🤝Elevated Risk of HPV-Associated Oropharyngeal Cancers in Husbands of Women With Anogenital Cancer
🤝افزایش خطر ابتلا به سرطانهای حلق دهانی (اوروفارنکس) مرتبط با HPV در همسرانِ زنان مبتلا به سرطانهای آنوژنیتال (مقعدی-تناسلی).
🤝مقدمه و روش کار: عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) با کارسینومهای سلول سنگفرشی در لوزهها (TSCC) و قاعده زبان (BOTSCC) مرتبط است. در این مطالعه، خطر نسبی (RR) ابتلا به این نوع سرطانها را در شوهرانی که همسرانشان مبتلا به سرطانهای آنوژنیتال بودند، با استفاده از پایگاه دادههای خانوادگی سوئد مورد ارزیابی قرار داده شده است. پایگاه دادههای خانوادگی شامل ۳.۵ میلیون خانواده از اطلاعات ۱۶ میلیون فرد است که از سال ۱۹۳۲ شناسایی شده و دادههای سرطان آنها از سال ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۵ ثبت شده است. خطر نسبی (RR) ابتلا به سرطان لوزه و قاعده زبان را در شوهرانی بررسی شد که همسرانشان دارای تشخیصهای زیر بودند:
1. سرطانهای آنوژنیتال (مقعد، واژن، فرج)
2. سرطان دهانه رحم (Cervical Cancer)
3. کارسینوم در برجا (CIS) یا ضایعات پیشسرطانی شدید دهانه رحم. سپس این نتایج با گروه کنترل (شوهرانی که همسرانشان سالم بودند) مقایسه شد.
🤝نتایج: تاثیر زمان و سن: خطر نسبی (RR) سرطان لوزه و قاعده زبان در شوهرانی که همسرانشان سرطان تهاجمی آنوژنیتال داشتند، با گذشت زمان (سالهای اخیر) و کاهش سن در زمان تشخیص، افزایش یافته است.
• اوج خطر: در بازه زمانی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵، خطر نسبی برای مردانی که در سن زیر ۵۰ سال دچار سرطان لوزه یا قاعده زبان شدند، به عدد ۵.۳۵ رسید (یعنی بیش از ۵ برابر خطر بیشتر نسبت به افراد عادی).
• ضایعات پیشسرطانی: در مورد شوهرانی که همسرانشان فقط ضایعات پیشسرطانی (CIS) داشتند، خطر ابتلا به این سرطانها در تمام دورههای زمانی ۲ برابر بود.
🤝نتیجه گیری نهایی: تجمع خطر ابتلا به سرطانهای تهاجمی مرتبط با HPV در زوجین، به "دوره زمانی" بستگی دارد (در سالهای اخیر بیشتر شده است). این یافته، دیدگاه جدیدی را در علم سرطانشناسی معرفی میکند: افزایش خطر خانوادگی سرطانهای مرتبط با HPV در میان همسران. بعلاوه مردانی که همسرانشان سابقه سرطان دهانه رحم یا ضایعات پیشسرطانی دارند، باید نسبت به علائم غیرعادی در ناحیه گلو و لوزهها هوشیارتر باشند
🤝نظریه: این تحقیق نشان میدهد که محیط بیولوژیکی مشترک (انتقال ویروس بین زوجین) میتواند خطر ابتلا به سرطانهای اوروفارنکس (حلق دهانی) را در مردانی که همسرشان دچار ضایعات پیشسرطانی یا سرطانی ناشی از HPV هستند، به شدت افزایش دهد.
🤝Elevated Risk of HPV-Associated Oropharyngeal Cancers in Husbands of Women With Anogenital Cancer
Tuomas Lehtinen et al.,
• PMID: 40877205
• PMCID: PMC12394001
• DOI: 10.1002/cnr2.70333
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🤝افزایش خطر ابتلا به سرطانهای حلق دهانی (اوروفارنکس) مرتبط با HPV در همسرانِ زنان مبتلا به سرطانهای آنوژنیتال (مقعدی-تناسلی).
🤝مقدمه و روش کار: عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) با کارسینومهای سلول سنگفرشی در لوزهها (TSCC) و قاعده زبان (BOTSCC) مرتبط است. در این مطالعه، خطر نسبی (RR) ابتلا به این نوع سرطانها را در شوهرانی که همسرانشان مبتلا به سرطانهای آنوژنیتال بودند، با استفاده از پایگاه دادههای خانوادگی سوئد مورد ارزیابی قرار داده شده است. پایگاه دادههای خانوادگی شامل ۳.۵ میلیون خانواده از اطلاعات ۱۶ میلیون فرد است که از سال ۱۹۳۲ شناسایی شده و دادههای سرطان آنها از سال ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۵ ثبت شده است. خطر نسبی (RR) ابتلا به سرطان لوزه و قاعده زبان را در شوهرانی بررسی شد که همسرانشان دارای تشخیصهای زیر بودند:
1. سرطانهای آنوژنیتال (مقعد، واژن، فرج)
2. سرطان دهانه رحم (Cervical Cancer)
3. کارسینوم در برجا (CIS) یا ضایعات پیشسرطانی شدید دهانه رحم. سپس این نتایج با گروه کنترل (شوهرانی که همسرانشان سالم بودند) مقایسه شد.
🤝نتایج: تاثیر زمان و سن: خطر نسبی (RR) سرطان لوزه و قاعده زبان در شوهرانی که همسرانشان سرطان تهاجمی آنوژنیتال داشتند، با گذشت زمان (سالهای اخیر) و کاهش سن در زمان تشخیص، افزایش یافته است.
• اوج خطر: در بازه زمانی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵، خطر نسبی برای مردانی که در سن زیر ۵۰ سال دچار سرطان لوزه یا قاعده زبان شدند، به عدد ۵.۳۵ رسید (یعنی بیش از ۵ برابر خطر بیشتر نسبت به افراد عادی).
• ضایعات پیشسرطانی: در مورد شوهرانی که همسرانشان فقط ضایعات پیشسرطانی (CIS) داشتند، خطر ابتلا به این سرطانها در تمام دورههای زمانی ۲ برابر بود.
🤝نتیجه گیری نهایی: تجمع خطر ابتلا به سرطانهای تهاجمی مرتبط با HPV در زوجین، به "دوره زمانی" بستگی دارد (در سالهای اخیر بیشتر شده است). این یافته، دیدگاه جدیدی را در علم سرطانشناسی معرفی میکند: افزایش خطر خانوادگی سرطانهای مرتبط با HPV در میان همسران. بعلاوه مردانی که همسرانشان سابقه سرطان دهانه رحم یا ضایعات پیشسرطانی دارند، باید نسبت به علائم غیرعادی در ناحیه گلو و لوزهها هوشیارتر باشند
🤝نظریه: این تحقیق نشان میدهد که محیط بیولوژیکی مشترک (انتقال ویروس بین زوجین) میتواند خطر ابتلا به سرطانهای اوروفارنکس (حلق دهانی) را در مردانی که همسرشان دچار ضایعات پیشسرطانی یا سرطانی ناشی از HPV هستند، به شدت افزایش دهد.
