صبح بخیر زیبایان خفته، وقتشه بیدار بشید.

ساعت ۸ صبح به وقت تهران
بازی نوشاد و وانگ چو چین هست.
کاش نوشاد ببره.

باخت.

اینستا از کجا می‌فهمه من خیلی وقته هورنی نشدم؟

یه کسایی لفت می‌دن که من اصلا نمی‌دونستم اینا اینجان!

کم لطفی می‌کنید یا سرتون شلوغه؟

هستی خانم؟!

اگر پایه باشید، شبا مشاعره کنیم...

برنامه نیمه‌شب رو می‌دیدم.
شاید بلند بلند هم خندیده باشم به کسشراش، ولی چون می‌دونستم از طرف اصلاحات هست، و بعضا به کسانی می‌رید که می‌شد از تو برنامه‌ش یه الگوهایی از مشکلات پشت پرده‌ی اصلاحات و اصولگرا ها درآورد...
از جایی به بعد نتونستم تحملش کنم، برنامه‌های دیگه‌ش رو هم اصلا ندیدم.
کون لغش، دیر دانلود شد و زود بگا می‌ره...

این رو که اصلا ندیدم! فقط می‌شنیدم... البته دروغ چرا، یه تیزر بود، اوپنینگ بود، نمی‌دونم یه چیز کوتاه دیدم که برای معرفی داشتند کسکلک از خودشون درمی‌آورند و واقعا جدای اینکه حالت تنفر و تهوع گرفتم، دچار شرم نیابتی‌هم شدم!

شما تو قسمت سرچ کانال چهار بنویسید "عشق ابدی" بعد ببینید نگارنده چه حسی داره بهش...

۱۶ هفته‌ی دیگر...

عسل‌های طبیعی؟ پاشید صبح شده.
🍯

هرچی بیشتر به کامنتاش می‌رسم، بیشتر عنم می‌گیره!
کسکش فقط سوال می‌پرسید تا یه عنی از جواب‌های من دربیاره...
عن خانوم بی‌ریخت.
خوب شد آخر سر ریدم بهش.

شاید باورتون نشه، ولی یکی از تفریحات نگارنده، خوندن کانال چهار هست! از اونجایی که حافظه‌ی خوبی ندارم، به بعضی نوشته‌ها می‌رسم که پشمام می‌ریزه! می‌گم نه بابا؟ اینو من نوشتم؟! و خیلی حال می‌ده! :)))
باز خوبه هنوز یادمه اینجا برای خودمه... فکر کنم چند سال دیگه اینم یادم بره! یاد فیلم نوت بوک میوفتم هر بار...