعتبار، هماهنگی، توانایی واکنش و تعامل با سایر نهادها کمک کند. اما در عین حال می تواند منجر به تنش، تعارض، سوء استفاده، تحریف، تک بعدی شدن و تضعیف دموکراسی شود. یکی از موارد حضور نظامیان در عرصه اقتصاد است که به شرح و توصیف آن خواهیم پرداخت.
همانگونه که در بخش پیشین به توصیف سه مدل پرداختیم، این مسئله درک شد که ورود نظامیان به عرصه های گوناگون فرهنگی، سیاسی و اقتصادی تابع بسیاری از متغیر ها است و در این بین نوع حکومت و اهداف یک دولت-ملت دارای بیشترین اهمیت هستند، در این بین هم مدل های شکست خورده دخالت نظامیان در اقتصاد همچون مصر، پاکستان و هم مدل های موفق دخالت نظامیان در اقتصاد همچون بنگلادش، شیلی، چین و برزیل به چشم می خورند، بنابراین می توان به آسانی دریافت موفقیت یا شکست نظامیان در یک کشور وابسته به متغیر های فراوانی چون ایدئولوژی و نگرش، فرهنگ درون سازمانی، نوع برخورد دولت ها با نظامیان، موازنه میان نظامیان، دولت و ملت، و جایگاه نظامیان در یک جغرافیای سیاسی می شود، همچنین فشار ها و تحریم های بین المللی در کنار مداخله قدرت های خارجی در تحولات سیاسی کشورها موجب دگرگونی نقش نظامیان می شود که نباید از آن عوامل گذر کرد. در دو احتمال به صورت مختصر به سناریو های ورود نظامیان به عرصه اقتصاد می پردازیم: (مبتنی بر انگیزه)
1. ورود نظامیان به اقتصاد مبتنی بر خواست دولت یا حکومت موقتی که بعد از یک انقلاب بر روی کار آمده است.
2. ورود نظامیان به اقتصاد مبتنی بر جاه طلبی های آنان و کسب قدرت بیشتر یا تامین منافع مدنظر نظامیان
در حالت اول که به دلیل یک تحول سیاسی یا رویدادی اضطراری رخ می دهد، حضور نظامیان برای حفظ ثبات و امنیت ضروری شده و دولتمردان در قالب برنامه های توسعه ای از نظامیان درخواست می کنند که ظرفیت های خود را معطوف به برنامه های اقتصادی کنند، در این حالت دولت به صورت مدیریت شده و با نظارت خود از نظامیان به عنوان پیمانکاران و مجریان طرح های خود بهره می برند، تاکنون جمهوری اسلامی ایران (به دلیل تحریم های بین المللی، جهت استحکام بخشی و حفظ ساختار اقتصادی)، ایالات متحده ( به دلیل حاضر نبودن بخش خصوصی برای ورود به آن عرصه یا استراتژیک/امنیتی بودن طرح مدنظر) و چین ( به دلیل گستره کشور و وجود بدنه منظم و معتقد از نیروهای منسجمی که می توانند با امکانات خود در تمامی مناطق صعب العبور حاضر شوند) از نظامیان برای چنین طرح هایی بهره برده اند.
در حالت دوم که بیشتر در کشورهایی که سابقاً مستعمره بوده اند رخ می دهد، برای مثال دولت هایی با مرز های مصنوعی و فاقد مشروعیت سیاسی از سوی مردم، آسان تر توسط نیروهای نظامی ساقط می شوند، این کودتا ها با بهانه هایی چون مقابله با فقر، مقابله با فساد یا بیرون کردن نیروی خارجی انجام می شود و در اکثر موارد یکی از بازیگران بین المللی به حمایت از کودتاگران می پردازد، در این مدل ورود، نظامیان یا دولت نظامی گری تشکیل می دهند یا در صدد تشکیل یک دولت به ظاهر دموکراتیک که منافع نظامیان را تامین کنند، برخواهند آمد. از بین کشورهایی که تاکنون چنین دولت هایی را تجربه کرده اند می توان به نیجر، بورکینافاسو، الجزایر و سودان اشاره کرد که با بحران های فراوانی تا به امروز روبه رو هستند.
