با خط به خط این چیزی که ساپولسکی گفته موافقم. مغز ما در طول چند ده‌ هزار سال گذشته تکامل خاصی پیدا نکرده. این یعنی ما همون مغزی رو داریم که یه انسان غارنشین توی صد هزار سال پیش داشت. مدارها همون مدارها هستن و ساختارها همون ساختارها. یه انسان غارنشین توی اون دوران دسترسی‌ش به منابع فعال کننده‌ی مدارهای لذت مغزش نسبت به ما خیلی کمتر بود. اما الان ما دسترسی‌مون به این‌ منابع هر روز بیشتر می‌شه طوری که سرعت افزایش دسترسی به این منابع از سرعت تکامل یافتن مغز نسبت به این شرایط خیلی بیشتره. این باعث می‌شه مغز ما توانایی اداپت شدن و تطبیق با این شرایط رو پیدا نکنه. نتیجه‌ش می‌شه ترشح بیش از حد معمول نوروترنسمیترهای مربوط به لذت مثل دوپامین و سروتونین که به شدت برای مغز آسیب زننده‌ست.

هرکدوم از وویجرها یه دیسک طلایی رو با خودشون حمل می‌کنن. محتوای این دیسک‌ها یه پکیج از اطلاعاتیه که تنوع زندگی، فرهنگ و دانش زمین رو به یابنده‌های این دیسک نشون بده. مثل یه کپسول زمان که ما رو به کیهان معرفی کنه.
کارل سیگن و تیمش مسئول انتخاب محتوای این دیسک بودن و این موارد رو انتخاب کردن :

- 115 تا عکس شامل مناظر طبیعی (دریا، باران، کوه)، حیات وحش (پرندگان، پستانداران)، ساختار بدن انسان (دیاگرام‌های سلولی، آناتومی،تولد)، فعالیت‌های انسانی (ساخت‌وساز، تردد) و نمادهای مدرن مثل ساختمان سازمان ملل و فضاپیماها.
بخشی از عکس‌های انتخاب شده رو می‌تونید داخل سایت خود ناسا با این لینک ببینید.

-‌ صداهای زمینی مثل صدای امواج دریا، باد، رعد و برق، صدای خنده، صدای نوزاد درحال گریه، صدای پرندگان و صدای وال‌ها.

- 90 دقیقه موسیقی از دوران‌های مختلف و زبان‌های مختلف.

-پیام‌های گفتاری شامل سلام و درود به 55 زبان مختلف از جمله زبان‌های باستانی مثل آکدی و سومری و یونانی باستان تا زبان‌های مدرن و محلی. زبان فارسی هم جزوشون هست.

همچنین روی کاور این دیسک اطلاعاتی مثل نحوه خوندن دیسک و مکان زمین توی کیهان وجود داره.

این ویس ۱۲ ثانیه‌ای به زبان فارسی بخشی از پیام‌های گفتاری‌ای هستش که داخل دیسک طلایی وویجر گنجونده شده.

درود بر ساکنین ماورای آسمان‌ها
بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار

این قضیه‌ که یه تمدن فرازمینی احتمالا اولین مواجهه‌ش با زبان فارسی با این شعر از سعدی هستش خیلی قشنگه :)

@CenterOfSingularity

درمورد این قضیه و معنی هرکدوم از نگاره‌های روی کاورش بیشتر قراره صحبت کنم.

آنچه او را میترساند مرگ نبود ؛
این بود زندگی اش را آنگونه که باید نزیسته بود …

روز اول
شمس: عبادت چیست؟
مولانا: سجده کردن در برابر خالقِ بی‌نیاز.

روز چهلم
شمس: عبادت چیست؟
مولانا: مرهم شدن برای زخم کسی،
بی‌آن‌که به فکر سودی برای خود باشی...

خببب بیایم ببینیم این دیسک دیگه چه حرفایی برای گفتن داره

تصور کنید می‌خواید خودتونو به یه تمدن فرازمینی که هیچ ایده‌ای درموردشون ندارید معرفی کنید. طبیعتا اولین چیزی که باید در نظر بگیرید زبان و نحوه‌ی ارتباط گرفتن باهاشون هستش. حالا یه سوال پیش میاد : دقیقا به چه زبانی باید صحبت کنیم باهاشون؟ ما خودمون توی زمین بعضی وقتا به دلیل تفاوت زبان نمی‌تونیم با انسان‌هایی که شبیه خودمون هستن ارتباط برقرار کنیم چه برسه به موجوداتی که حتی نمیدونیم درکشون یا منطق مفاهیم‌شون بر چه اساسی هستش. اما یه چیزی رو میدونیم، ما و اون موجوداتی که دیسک رو قراره پیدا کنن قطعا توی یه کیهان هستیم. پس اگه بخوایم مطمئن بشیم پیاممون رو درک میکنن باید این پیام رو به زبانی بدیم که توی کل کیهان مشترک باشه. چه الگوهایی وجود دارن که همه جا مشترک باشن؟ اون چه زبانی هستش که هر تمدن هوشمندی تا حدی بهش سیطره داره و درکش می‌کنه؟ جواب مشخصه، ریاضیات و قوانین فیزیک. پس اگه بخوایم از درک شدن این پیام مطمئن باشیم باید اون رو به زبان ریاضی و فیزیک بهشون انتقال بدیم چون در تمام جهان هستی این زبان و قوانین صدق می‌کنن. همون طور که گالیله گفته :

این جهان به زبان ریاضیات نوشته شده است.

این شاید مهم‌ترین بخش از طرح روی دیسک باشه. چون درک بقیه‌ی اجزای دیسک به درک درست این بخش نیاز داره.

