‌‌‌

اگر دوری ز من
در آرزویت زار می‌میرم
وگر پیش منی
از لذّت دیدار می‌میرم

آری، همه باخت بود سرتاسر عمر،
دستی که به گیسوی تو بردم، بردم‌

-

راه می‌آمد و خوش بود اوایل با من
دارد امروز اگر این همه مشکل با من
صبر کن ای دل دیوانه! ببین تا چه کند
عاقبت رفتن معشوقه‌ی عاقل با من
نام «دل» بردم و از سینه‌ام آتش برخاست
تا بدانی که چه کرده‌ست همین دل با من
عمری از عشق چنان بود نصیبم که شده‌ست
معنی «حسرت» و «اندوه»، معادل با «من»
با چنین بخت سیاهی، چه امیدی به وصال؟!
نیست از مزرعه‌ی سوخته، حاصل با من
«مرگ، بهتر که از او دور بمانم» این را
گفت یک ماهی افتاده به ساحل، با من

ای یار ناگزیر که دل در هوای توست
جان نیز اگر قبول کنی هم برای توست‌

گر همچو من افتاده ی این دام شوی
ای بس که خراب باده و جام شوی

ما عاشق و رِند و مست و عالم سوزیم
با ما منشین، اگر نه بدنام شوی


~ حافظ

‌

خوشا صبحی که او آید،
نِشیند بر سر بالین
تو چشم از خواب بُگشایی،
ببینی شاه شاهانی‌

.


عشق، مرگ را به تاخیر نمی اندازد
زندگی را معطل نگه می دارد؛
تو را از قطار پیاده می کند
در ایستگاه غبارآلود می ایستاند
و به تو می گوید:
نگاه کن، چه مهی، چه بارانی!
باید چمدان هایت را برداری،
و به جایی دورتر از ریل های قطار بروی
بی صدای سوت و بی وسوسه ی راه.
عشق می گوید: همین جا بمان!
و قطار، ایستگاه به ایستگاه
از تو دور می شود...

.

وقتی اسمش را می‌گذاری عشق،
باید خودت را آماده کنی.
آماده قهرهای بچگانه‌ی از روی دلتنگی...
آماده بوسیدن‌های بی هوا...
راه‌های طولانی...
خاطرات منحصر به فرد...
دوستت دارم‌هایی که از نگاه می‌شنوی،
اگر این‌ها نباشد تظاهر است عزیزم تظاهر..!!!

عالم همه قطره و دریاست حسین، خوبان همه بنده و مولاست حسین، ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش، از بس که کَرَم دارد و آقاست حسین

اربعین حسینی تسلیت باد🖤

عشق یعنی در میان صدهزاران مثنوی،
بوی یک تک بیت ناگه مست و مدهوشت کند‌

از آدمهایی که حوصله زندگی کردن دارن خوشم میاد

حوصله زندگی کردن دارم

زندگی چیست به جز لحظه‌ ی خندیدن تو
صبح یعنی که چراغانی ام از لبخندت!

معصومه صابر

خرم آنکس که در این محنت گاه

خاطری را سبب تسکین است

‏آدمیزاد برای بخشیدن آدم‌هایی که دوستشون داره چه دروغ‌هایی که به خودش نمیگه..

آدم مناسب، کاری می‌کنه که تو عاشق خودت هم بشی.

فقط تبر نیست که به درخت صدمه می‌زند ، آب که پای درخت نریزی، می‌خشکد ، از درون می‌پوسد و خالی می‌شود، آن وقت به کوچک‌ترین بادِ خزانی فرو می‌ریزد ...
عاشقانه‌ها همیشه که با زخمِ جفا و خیانت سرنگون نمی‌شوند، بیشترشان آب نمی‌خورند!
همان دوستت دارم‌های هر روزه، همان نگاه‌ها و ملاحت‌ها، همان‌ها پایشان ریخته نمی‌شود که می‌میرند!
کم‌کم ... آرام ...

وقتی آب بالا میاد، ماهی‌ها مورچه‌ها رو می‌خورن؛
وقتی آب پایین میره، این مورچه‌ها هستن که ماهی‌ها رو می‌خورن.

پس زیادی به برتری و قدرتی که امروز داری دل نبند؛
چون روزگار با یه چرخش، می‌تونه همه‌چیز رو عوض کنه.

آمدم کز تو ستانم دل نافرم‍ان را
دیدمت روی و به فرمان تو کردم جان را

آزادی فقط این نیست که هر کاری که دلت ‌خواست رو بتونی انجام بدی، آزادی واقعی یعنی مجبور نباشی کاری رو که دلت نمی‌خواد، انجام بدی.