آیا از گشادی مردمک چشم خود رنج می‌برید؟
@Channel4Hub

صبح ساعت ۶ باید بیدارشم و به زندگی ادامه بدم، کاش می‌شد تا ۶ بیدار باشم و بعدش به زندگی خاتمه بدم.
@Channel4Hub

روحت‌رو گاییدم.
@Channel4Hub

امروز ارضاشو، سال دیگه پرداخت کن.
@Channel4Hub

اگر صاحب کار نیستید و جایی مشغول به کار هستید، از همکارهای قدیمی کار رو یاد بگیرید ولی مثل اونا تو کار فکر نکنید! مثل کارفرما فکر کنید!
@Channel4Hub

اینجا مردم فقط می‌خوان کار رو بپیچونن، دنبال یه سوراخ می‌گردن که توش کنن. حالا طرف ۱۰ سال سابقه داره تو اون کار و ۰ تا ۱۰۰ رو بلد هست ولی "حقوق ثابت" خیلی سمی می‌تونه باشه. از شما یه آدم ترسو و گشاد می‌سازه که دلت برای کار نمی‌سوزه، یاد می‌گیری دلت برای خودت بسوزه! وسط کار می‌پیچی و پیش خودت می‌گی کون لق صاحبکار، می‌گی من که حقوقم رو می‌گیرم، سریع تر کار کنم‌هم تاثیری رو حقوقم نداره، الآن هم که تو ساعات اضافه کاری هستیم...
یه جا به خودت میای می‌بینی با بازنشستگی فاصله‌ای نداری، یه عمر جون کندی برای گنده کردن کون مدیرت و تهش هیچی...
ولی اگر مثل صاحبکارت فکر کنی، یه روز به خودت میای می‌بینی خودت صاحبکاری!
@Channel4Hub

دیشب داشتم فکر می‌کردم یه بورد گیم طراحی کنم. اولش آسون به نظر می‌رسید ولی سخت شد! برای طراحی فیزیکی‌ش از هوش مصنوعی استفاده کردم و چیز عجیبی پیشنهاد داد که در تصویر مشاهده می‌کنید.
در کل که من در آینده‌ای نزدیک می‌خوام "تولید" کنم، حالا هرچی.
با من همراه هستید!؟
@Channel4Hub

مهندس صبح از راه رسید دید کلی گوشت ریختم جلو بروک (دوستم سگ). گفت صبح بخیر، اینقدر اینو اسپویل نکن.
@Channel4Hub

آره آره، نمی‌دونستم معنی لوس کردن هم می‌ده. 🧑🏻‍🦯
@Channel4Hub

من از وعده‌های غذاییم، معمولا لذت نمی‌برم. صبونه‌رو که خوابالو می‌خورم فقط برای اینکه قند خونم نیوفته تو راه، ناهار رو که هول‌هولکی می‌خورم با کلی سر و صدا، شام هم که معمولا اینقدر خسته‌م نمی‌فهمم چی می‌خورم.
انگار فقط می‌خورم که سیر بشم و سلولام از بین نرن.
به این قضیه فکر می‌کنم؛ حتی چندوقت پیش اومدم به خودم حال بدم برم یه رستوران خفن، میز خالی نداشت، شماره‌م رو گرفت و گفت یه ربع دیگه... وقتی زنگ زد من ته کوچه داشتم فلافل می‌خوردم.
@Chanbel4Hub

تو مکانیک کوانتوم یه بحثی هست به اسم در هم تنیدگی کوانتومی که به رفتار های عجیب و غریب ذرات اشاره داره، جایی که فیزیک کلاسیک قوانینش شکسته می‌شه. حالا، چند سال پیش با توجه به همین در هم تنیدگی کوانتومی، دانشمندان موفق شدن یک اتم رو از یه محفظه به محفظه‌ی دیگه تله پورت کنن!
می‌دونی یعنی چی؟! یعنی دیر یا زود تله پورت انسان به واقعیت می‌پیونده و شما می‌تونی خودت رو هر جا که خواستی تله پورت کنی، یعنی مثلا به دوست دختر/پسرت می‌گی تله پورت گوشیت رو روشن کن دارم میام!
واقعا شدنی هست! تو عمل ترانزیستور، الکترون ها دارن همین کار رو می‌کنن و تو عمل پرتو لیزری هم نور داره این کار رو می‌کنه! سلول ها و مولکول های ما چرا نتونن؟! حالا درسته تو بدن انسان N تا اتم وجود داره، ولی دیر یا زود، تک تک اون اتم ها به دیتای دیجیتالی تبدیل می‌شن، تله پورت می‌شن، تو مقصد ترجمه می‌شن و تمام این پروسه معکوس اتفاق می‌افته!
@Channel4Hub

خیلی دوست دارم این ماه کامنت‌هارو ببندم، اسفند رو تاریک می‌بینم، سوخته، ته گرفته، وخیم.
@Channel4Hub

فقط وقتی حالم خوبه که دارم در راستای اهدافم حرکت می‌کنم. وقتی سر کارم، وقتی دارم یه چیزی خلق می‌کنم، وقتی دارم سالید یاد می‌گیرم...
قبل خواب هیچ حرکتی در این راستا ندارم، قبل خواب فقط افکارم حرکت می‌کنن. قبل خواب معمولا حالم خوب نیست.
@Channel4Hub

