اون روزی که دکارت بعد از فکر کردن گفت: "من فکر می‌کنم، پس هستم." فکر این رو نمی‌کرد روزی بیاد که نگارنده‌ی کانال چهار براش شیشکی ببنده!
ببینید بچه ها، هویت با فکر کردن به دست نمیاد وگرنه همه بودن، همممه... اون روزی که افکار خودتون رو روی کاغذ آوردید و بعد از روی کاغذ به دنیای بیرون کشیدید، جایی که ماشین ها بوق می‌زنن، روز ها شب می‌شن و مو ها سفید، اون روز می‌تونید بگید من اراده کردم، پس هستم! در غیر این صورت شما تو ذهن و افکار خودتون گیر کردید و توهم بودن رو دارید.

نادیده گرفتن سخت تر از ندیدنه.
دیدن و کنار اومدن از اون دو تا سخت تر.
ولی روبرو شدن کار سختی نیست.
من همه‌ی روز ها رو دوست دارم، حتی اگر امروز منفور ترین آدم ها به دنیا اومده باشن.

واقعا نیاز دارم وارد یه رابطه‌ای چیزی بشم، ولی از اونطرف واقعا وقت ندارم برای رابطه. واقعا فقط جمعه بعد از ظهر ها وقت دارم که اونم ترجیح می‌دم تو خونه با عرشیا تو سر و کله هم بزنیم. از اونطرف نمی‌تونم کسی رو درگیر خودم کنم برای رابطه‌ی طولانی مدت و دوباره از اون طرف نیاز دارم وارد یه رابطه‌ای چیزی بشم... و از اون طرف تر هم به وان نایت و ویک و مانت هم نمی‌خوام تن بدم.
گیر کردم تو نیاز و چهارچوب و بلا نسبت بلا نسبت گوه.

الآن من سین کنم بعد زرتی بلاک کنم خیته؟
چرا نمی‌کشی بیرون زن؟!
گوه خوردم ۴ سال پیش شماره دادم بهت.

شب و روزتون بخیر زیبایان خفته.

نفس دوستم حق بود، از دیشب دخترای مجرد دارن لفت می‌دن. :)))

نیاز به یه هل دارم تا سیگار هم ترک کنم.

این رو گذاشتم بالا شومینه، تو دفتر.
امروز یه مهندس خیلی خفنی که از دوستان مهندس خودمون بودن، نهار اونجا بودن و کلی با این حال کردن. گفت این رو من می‌خوام! منم اینجوری بودم که اگر اجازه بدید مخالفت کنم، این اولین کار من هست و دوستش دارم و اینا... گفت اوکی، یه دونه لنگه همین تر و تمیز تر درست کن، بده رنگ کوره‌ای مشکی مات هم بزنن، سری بعد اومدم می‌برم.
مهندس هم داشت از اون پشت بال‌بال می‌زد که قبول کن، منم قبول کردم.
طرف آدم خفنی بود جدی، حوصله ندارم ازش تعریف کنم، فقط خواستم بگم لاکار موندم و بهم سفارش دادن. :))

نک کوه ها به زور معلومه، خب خوبه اونقدر هم هوا آلوده نیست.

فحش جدیدم:
مرتیکه/زنیکه بد سکتور.

باد و بارون کارساز نیست، فقط باید از آسمون سگ بباره.

در هر بدنی عشق است، یاب‌ش تو اگر تانی
سخت است بسی این راه، باب‌ش تو اگر دانی
این قوه‌ی تفویض‌ت پیروز به هر جبر است
این راه دراز است مرد، محتاجِ به سر صبر است
در عشق پر از شادی‌ست، صد نور به هر قبر است
رحمت چو نم باران، لعنت به هر چتر است
...
محتاج خم ابرو، در پشت دلت در صف
مهرداد در این برهه، مهری ندهی از کف

داشتم وبلاگم رو می‌خوندم به این رسیدم، اصلا یادم نبود اینو.
مشکل وزنی داره ولی اوکیه، مشکلی نیست.

تصور من از این طرف که وقت و بی وقت ری‌اکشن فاک نشون می‌ده.

ماکیما سان رو برای همین دوست دارم؛ آدمارو از راه دور متلاشی می‌کنه.

خواب بد می‌بینم و باز می‌خوابم.