برنامه رژیم علی‌اف براساس اهداف صهیونیسم جهانی برای آینده قفقاز جنوبی را می‌توان در نقشه پشت‌سر ذاکر حسن اف وزیر دفاع آذربایجان مشاهده کرد

مرکز مطالعات آذربایجان

💬 ارمنستان در حال غروب!

این رشته توییت را ۲۳ شهریور ۱۴۰۱ برابر با ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۲ مسیحی نوشتم، زمانی که آقای سیمونیان رئیس پارلمان ارمنستان به زبان فارسی درخواست کمک خود را توییت کرد، در آن زمان به همتباران ارمنی ام پیشنهاد دادم که از پتانسیل های ایران برای خروج از بن‌بست رخ داده خارج شوند اما دولت پاشینیان کاملاً در حال فرصت سوزی است، غرب گرایی پاشینیان اجازه نمی دهد تا او کشورش را یکبار برای همیشه از این بحران ژئوپلیتیک خارج کند، اکنون برای دولت ارمنستان دیر نیست تا با ایران همکاری های نظامی_امنیتی را تسهیل کرده و همراه با ایران منطقه قفقاز جنوبی را تنش زدایی کند!

🔗 رشته توییت را بخوانید

✍️ علیرضا اسدی
۲۰ فروردین ۱۴۰۲

@CivilizationResearcher

💬 ارمنستان در حال غروب

نقشه حاضر ۹ ماه پیش از اعلام منابع رسمی دولت جمهوری آذربایجان رسم شده است، در این نقشه دسترسی ارمنستان به صورت کامل با مرز های ایران قطع خواهد شد، منافع مرتفع و حساس به دولت موقت گویجه_زنگزور الحاق و پس از انجام این مسئله در صورت روی کارآمدن دولت شرق گرای ارمنی نخستین حملات به ایروان از طریق دو جبهه ایغدیر و سوان تحمیل خواهد شد. پس از انحلال دولت جمهوری ارمنستان بازپروری هویتی ارمنیان انجام شده و ترکیب جمعیتی این ناحیه تغییر خواهد کرد، در صورت مخالفت بومیان قتل عام هایی برنامه ریزی شده است، تنها کشوری که ژئوپلیتیک ارمنستان‌ را می تواند حفظ کند و مانع اتصال ناتو به آسیا شود، جمهوری اسلامی ایران 🇮🇷 است.

✍️ علیرضا اسدی
۲۰ فروردین ۱۴۰۲

@CivilizationResearcher

إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ...
بزودی...
Tezliklə...

💬 روزِ سوم: دکترین قدرت سوم!

نفرت ایرانیان از قدرت افزایی روسیه تزاری و بریتانیای کبیر همه دست به دست هم داد تا در دوره مشروطه دکترین جدیدی به نام "قدرت سوم" ظهور کند.
این‌استراتژی به دنبال خروج از دوگانه انگلو_روس بود و تلاش می کرد با استفاده از رقابت میان این دو قدرت، ایران را تبدیل به یک بازیگر مطرح در عرصه سیاست خارجی بکند، در نهایت پهلوی اول این سیاست را به ثمر رساند و آلمانِ نازی به عنوان قدرت سوم به ایفای نقش پرداخت و تبدیل به متحدِ استراتژيک ایران از ۱۳۱۲ تا ۱۳۲۰ شمسی شد.
در این تحلیل صوتی، به ایرادات این استراتژی و نقد آن برپایه آرای روح الله رمضانی پرداخته ام، توجه به این اشتباهات موجب توجه به یکسری سیاست های معقول در رابطه با چالش های ایران در قفقاز جنوبی و عرصه روابط استراتژيک با غرب و شرق خواهد شد.

