‏خانم غزاله علیزاده در «خانه‌ی ادریسی‌ها» جمله‌ای دارد‌ که حسب‌حالِ بسیاری از ما است:

«این جماعت غربتم را به نهایت می‌رسانند.»


elhamtarin @Caption

اگر آدمی رو پیدا کردید که کنارش حالتون خوبه،
به یک اندازه همدیگه رو دوست دارید،
به هم احترام میذارید،
برای کار و شغل و کیفیتِ زندگی، هردو به یک اندازه تلاش میکنید،
به‌اندازه کافی برای همدیگه وقت و توجه صرف میکنید،
هدفِ هردوتون یکیه و خساست، شک، بددهنی و پرخاش تو رابطه‌تون بی‌معناست،
دنبالِ آدمِ بهتر نگردید،
این بیرون خبری نیست، همه باهم در تکاپو ک بحث و فروپاشیِ روانی به سر میبرن، بچسبید به همون آدمِ خودتون،
مرسی ❤️


konnjed @Caption

همین...

Atrenarengi @Caption

‏من همیشه به همه میگفتم آدم نمیمیره
که تحمل کن اینم تموم میشه، ولی اشتباه میکردم؛ آدم میمیره، هربار یه کوچولو میمیره.


Tada @Caption

‏قسمت جالب زید خوب داشتن اینه که هر اتفاق رندومی رو میتونه بهش اطلاع بدی
-وای خیلی غذا خوردم
-گربه دستمو چنگ زد
-مامانم باهام اشتی کرد
-فلانی بهم زنگ زد
-سگم اومد بغلم خوابید
و قسمت جالبترش اینه که اونم به همه اینا با دقت گوش میده و بهشون ری‌اکشن نشون میده=)


MadcapGall @Caption

مامان من روز بدی داشتم :)

@Caption

من سخت‌ترین آدمی بودم كه خودم می‌شناختم، نه به خاطر ایستادنم در برابر موج‌های بلند، نه به خاطر نگه داشتن بغضم، نه به خاطر هر بار زير مشت و لگد روزگار زنده موندن. آدم قوی‌ای بودم كه هر بار، اين همه خاطره رو جمع می‌کردم و با خودم می‌بردم. از وقتی رفتن رو واسه خودم راحت كردم ديگه مهم نبود تو كدوم جغرافيا، شب صبح بشه، فقط دلم می‌خواست چشمام تو چشای تو وا شه. از وقتی خاطرات رو روی دوشم كشیدم سنگینی‌اش مهم نبود، فقط دلم می‌خواست تو، توی همه‌شون باشی. من خیلی سخت بودم كه تونستم كنار بيام، كه تونستم خودمو دو قسمت كنم، كه بيام و به تو برسم و برم و به آرزو‌هام برسم و دل خوش كنم به گردی زمین كه یه روزی، یه جایی بالأخره تو و آرزوهام مسيرشون یکی می‌شه، كه شايد آرزو خود تو بودی و من همه‌ی عمر اشتباه راهو رفتم.
من سخت‌ترین آدم برای دوست داشته شدن بودم كه سعی كردم با دستای بی جونم همه چيز رو كنترل كنم و بعد يهو سرمو بالا بیارم ببينم بابا دستای تو رو شونمه، آرامش تو توی تنمه. كه تو تونستی كوه بمونی كه منو نگه داری وگرنه من كه خیلی وقت پیش‌ها بايد همه چيز رو ول می‌کردم و رها می‌شدم از بند اين زندگی.

@Caption مهتاب خلیفپور

‏کسی که باهاش وارد رابطه میشی
کسیه که باهاش دعوات میشه
ماشینی که میخری
ماشینی هست که ، باید تعمیرش کنی!
شغلی که خیلی دوسش داری
شغلیه که باید استرسش رو تحمل کنی
هر چیزی و هر کسی که بهت حال خوبی میده
لازمه نقص‌هاشو هم بپذیری!
اون میشه « دوست داشتن »


Nima @Caption

نظریه کم طرفدار:
طبیعت گردی از صدتا کافه رفتن بیشتر حال میده

im mohem @Caption

I take friendship very seriously.
For me it's like commitment, loyalty, expectations and breakup.
I don't call someone a friend until I genuinely feel love for that person.

من رفاقت رو خیلی جدی می‌گیرم.
برای من رفاقت عین تعهد، وفاداری، انتظار داشتن و جداییه.
من به کسی نمیگم رفیق تا زمانی که خالصانه اون طرف رو دوست داشته باشم ♥️

@Caption

ولی به‌نظرم قشنگترین وصیت‌نامه‌ تعلق می‌گیره به وحشی بافقی؛ میگه:
«روز مرگم هرکه شیون کند از دور و برم دور کنید، همه‌ را مست و خراب از می‌ انگور کنید»
آخرش هم میگه:
«روی سنگ قبرم بنویسید وفادار برفت، آن جگر سوخته‌ی خسته از این دار برفت»
تا ابد مود :))))

@Caption

سعدی وقتی دلتنگ معشوقش می‌شده به جای تکست «سلام بیداری؟» می‌گفته:

دل دردمند ما را که اسیر توست یارا
به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی

@Caption

A successful woman is never defined by what she wears or what she can afford to buy. She is defined by her growth, and the person she becomes after the struggle.

یه زن موفق هيچ‌وقت طبق لباس‌هاش و چیزهایی که توان خریدشون رو داره تعریف نمی‌شه. یه زن موفق طبق پیشرفت و آدمی که بعد از سختی‌ها بهش تبدیل می‌شه قابل تعریفه!


@Caption

ریتم ثابت و به‌شدت دلنشینی داره؛
شبتون به‌خیر 🌚

@Caption

دیدی یه سری متنها هستن دوس داری برای دوستات و کسایی که دوسشون داری بفرستی
اینجا معدنشه:

@matn

مارک منسن تو کتاب هنر ظریف رهایی از دغدغه‌ها میگه:

«آن‌چه بیشترین تأثیر را در زندگی‌ام داشت، دغدغه‌هایی بود که تصمیم گرفتم نداشته باشم.»


@Caption