🤝Elevated Risk of HPV-Associated Oropharyngeal Cancers in Husbands of Women With Anogenital Cancer
Tuomas Lehtinen et al.,
• PMID: 40877205
• PMCID: PMC12394001
• DOI: 10.1002/cnr2.70333
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🙏1
📺 *اطلاعرسانی برنامه تلویزیونی*
قابل توجه همکاران گرامی به اطلاع میرساند؛با افتخار دعوت میگردد به تماشای بخش دوم برنامهای علمی و کاربردی در شبکه سلامت در ارتباط با ویروس پاپیلومای انسانی
🗓 *جمعه 8 خردادماه
🕛 ساعت ۲۱
📡 شبکه سلامت*
👨⚕️ سخنران: *دکتر سید محمد جزایری *
پزشک و متخصص ویروسشناسی پزشکی از انگلستان
استاد گروه ویروسشناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
مسئول فنی آزمایشگاه تخصصی ویروسشناسی پزشکی آرامیس
در این برنامه، به زبانی علمی و قابل فهم درباره زگیلهای تناسلی و راه های پیشگیری از جمله واکسن صحبت خواهد شد؛
گامی مؤثر در افزایش آگاهی عمومی و ارتقای سلامت جامعه 🌿
*همراه با امتیاز بازآموزی برای پزشکان
*
📢 لطفاً اطلاعرسانی کنید و بینندگان عزیز را به تماشای این برنامه ارزشمند دعوت نمایید.
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
قابل توجه همکاران گرامی به اطلاع میرساند؛با افتخار دعوت میگردد به تماشای بخش دوم برنامهای علمی و کاربردی در شبکه سلامت در ارتباط با ویروس پاپیلومای انسانی
🗓 *جمعه 8 خردادماه
🕛 ساعت ۲۱
📡 شبکه سلامت*
👨⚕️ سخنران: *دکتر سید محمد جزایری *
پزشک و متخصص ویروسشناسی پزشکی از انگلستان
استاد گروه ویروسشناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
مسئول فنی آزمایشگاه تخصصی ویروسشناسی پزشکی آرامیس
در این برنامه، به زبانی علمی و قابل فهم درباره زگیلهای تناسلی و راه های پیشگیری از جمله واکسن صحبت خواهد شد؛
گامی مؤثر در افزایش آگاهی عمومی و ارتقای سلامت جامعه 🌿
*همراه با امتیاز بازآموزی برای پزشکان
*
📢 لطفاً اطلاعرسانی کنید و بینندگان عزیز را به تماشای این برنامه ارزشمند دعوت نمایید.
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
👍7
💊The association between HPV infection and endometriosis: Risk and fertility outcomes
💊ارتباط بین عفونت HPV و اندومتریوز: بررسی خطر ابتلا و پیامدهای باروری- مقاله مروری/متآنالیز
💊مقدمه و روش کار: در حالی که نقش عفونتها در پاتولوژی (بیماریزایی) اندومتریوز مطرح شده است، نقش ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) همچنان نامشخص باقی مانده بود. این مطالعه با ترکیب یک متآنالیز (فرا-تحلیل) روی ۷ مطالعه قبلی و یک مطالعه مورد-شاهدی (بر روی ۴۳۲ بیمار تحت جراحی) به ارزیابی ارتباط بین HPV با خطر ابتلا به اندومتریوز و همچنین پیامدهای باروری پرداخته است.
💊نتایج: تحلیلهای آماری تجمیعی نشان داد که:
• هیچ ارتباط معناداری بین عفونت با هر یک از زیرتایپهای HPV با نسبت شانس (OR = 2.60) یا زیرتایپهای پرخطر (High-Risk) و خطر ابتلا به اندومتریوز وجود ندارد.
• این در حالی است که شیوع کلی HPV در بیماران (۴۶٪ کل و ۳۶٪ نوع پرخطر) نسبت به جمعیت عمومی بالاتر گزارش شده بود، اما این عدد از نظر آماری به معنای "عامل خطر بودن" ویروس برای ایجاد بیماری تلقی نمیگردد.
بخش مهم و بالینی این پژوهش نشان داد: بیماران دارای HPV مثبت در مقایسه با بیماران HPV منفی، به طور قابل توجهی نرخ تولد زنده (Live Birth Rate) کمتری پس از جراحی داشتند ۱۰.۶٪ در مقابل ۲۱.۰٪ . این تفاوت از نظر آماری معنادار بود.
💊نتیجه گیری نهایی: این یافتهها نشان میدهند که عفونت HPV یک عامل خطر اولیه برای توسعه و شکلگیری اندومتریوز نیست، اما میتواند اثرات منفی بر پیامدهای باروری پس از جراحی داشته باشد. رویکرد دوگانه این مطالعه (ترکیب متآنالیز و بررسی موردی) شواهد قویتری را برای تأثیر بالینی HPV بر پیشآگهی تولیدمثل در بیماران مبتلا به اندومتریوز ارائه میدهد.
💊نظریه: نکته کلیدی این مطالعه در این است که اگرچه HPV باعث ایجاد اندومتریوز نمیشود، اما حضور آن در سیستم تولیدمثلی میتواند محیط میکروایمونولوژی (Micro-environment) را تغییر دهد. التهاب مزمن ناشی از ویروس در کنار بافت اندومتریوز، احتمالا از طریق اختلال در پذیرش آندومتر (Endometrial Receptivity) یا تاثیر بر کیفیت تخمک، شانس موفقیت بارداری را کاهش میدهد.
💊The association between HPV infection and endometriosis: Risk and fertility outcomes
Wenqu Li et al.,
• PMID: 41067924
• DOI: 10.7555/JBR.39.20250194
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
💊ارتباط بین عفونت HPV و اندومتریوز: بررسی خطر ابتلا و پیامدهای باروری- مقاله مروری/متآنالیز
💊مقدمه و روش کار: در حالی که نقش عفونتها در پاتولوژی (بیماریزایی) اندومتریوز مطرح شده است، نقش ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) همچنان نامشخص باقی مانده بود. این مطالعه با ترکیب یک متآنالیز (فرا-تحلیل) روی ۷ مطالعه قبلی و یک مطالعه مورد-شاهدی (بر روی ۴۳۲ بیمار تحت جراحی) به ارزیابی ارتباط بین HPV با خطر ابتلا به اندومتریوز و همچنین پیامدهای باروری پرداخته است.
💊نتایج: تحلیلهای آماری تجمیعی نشان داد که:
• هیچ ارتباط معناداری بین عفونت با هر یک از زیرتایپهای HPV با نسبت شانس (OR = 2.60) یا زیرتایپهای پرخطر (High-Risk) و خطر ابتلا به اندومتریوز وجود ندارد.
