Pillars of Creation
1.96K subscribers
290 photos
20 videos
14 files
110 links
"What we know is a drop, what we don't know is an ocean."
-Isaac Newton

دانشجوی پزشکی، علاقه‌مند به نجوم، تکامل و علوم شناختی

فهرست مطالب چنل:
https://t.me/c/2564876463/326

ناشناس:
https://t.me/HidenChat_Bot?start=442438802
Download Telegram
ما و همه‌ی شکل‌های دیگه‌ی حیات محصول مرگ ستاره‌هاییم.

میلیون‌ها سال خورشید داره به عنوان تامین کننده‌ی انرژی حیات عمل می‌کنه. جاندارهایی که می‌تونن از انرژی خورشید استفاده کنن اون رو به شکلی درمیارن که برای جاندارهای دیگه قابل استفاده باشه. اما انرژی به تنهایی نمی‌تونه کاری رو از پیش ببره. نیازه که اتم‌ها وجود داشته باشن تا بتونن انرژی رو برای پدید آوردن و ادامه دادنِ حیات به کار ببرن.

کربن به عنوان اتمی که تقریبا توی همه‌ی مولکول‌های بیولوژیک وجود داره مهم‌ترین نقش رو در تشکیل و ادامه‌ی حیات داره؛ به طوری که حیاتِ روی زمین رو به اصطلاح می‌گن حیاتِ بر پایه‌ی کربن.
ما می‌دونیم که خورشید داره به طور پیوسته با همجوشی هسته‌ای هیدروژن رو به هلیم تبدیل می‌کنه‌. این واکنش همین جا به پایان می‌رسه و تنها عنصری که خورشید توانایی تولیدش رو داره هلیم هستش. پس کربن از کجا اومده؟ اتم‌های بیولوژیکِ دیگه چطور؟

تنها نقطه از کیهان که عنصری با عدد اتمی بالاتر از هلیم به وجود میاد قلبِ یک ستاره‌ هستش. میزان سنگین بودن عنصری که یک ستاره می‌تونه تولید کنه به جرم اون ستاره بستگی داره. هرچقدر جرم ستاره بیشتر باشه می‌تونه فشار بیشتری رو برای غلبه کردن بر نیروی دافعه‌ی بین هسته‌ی اتم‌ها ایجاد کنه و هسته‌های سنگین‌تری رو به وجود بیاره.

اتم کربن حاصل یه فرایند نادر و پرفشار به اسم فرایند آلفای سه گانه (Triple-alpha process) هستش. در این فرایند سه اتم هلیم تحت فشار بالا به همدیگه می‌پیوندن و اتم کربن رو به وجود میارن. این فرایند فقط توی یه ستاره با جرم بالا انجام می‌شه و خورشید ما میزان جرم کافی برای انجام این فرایند رو نداره.

ستاره‌های پرجرم موقع مرگ تحت فرایندی به اسم ابرنواخر یا سوپرنوا (supernova) منفجر می‌شن. بعد از انفجار، ستاره میزان زیادی از عنصرهایی که داخلش تولید شده بود رو به فضای اطراف پراکنده می‌کنه و به جاهای دوردست می‌رسونه.
منظومه‌ی شمسی ما در ابتدا یک ابر مولکولی متشکل از گاز و غبار باقی مونده از مرگ و سوپرنوای ستاره‌های پرجرم بود. داخل نقطه‌ای از این ابر مولکولی، تحریکی ایجاد شد و باعث شد خورشید ما شکل بگیره و شروع به درخشش و تولید انرژی کنه. باقی مونده‌ی این ابر مولکولی که غنی از فلزات و عناصر با عدد اتمی بالا بود شروع به چرخیدن اطراف خورشید کرد و سیاره‌ها رو به وجود اورد.

بعد از تشکیل زمین، تا مدت زیادی سطحش داغ بود و پیوسته مورد بارش‌های شهابی قرار می‌گرفت که باعث می‌شد عناصر جدید بهش اضافه بشن. این شهاب‌ها اکثرا حاصل سوپرنواهای ستاره‌های دیگه بودن. بعد از مدتی، زمین خنک‌تر شد و سطحش غنی از مولکول‌های مختلف شد.
انرژی نور خورشید باعث شد این مولکول‌ها باهم دیگه پیوند بخورن و مولکول‌های اولیه‌ی حیات به وجود بیان. از جمله اتم کربن که ستون فقرات این مولکول‌ها به شمار می‌رفت. بعدها این مولکول‌های اولیه پیچیده‌تر شدن و اولین سلول‌ها رو به وجود آوردن. این سلول‌ها هم به تدریج تکامل پیدا کردن و پیشرفته‌تر شدن و در نهایت همه‌ی شکل‌های امروزی حیات از جمله ما رو به وجود اوردن.

درسته که خورشید انرژی حیات رو تامین می‌کنه اما ماده‌ی حیات رو خورشید به وجود نیاورده. تقریبا تموم اتم‌های کربن بدن ما و حتی اتم‌های سنگین‌تری که روی زمین وجود دارن همگی توی قلب یه ستاره پرجرم تولید شدن و به منظومه شمسی رسیدن. حیات ما حاصل از مرگ ستاره‌هایی بود که عنصرهاشون رو در اختیار بقیه‌ی کیهان گذاشتن؛ بنابراین هرچند ما الان داخل منظومه شمسی زندگی می‌کنیم، اما از لحاظ بنیادی بهش تعلق نداریم و از جای دیگه‌ای اومدیم.
Pillars of Creation
■ فهرست مطالب چنل با زدن روی هر لینک به پستِ فهرستِ مربوطه هدایت می‌شید. ● نجوم ● ● نوروساینس ● ● پزشکی و فارماکولوژی ● ● تکامل و انتروپولوژی ● ● ماشین‌لرنینگ، دیپ‌لرنینگ و هوش مصنوعی ● ●‌ روان‌شناسی و جامعه‌شناسی ● ● ادبیات و اساطیر ● ● فیزیک ● ●…
یه تعدادی از پستای جدید رو هنوز لینک نکرده بودم روی پیام فهرست. الان اومدم انجام بدم دیدم ظرفیت این پست برای لینک شدن تموم شده و به نظر میاد تلگرام محدودیت داره روی این قضیه.
احتمالا دوباره فهرست رو درست کنم و این دفعه هر پست رو مختص یه مبحث کنم و در نهایت هرکدوم از پست‌های فهرست رو لینک کنم روی همین پیامِ فهرست اصلی.