نظامی گری می تواند به صورت ایدئولوژیک، ساختاری، فرهنگی، رفتاری و تاریخی تحلیل شود. اساساً بالاترین سطح دخالت نظامیان شکل گیری حکومت نظامی است که در برابر حکومت مدنی قرار می گیرد و غیر مشروع است، پایین ترین سطح دخالت هم گفتگو و اعمال قدرت برای دریافت امتیازهایی از سیاستمداران است. متغیرهای مختلفی می توانند بر سیاست خارجی نظامیان تأثیر بگذارند، از جمله نوع رژیم سیاسی، محیط بین المللی، ساختار نظامی، فرهنگ نظامی، اطلاعات و ارتباطات، منافع و ارزش های نظامیان و مردم، از طرفی نظام گری می تواند دارای تاثیرات هم مثبت و هم منفی بر سیاست خارجی و امنیت ملی باشد. نظامی گری می تواند به تقویت امنیت، اعتبار، هماهنگی، توانایی واکنش و تعامل با سایر نهادها کمک کند. اما در عین حال می تواند منجر به تنش، تعارض، سوء استفاده، تحریف، تک بعدی شدن و تضعیف دموکراسی شود. یکی از موارد حضور نظامیان در عرصه اقتصاد است که به شرح و توصیف آن خواهیم پرداخت.
همانگونه که در بخش پیشین به توصیف سه مدل پرداختیم، این مسئله درک شد که ورود نظامیان به عرصه های گوناگون فرهنگی، سیاسی و اقتصادی تابع بسیاری از متغیر ها است و در این بین نوع حکومت و اهداف یک دولت-ملت دارای بیشترین اهمیت هستند، در این بین هم مدل های شکست خورده دخالت نظامیان در اقتصاد همچون مصر، پاکستان و هم مدل های موفق دخالت نظامیان در اقتصاد همچون بنگلادش، شیلی، چین و برزیل به چشم می خورند، بنابراین می توان به آسانی دریافت موفقیت یا شکست نظامیان در یک کشور وابسته به متغیر های فراوانی چون ایدئولوژی و نگرش، فرهنگ درون سازمانی، نوع برخورد دولت ها با نظامیان، موازنه میان نظامیان، دولت و ملت، و جایگاه نظامیان در یک جغرافیای سیاسی می شود، همچنین فشار ها و تحریم های بین المللی در کنار مداخله قدرت های خارجی در تحولات سیاسی کشورها موجب دگرگونی نقش نظامیان می شود که نباید از آن عوامل گذر کرد. در دو احتمال به صورت مختصر به سناریو های ورود نظامیان به عرصه اقتصاد می پردازیم: (مبتنی بر انگیزه)
1. ورود نظامیان به اقتصاد مبتنی بر خواست دولت یا حکومت موقتی که بعد از یک انقلاب بر روی کار آمده است.
2. ورود نظامیان به اقتصاد مبتنی بر جاه طلبی های آنان و کسب قدرت بیشتر یا تامین منافع مدنظر نظامیان
در حالت اول که به دلیل یک تحول سیاسی یا رویدادی اضطراری رخ می دهد، حضور نظامیان برای حفظ ثبات و امنیت ضروری شده و دولتمردان در قالب برنامه های توسعه ای از نظامیان درخواست می کنند که ظرفیت های خود را معطوف به برنامه های اقتصادی کنند، در این حالت دولت به صورت مدیریت شده و با نظارت خود از نظامیان به عنوان پیمانکاران و مجریان طرح های خود بهره می برند، تاکنون جمهوری اسلامی ایران (به دلیل تحریم های بین المللی، جهت استحکام بخشی و حفظ ساختار اقتصادی)، ایالات متحده ( به دلیل حاضر نبودن بخش خصوصی برای ورود به آن عرصه یا استراتژیک/امنیتی بودن طرح مدنظر) و چین ( به دلیل گستره کشور و وجود بدنه منظم و معتقد از نیروهای منسجمی که می توانند با امکانات خود در تمامی مناطق صعب العبور حاضر شوند) از نظامیان برای چنین طرح هایی بهره برده اند.