• این در حالی است که شیوع کلی HPV در بیماران (۴۶٪ کل و ۳۶٪ نوع پرخطر) نسبت به جمعیت عمومی بالاتر گزارش شده بود، اما این عدد از نظر آماری به معنای "عامل خطر بودن" ویروس برای ایجاد بیماری تلقی نمیگردد.
بخش مهم و بالینی این پژوهش نشان داد: بیماران دارای HPV مثبت در مقایسه با بیماران HPV منفی، به طور قابل توجهی نرخ تولد زنده (Live Birth Rate) کمتری پس از جراحی داشتند ۱۰.۶٪ در مقابل ۲۱.۰٪ . این تفاوت از نظر آماری معنادار بود.
💊نتیجه گیری نهایی: این یافتهها نشان میدهند که عفونت HPV یک عامل خطر اولیه برای توسعه و شکلگیری اندومتریوز نیست، اما میتواند اثرات منفی بر پیامدهای باروری پس از جراحی داشته باشد. رویکرد دوگانه این مطالعه (ترکیب متآنالیز و بررسی موردی) شواهد قویتری را برای تأثیر بالینی HPV بر پیشآگهی تولیدمثل در بیماران مبتلا به اندومتریوز ارائه میدهد.
💊نظریه: نکته کلیدی این مطالعه در این است که اگرچه HPV باعث ایجاد اندومتریوز نمیشود، اما حضور آن در سیستم تولیدمثلی میتواند محیط میکروایمونولوژی (Micro-environment) را تغییر دهد. التهاب مزمن ناشی از ویروس در کنار بافت اندومتریوز، احتمالا از طریق اختلال در پذیرش آندومتر (Endometrial Receptivity) یا تاثیر بر کیفیت تخمک، شانس موفقیت بارداری را کاهش میدهد.
💊The association between HPV infection and endometriosis: Risk and fertility outcomes
Wenqu Li et al.,
• PMID: 41067924
• DOI: 10.7555/JBR.39.20250194
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🙏4
⭐️Whole 16S rRNA gene sequencing reveals differences in the oral microbiota of healthy individuals infected with oral HPV
⭐️توالییابی کامل ژن 16S rRNA تفاوتهایی را در میکروبیوتای دهانی افراد سالم مبتلا به عفونت HPV دهانی آشکار میسازد
⭐️مقدمه و روش کار: کاوش در میکروبیوتای دهانی افراد سالمِ دارای و فاقد عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) دهانی و شناسایی هرگونه ویژگی یا تغییری در میکروبیوتای دهانی مرتبط با عفونت HPV بینابینی ضروری به نظر میرسد. توالییابی PacBio HiFi (نوعی از توالی یابی ابر مبنای پلت فرم NGS است) از کل ژن 16S rRNA بر روی ۱۲۸ نمونه بزاق حاصل از یک کوهورت در استرالیا با مشخصات تعیینشده (شامل ۶۴ مورد HPV-مثبت و ۶۴ مورد HPV-منفی ( انجام شد. تحلیلهای آماری تنوع آلفا (Alpha-diversity) و بتا (Beta-diversity)، و همچنین ترکیب تاکسونومیک (آزمون فراوانی افتراقی ( بهمنظور تعیین تفاوتهای میانگروهی آزمودنیها مورد استفاده قرار گرفت.
⭐️نتایج: این مطالعه نشان داد که: (۱) تفاوتهای معناداری در فراوانی باکتری استرپتوکوکوس سالیواریوس Streptococcus salivarius در مردان HPV-منفی دهانی وجود دارد [که در گروه مثبت دیده نمیشود]؛ (۲) مردان مبتلا به HPV کمخطر (Low-risk)، افزایش فراوانی در چندین گونه باکتریایی داشتند و (۳) کاهش فراوانی در استرپتوکوکوس سالیواریوس و استرپتوکوکوس پاراسانگوئیس (S. parasanguinis) را نشان دادند. در زنان، (۴) تنوع شانونShannon diversity) میکروبیوتای دهانی در افراد HPV-مثبت بهطور معناداری کمتر از افراد HPV-منفی بود و (۵) ساختار پروفایل میکروبیوم دهانی (تنوع بتا) هنگامی که بر اساس وضعیت HPV طبقهبندی شد، تفاوت معناداری داشت.
⭐️نتیجه گیری نهایی: عفونت HPV دهانی بینابینی با چندین اختلال (Perturbations) در فراوانی برخی تاکساهای باکتریایی در میکروبیوتای دهانی همراه است که این تغییرات میان مردان و زنان متفاوت است. انجام پژوهشهای بیشتر جهت تعیین اینکه آیا این تغییرات در کارسینوژنز (سرطانزایی) دهانی مشارکت دارند یا خیر، ضروری است.
⭐️نظریه: استفاده از مکمل های حاوی پروبیوتیک S. salivarius مانند سویه K12 میتواند به عنوان یک استراتژی ارزان و کمخطر برای افراد در معرض خطر یا کسانی که HPV مثبت هستند اما ضایعه ندارند تجویز شود تا با بازگرداندن جمعیت میکروبی محافظ، شانس "پاکسازی خود به خودی" (Viral Clearance) ویروس افزایش یابد. همچنین در کلینیک، سنجش سطح S. salivarius یا بررسی تنوع میکروبی بزاق میتواند به عنوان یک بیومارکر غیرتهاجمی برای پیشبینی اینکه کدام بیماران HPV مثبت احتمال بیشتری برای پیشرفت به سمت سرطان دهان دارند، استفاده شود. بیماری که کاهش شدید این باکتریهای محافظ را نشان دهد، نیازمند پایش دقیقتر خواهد بود.
⭐️ Whole 16S rRNA gene sequencing reveals differences in the oral microbiota of healthy individuals infected with oral HPV
Toby I Maidment , et al,.
PMID: 41084770
DOI: 10.1080/17460913.2025.2572259
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
⭐️توالییابی کامل ژن 16S rRNA تفاوتهایی را در میکروبیوتای دهانی افراد سالم مبتلا به عفونت HPV دهانی آشکار میسازد
⭐️مقدمه و روش کار: کاوش در میکروبیوتای دهانی افراد سالمِ دارای و فاقد عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) دهانی و شناسایی هرگونه ویژگی یا تغییری در میکروبیوتای دهانی مرتبط با عفونت HPV بینابینی ضروری به نظر میرسد. توالییابی PacBio HiFi (نوعی از توالی یابی ابر مبنای پلت فرم NGS است) از کل ژن 16S rRNA بر روی ۱۲۸ نمونه بزاق حاصل از یک کوهورت در استرالیا با مشخصات تعیینشده (شامل ۶۴ مورد HPV-مثبت و ۶۴ مورد HPV-منفی ( انجام شد. تحلیلهای آماری تنوع آلفا (Alpha-diversity) و بتا (Beta-diversity)، و همچنین ترکیب تاکسونومیک (آزمون فراوانی افتراقی ( بهمنظور تعیین تفاوتهای میانگروهی آزمودنیها مورد استفاده قرار گرفت.
