از اونا فقط خاطره‌هاشون بجا می‌مونه.

دوستانی که باهم تعامل داریم، اجازه بدید نگارنده تصویر پروفایل شما رو ببینه، این به اخوت، دوستی و اینجور مسائل کمک می‌کنه. 😅😂
@Channel4Hub

با همکارهای واحد همسایه بیشتر ارتباط می‌گیرم تا همکارهای خودم.
هر بار که میان دم در سیگار بکشن، از دوربین می‌بینم و منم می‌رم بیرون تا باهاشون سیگار بکشم.

من ۲۰ سالم بود، همه فکر می‌کردن ۱۳ سالمه، و من خیلی ناراحت می‌شدم سر این قضیه.
الآن همه فکر می‌کنن ۲۵ سالمه، و من خیلی خوشحال می‌شم سر این قضیه.

کمرم درد می‌کنه.

۸۵٪ اعضای کانال مشهدی هستند.

آتش بس یه روز، دو روز، یه هفته، دو هفته…
بسه دیگه.

۲۰ ساله حوصله ندارم.

یکی هی جویین می‌شه، هی لفت می‌ده.

حتی ۴۵٪ از اون کسانی که دیسلایک دادند هم مشهدی هستند.

دوستانی که HPV دارید، آخر کلاس بشینید لطفا.

نیاز دارم تهران تا شمال رو با بوق ممتد برم و تو همه‌ی رستوران‌ها فقط دسر سفارش بدم.

نیاز دارم تو یه جلسه‌ی مهم کاری، با ماژیک رو تخته یک دایناسور سایبرگوتیک بکشم و استدلال بیارم که این نمودار پیشرفت کاره.

نیاز دارم تمام آثار برجسته‌ی فیزیک رو مثل مهره‌های بولینگ بچینم و کتاب وصایای عمام رو سر بدم وسط‌شون.

نیاز داشتم الآن خایه‌مالی دوست‌دخترم رو بکنم چون لواشکی که براش گرفتم به اندازه‌ی کافی ترش نبوده.

نیاز به کارخانه‌ی شکلات‌سازی ویلی‌ونکا دارم.

نیاز به سکس‌هم دارم.

می‌خوام سکوتم رو در هاون بکوبم و با خاکسترش خطی بکشم که منِ دیروز رو از منِ امروز جدا کنه.

می‌خوام سایه‌م رو به عنوان شاهد وجودم به دادگاه احضار کنم، و بعد به جرم خیانت به اصل من، محکوم به انحلال کنم.

می‌خوام پرتگاه بین چیزی که می‌اندیشم با چیزی که به زبون میارم رو با توتفرنگی پر کنم.

کاش می‌شد خود را به دست رودخانه‌ای سپرد که نه از آغازش خبر داری نه پایان.
و فقط “شدن” محض را تجربه کرد.