✍️ علیرضا اسدی
۲۳ فروردین ۱۴۰۲

@CivilizationResearcher

💬 پیشنهادی به مراکز تصمیم ساز

جمهوری اسلامی ایران 🇮🇷 باید با ایجاد یک برنامه منظم پنج ساله خود را برای الحاق بخش هایی از قفقاز جنوبی آماده کند، با توجه به سیاست ورزی های صهیونیسم جهانی، اوکراینزه شدن جمهوری آذربایجان 🇦🇿 دور از ذهن نیست و این مسئله به ورود ایران به یک جنگ تحمیلی می انجامد.

وجود یکسری چالش هایی اعم از تفاوت های فرهنگی، فعالیت گروه های سلفی_وهابی و ورود اندیشه های متعارض با روح تمدن ایرانی_اسلامی به 🇦🇿 در صورت حرکت ایران برای پاسخ در سطوح مختلف به طرف آذربایجانی منجر به ورود سرزمینی خواهد شد و مدیریت/سرکوب این گروه ها را مهم خواهد ساخت.

الحاق سرزمینی بدون وجود برنامه ای، موجب گسترش جنگ به مناطق ژئوپلیتیکی دیگر شده و کنترل جنگ احتمالی را دشوار می سازد، بنابراین باید با تبیین برنامه ای جنگ احتمالی را مدیریت کرد و مانع از پیچیده شدن جنگ با دخالت قدرت های خارجی شد. بنابراین نه تنها وجود زیرساخت های نظامی بلکه تقویت زیرساخت های اقتصادی، فناورانه و فرهنگی_تمدنی باعث اطمینان از تحرکات احتمالی شده، و مانع از دخالت قدرت های خارجی رفیق/رقیب/متخاصم خواهد شد. به دست آوردن ابزار های لازم برای به رسمیت شناخته شدن مرز های جدید و داشتن توانمندی هایی برای حفظ آن در دوره بیست ساله انتقال قدرت از غرب به شرق ضروری جلوه می نماید، از طرفی تغییر رویکرد های سیاست خارجی ایران به دستور مقام معظم رهبری و خروج از صبر استراتژيک و ورود به دوره جدیدی از نقش آفرینی ایران به عنوان یکی از قطب های جهان پسا آمریکایی بدون نمایاندن عناصر قدرت ممکن نیست.

بنابراین در صورت تلاش صهیونیسم جهانی برای نابود ساختن مؤلفه های داخلی باید آنرا با نقش آفرینی نوینی در عرصه جنگ هیبریدی جبران کرد تا رژیم های صهیونیستی در مناطق مختلف دست از زایل ساختن منافع ملی ایران بردارند، این امر تنها با اقدامات دیپلماتیک ممکن نخواهد بود.

الحاق تدریجی مناطق احتمالی به جغرافیای سیاسی ایران می تواند راهکار خوبی جهت مدیریت جنگ تحمیلیِ آینده باشد. از سویی دیگر رسیدن به لبه های دانش نظامی در حوزه اتمی نیز می تواند مکمل سیاست جدید ایران در قفقاز جنوبی شده و مانع از مقاومت کشور ها در برابر خواسته ایران شود.

در این بازه، کشور های غربی برای دست نیافتن ایران به ابزار های جدید قدرت و تقویت موقعیت ژئوپلیتیکی و سرزمینی حاضر به دادن امتیاز هایی خواهند شد، اما این امتیازات برای مدیریت نقش آتی ایران برای تبدیل شدن به یکی از سه قدرت جهانی آینده خواهد بود.

‏با تقویت موقعیت ژئوپلیتیکی ایران، احتمال ورود ایران به یک جنگ بزرگتر کاهش یافته و با مدیریت یک جنگ منطقه ای می توان همزمان فضایی برای تقویت مؤلفه های داخلی نیز ایجاد کرد، در صورت عدم کنشگری صحیح در فضای جدید، ایران موقعیت های احتمالی زیادی را از دست خواهد داد.

