یه حسی بهم می‌گه صدای انفجار احتمالی تو اوکراین‌رو ما هم قراره بشنویم...
اروپا حتی اگر بگه گوه خوردم هم فایده ندارد...

اسکات بسنت خطاب به رهبران رژیم جمهوری اسلامی: حساب‌ها و املاک شما را می‌شناسیم و همه را هدف قرار خواهیم داد
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، گفت: «این را به صورت زنده در تلویزیون‌های سراسر جهان اعلام می‌کنم؛ ما می‌دانیم حساب‌های شما در جزایر ویرجین بریتانیا و شرکت‌های واسطه کجا قرار دارند. خانه‌های چندصد میلیون دلاری شما در سراسر جهان را می‌شناسیم و قصد داریم همه این دارایی‌ها را از بین ببریم.»

عرض نکردم دوستان؟
عررررض نکردم؟!؟!؟!؟

عرض نکردم؟!
اون موقع خامنه‌ای هنوز تو زیرزمین بود...

ولی آگاهی مردم اجازه نداد اصلاحات جان تازه‌ای بگیرد!

عمانِ میانجی‌گر به ج.ا گفت:
حمله‌ای بی‌سابقه و تاریخی از سمت آمریکا، قریب‌الوقوع است!

جیزززز...

چهار فاسد هنوز نشست کوروش‌رو هضم نکرده بود که این خبر اومد...
بابا دست‌خوش، بابا من دور شما بگردم...
جاوید شاه...
جاااااوید شاااااااه...

بخشی از این نشست:

اون "به تخمم" احتمالا برای این بوده که فکر نمی‌کردم زنده بمونم تا امروز...

یه مشکلی که دارم، این هست که یادم نمیاد مثلا این کانالی که الان دارم می‌خونم برای کدوم یک از شماست. این بده.

ترامپ تو سازمان ملل گفت رژیم تو دی ماه ۷۲هزار نفر رو کشته! این عدد آخرین آماری هست که دستگاه امنیتی اونا به دست آورده... و هنوز هم داره اسرای اون جریان‌رو اعدام می‌کنه...

یزید بعد از کشتن اون ۷۲ نفر، اسرارو با خودش برد، نکشت... مرگ بر شما، مرگ به لایه لایه‌ی این رژیم فاسد...

فرق با ریش و بی‌ریشم شیرین ۱۲ ساله.

امروز رفتید مدرسه؟
روپوش دارید؟

:آروم هد می‌زند.

دارید مشق می‌نویسید؟

وسط سخنرانی پزشکیان، نماینده‌های:
آمریکا، بریتانیا، آلمان، فرانسه، اسرائیل، سوریه، لبنان، عربستان، مصر، مارات، الجزایر، لهستان، سوئد، دانمارک، کانادا، ژاپن، جمهوری آذربایجان، مالزی، نیوزیلند، استرالیا، جمهوری خلق کنگو، اکوادور، قبرس، ایسلند و مکزیک؛ سالن مجمع‌بین‌المللی‌سازمان‌ملل رو ترک کردند!

یه زمانی بود فکر می‌کردم آدم‌های مهم زندگی رو باید همون سال‌های اول زندگی پیدا کرده باشی؛ مثل رفیق بچگی، همکلاسی، هم‌بازی... و اگر یکی از اونارو از دست بدی، دیگه بعید باشه کسی‌رو پیدا کنی که اون‌قدر باهاش احساس نزدیکی کنی.
می‌دونی چرا اینجوری می‌شه؟ ما معمولا فکر می‌کنیم رفاقت، چیزی‌ باشه که با گذشت زمان ارزشمندتر می‌شه. ولی کارکرد زمان واقعا عجیبه، اون فقط آدم‌هارو پیر نمی‌کنه، اونارو عوض می‌کنه!
نه من مهرداد ده یا پونزده سال پیش هستم، نه رفیقام. چیزهایی که روزی برای من مهم بودن، امروز شاید بی‌معنی باشن؛ و از طرفی چیزهایی که یه روز نمی‌فهمیدم، شاید امروز بخشی از جهان‌بینی‌من باشه. و قطعا برای رفیقام هم همین اتفاق افتاده.
برای همین گاهی دو نفر از هم دور نمی‌شن؛ فقط هر کدوم، اونقدر رشد می‌کنن که دیگه تو یک مسیر حرکت نمی‌کنن.
این اواخر دوباره آدم‌هایی وارد دایره‌ی کوچیک زندگیم شدن که خودم انتخابشون کردم؛ نه چون مجبور بودم هر روز ببینم‌شون، نه چون شرایط ما رو کنار هم گذاشته بود. و فهمیدم چقدر زیباتره وقتی دو نفر، بعد از اینکه هرکدوم خودشون رو بهتر شناختن، همدیگه رو پیدا می‌کنن.
امروز فهمیدم رفاقت واقعی، پیدا کردن کسی نیست که بیشترین سال‌ها رو باهاش گذروندی؛ پیدا کردن کسی هست که با آدمی که امروز بهش تبدیل شدی، هنوز حرفی برای گفتن داره!
این رو انکار نمی‌کنم که بعضی آدم‌ها فصل‌های مهم زندگی ما هستند؛ اما این‌هم پذیرفتم که هیچ فصلی قرار نیست تا ابد ادامه پیدا کنه!
برای وفادار بودن به خودت، باید اجازه بدی بعضی آدم‌ها فقط تو گذشته‌ات باشن.