اینجا ما دوتا اتم هیدروژن رو میبینیم که در دو حالت مختلف کوانتومی قرار دارن. یکیشون انرژی بالاتری از اون یکی داره. گذار و ترنزیشن اتم هیدروژن از حالت کوانتومی با انرژی بالاتر به حالت کوانتومی با انرژی پایین‌تر یه موجی رو از خودش ساطح می‌کنه. هر موج یک دوره تناوب زمانی داره و دوره تناوب اون موج به عنوان یه زمان قراردادی و واحد زمانی این دیسک در نظر گرفته می‌شه.

دقت کنید این شکل یک مولکول نیست. بلکه شکل دوتا اتم هیدروژن جدا از هم هستش. خطی که بین این دوتا اتم وجود داره، گذار اتم رو از یه حالت به حالت دیگه نشون میده و اون خط کوچیکی که زیر خط گذار میبینید به معنی "یک" هستش.

در کل اگه بخوایم این شکل رو توی یه جمله خلاصه کنیم میشه : واحد زمانی قراردادی، اون زمانی هستش که از گذار اتم هیدروژن به دست میاد.

به زبون ساده‌تر، ما انسان‌ها روی زمین، ثانیه رو به عنوان زمان قراردادی در نظر می‌گیریم. اما این یه قراداد بین ما انسان‌هاس. همون طور که گفتم قراردادها و الگوهایی که روی زمین استفاده میشن برای خود ما انسان ها قابل درک هستش و ما نباید انتظار داشته باشیم یه تمدن غیر زمینی واحدهای قراردادی ما رو درک کنه. پس نیاز به تعریف یه قرارداد مشترک داریم که هم ما بتونیم درکش کنیم هم اون تمدن.

هیدروژن فراوان‌ترین عنصر کیهان هستش و برای هر تمدنی میتونه قابل دسترسی و آزمایش باشه. زمانی هم که از گذار کوانتومی هیدروژن به دست میاد، یه زمان ثابت، دقیق و قابل اندازه‌گیری هستش. پس به همین خاطر، زمانی که از گذار اتم هیدروژن بین دو حالت کوانتومی مهمش به دست میاد، به عنوان یه واحد زمانیِ قراردادی قابل درک برای همه در نظر گرفته شده.

اگه کجکاوید بدونید این زمان دقیقا چقدره باید بگم حدود 0.7 نانوثانیه‌س. اگه هم می‌خواید بیشتر درمورد این گذار بخونین، سرچ بزنین گذار هایپرفاین هیدروژن. من بیشتر از این درموردش توضیحی نمیدم تا بحثو بیش از حد پیچیده نکنم.

بعد از طرح اتم های هیدروژن می‌رسیم به این بخش طرح. توی بخش بالایی، ما یه طرح از خود دیسک رو می‌بینیم که کنارش یه سوزن قرار داده شده که نحوه ی درست خوندن اطلاعات دیسک رو می‌گه و اطرافش یه سری خط های افقی و عمودی می‌بینید. این خط ها در واقع زمان هر دور چرخیدن دیسک برای استخراج درست اطلاعات رو می‌گن. زمانِ درستِ هر دور چرخش دیسک 3.6 ثانیه‌س که تبدیل به مضربی از واحد زمان قراردادی شده و به صورت باینری و خط های افقی عمودی اطرافش گنجونده شده تا به ساده ترین حالت ممکن درک بشه.
و توی بخش پایینی بازهم دیسک و نحوه‌ی درست استفاده از سوزن برای استخراج اطلاعات ازش رو می‌بینیم.
سوزنی که برای استخراج نیازه کنار دیسک داخل خود سفینه گنجونده شده.

بعد از استخراج درست اطلاعات که توی سمت چپ دیسک درموردش توضیح داده شده، سمت راست دیسک رو می‌بینیم که درمورد دیکد و تفسیر اطلاعات استخراج شده توضیح میده. این که چطور محتوایی که توی این پست گفتم و داخل دیسک هستش رو ببینن و بشنون.
هر عکسی که داخل دیسک قرار داده شده مجموعه‌ای از خط‌های عمودی هستش که با کنار هم قرار گرفتن این خط‌های عمودی عکس تشکیل میشه. دوتا شکل موجی که بالا میبینین در واقع طرز درست استخراج این خط‌ها هستن و شکلی که پایینِ این دوتا می‌بینین طرز درست قرار دادن این خط‌ها کنار هم هستش.
در نهایت توی پایین‌ترین شکل، یه تصویری میبینیم که داخلش دایره قرار داره. اگه اطلاعات درست استخراج و دیکد بشه اولین تصویری که باید ببینن همینه. پایین‌ترین طرح برای این قرار داده شده که اون تمدن از صحت استخراج و تفسیر اطلاعات مطمئن بشه.

خببب تا الان درمورد نحوه خوندن اطلاعات داخل دیسک بهشون گفتیم. اما یک چیز خیلی مهم دیگه مونده. ما که اومدیم و این همه درمورد خودمون اطلاعات دادیم، باید لوکیشن سیاره‌مون و جایی که هستیم رو هم بهشون بگیم. اما یه بحثی پیش میاد، چطور باید این کارو بکنیم؟ توی این فضای بی‌کرانی که اکثرش برامون ناشناخته‌س ما چجور قراره بگیم کجاییم؟ اصلا ما خودمون می‌دونیم کجاییم؟ توی زمین اگه بخوایم لوکیشنمون رو پیدا کنیم خیلی راحت GPS رو باز می‌کنیم و برامون روی نقشه میگه کجاییم. اما توی فضا که ما GPS نداریم. پس چه کنیم؟
بحث GPS پیش اومد، بیاین اول ببینیم GPS دقیقا چجور کار می‌کنه.