در حالت دوم که بیشتر در کشورهایی که سابقاً مستعمره بوده اند رخ می دهد، برای مثال دولت هایی با مرز های مصنوعی و فاقد مشروعیت سیاسی از سوی مردم، آسان تر توسط نیروهای نظامی ساقط می شوند، این کودتا ها با بهانه هایی چون مقابله با فقر، مقابله با فساد یا بیرون کردن نیروی خارجی انجام می شود و در اکثر موارد یکی از بازیگران بین المللی به حمایت از کودتاگران می پردازد، در این مدل ورود، نظامیان یا دولت نظامی گری تشکیل می دهند یا در صدد تشکیل یک دولت به ظاهر دموکراتیک که منافع نظامیان را تامین کنند، برخواهند آمد. از بین کشورهایی که تاکنون چنین دولت هایی را تجربه کرده اند می توان به نیجر، بورکینافاسو، الجزایر و سودان اشاره کرد که با بحران های فراوانی تا به امروز روبه رو هستند.
👍1
پژوهشگر | نوشته‌های علیرضااسدی 🚩
اکنون مدیریت انقلاب را در دست دارد. دوم این که ارتش که بر پایه یک نظام سلسله مراتبی، قواعد و قوانین خشک و غیرمنعطف و اطاعت بی چون و چرا بنا نهاده شده است، مدیریت گذار به دموکراسی را در دست گرفته است. آنچه می توان از پیامد های مدل پراتوری دریافت آن است که اگر…
به صورت کلی می توان این گونه نتیجه گرفت که نظامیان اگر سهمی متوازن متناسب با وظایف ذاتی خود که منطبق بر سیاست های کلان هر کشور و قانون اساسی باشد، دریافت کنند، امکان کودتا نظامی به شدت کاهش خواهد یافت، البته به شرطی که نهاد های امنیتی و نظارتی در کنترل دولت باشند و دولتمردان بتوانند گروه هایی از نظامیان را با ایده ها و افکار خود همراه کنند این اتفاق به صورت مطلوبی مدیریت خواهد شد. در کشوری چون پاکستان به دلیل قرارگیری کنترل دستگاه اطلاعاتی در دست نظامیان تا حد زیادی دچار دخالت های بی مانع نظامیان در امور و تصمیم گیری های دولتی شده است، برای مثال دولت عمران خان در پاکستان با تحریک ارتش پاکستان توسط ایالات متحده ساقط شد و منجر به امتداد ناآرامی های قبلی گردید که یکی از اثرات آن تشدید فضای چندقطبی در بین مردم و افزایش رقابت های سیاسی سه حزب اصلی در پاکستان است. بنابراین حضور کنترل نشده نظامیان می تواند سرآغاز مشکلات بیشتری برای یک کشور باشد.
پژوهشگر | نوشته‌های علیرضااسدی 🚩
امتیاز ترانزیت گاز و انرژی ایران از ترکیه به اتحادیه اروپا برای ترک سوریه توسط این کشور است، در صورت ادامه سیاست های فعلی این دولت ترکیه به عنوان اسرائیل دوم در کنار اقلیم های کردی عراق و سوریه معرفی خواهد شد.
با تصعید درگیری های جبهه مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی مستقر در فلسطین، احتمال شروع حملات تروریستی در شام، عراق و ایران کاهش خواهد یافت، از سویی طرف آمریکایی مجبور به حمایت بیشتر از صهیونیست ها شده و منجر به خلأیی در شرق آسیا می شود که احتمال اقدامی جدی از سوی کره شمالی و چین را افزایش می دهد، حالا باید ایالات متحده انتخاب کند!
