🚫 انفجار در پمپ بنزین ساعی 🚫

طراحی پمپ‌ بنزین از آن دست پروژه‌هایی‌ست که کمتر معماری به سراغ آن می‌رود و ایرج یمین اسفندیاری شاید نخستین طرح ملهم از معماری های-تک در ایران را در این کاربری امتحان کرده است. خود وی در توضیح پروژه‌اش نوشته است: «این پروژه در زمان سربازی من که در بخش ساختمان نیروی هوایی ایران خدمت می کردم طراحی شد. دوست و همکار عزیزم فرخ ملک که در همان دفتر میز کناری من بود، من را به آقای مافی صاحب ملک معرفی کرد. در آن زمان من مجذوب Archigram بودم و از معماری Hi-Tech و ظاهر صنعتی ساختمان‌هایی مانند مرکز ژرژ پمپیدو الهام گرفتم. بنابراین من فکر کردم که این ساختمان، با اینکه بسیار کوچک است، اما زمینه مناسبی برای اجرای این سبک خواهد بود. من هم طرح خود را با شبیه‌سازی بشکه های بزرگ پالایشگاه آبادان به مشتری فروختم.»
این پروژه در روز نخست این هفته دچار انفجار گردید و خساراتی به آن وارد شده است.

🏡 پمپ بنزین ساعی
📐 طراح: ایرج یمین اسفندیاری
📍نشانی: خیابان ولیعصر، روبروی پارک ساعی
🗓 سال ساخت: ۱۳۵۳
📸 عکس: وبسایت معمار، آسا عالیخانی
🖼 گرافیک: امیرحسین راد

© @CalqueStudio | استودیو کالک

در آستانه‌ی «روز تهران» همچنان شاهد تخریب مداوم میراث معماری مدرن شهر هستیم. این بار یکی از بناهای واجد ارزش خیابان مرغاب در محله آپادانا که به واسطه‌ی جزئیات اجرایی و ترکیب‌بندی سطوح و مصالحش نسبت به بافت پیرامون خود برجسته شده بود از بین رفت.
تنها امید این است که با تغییر نگرش مدیران رده بالا پیرامون این دست بافت‌های شهری، بتوان از اندک آثار ارزشمند شهر مراقبت نمود تا برای آیندگان باقی بمانند.

📍 نشانی: خیابان آپادانا، خیابان مرغاب
📷 عکس: امیرحسین راد، آریا وارسته
⛏️ تاریخ تخریب: بهار ۱۴۰۳
🖼 گرافیک: مهرناز شوازی

© @CalqueStudio | استودیو کالک

⚠️ هتل رزیدانس در حال تخریب است! ⚠️

شواهد موجود نشان می‌دهد که بالاخره و پس از حدود یک دهه که این بنا در لیست مزایدۀ املاک بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی قرار گرفت و با وجود مخالفت سازمان میراث فرهنگی استان تهران، «اقامتگاه حیدر غیایی» به زودی نابود خواهد شد.

تاریخ دقیق ساخت این بنا مشخص نیست اما بطور قطع این ساختمان در تاریخ ششم آبان ماه سال ۱۳۴۴ توسط غیایی معمار خریداری و ۴ طبقه بر روی عمارت ۵ طبقۀ پیشین ساخته می‌شود. همچنین گویا واحد تجاری زیر این هتل به پیشنهاد ماریت همسر مهندس غیایی برای نمایش و فروش جواهرات در نظر گرفته شده بود.

تا پیش از انقلاب این بنا به عنوان اقامتگاه سفیران، دیپلمات‎‌های فرانسوی و در اصل، محل اقامت موقت مهمانان و کارکنان ویژه آقای غیایی بوده و پس از مصادره این پروژه، چند سالی سربازان نگهبان در آن اقامت داشتند و از حیاط آن بعنوان پارکینگ استفاده می‌شد.

🏡 هتل رزیدانس
📐 آرشیتکت: نامشخص
🗓 سال ساخت: نامشخص
📍نشانی: خیابان ثریا (سمیه)
📸 عکس: علی میرشفیع، رامین بیرقدار، نیلوفر ابونوری
🖼 گرافیک: امیرحسین راد

© @CalqueStudio | استودیو کالک