⭐️نتایج: این مطالعه نشان داد که: (۱) تفاوتهای معناداری در فراوانی باکتری استرپتوکوکوس سالیواریوس Streptococcus salivarius در مردان HPV-منفی دهانی وجود دارد [که در گروه مثبت دیده نمیشود]؛ (۲) مردان مبتلا به HPV کمخطر (Low-risk)، افزایش فراوانی در چندین گونه باکتریایی داشتند و (۳) کاهش فراوانی در استرپتوکوکوس سالیواریوس و استرپتوکوکوس پاراسانگوئیس (S. parasanguinis) را نشان دادند. در زنان، (۴) تنوع شانونShannon diversity) میکروبیوتای دهانی در افراد HPV-مثبت بهطور معناداری کمتر از افراد HPV-منفی بود و (۵) ساختار پروفایل میکروبیوم دهانی (تنوع بتا) هنگامی که بر اساس وضعیت HPV طبقهبندی شد، تفاوت معناداری داشت.
⭐️نتیجه گیری نهایی: عفونت HPV دهانی بینابینی با چندین اختلال (Perturbations) در فراوانی برخی تاکساهای باکتریایی در میکروبیوتای دهانی همراه است که این تغییرات میان مردان و زنان متفاوت است. انجام پژوهشهای بیشتر جهت تعیین اینکه آیا این تغییرات در کارسینوژنز (سرطانزایی) دهانی مشارکت دارند یا خیر، ضروری است.
⭐️نظریه: استفاده از مکمل های حاوی پروبیوتیک S. salivarius مانند سویه K12 میتواند به عنوان یک استراتژی ارزان و کمخطر برای افراد در معرض خطر یا کسانی که HPV مثبت هستند اما ضایعه ندارند تجویز شود تا با بازگرداندن جمعیت میکروبی محافظ، شانس "پاکسازی خود به خودی" (Viral Clearance) ویروس افزایش یابد. همچنین در کلینیک، سنجش سطح S. salivarius یا بررسی تنوع میکروبی بزاق میتواند به عنوان یک بیومارکر غیرتهاجمی برای پیشبینی اینکه کدام بیماران HPV مثبت احتمال بیشتری برای پیشرفت به سمت سرطان دهان دارند، استفاده شود. بیماری که کاهش شدید این باکتریهای محافظ را نشان دهد، نیازمند پایش دقیقتر خواهد بود.
⭐️ Whole 16S rRNA gene sequencing reveals differences in the oral microbiota of healthy individuals infected with oral HPV
Toby I Maidment , et al,.
PMID: 41084770
DOI: 10.1080/17460913.2025.2572259
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Whole 16S rRNA gene sequencing reveals differences in the oral microbiota of healthy individuals infected with oral HPV - PubMed
Intermediate oral HPV infection is associated with several perturbations in the abundance of some bacterial taxa in the oral microbiota, which differ between males and females. Further research is required to determine whether these changes contribute to…
🙏1
📌The prevalence of nine human herpesviruses in urogenital samples from young women in Finland
📌شیوع 9 ویروس هرپس انسانی در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان در فنلاند
📌مقدمه و روش کار: به غیر از ویروس هرپس سیمپلکس (HSV)، نقش بیماریزایی و همچنین وقوع سایر ویروسهای هرپس انسانی (HHVs) در دستگاه ادراری-تناسلی همچنان تا حد زیادی نامشخص است. هدف مطالعه ی پیشرو تعیین شیوع (Prevalence) و میزان دفع (level of shedding) 9 ویروس هرپس انسانی شایع در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان بوده است. به این منظور جهت بررسی شیوع و کمیتیابی HHVs با استفاده از روش qPCR ) واکنش زنجیرهای پلیمراز کمی) در نمونههای ادراری-تناسلی ۳۸۰ زن جوان فنلاندی پرداخته شد. این زنان در یک کارآزمایی تصادفیسازیشدهی اجتماعی برای واکسیناسیون HPV و همچنین یک کارآزمایی تصادفیسازیشده دیگر در مورد اثربخشی غربالگری کلامیدیا تراکوماتیس نیز شرکت داشتند.
📌نتایج: شایعترین ویروس: DNA ویروس اپشتین-بار (EBV) شایعترین یافته بود و در ۸.۴٪ از نمونهها مثبت گزارش شد.
شیوع سایر ویروسها: DNA سایر هرپسویروسها با شیوع کمتری تشخیص داده شدند:
: HHV-6B ۵.۸٪
سیتومگالوویروس :(CMV): ۳.۷٪
: HHV-7۱.۶٪
: HSV-2 ۰.۸٪
: HSV-1 ۰.۵٪
DNA ویروسهای تشخیصدادهنشده: ویروسهای واریسلا-زوستر (VZV)، HHV-6A، و هرپسویروس مرتبط با سارکوم کاپوزی (KSHV/HHV-8) در هیچ یک از نمونهها تشخیص داده نشد.
ارتباط EBV با C. trachomatis: شیوع DNA ویروس EBV در زنانی که نتیجه آزمایش تست تقویت اسید نوکلئیک (NAAT) آنها برای C. trachomatis مثبت بود، به طور معنیداری بالاتر بود (۱۱.۳٪ در مقابل ۵.۷٪ در گروه منفی.
ارتباط EBV با سایر میکروبهای منتقله از راه جنسی (STMs) : DNA ویروس EBV به طور مکرر در زنانی که DNA میکروبهای منتقله از راه جنسی (شامل C. trachomatis، Mycoplasma genitalium، HPV، یا HSV در نمونههای آنها وجود داشت، مشاهده شد (شیوع ۱۱.۴٪ ) در مقایسه با ۴.۰٪ در گروه فاقد این میکروبها؛
📌نتیجه گیری نهایی: این مطالعه نشان میدهد که ویروس EBV شایعترین ویروس هرپس انسانی در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان فنلاندی است که ارتباط معنیداری با حضور عفونتهای همزمان منتقله از راه جنسی (STIs)، به ویژه C. trachomatis و سایر STMs، دارد. این یافتهها نشاندهندهی ارتباط بالقوه بین فعالیت جنسی/آسیبپذیری دستگاه تناسلی و فعال شدن مجدد یا دفع EBV است، و بر لزوم تحقیقات بیشتر برای روشن شدن نقش سایر HHVs در پاتوژنز دستگاه ادراری-تناسلی تأکید میکند.