👍1
خبرگزاری فارس
درخواست انگلیس از ایران برای «کاستنِ تنش‌ها» 🔹 در شرایطی که ایران اعلام کرده هیچ نقشی در حملۀ پهپادی به نیروهای آمریکایی ندارد، نخست‌وزیر انگلیس گفت: ما نگرانیم و از ایران می‌خواهیم به کاهش تنش‌ها در منطقه ادامه دهد. @Farsna - Link
پاسخ جمهوری اسلامی ایران به درخواست های بریتانیا و ایالات متحده در چهار بخش خواهد بود:
١. پایان جنگ غزه و خروج تمامی نیرو های اسرائیلی از اراضی
٢. گرفتن تضمین امنیتی مبتنی بر کنترل دولت های عربی تحت نفوذ غرب
٣. پیشگیری از گسترش عادی سازی میان دیگر دولت های مسلمان
۴. تاکید بر کنترل اسرائیل از سوی ایالات متحده و اجازه ندادن به اسرائیل برای تعدی های بیشتر و گسترده تر
١. پایان جنگ غزه و خروج تمامی نیرو های اسرائیلی از اراضی
٢. گرفتن تضمین امنیتی مبتنی بر کنترل دولت های عربی تحت نفوذ غرب
٣. پیشگیری از گسترش عادی سازی میان دیگر دولت های مسلمان
۴. تاکید بر کنترل اسرائیل از سوی ایالات متحده و اجازه ندادن به اسرائیل برای تعدی های بیشتر و گسترده تر
👍1
Forwarded from ژئوپلیتیک
ویلیام برنز، رئیس سازمان اطلاعاتی سیا در مقاله‌ای با عنوان «توان جاسوسی و توان حکومتی» در مجله فارین‌افرز نوشت:
«من زمان زیادی از چهار دهه گذشته را در خاورمیانه و یا بروی آن کار کرده‌ام، و به ندرت آن را پیچیده‌تر یا انفجاری‌تر از امروز دیده‌ام. پایان دادن به عملیات زمینی شدید اسرائیل در نوار غزه، رفع نیازهای عمیق انسانی غیرنظامیان دردمند فلسطینی، آزادی گروگان‌ها، جلوگیری از گسترش درگیری به دیگر جبهه‌ها در منطقه، و شکل دادن به رویکردی کاربردی برای «روز بعد» در غزه؛ همه مشکلات فوق‌العاده دشواری هستند. امید به صلحی پایدار که امنیت اسرائیل و همچنین تشکیل کشور فلسطین را تضمین و از فرصت‌های تاریخی برای عادی‌سازی روابط با عربستان سعودی و سایر کشورهای عربی استفاده میکند، همینطور است. تصور این احتمالات در بحبوحه بحران کنونی دشوارتر است، اما حتی سخت‌تر است که تصور کنیم از این بحران بدون پیگیری جدی این مسائل خارج شویم.
کلید امنیت اسرائیل – و منطقه – در گرو مواجهه با ایران است. رژیم ایران از [وجود] بحران جسورتر شده است و به نظر می‌رسد آماده است تا آخرین نفر نیروهای نیابتی منطقه‌ای خود بجنگد، در حالی که برنامه هسته‌ای خود را گسترش داده و تجاوز روسیه را ممکن می‌سازد. در ماه‌های پس از ۷ اکتبر، حوثی‌ها شروع به حمله به کشتی‌های تجاری در دریای‌سرخ کردند و خطرات تشدید تنش در جبهه‌های دیگر همچنان ادامه دارد.
ایالات متحده به طور انحصاری مسئول حل هیچ یک از مشکلات آزاردهنده خاورمیانه نیست. اما بدون رهبری فعال ایالات متحده آمریکا هیچ یک از آنها را نمی‌توان مدیریت کرد، چه رسد که حل شوند.»
1402.11.11 1540 IRST
@GeopoliticIntel
«من زمان زیادی از چهار دهه گذشته را در خاورمیانه و یا بروی آن کار کرده‌ام، و به ندرت آن را پیچیده‌تر یا انفجاری‌تر از امروز دیده‌ام. پایان دادن به عملیات زمینی شدید اسرائیل در نوار غزه، رفع نیازهای عمیق انسانی غیرنظامیان دردمند فلسطینی، آزادی گروگان‌ها، جلوگیری از گسترش درگیری به دیگر جبهه‌ها در منطقه، و شکل دادن به رویکردی کاربردی برای «روز بعد» در غزه؛ همه مشکلات فوق‌العاده دشواری هستند. امید به صلحی پایدار که امنیت اسرائیل و همچنین تشکیل کشور فلسطین را تضمین و از فرصت‌های تاریخی برای عادی‌سازی روابط با عربستان سعودی و سایر کشورهای عربی استفاده میکند، همینطور است. تصور این احتمالات در بحبوحه بحران کنونی دشوارتر است، اما حتی سخت‌تر است که تصور کنیم از این بحران بدون پیگیری جدی این مسائل خارج شویم.
