کاش می‌شد خود را به دست رودخانه‌ای سپرد که نه از آغازش خبر داری نه پایان.
و فقط “شدن” محض را تجربه کرد.

زیر این پست محل انتقادات، پیشنهادات، نفرت‌پراکنی، قربون صدقه، فکت، موزیک، عکس، گیف، استیکر، ایموجی و هرچیز شماست.

من عادت دارم قبل خواب می‌گم شب بخیر و ناخودآگاهم منتظر جوابه!
مثلا الآن ۱ هفته و نیمه اینجا تو کارخونه تنها می‌خوابم و هر شب قبل خواب می‌گم شب بخیر.

همکار جدیدم یه خانم با ۲ متر قده.

سرقت ۹ قطعه جواهر از موزه لوور متعلق به مجموعه ناپلئون و امپراتور جوزفین.

موزه لوور در پاریس تعطیل شد.

عزززیزم، ۱۹ سالش‌هم هست.

مدیرم گفت لطفا مخش رو نزن.

بعد از ۲ ماه نصب برنامه‌ی شیطون، امروز با یکی مچ شدم.
متاسفانه ۱۳ سال ازم کوچیک‌تر هست و ۶۰ کیلو ازم سنگین‌تر.

سیب اپ عجب کسشریه.
آیفون عجب کسشریه.

دو تا از تارموهای ریشم سفید شده.

پژمان جمشیدی‌تونم که متجاوز شد.
وااای از روزی که من معروف بشم…
همه‌ی توتفرنگی‌ها ازم شکایت می‌کنن.

الان نگاه کردم دیدم به تار هم از سیبیلم سفید شده.
دیروز نبود جدی.
دارم یهو پیر می‌شم.

تو یه کانال هستم که اسمش شمعدانی هست و من همیشه به اشتباه شمخانی می‌خونم.

عذرش رو خواستن.

خیلی خوش آمدید.
لطفا توضیحات کانال و همچنین حداقل ۲۰ پست آخر رو مطالعه بفرمایید.
و در رابطه با ادامه‌ی حضور در این کانال با تراپیست و خانواده خود مشورت کنید.
@Channel4Hub

اینکه برای “بودن” باید این‌همه انرژی سوزوند و هزینه کرد؛ می‌خوام نباشم.

ما تو یک واقعیت تحریف شده زندگی می‌کنیم.

مغز ما یه فیلترخونه‌ست! نه تصاویر رو درست منتقل می‌کنه، نه صداها رو، نه حتی خاطرات رو. هر چیزی که می‌رسه، یه نسخه‌ی سانسورشده‌ست که با ترس‌هامون قاطی شده.
حالا فکر کن این مغز تحریف‌گر، توی دنیایی گیر کرده که خودش یه صحنه‌ی نمایش بزرگه. رسانه، عادت‌ها، تکنولوژی... همشون دوربین‌هایی شدن که از یه زاویه‌ی خاص فیلم می‌گیرن. ما هم که فکر می‌کنیم تماشاچی هستیم، ولی درواقع بازیگران بدون متنیم.

اینجا تاریک می‌شه که حتی اون "من" درونی که بهش چسبیدیم، احتمالاً یه داستان ساخته‌ی ذهنِ خودمونه. در نهایت، ما حبس تو زندان پیچیدهایم که خودمون نگهبانش هستیم... و کلیدش‌هم گم کردیم.
حالا تو این شرایط، واقعیت کجاست؟
اصلا بیخیال کشف حقیقت. بیا حداقل صادقانه دروغهامون رو زندگی کنیم. شاید تنها واقعیت باقی مونده، همون لحظه‌ای باشه که می‌خندی و می‌دونی همه‌چی ساختگیه، اما تصمیم می‌گیری بازم بازی کنی.

واقعیت اینجاست که تو این شبیه‌سازی، من فردا کلی کار دارم و خوابم نمی‌بره.

مبارک باشه.
ولی امید امام به دانش‌آموزان بود.

میازاکی رو گاییدم با تویی که تو این رویداد ها شرکت می‌کنی.
عنتلکت‌های ادایی نفهم.