📌نظریه. با توجه به نقش خطیر EBV در ایجاد سرطانهای ENT و علاوه بر آن احتمالا در سرطانهای دستگاه اوروژنیتال، و تمرکز خاص ویروس پاپیلومای انسانی در بیماریزایی در همین نقاط آناتومیک، بررسی عفونت همزمان این دو ویروس ارزش خاص خود را دارد. البته بررسیهای 7 سال اخیر تیم تحقیقاتی مرکز تحقیقات ویروس شناسی بالینی با همکاری سرکار خانم دکتر یارندی در بیمارستان یاس در مورد سرطان دهانه رحم و ارتباط آن با EBV از نظر آماری تفاوت قابل ملاحظه نشان نداده است.
📌Hanna Välimaa et al.,
PMID: 40826323
DOI: 10.1186/s12879-025-11392-6
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
📌شیوع 9 ویروس هرپس انسانی در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان در فنلاند
📌مقدمه و روش کار: به غیر از ویروس هرپس سیمپلکس (HSV)، نقش بیماریزایی و همچنین وقوع سایر ویروسهای هرپس انسانی (HHVs) در دستگاه ادراری-تناسلی همچنان تا حد زیادی نامشخص است. هدف مطالعه ی پیشرو تعیین شیوع (Prevalence) و میزان دفع (level of shedding) 9 ویروس هرپس انسانی شایع در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان بوده است. به این منظور جهت بررسی شیوع و کمیتیابی HHVs با استفاده از روش qPCR ) واکنش زنجیرهای پلیمراز کمی) در نمونههای ادراری-تناسلی ۳۸۰ زن جوان فنلاندی پرداخته شد. این زنان در یک کارآزمایی تصادفیسازیشدهی اجتماعی برای واکسیناسیون HPV و همچنین یک کارآزمایی تصادفیسازیشده دیگر در مورد اثربخشی غربالگری کلامیدیا تراکوماتیس نیز شرکت داشتند.
📌نتایج: شایعترین ویروس: DNA ویروس اپشتین-بار (EBV) شایعترین یافته بود و در ۸.۴٪ از نمونهها مثبت گزارش شد.
شیوع سایر ویروسها: DNA سایر هرپسویروسها با شیوع کمتری تشخیص داده شدند:
: HHV-6B ۵.۸٪
سیتومگالوویروس :(CMV): ۳.۷٪
: HHV-7۱.۶٪
: HSV-2 ۰.۸٪
: HSV-1 ۰.۵٪
DNA ویروسهای تشخیصدادهنشده: ویروسهای واریسلا-زوستر (VZV)، HHV-6A، و هرپسویروس مرتبط با سارکوم کاپوزی (KSHV/HHV-8) در هیچ یک از نمونهها تشخیص داده نشد.
ارتباط EBV با C. trachomatis: شیوع DNA ویروس EBV در زنانی که نتیجه آزمایش تست تقویت اسید نوکلئیک (NAAT) آنها برای C. trachomatis مثبت بود، به طور معنیداری بالاتر بود (۱۱.۳٪ در مقابل ۵.۷٪ در گروه منفی.
ارتباط EBV با سایر میکروبهای منتقله از راه جنسی (STMs) : DNA ویروس EBV به طور مکرر در زنانی که DNA میکروبهای منتقله از راه جنسی (شامل C. trachomatis، Mycoplasma genitalium، HPV، یا HSV در نمونههای آنها وجود داشت، مشاهده شد (شیوع ۱۱.۴٪ ) در مقایسه با ۴.۰٪ در گروه فاقد این میکروبها؛
📌نتیجه گیری نهایی: این مطالعه نشان میدهد که ویروس EBV شایعترین ویروس هرپس انسانی در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان فنلاندی است که ارتباط معنیداری با حضور عفونتهای همزمان منتقله از راه جنسی (STIs)، به ویژه C. trachomatis و سایر STMs، دارد. این یافتهها نشاندهندهی ارتباط بالقوه بین فعالیت جنسی/آسیبپذیری دستگاه تناسلی و فعال شدن مجدد یا دفع EBV است، و بر لزوم تحقیقات بیشتر برای روشن شدن نقش سایر HHVs در پاتوژنز دستگاه ادراری-تناسلی تأکید میکند.
📌نظریه. با توجه به نقش خطیر EBV در ایجاد سرطانهای ENT و علاوه بر آن احتمالا در سرطانهای دستگاه اوروژنیتال، و تمرکز خاص ویروس پاپیلومای انسانی در بیماریزایی در همین نقاط آناتومیک، بررسی عفونت همزمان این دو ویروس ارزش خاص خود را دارد. البته بررسیهای 7 سال اخیر تیم تحقیقاتی مرکز تحقیقات ویروس شناسی بالینی با همکاری سرکار خانم دکتر یارندی در بیمارستان یاس در مورد سرطان دهانه رحم و ارتباط آن با EBV از نظر آماری تفاوت قابل ملاحظه نشان نداده است.
📌Hanna Välimaa et al.,
PMID: 40826323
DOI: 10.1186/s12879-025-11392-6
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
The prevalence of nine human herpesviruses in urogenital samples from young women in Finland - PubMed
The increased prevalence of EBV DNA among young women with a sexually transmissible pathogen coinfection suggests more frequent shedding of EBV DNA among those with a sexually transmitted infection and likely higher sexual risk-taking behavior.
🙏1
📈Immunocompetency Status and Its Association with Multicentric Lower Anogenital Tract Dysplasia
📈وضعیت توانمندی سیستم ایمنی و ارتباط آن با دیسپلازی چندکانونی مجاری آنوژنیتال تحتانی
📈مقدمه و روش کار: بیماریهای چندکانونی (Multicentric) مرتبط با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در مجاری تناسلی تحتانی، شامل ضایعات پیشتهاجمی و تهاجمی در چندین ناحیه آناتومیک مختلف در بدن بیمار هستند که میتوانند به صورت همزمان (Synchronous) یا در زمانهای متفاوت (Metachronous) ظاهر شوند. شناسایی بیماران مبتلا به بیماری چندکانونی بسیار حیاتی است، زیرا این وضعیت با نرخ بالای شکست در درمان و بازگشت مجدد بیماری همراه است. این مطالعه از امریکا و با مشارکت دو دانشمند ایرانی: نیکا خورسندی و پیمان صمغ آبادی اجرا شده و به ارزیابی الگوهای بالینی-آسیبشناختی (Clinicopathologic) در بیماران با سیستم ایمنی سالم و بیماران دارای نقص ایمنی پرداخته است. این یک مطالعه گذشتهنگر در دو بیمارستان بر روی ۳۶ بیمار است که طی یک دوره ۲۵ ساله، تشخیص بافتی (Histologic) دیسپلازی آنوژنیتال چندکانونی مرتبط با HPV داشتند. بیماران بر اساس وضعیت ایمنی به سه گروه تقسیم شدند:
افراد با سیستم ایمنی سالم بدون HIV.
افراد با سیستم ایمنی سالم مبتلا به HIV اما بدون نقص ایمنی شدید
افراد دارای نقص ایمنی (Immunocompromised).