فضا خالی‌ست.
صدایی نیست.
حتی فریاد اتم‌ها هم در خلا گم می‌شود.
سیاره‌ی تخمی ما، این گوی شیشه‌ای ترک‌خورده، هنوز لای پای زمان وول می‌خورد، اما زمان دیگر شمارش نمی‌کند.
ثانیه‌ها در گوشه‌ی آزمایشگاه‌های اتمی دفن شدند، و حالا، ما، مثل بچه‌ای که معادله‌ی نابودی خودش را روی شن‌های ساحل نوشته؛ تنها منتظریم موجی بیاید و همه‌چیز را پاک کند...
@Channel4Hub

سیاهچاله‌ها براشون مهم نیست اولین نفری که سنگ به سمت آینده پرت کرد کی بود...
اونا فقط می‌بلعند.
@Chanbel4Hub

عنوان کتاب زندگیم:
"تجسس در بی‌معناییِ جستوجو برای پاسخ نهایی"
@Channel4Hub

"خدا" در بهشت نیست، او در اعماق "ریاضی" زندگی می‌کند. اما ما طفل‌های گمشده در این بازی کیهانی، هنوز دنبال معجزه‌ایم.
@Channel4Hub

"ما اینجا بودیم، ذراتی آگاه که خایه‌ی خیره شدن به اعماق را داشتند. شاید کیهان (این مسجد بی‌خدای لغزنده) هرگز نفهمید، اما همان نگاه کوتاه، برای ابدیت بی‌معنی او، کافی بود."
@Channel4Hub

این عکس رو قبلا دیدید؟
تقریبا ۳۴ سال پیش فضاپیمای ویجر تو مسیر حرکت به سمت لبه منظومه شمسی از فاصله نزدیک به ۶/۴ میلیارد کیلومتری این عکس رو ثبت کرد.
ویجر در سپتامبر سال ۱۹۷۷ ماجراجویی بی پایانی رو شروع کرد و در حال حاضر به فاصله ۲۴ میلیارد کیلومتری از زمین، در حال کاوش مناطق ناشناخته‌ی بیرون منظومه شمسی هست و همچنین ویجر تنها دست ساز بشر هست که تا این اندازه از زمین دور شده.
@Channel4Hub

این عکس به پیشنهاد "کارل سیگن" یکی از اعضا عکسبردای فضاپیما گرفته شده و خودش در مورد این عکس می‌گه:

دوباره به این نقطه نگاه کنید. همین‌جاست، خانه اینجاست، ما اینجاییم، تمام کسانی که دوستشان دارید، تمام کسانی که می‌شناسید، تمام کسانی که تابحال چیزی در موردشان شنیده اید، تمام کسانی که وجود داشته‌اند، زندگی‌شان را در اینجا سپری کرده‌اند. برآیند تمام خوشی ها و رنج های ما در همین نقطه جمع شده است. هزاران مذهب، ایدئولوژی و دکترین اقتصادی که آفرینندگانشان از صحت آنها کاملا مطمئن بوده اند، تمامی شکارچیان و صیادان، تمامی قهرمانان و بزدلان، تمامی آفرینندگان و ویران کنندگان تمدن، تمامی پادشاهان و رعایا، تمامی زوج های جوان عاشق، تمامی پدران و مادران، کودکان امیدوار، مخترعان و مکتشفان، تمامی معلمان اخلاق، تمامی سیاستمداران فاسد، تمامی «ابرستاره ها»، تمامی رهبران کبیر، تمامی قدیسان و گناهکاران در تاریخِ گونه ما، آنجا زیسته اند در این ذره غبار که در فضای بیکران در مقابل اشعه خورشید شناور است.
زمین ذره،ای خرد در مقابل عظمت جهان است. به رودهای خون که توسط امپراطوران و ژنرال ها بر زمین جاری شده، البته با عظمت و فاتحانه، بیاندیشید. این خونریزان، اربابان لحظاتی از قسمت کوچکی از این نقطه بوده اند. به بی رحمی های بی پایانی که ساکنان گوشه ای از این نقطه، توسط ساکنان گوشه دیگر (که از این فاصله نمی‌توان آنها را از هم بازشناخت) متحمل شده‌اند بیاندیشید، چقدر اینان به کشتن یکریگر مشتاق‌اند، چقدر با حرارت از یکدیگر متنفرند. تمامی شکوه و جلال ما، تمامی حس خود مهم بینی بی پایان ما، توهم اینکه ما دارای موقعیتی ممتاز در پهنه گیتی هستیم، به واسطه این عکس به چالش کشیده می‌شود. سیاره ما لکه‌ای گم شده در تاریکی کهکشانهاست.
در این تیرگی و عظمت بی‌پایان، هیچ نشانه‌ای از اینکه کمکی از جایی می‌رسد تا ما را از شر خودمان در امان نگاه دارد، دیده نمی‌شود.
زمین تنها جای شناخته شده است که قابلیت زیست دارد. هیچ جایی نیست، حداقل در آینده نزدیک که گونه بشر بتواند به آنجا مهاجرت کند. مشاهدات؟ بله، استقرار؟ هنوز نه. خوشتان بیاید یا نه زمین تنها جایی است که می‌توانیم روی پای‌مان بایستیم. گفته شده که فضانوردی تجربه‌ای است شخصیت ساز که فرد را فروتن می‌سازد. شاید هیچ تصویری بهتر از این، غرور ابلهانه و نابخردانه نوع بشر را در دنیای کوچکش به نمایش نگذارد. برای من، این تصویر تاکیدی است بر مسئولیت ما در جهت برخورد مهربانانه تر ما با یکدیگر و سعی در گرامی داشتن و حفظ کردن این نقطه آبی کمرنگ، تنها خانه ای که تاکنون شناخته ایم.
@Channel4Hub