⚠️ هتل رزیدانس در حال تخریب است! ⚠️

شواهد موجود نشان می‌دهد که بالاخره و پس از حدود یک دهه که این بنا در لیست مزایدۀ املاک بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی قرار گرفت و با وجود مخالفت سازمان میراث فرهنگی استان تهران، «اقامتگاه حیدر غیایی» به زودی نابود خواهد شد.

تاریخ دقیق ساخت این بنا مشخص نیست اما بطور قطع این ساختمان در تاریخ ششم آبان ماه سال ۱۳۴۴ توسط غیایی معمار خریداری و ۴ طبقه بر روی عمارت ۵ طبقۀ پیشین ساخته می‌شود. همچنین گویا واحد تجاری زیر این هتل به پیشنهاد ماریت همسر مهندس غیایی برای نمایش و فروش جواهرات در نظر گرفته شده بود.

تا پیش از انقلاب این بنا به عنوان اقامتگاه سفیران، دیپلمات‎‌های فرانسوی و در اصل، محل اقامت موقت مهمانان و کارکنان ویژه آقای غیایی بوده و پس از مصادره این پروژه، چند سالی سربازان نگهبان در آن اقامت داشتند و از حیاط آن بعنوان پارکینگ استفاده می‌شد.

🏡 هتل رزیدانس
📐 آرشیتکت: نامشخص
🗓 سال ساخت: نامشخص
📍نشانی: خیابان ثریا (سمیه)
📸 عکس: علی میرشفیع، رامین بیرقدار، نیلوفر ابونوری
🖼 گرافیک: امیرحسین راد

© @CalqueStudio | استودیو کالک

زمزمه‌هایی از صدور مجوز تخریب بنای ارزشمند «ساختمان سینگر» اثر آرشیتکت نیکلای مارکف به گوش می‌رسد؛ ساختمانی پرخاطره که بیش از هشت دهه شده است که پایین‌تر از چهارراه مخبرالدوله با نمای سنگی و گنبد فیروزه‌ای متفاوتش خودنمایی می‌کند.
جدای از ارزش‌های این پروژه که آن را در زمرۀ پروژه‌های ثبت ملّی قرار داده است، این بنا از لحاظ اجتماعی نیز اثرات بنیادینی را در نهاد خانواده‌های ایرانی گذاشته و یادآور دورانی‌ست که شرکت‌ها و کارخانجات خارجی در ایران سرمایه‌گذاری‌های کلان می‌کردند.
«ساختمان سینگر» از نخستین بناهایی‌ست که نمایندگی یکی از شرکت‌های معتبر چرخ و ادوات خیاطی در ایران است و مارکف در طراحی آن برخلاف دیگر بناهای مطرح خود در روزگار ملّی‌گرایی، از عناصر معماری آرت-دکو و حتی کلاسیک اروپایی استفاده نموده است.

🏡 ساختمان سینگر
📐 آرشیتکت: نیکلای مارکف
🗓 سال ساخت: ۱۳۲۷
📍نشانی: خیابان سعدی، بعد از چهارراه مخبرالدوله، پلاک ۱۵۰
📸 عکس: امیرحسین راد، آرشیو اینترنتی
🖼 گرافیک: امیرحسین راد

© @CalqueStudio | استودیو کالک