در این مطالعه، تشخیصهای بافتشناسی، رنگآمیزی اختصاصی ایمونوهیستوشیمی – p16 immunohistochemistry , (IHC) و روش هیبریداسیون درجا in situ hybridization (ISH) برای شناسایی HPVهای پرخطر (HR) و کمخطر (LR) مورد بررسی قرار گرفت.
📈نتایج:
· شایعترین نقاط درگیر: مقعد (۲۵٪) و واژن (۲۵٪) بودند.
نوع ضایعه: ضایعات سنگفرشی داخل اپیتلیال با درجه بالا (HSIL) شایعترین تشخیص بود (۵۰٪)
📈نتایج آزمایشگاهی: مثبت بودن شاخص در ۷۱٪ و تست در ۸۱٪ نمونهها مشاهده شد.
تغییرات بیولوژیک: در یکسوم بیماران، تفاوت در بیان شاخصهای IHC/ISH در ضایعاتی که در یک نقطه آناتومیک اما در زمانهای مختلف ایجاد شده بودند، مشاهده شد.
📈نکته کلیدی: فراوانی این تغییرات (تغییر نوع ویروس یا رفتار آن) در افراد مبتلا به HIV و افراد دارای نقص ایمنی به طور معناداری بالاتر از افراد با سیستم ایمنی سالم بود.
📈نتیجه گیری نهایی: این مطالعه از این نظریه حمایت میکند که برخی بیماریهای چندکانونی ممکن است ناشی از عفونتهای مکرر با ژنوتیپهای مختلف HPV باشد (نه فقط یک عفونت قدیمی). این یافتهها بر ضرورت تحقیقات بیشتر در مورد پیشزمینههای ژنتیکی و سایر عواملی که باعث توسعه ضایعات چندکانونی HPV در هر دو گروه (سیستم ایمنی سالم و ضعیف) میشود، تاکید میکند
📈نظریه: این مطالعه جالب، اگر چه با حجم نمونه پایین همراه بوده است، نشاندهنده اهمیت عونت همزمان پاپیلوما در بیش از یک ارگان در بدن بیمار است. این مسئله حتی در بیماران با سیستم ایمنی سالم (اگر چه با فرکانس پایین تر از بیماران سندرم نقص ایمنی) نیز قابل مشاهده است.
نکته محوری این مطالعه، به چالش کشیدن نظریه "منشا تکتکثیر" (Monoclonal origin) است. برخلاف تصور قدیمی که گمان میرفت یک سویه از ویروس در بدن پخش میشود، این دادهها نشان میدهند که بهویژه در افراد دارای ضعف سیستم ایمنی، بدن ممکن است به طور مکرر با سویههای متفاوت و متنوع HPV درگیر شود. قبلا در این کانال علمی اشاره کرده ایم که مثلا ویروس HIV به صورت اعجاب آوری تقریبا در تمام بیماران مبتلا به ایدز، در هر عضوی از بدن جمعیت خاصی را تکثیر میدهد. مثلا جمعیت ویروس در غدد لنفاوی متمایز از طحال و یا کبد و یا غیره است. استفاده از NGS در سالهای اخیر سبب کشف این یافته گردیده است..
📈Nikka Khorsandi , Peyman Samghabadi et al.,
PMID: 41085971
DOI: 10.1097/LGT.0000000000000914
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
📈وضعیت توانمندی سیستم ایمنی و ارتباط آن با دیسپلازی چندکانونی مجاری آنوژنیتال تحتانی
📈مقدمه و روش کار: بیماریهای چندکانونی (Multicentric) مرتبط با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در مجاری تناسلی تحتانی، شامل ضایعات پیشتهاجمی و تهاجمی در چندین ناحیه آناتومیک مختلف در بدن بیمار هستند که میتوانند به صورت همزمان (Synchronous) یا در زمانهای متفاوت (Metachronous) ظاهر شوند. شناسایی بیماران مبتلا به بیماری چندکانونی بسیار حیاتی است، زیرا این وضعیت با نرخ بالای شکست در درمان و بازگشت مجدد بیماری همراه است. این مطالعه از امریکا و با مشارکت دو دانشمند ایرانی: نیکا خورسندی و پیمان صمغ آبادی اجرا شده و به ارزیابی الگوهای بالینی-آسیبشناختی (Clinicopathologic) در بیماران با سیستم ایمنی سالم و بیماران دارای نقص ایمنی پرداخته است. این یک مطالعه گذشتهنگر در دو بیمارستان بر روی ۳۶ بیمار است که طی یک دوره ۲۵ ساله، تشخیص بافتی (Histologic) دیسپلازی آنوژنیتال چندکانونی مرتبط با HPV داشتند. بیماران بر اساس وضعیت ایمنی به سه گروه تقسیم شدند:
افراد با سیستم ایمنی سالم بدون HIV.
افراد با سیستم ایمنی سالم مبتلا به HIV اما بدون نقص ایمنی شدید
افراد دارای نقص ایمنی (Immunocompromised).
در این مطالعه، تشخیصهای بافتشناسی، رنگآمیزی اختصاصی ایمونوهیستوشیمی – p16 immunohistochemistry , (IHC) و روش هیبریداسیون درجا in situ hybridization (ISH) برای شناسایی HPVهای پرخطر (HR) و کمخطر (LR) مورد بررسی قرار گرفت.
📈نتایج:
· شایعترین نقاط درگیر: مقعد (۲۵٪) و واژن (۲۵٪) بودند.
نوع ضایعه: ضایعات سنگفرشی داخل اپیتلیال با درجه بالا (HSIL) شایعترین تشخیص بود (۵۰٪)
📈نتایج آزمایشگاهی: مثبت بودن شاخص در ۷۱٪ و تست در ۸۱٪ نمونهها مشاهده شد.
تغییرات بیولوژیک: در یکسوم بیماران، تفاوت در بیان شاخصهای IHC/ISH در ضایعاتی که در یک نقطه آناتومیک اما در زمانهای مختلف ایجاد شده بودند، مشاهده شد.
📈نکته کلیدی: فراوانی این تغییرات (تغییر نوع ویروس یا رفتار آن) در افراد مبتلا به HIV و افراد دارای نقص ایمنی به طور معناداری بالاتر از افراد با سیستم ایمنی سالم بود.
📈نتیجه گیری نهایی: این مطالعه از این نظریه حمایت میکند که برخی بیماریهای چندکانونی ممکن است ناشی از عفونتهای مکرر با ژنوتیپهای مختلف HPV باشد (نه فقط یک عفونت قدیمی). این یافتهها بر ضرورت تحقیقات بیشتر در مورد پیشزمینههای ژنتیکی و سایر عواملی که باعث توسعه ضایعات چندکانونی HPV در هر دو گروه (سیستم ایمنی سالم و ضعیف) میشود، تاکید میکند
📈نظریه: این مطالعه جالب، اگر چه با حجم نمونه پایین همراه بوده است، نشاندهنده اهمیت عونت همزمان پاپیلوما در بیش از یک ارگان در بدن بیمار است. این مسئله حتی در بیماران با سیستم ایمنی سالم (اگر چه با فرکانس پایین تر از بیماران سندرم نقص ایمنی) نیز قابل مشاهده است.