‏یکی از این موقعیت ها، سخت تر شدن حفظ سرزمین های کنونی و درگیر شدن ایران در چهار محور دیگر خواهد بود، این چهار محور شامل آسیای میانه، قفقاز جنوبی، آناتولی و شامات می شوند که با توجه به تحولات جدید، کاستن از درگیری های جدید با اقدامات 《پیشگیرانه》موید تحکیم موقعیت ایران به عنوان یک قدرت جهانی _ونه یک قدرت منطقه ای_ خواهد بود.
این تحلیل نتیجه سه سال رصدِ حجم زیادی از داده ها، مراکز تصمیم گیری خارجی و داخلی، تحولات و نقش آفرینی دولت های دارای نقش و تأثیرگذار در ایران است که بر پایه یک کارِ مطالعاتی چند وجهی (فیچرلوژی، ژئوپلیتیک و اقتصاد) دنبال شده و به دنبال ایجاد یکسری پیشنهادات نوین برای نقش آفرینی فعالانه جمهوری اسلامی ایران ارائه می گردد، امید است این پیشنهادات مورد توجه قرار گرفته و در راستای منافع ملی ایران، اهداف کلان انقلاب اسلامی و چهارچوب گام دوم مورد بهره برداری قرار گیرد.

✍️ علیرضا اسدی
۲۳ فروردین ۱۴۰۲

@CivilizationResearcher

⚡️در مصاحبه با اینفوتکا توضیح دادم ایران آماده رویارویی نظامی با هر کشوری است که بخواهد مرز ایران و ارمنستان را از بین ببرد.

توضیحات در پست بعدی:

https://infoteka24.ru/2023/04/12/103274/

🔺ترکیه و جمهوری آذربایجان آماده شروع یک جنگ گسترده در بهار ۱۴۰۲ علیه ارمنستان و ایران شده بودند که به دلیل زلزله ترکیه به تعویق افتاد!

🔹دکتر حسین احمدی، مدیر گروه مطالعات سیاست خارجی پژوهشکده تاریخ معاصر ایران: خطر آغاز جنگ تا پیش از زمستان ۱۴۰۳ همچنان وجود دارد.

🔥 هدف آنکارا و باکو اشغال جنوب ارمنستان و استقرار گسترده تکفیری ها در مرز ایران با حمایت ناتو است.

✍️ علیرضا اسدی
۲۴ فروردین ۱۴۰۲

@CivilizationResearcher

‍ 🌐 اظهارات ضد ایرانی نماینده مجلس آذربایجان در حاشیه سفر الهام علی‌اف به تاجیکستان

⬅️ صاحب علی‌اف، نماینده مجلس ملی آذربایجان در حاشیه سفر الهام علی‌اف رئیس جمهور آذربایجان به تاجیکستان، در بیاناتی ضد ایرانی اظهار داشت: «آذربایجان می تواند نقش مهم تری نسبت به ایران برای اقتصاد تاجیکستان داشته باشد.» در ادامه نیز افزود که ایران در روابط خود با تاجیکستان سعی بر سواستفاده از این کشور داشته و تلاش کرده است تا کشور مورد نظر را به رعیت خود تبدیل کند.

📄 وی در پاره ای از سخنان خود ایران را متهم به دخالت در امور داخلی آذربایجان طی چند دهه اخیر کرد و اظهار داشت که تاجیکستان نیز از این قاعده مستثنی نیست و ایران نسبت به این کشور نیز چنین سیاستی را اتخاذ نموده است.

📄 وی در ادامه آذربایجان را گزینه جایگزین ایران در تاجیکستان دانسته و چنانی که ذکر شد، اظهار داشته که آذربایجان می تواند نقش مهم تری نسبت به ایران برای اقتصاد تاجیکستان داشته باشد.

