شب است و آنچه دلم کرده آرزو اینجاست
ز عمر نشمرم آن ساعتی که او اینجاست

یه افسانه خیلی قشنگ هست که میگه:
اگه کسی به دلت نشست، حتما تویِ باطنش یچیزی هست که صدات کرده یا صداش کردی اون چیز از جنس توئه و تو انگار سال‌هاست میشناسیش.

هدفِ اصلی
آن است که در زندگی
احساسِ عشق و آرامش و لذت کنی
پس هر آنچه را
که به تو احساسِ عشق
و لذت می بخشد، دنبال کن

- جک كانفيلد

باشد که روزگار
خنده‌های از یاد رفته مان را
بازگرداند
همین ...

👤حسین_عربی

‌‌‌

اگر دوری ز من
در آرزویت زار می‌میرم
وگر پیش منی
از لذّت دیدار می‌میرم

آری، همه باخت بود سرتاسر عمر،
دستی که به گیسوی تو بردم، بردم‌

-

راه می‌آمد و خوش بود اوایل با من
دارد امروز اگر این همه مشکل با من
صبر کن ای دل دیوانه! ببین تا چه کند
عاقبت رفتن معشوقه‌ی عاقل با من
نام «دل» بردم و از سینه‌ام آتش برخاست
تا بدانی که چه کرده‌ست همین دل با من
عمری از عشق چنان بود نصیبم که شده‌ست
معنی «حسرت» و «اندوه»، معادل با «من»
با چنین بخت سیاهی، چه امیدی به وصال؟!
نیست از مزرعه‌ی سوخته، حاصل با من
«مرگ، بهتر که از او دور بمانم» این را
گفت یک ماهی افتاده به ساحل، با من

ای یار ناگزیر که دل در هوای توست
جان نیز اگر قبول کنی هم برای توست‌

گر همچو من افتاده ی این دام شوی
ای بس که خراب باده و جام شوی

ما عاشق و رِند و مست و عالم سوزیم
با ما منشین، اگر نه بدنام شوی


~ حافظ

‌

خوشا صبحی که او آید،
نِشیند بر سر بالین
تو چشم از خواب بُگشایی،
ببینی شاه شاهانی‌

.


عشق، مرگ را به تاخیر نمی اندازد
زندگی را معطل نگه می دارد؛
تو را از قطار پیاده می کند
در ایستگاه غبارآلود می ایستاند
و به تو می گوید:
نگاه کن، چه مهی، چه بارانی!
باید چمدان هایت را برداری،
و به جایی دورتر از ریل های قطار بروی
بی صدای سوت و بی وسوسه ی راه.
عشق می گوید: همین جا بمان!
و قطار، ایستگاه به ایستگاه
از تو دور می شود...

.

وقتی اسمش را می‌گذاری عشق،
باید خودت را آماده کنی.
آماده قهرهای بچگانه‌ی از روی دلتنگی...
آماده بوسیدن‌های بی هوا...
راه‌های طولانی...
خاطرات منحصر به فرد...
دوستت دارم‌هایی که از نگاه می‌شنوی،
اگر این‌ها نباشد تظاهر است عزیزم تظاهر..!!!

عالم همه قطره و دریاست حسین، خوبان همه بنده و مولاست حسین، ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش، از بس که کَرَم دارد و آقاست حسین

اربعین حسینی تسلیت باد🖤

عشق یعنی در میان صدهزاران مثنوی،
بوی یک تک بیت ناگه مست و مدهوشت کند‌

از آدمهایی که حوصله زندگی کردن دارن خوشم میاد

حوصله زندگی کردن دارم

زندگی چیست به جز لحظه‌ ی خندیدن تو
صبح یعنی که چراغانی ام از لبخندت!

معصومه صابر

خرم آنکس که در این محنت گاه

خاطری را سبب تسکین است

‏آدمیزاد برای بخشیدن آدم‌هایی که دوستشون داره چه دروغ‌هایی که به خودش نمیگه..

آدم مناسب، کاری می‌کنه که تو عاشق خودت هم بشی.