نکته محوری این مطالعه، به چالش کشیدن نظریه "منشا تکتکثیر" (Monoclonal origin) است. برخلاف تصور قدیمی که گمان میرفت یک سویه از ویروس در بدن پخش میشود، این دادهها نشان میدهند که بهویژه در افراد دارای ضعف سیستم ایمنی، بدن ممکن است به طور مکرر با سویههای متفاوت و متنوع HPV درگیر شود. قبلا در این کانال علمی اشاره کرده ایم که مثلا ویروس HIV به صورت اعجاب آوری تقریبا در تمام بیماران مبتلا به ایدز، در هر عضوی از بدن جمعیت خاصی را تکثیر میدهد. مثلا جمعیت ویروس در غدد لنفاوی متمایز از طحال و یا کبد و یا غیره است. استفاده از NGS در سالهای اخیر سبب کشف این یافته گردیده است..
📈Nikka Khorsandi , Peyman Samghabadi et al.,
PMID: 41085971
DOI: 10.1097/LGT.0000000000000914
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Immunocompetency Status and Its Association With Multicentric Lower Anogenital Tract Dysplasia - PubMed
This study supports the theory that some multicentric disease may arise from repeated infections with various HPV genotypes. The findings highlight the need for further research into genetic predispositions and other factors influencing the development of…
🙏1
🖌Increased acid sphingomyelinase levels in saliva as oral mucositis severity predictors
🖌افزایش سطح آنزیم "اسید اسفینگومیلیناز" در بزاق به عنوان شاخص پیشبینیکننده شدت
موکوزیت دهانی.
🖌مقدمه و روش کار: پرتودرمانی نقشی محوری در درمانهای چندرشتهای سرطان، بهویژه به عنوان روش اصلی درمان در بیماران مبتلا به سرطانهای سر و گردن (HNC) ایفا میکند. یکی از شایعترین عوارض حاد پرتودرمانی ، موکوزیت دهانی ناشی از پرتو (OM) است که میتواند منجر به درد شدید در ناحیه حلق و دهان، دشواری در بلع و تکلم، و کاهش وزن شود که در نهایت منجر به قطع دوره درمان پرتودرمانی میگردد. اگرچه بروز OM بسته به مکان تومور و روش درمان متفاوت است، اما در کل یک رخداد شایع محسوب میشود. با این حال، هنوز مشخص نیست کدام بیماران بیشتر از این وضعیت شدید رنج خواهند برد. هدف این مطالعه، ارزیابی شایستگی آنزیم اسید اسفینگومیلیناز (ASM) به عنوان یک بیومارکر بالقوه برای پیشبینی خطر ابتلا به OM و بررسی ارتباط آن با شدت این عارضه بود. در مطالعه پیشرو از آلمان دو گروه مستقل از بیماران را در قالب مطالعات آیندهنگر (تعداد کل = ۱۸۷ نفر) بررسی شدند. سطوح پروتئین ASM با استفاده از روش وسترن بلات (Western blot) در نمونههای بزاق تحریکنشده که حداقل سه روز قبل از شروع پرتودرمانی جمعآوری شده بودند، آنالیز شد. بیماران بر اساس بروز و شدت موکوزیت طبقهبندی شدند. برای بررسی ارتباط بین سطوح ASM و بروز زودهنگام موکوزیت، از تحلیلهای آماری رگرسیون و آزمونهای غیرپارامتریک استفاده شد.
🖌نتایج:
گروه اول (۱۰۹ بیمار): ۷۴ نفر دچار موکوزیت شدند که از این میان، ۴۲ نفر در دوزهای پایین پرتو، علائم زودهنگام را نشان دادند. موکوزیت درجه ۳ (شدید) در بیش از ۶۷٪ بیماران تحت پرتو درمانی قطعی مشاهده شد.
ارتباط با ASM: افزایش معناداری در سطح آنزیم ASM در بزاق بیمارانی که دچار موکوزیت زودهنگام شده بودند، مشاهده شد.
گروه دوم (۷۸ بیمار): نتایج مشابهی به دست آمد. ۴۴ نفر دچار موکوزیت شدند که ۲۱ نفر آنها بروز زودهنگام داشتند.
نقش HPV: افزایش سطح ASM بهویژه در بزاق بیماران HPV منفی تایید شد. (۳۲ بیمار در این گروه HPV مثبت بودند).
بقا: میزان بقای بدون بازگشت بیماری (RFS) ارتباطی با بروز موکوزیت یا وضعیت HPV نداشت.
🖌نتیجه گیری نهایی: اگرچه در حال حاضر شواهد محدودی برای اجرای بیومارکرهای بزاقی جهت ارزیابی شدت موکوزیت وجود دارد، اما یافتههای این پژوهش نشان میدهد که اندازهگیری سطوح ASM در بزاق بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن پیش از شروع پرتودرمانی، میتواند روشی نویدبخش برای پیشبینی خطر ابتلا به موکوزیت دهانی باشد.
🖌نظریه: پرتودرمانی با آسیب به DNA و غشاهای سلولی، باعث فعال شدن آنزیم میشود. این آنزیم، اسفینگومیلین را به سرامید تبدیل میکند که یک پیامرسان ثانویه برای القای مرگ سلولی و التهاب است. این مطالعه نشان میدهد که سطح پایه این آنزیم در بزاق میتواند به عنوان یک بیومارکر پیشبینیکننده (Predictive Biomarker) عمل کند؛ یعنی قبل از شروع درمان، مشخص نماید که کدام بیمار در معرض خطر تخریب شدید بافت مخاطی قرار دارد. لازم به ذکر است که ارتباط ASM با موکوزیت در افراد HPV منفی بارزتر بوده است؛ این موضوع میتواند ناشی از تفاوت در حساسیت سلولی به پرتو (Radiosensitivity) در سرطانهای ناشی از ویروس در مقابل سرطانهای ناشی از دخانیات/الکل باشد.
🖌Elsa Beatriz Monroy Ordonez et al.,
· PMID: 41079093
PMCID: PMC12507555
DOI: 10.3389/fonc.2025.1613884
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🖌افزایش سطح آنزیم "اسید اسفینگومیلیناز" در بزاق به عنوان شاخص پیشبینیکننده شدت
موکوزیت دهانی.