‼️ آکشین کریم اف، تحلیلگر آذربایجانی نیز به این موضوع دامن زده و یادداشتی را نشر نموده است که در رسانه های آذری از آن بازتاب گسترده ای صورت گرفته است. کریم اف در یادداشت خود ادعا کرده است که آذربایجان خواستار عدم حمایت تاجیکستان از ایران در مجامع بین المللی شده است. وی در یادداشت خود چنین می نویسد: « جز تاجیکستان، سایر کشورهای آسیای مرکزی نگران هژمونی ایران هستند و تمایلی به انگیزه های ایدئولوژیک ایران ندارند. بنابراین، ایران که حضور خود را در بازارها و صنایع دفاعی تاجیکستان تقویت کرده است، علاقه مند است از این حوزه (در تاجیکستان) به عنوان سکوی پرشی برای تحقق جاه طلبی های خود در آسیای مرکزی استفاده کند. این جاه طلبی های تهران نگرانی هایی را در منطقه آسیای مرکزی برای سازمان کشورهای ترک ایجاد می کند. بنابراین آذربایجان علاقه مند است که تاجیکستان در بسترهای بین المللی و چارچوب های منطقه ای از ایران حمایت سیاسی نکند.


کانال #مرکز_مطالعات_تاجیکستان | ماوراء النهر:
@mavaraonnahr
#رصد
#تاجیکستان
#ایران
#آذربایجان
#صهیونیسم
#نفوذ

💬 جنگ طلب واقعی کیست؟

پس از نوشتن این متن عده ای پاسخ دادند که جمهوری اسلامی ایران جنگ طلب نیست، و شما مدعی جنگ هستید، این در صورتی مورد تاکید همان افراد قرار گرفت که در مقاله قبلی اشاره ای به شروع جنگ نکرده بودم.

برعکس آن رژیمی که جنگ طلب است، رژیم صهیونیستی مستقر در بادکوبه است که هربار به بهانه مواد مخدر و جاسوسی افراد بیگانه زیادی را که دوستدار نظام جمهوری اسلامی ایران هستند دستگیر و محکوم می کند، ۴ تبعه ایرانی را به بهانه خطرناک بودن اخراج می کند، سفارت خود در تهران را می بندد.

۲۴ ساعته به بیان ادعا های خلاف واقع و مضحک می پردازد که اکثراً مشتی جعلیات تاریخی بدون سند قابل اثبات هستند، با رژیم صهیونیستی مستقر در فلسطین قرارداد و توافق نامه ها می بندد و در هر زمانی که بتواند بر اتحادش با این مفلوکان تاکید می ورزد!

می دانند جمهوری اسلامی ایران جنگ طلب نیست و با وارسی و رصد دقیق تحولات درون جناحی جریانات انقلاب اسلامی، به رفتار های متناقض خود ادامه می دهد، از سویی پالس های مثبت می فرستند و در عمل به همان اقدامات مورد نقدمان می پردازند.

سیاست آنها "خریدِ وقت" است تا زمانی که تضعیف شدیم ژئوپلیتیک کشورمان را دگرگون سازند، دولتی که یک پای آن تحریفات تاریخی، پای دیگرش اندیشه های التقاطیِ باطل و عملش رفتار های متناسب با نظام مورد تایید صهیونیسم نظامی است و از دروغ ابایی ندارد را نمی شود با دیپلماسی مدیریت کرد.

