کافکا تو رمان قصر نوشت:

‏«ما از چیزی در آینده هراسی نداشتیم. ما از زمان حال رنج می‌کشیدیم، و به‌واقع مجازاتمان را می‌دیدیم.»


@Caption

‏این جمله از کتابِ جنایات و مکافاتِ داستایِوسکی دقیقا همون حسی رو میگه که این روزها دارم:
«هر وقت سعی میکنم لبخند بزنم، احساس میکنم به آنچه در درونم است خیانت میکنم...»



Arman @Caption

اگر بدن در معرض اضطراب شدید و طولانی و تروما و استرس مزمن قرار بگیره دچار Anhedonia میشه، یعنی قطع ارتباط با احساسات به عنوان مکانیزم دفاعی.
اگه این روزا اگه به هیچ چیزی هیچ حسی ندارید بدونید که واکنش طبیعی مغز برای حفاظت از شماست. 🫂



Khesht 1 @Caption

اگر بپرسی یک ماه اخیر را چطور سپری کردی؟ اینطور:

@Caption نازکـ‌ خیال

کاش می‌شد هیچکس با آدم کاری نداشته باشه، تا این روزها در انزوا سپری بشن.
من کشش روانی و ظرفیت اجتماعی سابق رو ندارم.
لعنت به زندگی بزرگسالی و‌ مسئولیت‌ها.



Her Majesty @Caption

صبح که چشامو باز میکنم یکی دو دقیقه طول می‌کشه یادم بیاد کجام و زندگیم چقدر سیاهه و من چقدر برای ادامه ناتوانم. از اون جا تا پایان روز دوباره جسممو مثل عروسک خیمه‌شب‌بازی اینور و اونور خرکش می‌کنم و آرزو می‌کنم فردایی در کار نباشه.


gaooshh @Caption

‏تو زندگیم تاحالا اینقدر خلأ عاطفی نداشتم
بیشتر از هر زمان دیگه ای نیاز به محبت دارم نیاز دارم یکی بغلم کنه و بهم قول بده همه چیز درست میشه.



ROSA @Caption

دیگه فقط این بیت از سعدی آرومم می‌کنه:
‏مرا دردی است اندر دل که گر گویم زبان سوزد
و گر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد

@Caption

‏آدم در این روزهای پر از استیصاله که می‌فهمه دوست‌داشتن و دوست‌ داشته‌شدن چه نجات‌دهنده‌ست، اون‌موقع که نیاز داره، ولی نیست. با تکیه به چی می‌شه ادامه داد؟



Roe @Caption

‏چقدر درس خوندیم، چقدر کار کردیم، چقدر با شعور بودیم، چقدر برای پیشرفت جنگیدیم، چقدر ورزش کردیم، چقدر زحمت کشیدیم، چقدر آدمای قابلی بودیم و این زندگی چقدر حقمون نبود.



daeiily @Caption

زندگی‌ای که میخواستم و امان از چیزی که نصیبم شد

@Caption لی‌لی کازابلانکایی

‏بعد از تروما، تنها موندن امن‌ترین انتخاب به‌نظر میرسه، ولی ارتباط شرط ترمیم و ادامه دادنه.



Nafas @Caption

جدی یه پیتزا داره میشه هدف
پول جمع کنیم بریم پیتزا بخوریم
باید براش برنامه بچینی
دیگه نمیشه رندوم رفت بیرون یه چیزی خورد

unlovable cherry @caption

‏این استوری تلگرامم بد کوفتیه
هرچی روانی از فصل ۱ تا ۱۰ زندگیت داشتی میاد جلو چشمت


aliz @Caption

زیبایی امشب ♥️

@Caption

من ازین زندگی هیچی جز همین قاب ساده نمی‌خواستم الان اما، ازم یک زن غمگین تنها با دغدغه های سیاسی اجتماعی و ترس از آینده ای نامعلوم مونده که حتی خیال این صحنه رو هم دیگه نمیبافه تو ذهنش…

madsea @Caption

نجات‌دهنده، زنیه که وقتی همه‌چیز مبهمه، به «نهِ» خودش وفادار می‌مونه.



hebecca @Caption

من فقط ظاهرا قوی‌ام ولی اگه بغلم کنی گریه‌ام می‌گیره، بهم بگی خوبی؟ گریه‌ام می‌گیره، چاییم یخ می‌کنه گریه‌ام می‌گیره، آهنگ گوش می‌دم گریه‌ام می‌گیره، انگار حجم قوی بودنم تموم شده.🥲




sara @Caption

زندگی‌ای که در آرزویش میمیرم.

@Caption مَر

یک ماه گذشت
من انگار یاد گرفتم چطور غم را بگذارم توی کیفم و با خودم همه جا ببرم. مثل کلید، مثل کارت بانکی، مثل دستمال کاغذی
چیزهایی که همیشه لازم می‌شوند.



Safoochi @Caption