کلید امنیت اسرائیل – و منطقه – در گرو مواجهه با ایران است. رژیم ایران از [وجود] بحران جسورتر شده است و به نظر می‌رسد آماده است تا آخرین نفر نیروهای نیابتی منطقه‌ای خود بجنگد، در حالی که برنامه هسته‌ای خود را گسترش داده و تجاوز روسیه را ممکن می‌سازد. در ماه‌های پس از ۷ اکتبر، حوثی‌ها شروع به حمله به کشتی‌های تجاری در دریای‌سرخ کردند و خطرات تشدید تنش در جبهه‌های دیگر همچنان ادامه دارد.
ایالات متحده به طور انحصاری مسئول حل هیچ یک از مشکلات آزاردهنده خاورمیانه نیست. اما بدون رهبری فعال ایالات متحده آمریکا هیچ یک از آنها را نمی‌توان مدیریت کرد، چه رسد که حل شوند.»
1402.11.11 1540 IRST
@GeopoliticIntel
👍1
Forwarded from تحولات جهان اسلام
#فلسطین #اسرائیل
🔰 آخرین وضعیت نظامی در نوار غزه، روز ۱۲۲ نبردها؛ خان یونس در آستانه سقوط کامل!
▫️بررسی آخرین وضعیت نظامی در جبهات مختلف نوار غزه پس از گذشت ۱۲۲ روز از نبردها
🌍 مشاهده نقشه تعاملی غزه
🔗 خبر: https://iswnews.com/113739
🔰 آخرین وضعیت نظامی در نوار غزه، روز ۱۲۲ نبردها؛ خان یونس در آستانه سقوط کامل!
▫️بررسی آخرین وضعیت نظامی در جبهات مختلف نوار غزه پس از گذشت ۱۲۲ روز از نبردها
🌍 مشاهده نقشه تعاملی غزه
🔗 خبر: https://iswnews.com/113739
Forwarded from تحولات جهان اسلام
تحولات جهان اسلام
#فلسطین #اسرائیل 🔰 آخرین وضعیت نظامی در نوار غزه، روز ۱۲۲ نبردها؛ خان یونس در آستانه سقوط کامل! ▫️بررسی آخرین وضعیت نظامی در جبهات مختلف نوار غزه پس از گذشت ۱۲۲ روز از نبردها 🌍 مشاهده نقشه تعاملی غزه 🔗 خبر: https://iswnews.com/113739
#فلسطین #اسرائیل
🔰 آخرین وضعیت نظامی در نوار غزه، روز ۱۲۲ نبردها؛ خان یونس در آستانه سقوط کامل!
▪️در جنوب نوار غزه، طی دو هفته اخیر، نیروهای اشغالگر اسرائیلی به آهستگی در مناطق غربی و شمالی شهر خان یونس پیشروی کردند و این شهر به طور کامل محاصره شد. در حال حاضر بیشتر بافت شهری خان یونس در کنترل نیروهای اسرائیلی قرار دارد و تنها بخش‌های کوچکی از محله الامل و النصر و مخیم خان یونس در اختیار نیروهای فلسطینی است.
▪️در وسط نوار غزه، طی دو هفته اخیر تغییر خاصی صورت نگرفته است و نیروهای اسرائیلی عملا در موقعیت‌های قبلی خود متوقف شده اند.