تاکنون سی سال است که صبر کرده ایم و اجازه داده ایم که منافع ملی ما را زیرپا بگذارند، از ترویج پان ترکیسم، پان تورانیسم و پان آذریسم بگیرید تا همکاری با تروریست های وهابی و اشاعه وهابیت و سلفیت، کشوری که زمانی بیش از ۸۵ درصد آن شیعه بودند، اکنون شیعیانش به زیر ۶۵ درصد رسیده اند! این نتایج اگر ناشی از انفعال سیاسی ما نبوده است پس به خاطر چیست؟!
آقای الهام علیف نه عقلانیت سیاسی دارد و نه می فهمد فرق گردانیدن یک شرکت با کشور در چیست! آن وقت چگونه می توانید هم وطن خودتان را متهم به جنگ طلبی کنید در صورتی که این ما نبودیم که این وضعیت اسف بار را در قفقاز جنوبی ایجاد کردیم! بلکه این تصمیمات اشتباه شما بود که به جای مدیریت اصولی تنش ها با ارائه این راهکار که ادغام نخجوان و تالش در نظام سیاسی ایران منجر به تجزیه طلبی خواهد شد، مانع از پیشگیری از خطر امروز شدید، امروز هم وقت جبران است، بعد از ریزش هزاران و میلیون ها شیعه و خروج آنها از دایره امن فرهنگ ایرانی_اسلامی، یک اشتباه دیگر می تواند قفقاز را از حوزه تمدنی ایرانِ اسلامی خارج سازد، اگر متاع ناچیزِ این دنیا را ترجیح می دهید و علاقه شدیدی به آتش جهنم دارید پس پای اشتباهتان بمانید! تا زمانی که سرطانی به نام اسرائیل در ژئوپلیتیک غرب آسیا وجود دارد، رژیم صهیونیستی مستقر در بادکوبه نرمالیز نخواهد شد، این پروژه قدمتی ۱۳۰ ساله دارد و ریشه این بحران امروز ما انگلیسی است، در تحلیلی که سابقاً نوشتم آن چیزی که مدنظر نویسنده است این بود که در صورت حمله و تهاجم این ارتش تروریستی اشغالگر باید هزینه تهاجم را بالا برد تا جریانات صهیونیستی جرئت نکنند افراد دیگری را علم کنند، وگرنه همان گونه که هشدار دادم باید منتظر رویش ده ها علیف دیگر در چهار منطقه حساس دنیا باشیم، مطلع ام که دکترین قدرت در جمهوری اسلامی در پی تثبیت موقعیت انقلاب اسلامی است اما تا زمانی که چنین رژیم هایی وجود دارد امنیت ایجاد نخواهد شد، و تا امنیت ایجاد نشود، تثبیت بی معناست، ایالات متحده برای اجرای دکترینولوژیِ مونرو نخست حامیان اسپانیا، پرتغال و سایر دول استعماری را اخراج/سرکوب کرد و پس از آن به تثبیت آمریکای لاتین به عنوان حیاط خلوت خود اقدام کرد.

پس از نرمال کردن سعودی و کشور های جنوب خلیج فارس، اکنون نوبت ترکیه و کشور های قفقاز جنوبی است، باید از تشکیل گروه های خواهان پیوستن به ایران و شبه نظامیان وابسته به محور مقاومت به شدت استقبال کرد و حمایت جدی را مدنظر قرار داد ‏تا هزینه کنشگری برای آقای الهام علیف بالا برود و نمک گیران دربار او در تهران و سایر کشورها که اعتیاد به سیاست خاویار دارند، کمی از دفاع و تلطیف شخصیت ننگین او دست بکشند، هرکسی که انفعال ایران در قفقاز را موجب شود قطع به یقین خائن است و باید مجازات شود‌.

امیدوارم آن عده ای که ما را متهم به همکاری با ارمنیان می کنند، جنگ طلب می نامند یا اتهامات گوناگون می زنند دست از پرونده سازی بردارند، توبه کرده و حامی منافع ملی و اهداف انقلاب اسلامی شوند، باشد که خدای از آنان پذیرفته و پس از آن عاقلانه و خردمندانه رفتار نمایند.

✍️ علیرضا اسدی
۲۶ فروردین ۱۴۰۲

@CivilizationResearcher

💠 انتشار مقاله «بازخوانی روایات دال بر اختلال‌افکنی پیامبر (ص) در تجارت مکی» از احسان روحی

🔻منتشر شده در جدیدترین شماره نشریه اسلام:
Roohi, Ehsan (2023), "Muḥammad’s Disruptive Measures Against the Meccan Trade: A Historiographical Reassessment" Der Islam, vol. 100, no. 1, pp. 40-80.

