هر وقت تو زندگی کم آوردی این نوشته‌ی امیلی مونتگومری رو بخون:

«‏هر شب به خودش می‌گفت: فردا دیگر طاقتش تمام می‌شود، اما فردا که می‌آمد باز زندگی جریان داشت.»


@Caption

من واقعاً نت به نت این قطعه رو می‌پرستم انقدر که قشنگه... گوش بدید حتماً 😍😭

@Caption

You know what's embarrassing?
Not the person who uploads something to Instagram every day and follows their dreams.
It's the person who makes fun of the fact that someone else is making their dreams come true.

می‌دونی چی مایه‌ی سرافکندگیه؟
اون آدمی که هر روز تو اینستاگرام تولید محتوا می‌کنه و دنبال رویاهاشه نیست.
کسی مایه‌ی سرافکندگیه که یکی دیگه رو به‌خاطر این حقیقت که داره رویاهاش رو به واقعیت تبدیل می‌کنه، مسخره می‌کنه.

A letter to my best friend:
in the last couple of years, so much has changed. we've both grown in our own ways, but there's one thing that has stayed constant: our friendship. i know that despite the time or the distance, we'll always have each other. the future is scary, but it's a bit less scary knowing you'll always be by my side.

نامه‌ای به رفیق نزدیکم:
تو دو سال اخیر خیلی چیزا عوض شده. هر دوی ما به نحوی رشد و تغییر کردیم، ولی یه چیزی هست که هنوزم همونجور مونده: دوستی‌مون.
همیشه از این بابت خیالم راحته ‌که با وجود زمان و مسافت همیشه هم دیگه رو داریم.
آینده ترسناکه، ولی ترسش یه ذره کمتر می‌شه وقتی می‌دونم که تو همیشه کنارم خواهی بود 🩷

اسکار بهترین ابراز علاقه تاریخ هم می‌رسه به این جمله‌ی احمد شاملو که به معشوقش میگه:

‏من پناهنده‌ام به مرزهای تنت ❤️

دوختن زخم کار هر کسی نیست. من نه کسی را داشتم و نه خودم بلد این کار بودم. بخیه‌ها را ناجور زدم. هر بخیه زخم تازه‌ای زد. بهبود زخمی‌ترم کرد.


: holydarknessss

احتمالا دلیل علاقه ما به درگذشتگان این است که هرچقدر ما تغییر کنیم رفتار آنها تغییر نمی‌کند.

مرگ‌ در اتاق بیمار
ادوارد مونک (۱۸۹۳)

از من به شما نصیحت:

عاقبت بیش از حد لطیف بودن مچاله شدنه، کشیدم که میگم.


: CleanupIran

دوستان عاقل تر که میشید دیگه اینجوری تو رابطتتون فکر می‌کنید که:

"به جهنم که دوستم داری وقتی بلد نیستی باید چجوری باهام رفتار کنی و احترام بذاری."

: hanitaiii

من مینیمال تر از بِه ژاپنی ندیدم 🫠

: fz vhd

از بین سریال‌هایی که اخیرا دیدم این سه جالب بودن. رُم، مربوط به زندگی ۲ تا سرباز به نام تیتوس و لوسیوسه که مثل بقیه سریالای تاریخی زیباست. ۱۹۲۳ هم که اسپین آف سریال دوست داشتنی یلواستونه و آخری هم یه سریال خوش ساخت آشپزی با بازی عالی جرمی آلن وایت.
Rome
1923
The Bear

: Blue Jack

‏هر آدمی توی یه مقطع از زندگیش احساس میکنه هیچ دوست صمیمی نداره اونجاس که بزرگ شدی و فهمیدی صمیمی ترینش خودتی.

: parham

‏«اَنتِ لي، عانِقیني.»
تو برای منی، مرا در آغوش بگیر ❤️