▪️در شمال نوار غزه نیز وضعیت تغییر خاصی نکرده است. طی چند روز اخیر، بر اساس اطلاعات میدانی، تصاویر و ویدیوهایی که از شمال غزه منتشر شده است، نیروهای اسرائیلی از تعداد دیگری از مناطق در شمال غرب غزه، از منطقه التوام و اطراف آن عقب نشینی کرده اند. همچنین نیروهای اسرائیلی همچنان در مناطق جنوب غربی شهر غزه در خط ساحلی حضور دارند.
👈 نکته مهم دیگر که نباید از آن غافل شد، حضور مبارزان فلسطینی در شمال نوار غزه است. در ویدیوهایی که از پیشروی اخیر اسرائیل در منطقه الرمال منتشر شده است نشان میدهد که مبارزان فلسطینی با آرپی‌جی به استقبال آنها می‌روند. این موضوع بار دیگر ثابت میکند که نقشه‌های “تحولات جهان اسلام” از شمال نوار غزه درست بود و مبارزان فلسطینی همچنان در شهر غزه حضور دارند. پس از عقب نشینی ارتش اسرائیل از بیشتر شمال غزه، بسیاری به اشتباه بر این باور بودند که شمال نوار غزه از تمام مبارزان فلسطینی پاکسازی شده است و اسرائیل به همین دلیل از غزه عقب نشینی کرده است.
▫️در صحنه سیاسی، یکشنبه هفته گذشته نشستی در پاریس با حضور نمایندگان آمریکا، رژیم صهیونیستی، مصر و قطر برگزار شد و طرفین به هماهنگی و توافق‌هایی در خصوص تبادل اسرا میان جنبش حماس و رژیم اسرائیل و برقراری آتش‌بس در نوار غزه دست یافتند. مفاد این پیشنهاد در اختیار مقامات جنبش حماس قرار گرفته است و اسماعیل هنیه برای بررسی این توافق و پیشنهادات به قاهره پایتخت مصر می‌رود. با این وجود، مقامات فلسطینی در خصوص این موضوع خوش بین نیستند و خواستار پایان دادن به تجاوزگری رژیم اسرائیل و خروج کامل نیروهای ارتش صهیونیستی از نوار غزه هستند.
🔗 خبر: https://iswnews.com/113739
🔰 آخرین وضعیت نظامی در نوار غزه، روز ۱۲۲ نبردها؛ خان یونس در آستانه سقوط کامل!
▪️در جنوب نوار غزه، طی دو هفته اخیر، نیروهای اشغالگر اسرائیلی به آهستگی در مناطق غربی و شمالی شهر خان یونس پیشروی کردند و این شهر به طور کامل محاصره شد. در حال حاضر بیشتر بافت شهری خان یونس در کنترل نیروهای اسرائیلی قرار دارد و تنها بخش‌های کوچکی از محله الامل و النصر و مخیم خان یونس در اختیار نیروهای فلسطینی است.
▪️در وسط نوار غزه، طی دو هفته اخیر تغییر خاصی صورت نگرفته است و نیروهای اسرائیلی عملا در موقعیت‌های قبلی خود متوقف شده اند.
▪️در شمال نوار غزه نیز وضعیت تغییر خاصی نکرده است. طی چند روز اخیر، بر اساس اطلاعات میدانی، تصاویر و ویدیوهایی که از شمال غزه منتشر شده است، نیروهای اسرائیلی از تعداد دیگری از مناطق در شمال غرب غزه، از منطقه التوام و اطراف آن عقب نشینی کرده اند. همچنین نیروهای اسرائیلی همچنان در مناطق جنوب غربی شهر غزه در خط ساحلی حضور دارند.
👈 نکته مهم دیگر که نباید از آن غافل شد، حضور مبارزان فلسطینی در شمال نوار غزه است. در ویدیوهایی که از پیشروی اخیر اسرائیل در منطقه الرمال منتشر شده است نشان میدهد که مبارزان فلسطینی با آرپی‌جی به استقبال آنها می‌روند. این موضوع بار دیگر ثابت میکند که نقشه‌های “تحولات جهان اسلام” از شمال نوار غزه درست بود و مبارزان فلسطینی همچنان در شهر غزه حضور دارند. پس از عقب نشینی ارتش اسرائیل از بیشتر شمال غزه، بسیاری به اشتباه بر این باور بودند که شمال نوار غزه از تمام مبارزان فلسطینی پاکسازی شده است و اسرائیل به همین دلیل از غزه عقب نشینی کرده است.