🔹این مقاله به یکی از قسمت‌های مناقشه برانگیز سیره پیامبر (ص) می‌پردازد و در صدد ارائه پاسخی برای پرسش‌هایی از این دست می‌باشد:

▫️آیا -آن‌گونه که در کتب سیره ادعا شده است- پیامبر (ص) و مسلمین اولیه به طور هدفمند کاروان‌های تجاری مکه را مورد هجوم قرار می‌دادند؟
▫️آیا این حملات ادعایی، مختل شدن تجارت مکه با شام را به دنبال داشت؟
▫️ آیا چنان که برخی از پژوهشگران غربی ادعا نموده‌اند، غارت‌های پی در پی کاروان‌های قریش از سوی مسلمین، سبب ایجاد بحران اقتصادی در مکه گردید و به زانو در آمدن قریش و اسلام آوردن آنان را به دنبال داشت؟

🔻 برای خواندن گزارشی از این مقاله به قلم نویسنده به پست بعدی رجوع کنید.

🔻 فایل PDF مقاله

#انعکاس_مقاله
@inekas

💠 گزارشی از مقاله جدید احسان روحی: «بازخوانی روایات دال بر اختلال‌افکنی پیامبر (ص) در تجارت مکی»

Roohi, Ehsan (2023), "Muḥammad’s Disruptive Measures Against the Meccan Trade: A Historiographical Reassessment" Der Islam, vol. 100, no. 1, pp. 40-80.

🔻 دریافت فایل PDF مقاله

[بخش ۱ از ۲]

🔹 بنا بر نقل‌های سیره و مغازی، یکی از اقدامات پیامبر (ص) در جهت تقابل نظامی (سیاسی و اقتصادی) با قریش در سالهای ابتدایی اقامت ایشان در مدینه، تعرض به کاروان‌های تجاری مکیان بوده است. عمده این حملات در سه سال اول مهاجرت به مدینه صورت پذیرفت، لیکن موارد محدودی از این تعرضات در سال‌های بعد نیز گزارش شده است. گروهی از محققین غربی به پیشگامی فرد دانر (Fred Donner) استاد شهیر دانشگاه شیکاگوی آمریکا، روایات مذکور را مبنایی برای طرح‌ریزی فرضیه‌ای قرار دادند که به تبین علت کامیابی پیامبر (ص) در اشاعه دین اسلام می‌پردازد. اسلام به عنوان آیین اقلیتی ضعیف و ستمدیده در مکه، در مدتی کوتاه به جنبشی عظیم مبدل گردید که بخش وسیعی از جهان دوران باستان متاخر (Late Antiquity) را مورد تاثیر قرار داد و همین امر دانر (و پیروان او) را بر آن داشت تا آنچه اختلال‌افکنی پیامبر (ص) در تجارت قریش میخوانند را علت اصلی موفقیت‌های راهبردی پیامبر (ص) قلمداد کنند. توضیح این که تعرضات مسلمین به کاروان‌های مکه، شهری که فاقد منابع و زیرساخت‌های لازم برای کشاورزی و دامداری بوده و حیات آن به تجارت وابسته بود، شریان حیاتی‌ای که قریش برای زنده ماندن بدان نیازمند بود را قطع کرده و بدین سان مکیان در نهایت امر تصمیم به پیوستن به جنبش پیامبر گرفتند و اسلام آوردند.

