ستون مهره‌ها از یه ناحیه‌ای تقریبا زیر و پشت جمجمه شروع می‌شه و تا کمر ادامه پیدا می‌کنه. اسم اولین مهره‌ی گردن اطلسه. این مهره چون اولین مهره از بالا هستش و با جمجمه مفصله، وزن جمجمه به طور مستقیم روش میفته. اگه به عکسا دقت کنین شکل این مهره با مهره‌های پایینیش تفاوت زیادی داره و مثل بقیه‌ی مهره‌های گردن نیست.
حالا اینکه چرا به این مهره می‌گن مهره‌ی اطلس یه داستان جالبی پشتش داره که به اساطیر یونان مربوط می‌شه.

زئوس بعد از این که پیروز شد کرونوس و همه یارانش رو به عنوان مجازات تبعید کرد. اما برای اطلس یه مجازات خاص در نظر گرفت؛ اطلس محکوم شد که تا ابد آسمون رو روی شونه‌هاش نگه داره تا آسمون و زمین به هم برخورد نکنن و از هم جدا بمونن. در زمان کرونوس آسمون و زمین از هم جدا بودن و لازم نبود نیرویی این دوتا رو از هم جدا نگه داره. اما با سقوط کرونوس دیگه اون نظم قبلی به دنیا حاکم نبود و نیاز بود یک نفر بارِ آسمون رو به دوش بکشه. زئوس با محکوم کردن اطلس با یک تیر دو نشون زد. اول این که جلوی برخورد آسمون و زمین رو گرفت؛ و دوم این که اطلس کسی بود که تا آخرین نفس با زئوس جنگید و عقب نکشید. برای همین زئوس نیاز داشت اطلس رو تا ابد مشغول نگه داره تا دوباره بر علیهش شورش نکنه.
اطلس داخل مجسمه‌ها به شکل مردی دیده میشه که یه کره رو روی شونه‌هاش حمل می‌کنه. این کره در واقع نمادی از آسمونه. توی عکس اول مجسمه اطلس فارنِزه رو میبینید که قدیمی‌ترین مجسمه‌ی شناخته شده از اطلسه، و روی اون کره میتونین نقشه‌ای از صورتای فلکی رو ببینید. مجسمه برنزی سمت راست هم جلوی مرکز راکفلر نیویورک هستش و میتونید نماد سیارات منظومه شمسی رو داخلش ببینید.