کی میدونه چقد دوییدیم دنبالِ یه حالِ خوب

موند ازشون فقط ادعاشون

دارم بدرقه میکنم جَوونیمو بره!!

از آینده نا امیدم از گذشته پشیمون

آرزویِ ما بود خاطره ی باقی

هر روز باید شارژ کنم حالمو هِی

کاش نرسه مرگِ این رویا

این بدنِ جَوون از این روحِ پیر سیره

دنیا قشنگه من کثیفِ لنزم

میبُرم اما آرزو کم نی

خودت مهمتر از همه مُهِمای دورتی

زندگیم عینِ یه بازیو ، سخته به خودت هِی ببازی

فقط کسی که از تو پایین تره به شکست هات میخنده

به رفتن عادت کن ، تموم میشه همه بودنا

نتیجه اعتماد کردن به دریا
غرق شدنه