تحقیق حاضر به بررسی جوانب مختلف این نظریه پرداخته و با بهره‌گیری از روش‌های نوین نقادی سیره، از جمله صحت‌سنجی سیره در پرتو آیات قرآن و نیز استفاده از روش نقد فرم (Form Criticism)، روایات حمله به کاروان‌های تجاری را در بوته نقد قرار داده است. در این راستا حملات مذکور در سه بازه زمانی قبل از جنگ بدر، جنگ بدر و بعد از جنگ بدر ارزیابی شده‌اند. نوشتار حاضر بر بخش مربوط به جنگ بدر متمرکز است و علاقه‌مندان می‌توانند برای آگاهی از بخشهای دیگر به متن مقاله مراجعه نمایند. در خصوص مقطع زمانی قبل و بعد از بدر، تنها به ذکر یک نکته مهم بسنده می‌شود: تعداد حملاتی که به کاروان‌های مکیان در متقدم‌ترین منابع سیره نبوی (یعنی آثار ابن اسحق، معمر بن راشد و موسی بن عقبه) نقل شده تنها سه مورد (مشتمل بر جنگ بدر) بوده است؛ اما این حملات در مغازی واقدی (م. ۲۰۷ هـ.ق.) که با فاصله زمانی قریب به نیم قرن بعد از نخستین کتب سیره نگاشته شده، به یازده مورد افزایش یافته است. این مقاله شواهدی را در جهت توضیح «رشد نمایی» تعداد این حملات ارائه کرده که مهم‌ترین آنها اقتضائات سیاسی-نظامی دستگاه خلافت عباسی (خاصه مبارزه با بیزانس در مرزهای امپراطوری اسلامی) است که مستلزم هرچه تهاجمی و نیرومندتر نشان دادن اسلام آغازین بوده تا از این رهگذر برای تشجیع و تهییج مبارزان در ثغور (مرزها) با بیزانس بهره‌برداری گردد.

اما در خصوص جنگ بدر این مقاله به مقایسه آیاتی که در شان این واقعه نازل شده با روایت سیره و مغازی پرداخته و نشان داده که دو روایت مذکور تناقض‌های آشکار و مانعةالجمعی با یکدیگر دارند. روایت سیره تصریح دارد که پیامبر (ص) به همراه گروهی از مسلمین برای تعرض به کاروان ابوسفیان از مدینه خارج شدند . این قرائت از داستان بدر تاکید دارد که مسلمین ابتدائا آگاه نبودند که جنگی تمام عیار در راه است و تنها بعد از آنکه مکیان برای مجازات مسلمین و پیش گیری از تعرضات آتی آنان عازم بدر شدند، مسلمین دریافتند که می بایست با لشکری عظیم مواجهه نمایند. پیام اصلی که این داستان در پی انتقال آن به مخاطب می باشد آن است که گروهی از مسلمین که از همراهی با پیامبر (ص) در بدر بازماندند ( که به «المتخلفون عن البدر» موسومند) سزاوار هیچ عتاب و سرزنشی نیستند، چرا که پیامبر (ص) مدینه را تنها به قصد تعرض به کاروان ترک کرده بودند و نه برای جنگی سرنوشت‌ساز. نقل‌های سیره از صحابیان مختلفی همچون اسید بن حضیر و کعب بن مالک نام می برد که از پیامبر (ص) به خاطر تخلف از جنگ بدر پوزش طلبیده و اظهار کردند که اگر می‌دانستند جنگی در کار است ایشان را یاری می‌کردند و پیامبر نیز اعتذار ایشان را پذیرفتند.

[مطالعه ادامه در بخش ۲]

#انعکاس_مقاله
@inekas

💠 گزارشی از مقاله جدید احسان روحی: «بازخوانی روایات دال بر اختلال‌افکنی پیامبر (ص) در تجارت مکی»

[بخش ۲ از ۲ - ادامه از بخش اول]

