کس گفتم، اینارو درک نمی‌کنم.

فحشه.

همکاری با آدم‌های احمق باعث خستگی شدید در من می‌شه.

خوشبختانه کسی‌رو ندارم تو پاییز بذاره بره.

تا ۱۰ و نیم می‌خوابم، ۱۱ میام سر کار تا ۸، بعدش تا ۱۲ پینگ‌پنگ و تا بیام خونه دوش و شام، می‌شه ۲.
این چه لایف استایل تخمی‌ای هست مهرداد جون؟!

تو کانال ۳ تا غزل داریم و من نمی‌دونم دست کدوم غزل بدم.

نبض دل عاشقم‌رو.

فکر می‌کردم امروز ۲ شنبه‌ست.

من حتی اگر تو زمان به عقب‌هم برگردم، کرم‌می‌ذارم که تو زمان به جلو برم.

گروه هکری‌ای که از اسم‌های عربی استفاده می‌کنه‌رو گاییدم.
عدل‌تون رو گاییدم، ریدم تو دانش‌تون با این فعالیت‌های کیری‌تون.

سیستم بانکداری رو گاییدم.
رئیس خزانه‌داری رو گاییدم.
معاون سازمان حج و اوقاف رو گاییدم.

خسته شدم تو این سیرک کیری.

ریش و ته ریش تمام کارکنان بانک رو گاییدم.

وای، خیلی خشمگینم.

این دختره می‌گه پژمان جمشیدی بهم ۵۰ میلیارد تومن پیشنهاد داده تا بیخیال پرونده بشم، ولی بازم بیخیالش نشدم.
۵۰ میلیارد عدد بزرگی می‌شه، حدود نیم میلیون دلار! شما فارغ از جنسیت، پیش خودتون، خودتون رو بذارید جای اون دختره، ۵۰ میلیارد رو می‌گرفتی بیخیال بشی؟!

قولنج دارم و با هیچکسم میل سخن، لیس.

سعی کردم رفیق جدید پیدا کنم،
همه درنهایت دوست شدن.

چرا تو سفر، از سفر لذت نمی‌برید و همه‌ش دنبال عکس و فیلم و استوری هستید؟
یعنی طرف هزینه می‌کنه، سختی‌رو به جون می‌خره، مرخصی‌رو می‌گیره و و و، ته ذهنش به فیدبک‌های استوریش فکر می‌کنه.
الآن یکی از دوستای ما دو ماهه رفته بود یه جزیره‌ای؛ هر روز ۶۰ تا استوری از لحظه به لحظه‌ی کارهایی که داشت انجام می‌داد می‌ذاشت، تا سوار هواپیما شدن و برگشتن.
شاید فکر کنید تموم شد(؟) ولی نه، الآن داره عکس‌هایی که تو این ۲ ماه نذاشته‌رو می‌ذاره و زیرش می‌نویسه ۶۰ روز پیش، ۴۰ روز پیش و این داستان ادامه داره.

از این اتفاقات اینستا بدم میاد.
گاییدیمون.

یا می‌ره ۴۰۰ تا عکس می‌گیره و این عکسارو خورد خورد استوری می‌کنه و وانمود می‌کنه کل سال رو تو سفره…
گاییدیمون.

خیلی دارم فحش می‌دم، می‌دونم.

قولنجم شکست.