▫️در صحنه سیاسی، یکشنبه هفته گذشته نشستی در پاریس با حضور نمایندگان آمریکا، رژیم صهیونیستی، مصر و قطر برگزار شد و طرفین به هماهنگی و توافق‌هایی در خصوص تبادل اسرا میان جنبش حماس و رژیم اسرائیل و برقراری آتش‌بس در نوار غزه دست یافتند. مفاد این پیشنهاد در اختیار مقامات جنبش حماس قرار گرفته است و اسماعیل هنیه برای بررسی این توافق و پیشنهادات به قاهره پایتخت مصر می‌رود. با این وجود، مقامات فلسطینی در خصوص این موضوع خوش بین نیستند و خواستار پایان دادن به تجاوزگری رژیم اسرائیل و خروج کامل نیروهای ارتش صهیونیستی از نوار غزه هستند.
🔗 خبر: https://iswnews.com/113739
تحولات جهان اسلام
آخرین وضعیت نظامی در نوار غزه، روز ۱۲۲ نبردها؛ خان یونس در آستانه سقوط کامل! - تحولات جهان اسلام
بررسی آخرین وضعیت نظامی در جبهات مختلف نوار غزه پس از گذشت 122 روز از نبردها
👍1
دنبال کنندگان و مخاطبان گرامی بنده تا اواسط اسفند به دلیل مشغله هایی در کانال تحلیلی قرار نخواهم داد لیکن من باب فعالیت های گذشته جای نگرانی نیست و پس از دهم اسفند برای سلسله جلسات و تحلیل ها برنامه ریزی خواهد شد و همین جا به اطلاع شما گرامیان خواهد رسید.
با سپاس از صبر و متانت شما دوستان
با سپاس از صبر و متانت شما دوستان
👍7
Forwarded from آداب اسلامی | سَــیِّدِ حُسِــیْنےٖ (سراج)
🎙 ویس چت با محوریت :
⁉️ آیا در انتخابات شرکت کنیم !؟
🗳 با حضور مخالفین و موافقین
⏰ چهارشنبه ۹ اسفند ساعت ۲۰
☑️ محل اجراء : @Porseman_1
جلسه دوم ، بصورت مناظره و مباحثه
⁉️ آیا در انتخابات شرکت کنیم !؟
🗳 با حضور مخالفین و موافقین
⏰ چهارشنبه ۹ اسفند ساعت ۲۰
☑️ محل اجراء : @Porseman_1
جلسه دوم ، بصورت مناظره و مباحثه
👍3
آداب اسلامی | سَــیِّدِ حُسِــیْنےٖ
🎙 ویس چت با محوریت : ⁉️ آیا در انتخابات شرکت کنیم !؟ 🗳 با حضور مخالفین و موافقین ⏰ چهارشنبه ۹ اسفند ساعت ۲۰ ☑️ محل اجراء : @Porseman_1 جلسه دوم ، بصورت مناظره و مباحثه
Telegram
گروه پاسخ به سوالات اعتقادی
۞ مرکز ملی پاسخ به سوالات
↻ تحت حمایت مجموعه سراج
اعتقادی ، امامت ، علمی
تاریخی ، کامپیوتر و موبایل
درخواست کتاب
↘️ لینک گروه : @Porseman_1
آشنایی با سایر بخش ها
↘️ https://t.me/serajj_ir
ارتباط بامدیریت : انتقادات ، تبلیغ و تبادل : @Serajj_s
↻ تحت حمایت مجموعه سراج
اعتقادی ، امامت ، علمی
تاریخی ، کامپیوتر و موبایل
درخواست کتاب
↘️ لینک گروه : @Porseman_1
آشنایی با سایر بخش ها
↘️ https://t.me/serajj_ir
ارتباط بامدیریت : انتقادات ، تبلیغ و تبادل : @Serajj_s
❤1