🔹 اما این ترسیم از جنگ بدر، در تضاد آشکار با آیات قرآن است. بنا بر آیات متعددی که در مقاله بدان استناد شده، مسلمین از همان زمانی که در مدینه بودند به وقوع جنگی تمام عیار آگاهی داشته و به همین دلیل عده کثیری از آنان از همراهی با پیامبر (ص) اجتناب نمودند، چرا که از دید بسیاری از صحابه که از هیمنه قریش بیمناک بودند نبرد با قریش فرجامی جز زوال و نابودی در پی نداشت. این عده از صحابه به صراحت در آیات قران مورد عتاب قرار گرفته‌اند. داستان سیره اما برای تبرئه این متخلفون (که افراد سرشناسی از جمله عثمان و طلحه در میانشان بودند) جنگ بدر را به شکل حمله به کاروان روایت نموده تا با اصل عدالت صحابه همسو باشد. به بیان دیگر، سرّ اصلی گنجاندن اپیزود حمله به کاروان در جنگ بدر غایات مدافعه‌جویانه (apologetic) بوده که برای تطهیر صحابیان متخلف از بدر انجام پذیرفته است. در این سناریوی مدافعه جویانه، علت تخلف این صحابه از بدر عدم آگاهی آنان از در پیش بودن نبردی خونین بیان شده است، نه واهمه آنان از جان خویش و بیمشان از مقابله با قریش.

شایان ذکر است که توجیهات مدافعه جویانه متعدد دیگری نیز از سوی اعقاب برخی از صحابه که در بدر حاضر نبودند در روایات بیان شده است: برای مثال ادعا شده خوات بن جبیر در راه پیوستن به لشکر مسلمین دچار شکستگی پا شد و از این غزوه باز ماند. نقل شده که همسر عثمان دقیقا در همین زمان در بستر مرگ افتاد و بدین سبب او نتوانست در بدر حاضر شود. طلحه و سعید بن زید اشهلی مدعی‌اند که در سفر تجاری در شام بودند و روایت شده که سعد بن مالک ساعدی در همان زمان بیمار شد و از دنیا رفت. نیز آمده است که سعد بن عباده که برای ترغیب انصار برای شرکت در جنگ به خانه های مردم سرکشی می‌کرد از سوی یکی از آنان مورد هجوم قرار گرفته و بیهوش شد و در جنگ شرکت نکرد. شاهد هستیم که حجم وسیعی از دلیل‌تراشی‌ها برای شرکت نکردن صحابه در بدر گزارش شده و گنجاندن اپیزود حمله به کاروان هم دقیقا به این دلیل است که تخلف از این غزوه که دشوارترین معرکه ای بود که مسلمین تا بدان زمان تجربه کرده بودند را موجه جلوه دهد.

🔹 در ادامه مقاله، با استفاده از روش نقد فرم دلائلی در راستای تحکیم و تقویت نظریه فوق ارائه شده است. توضیح این که، داستان حمله به کاروان قریش از سوی مسلمین در جنگ بدر شباهت‌ها و المان‌های موازی انکارناپذیری با روایات ایام العرب (جنگهای دوران جاهلیت) دارد. یکی از جنگ‌های جاهلی موسوم به حروب الفجار (که خود متشکل از چندین دوره تخاصم و زد و خوردهای متوالی بوده) دارای اپیزودی است که به  «فجار اللطیمه» (جنگی که بر سر لطیمه (کاروان) رخ داد) موسوم است. شباهت‌های بین این دو نبرد هم در سطح کلیات و جزئیات این داستان‌ها است و هم در سطح الفاظ و عبارات که این امر نشان دهنده وقوع اقتباس ادبی (literary borrowing) بین این دو داستان است.
از سوی دیگر، در مقاله با استفاده قواعد نقد فرم نشان داده شده که جهت اقتباس (direction of borrowing) از داستان فجار اللطیمه به داستان بدر بوده و به عبارت دیگر این علمای سیره بودند که برای خلق و پردازش داستان بدر از داستان‌های جاهلی بهره بردند، نه بالعکس.
به عنوان نتیجه‌گیریِ این قسمت از مقاله نیز شواهدی مغفول از کتب تفسیری ارائه شده است که صریحا جنگ بدر را یک غزوه تدافعی توصیف کرده و تصریح نموده که این مکیان بودند که در جنگ بدر ابتداء به قتال کردند.

#انعکاس_مقاله
@inekas