بی‌تفاوتی جذابه.
همه این رو می‌دونیم. اگر نمی‌دونید، بیایید ببینیم می‌شه با این تصویر سازی براتون روشن بشه یا نه.
این قضیه براتون آشنا نیست که هر کسی که صریحا به شما ابراز علاقه کرده باشه، جذاب نیست؟
تو اون لحظه امکان گرفتن این دستور ها از مغز زیاده که خیلی کوتاه بود، خیلی عجیب بود، غیرتی به‌نظر میاد، بیش از حد در دسترس و هول، خیلی فلان و ایرادات دیگه، که یعنی می‌گم همیشه یه مشکلی تو اونا هست.

حالا چرا بی تفاوتی اینقدر جذابه؟
من نمی‌گم نباید جذب بی تفاوتی شد، می‌گم ما در واقع دنبال "جذابیت" بی‌تفاوتی هستیم. اما یک مرزبندی مهم وجود داره که مثل لبه‌ی شمشیره. سمت چپ بی‌تفاوتی خوب و سمت راست بی‌تفاوتی بد.

سمت چپ، بی‌تفاوتی خوب:
اونی که هم باهوش و هم با اعتماد به نفس باشه، تا الآن باید به این نتیجه رسیده باشه که هیچ‌کس نباید مهم‌تر از خودش باشه!
این در واقع یک سطح سالم از تکبره. این دیدگاه به اونا اجازه می‌ده تا حد و مرزهای مشخص داشته باشند.
اعتماد به نفس و دوست داشتن خود، ناگزیر احساس بی تفاوتی رو نسبت به بقیه ایجاد می‌کنه، اما این به این معنی نیست که اونا آدم‌های یوبس و خشکی باشند. اتفاقا این‌جور آدم‌ها معمولا خیلی همدل و از نظر عاطفی توسعه یافته هستند. چون یحتمل برای مدت طولانی اونقدر درونگرا بودند که احساسات رو به خوبی درک کنند.
به نظر من بی تفاوتی با این دیدگاه؟ چراکه نه؟
می‌گه: "شما ارزش وقت من را ندارید مگر اینکه ثابت کنید که هستید." و با توجه به زمان محدود و جمعیت زیاد، فکر می‌کنم فلسفه‌ی تمیزی باشه.

سمت راست، بی‌تفاوتی بد:
نوع بد بی تفاوتی، تکبر نابجاست.
یعنی طرف فقط اونقدر باهوش هست که بدونه مردم جذب بی‌تفاوتی می‌شن، و به این نتیجه ‌می‌رسه که بی‌تفاوت جلوه بده. بدون داشتن هیچ تئوری و دیدگاهی، فقط برای ارضا اون حس لذت خودخواهانه.

خواستم با این مقدمه بگم تو نه بی‌تفاوت خوبی نه بد، تو بی‌تفاوت بدجنسی ماکیما سان.

Most of our troubles are due to poor implementation….wrong priorities and unattainable targets.
💆

—J. R. D. Tata

من قدیم که تلویزیون می‌دیدم، "کانال چهار" شبکه مورد علاقه‌م بود. خیلی از فیلم های خفن دنیای سینما رو اولین بار اونجا دیدم، همینجور مستند ها و نقد و بررسی ها.
اسم اینجا رو تغییر دادم به "کانال چهار"
باشد که در آینده در کنار همین فعالیتی که تا اینجا داشتم به معرفی فیلم و سریال و نقد و برسی هم رسیدگی بشه.
و در همین راستا، می‌خوام از شخصیتی حقیقی به حقوقی میل کنم.

خب، به زودی تلگرام هم از قابلیت استوری رونمایی می‌کنه و قراره اینجا هم زخمی بشیم.

"It is the pursuit of happiness that brings us happiness, and not the happiness achieved."

_Jack White

فکر می‌کنم چیزی که واقعا این انیمه رو متمایز می‌کنه به تصویر کشیدن احساسات دنیوی و لحظات احساسی باشه. "دنجی" معجون غم و جسارته. داستان دنیاش الهام گرفته از ترسه، و سکانس های اکشنی داره که میخ کوبت می‌کنه، و این وسط جوری قدرت سکوت رو به تصویر می‌کشه که مرز سینما و انیمه رو گم می‌کنی؛ زوایای خلاقانه دوربین، تصویر های POV، ویرایش هوشمندانه، و تکنیک های خفنی که باعث حس بصری می‌شن.
(فصل اول، اپیزد ۱۰، سکانس آکی رو تخت بیمارستان، مهر تایید گم شدن مرز سینما و انیمه)
حالا این وسط شاید یه تصویر جنسی گنگ و خنده دار از "دنجی" و "پاور" نشون بده، ولی من یقین دارم این وزنه تعادل هوشمندانه نویسنده باشه! تو هر انیمه دیگه‌ای سکانس های جنسی واقعا بی هدف هستند و حذف اونا هیچ آسیبی به اصل داستان نمی‌زنه، اما تو این انیمه و دنیایی که "تاتسوکی فوجیموتو" خلق کرده، داستان فرق داره.
نویسنده ۳۰ سال سن داره و داره یه دیدگاه تیره و تار از نسل خودش نسبت به دنیا رو به تصویر می‌کشه.

بر خلاف بیشتر مانگا های "شونن" که تو دبیرستان اتفاق می‌افتن، مرد اره‌ای تو محل کار داستان رو دنبال می‌کنه، و فوجیموتو نه تنها می‌دونه که دوست پیدا کردن تو بزرگسالی و رابطه رو با کسی فراتر از همکار بردن چقدر سخت می‌تونه باشه، بلکه می‌دونه وقتی این اتفاق می‌افته چقدر شرایط خاص می‌شه!
دیدن دنجی، پاور و آکی که خیلی یواش با هم ارتباط می‌گیرن و یواش تر اعتماد می‌کنن، نه فقط به این دلیل که کار اونا رو مجبور به معاشرت می‌کنه، برام جالبه.
ولی خب در نهایت اکشنه.

موسیقی نیروی حیات بخشی است که به گونه‌ای اسرار آمیز، خاطره های فراموش شده دورترین روزهای زندگی را در قلب‌ها بیدار می‌کند.
_چارلز داروین
.
.
.
You're no good, can't you see?
Brother Louie, Louie, Louie...

یکی از دوستام می‌خواست در راستای کتاب "عقاید یک دلقک"، کتاب "فواید یک فندک" رو بنویسه.
منم می‌خوام در ادامه فیلم "سرت رو بدزد رفیق" سه گانه‌ی "سرش رو بگیر رفیق"،"سرش رو بخور رفیق"و"درش رو بذار رفیق" رو بسازم.
با ما همراه باشید.

حتی اگر نمی‌دونی خسته‌ام از چی،
لطفا این زیر بنویس خسته نباشی.

پ.ن|
کسایی که عذر شرعی دارن برای کامنت گذاشتن، می‌تونن با یه قلب کار رو جمع کنن.