بعضی وقتا دلم می‌خواد هیچ‌کس ازم چیزی نپرسه؛ نه چون حرفی برای گفتن ندارم، چون حوصله ندارم برای چیزایی که خودمم نمی‌فهممشون توضیح بدم.

من قلمُ دادم دستت
رفتم دوتا کمر باریک بریزم بیارم تو
سرما بچپیم تو بغل هم انگار یه تَنیم.
چرا اومدم کتابو بسته بودی؟
کی بهت گفته اصلا حق داری نقطه
بزاری تهِ جمله‌های من داستانمو تموم کنی.

من سرخی را انتخاب کردم، او آبی را؛
انگار هرکدام، تکه‌ای از یک غروب را با خود آورده‌ایم.

واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.
‏واسه هر کسی صدتو نذار.

واسه چالش ها اسپانسر میخوایم کسی مایل هست به همکاری؟