🖌مقدمه و روش کار: پرتودرمانی نقشی محوری در درمانهای چندرشتهای سرطان، بهویژه به عنوان روش اصلی درمان در بیماران مبتلا به سرطانهای سر و گردن (HNC) ایفا میکند. یکی از شایعترین عوارض حاد پرتودرمانی ، موکوزیت دهانی ناشی از پرتو (OM) است که میتواند منجر به درد شدید در ناحیه حلق و دهان، دشواری در بلع و تکلم، و کاهش وزن شود که در نهایت منجر به قطع دوره درمان پرتودرمانی میگردد. اگرچه بروز OM بسته به مکان تومور و روش درمان متفاوت است، اما در کل یک رخداد شایع محسوب میشود. با این حال، هنوز مشخص نیست کدام بیماران بیشتر از این وضعیت شدید رنج خواهند برد. هدف این مطالعه، ارزیابی شایستگی آنزیم اسید اسفینگومیلیناز (ASM) به عنوان یک بیومارکر بالقوه برای پیشبینی خطر ابتلا به OM و بررسی ارتباط آن با شدت این عارضه بود. در مطالعه پیشرو از آلمان دو گروه مستقل از بیماران را در قالب مطالعات آیندهنگر (تعداد کل = ۱۸۷ نفر) بررسی شدند. سطوح پروتئین ASM با استفاده از روش وسترن بلات (Western blot) در نمونههای بزاق تحریکنشده که حداقل سه روز قبل از شروع پرتودرمانی جمعآوری شده بودند، آنالیز شد. بیماران بر اساس بروز و شدت موکوزیت طبقهبندی شدند. برای بررسی ارتباط بین سطوح ASM و بروز زودهنگام موکوزیت، از تحلیلهای آماری رگرسیون و آزمونهای غیرپارامتریک استفاده شد.
🖌نتایج:
گروه اول (۱۰۹ بیمار): ۷۴ نفر دچار موکوزیت شدند که از این میان، ۴۲ نفر در دوزهای پایین پرتو، علائم زودهنگام را نشان دادند. موکوزیت درجه ۳ (شدید) در بیش از ۶۷٪ بیماران تحت پرتو درمانی قطعی مشاهده شد.
ارتباط با ASM: افزایش معناداری در سطح آنزیم ASM در بزاق بیمارانی که دچار موکوزیت زودهنگام شده بودند، مشاهده شد.
گروه دوم (۷۸ بیمار): نتایج مشابهی به دست آمد. ۴۴ نفر دچار موکوزیت شدند که ۲۱ نفر آنها بروز زودهنگام داشتند.
نقش HPV: افزایش سطح ASM بهویژه در بزاق بیماران HPV منفی تایید شد. (۳۲ بیمار در این گروه HPV مثبت بودند).
بقا: میزان بقای بدون بازگشت بیماری (RFS) ارتباطی با بروز موکوزیت یا وضعیت HPV نداشت.
🖌نتیجه گیری نهایی: اگرچه در حال حاضر شواهد محدودی برای اجرای بیومارکرهای بزاقی جهت ارزیابی شدت موکوزیت وجود دارد، اما یافتههای این پژوهش نشان میدهد که اندازهگیری سطوح ASM در بزاق بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن پیش از شروع پرتودرمانی، میتواند روشی نویدبخش برای پیشبینی خطر ابتلا به موکوزیت دهانی باشد.
🖌نظریه: پرتودرمانی با آسیب به DNA و غشاهای سلولی، باعث فعال شدن آنزیم میشود. این آنزیم، اسفینگومیلین را به سرامید تبدیل میکند که یک پیامرسان ثانویه برای القای مرگ سلولی و التهاب است. این مطالعه نشان میدهد که سطح پایه این آنزیم در بزاق میتواند به عنوان یک بیومارکر پیشبینیکننده (Predictive Biomarker) عمل کند؛ یعنی قبل از شروع درمان، مشخص نماید که کدام بیمار در معرض خطر تخریب شدید بافت مخاطی قرار دارد. لازم به ذکر است که ارتباط ASM با موکوزیت در افراد HPV منفی بارزتر بوده است؛ این موضوع میتواند ناشی از تفاوت در حساسیت سلولی به پرتو (Radiosensitivity) در سرطانهای ناشی از ویروس در مقابل سرطانهای ناشی از دخانیات/الکل باشد.
🖌Elsa Beatriz Monroy Ordonez et al.,
· PMID: 41079093
PMCID: PMC12507555
DOI: 10.3389/fonc.2025.1613884
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Increased acid sphingomyelinase levels in saliva as oral mucositis severity predictors - PubMed
Although there is currently limited evidence for the potential implementation of salivary biomarkers to assess their association with the severity of OM, the findings here show that determining ASM levels in the saliva of HNC patients before starting RT could…
🙏1
🤚The OncoSim-Cervix cancer microsimulation model: Unveiling roll-out strategies for human papillomavirus primary testing
✋مدل میکروسیمولیشن سرطان OncoSim-Cervix: آشکارسازی استراتژیهای اجرایی برای غربالگری اولیه HPV
✋مقدمه و روش کار: سرطان دهانه رحم در زمره یکی از شایعترین سرطانهاست، که تا حد زیادی قابل پیشگیری است. تغییر روش غربالگری اولیه از سیتولوژی (پاپ اسمیر) به تست ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، یکی از ارکان این پیشگیری است. OncoSim-Cervix، یک مدل شبیهسازی خرد (Microsimulation) است که اثرات بلندمدت واکسیناسیون HPV و مداخلات غربالگری را ارزیابی میکند. این مطالعه تأثیر استراتژیهای مختلفِ انتقال (Roll-out) به غربالگری اولیه HPV در کانادا را پیشبینی میکند. مدل OncoSim-Cervix روند پیشرفت از عفونت HPV تا سرطان دهانه رحم را شبیهسازی میکند و دادههای کانادایی مربوط به نرخ ابتلا، مرگومیر، واکسیناسیون، غربالگری و هزینهها را در بر میگیرد. در این تحلیل، اثرات تغییر از روش فعلی به غربالگری اولیه HPV (هر ۵ سال یکبار) در سه سناریوی اجرایی مقایسه شد:
اجرای یکباره (One-time) : تغییر ناگهانی کل جمعیت هدف به تست HPV.
اجرای مبتنی بر جمعیت (Population-based) : اجرای مرحلهای طی ۲ سال.
اجرای مبتنی بر سن (Age-based): اجرای مرحلهای طی ۳ سال بر اساس گروههای سنی. سناریوی مرجع: سیتولوژی هر ۳ سال یکبار
✋نتایج:
بهبود نتایج بالینی: تمام استراتژیهای اجرای HPV منجر به بهبود نتایج شدند؛ به طوری که در مقایسه با سیتولوژی، حدود ۲۰٪ کاهش در موارد ابتلا و ۱۸٪ کاهش در مرگومیر مشاهده شد، در حالی که فواصل غربالگری نیز طولانیتر شده بود (از ۳ به ۵ سال).
فشار بر سیستم درمانی
(کولپوسکوپی) : در سناریوی اجرای یکباره، ارجاع به کولپوسکوپی ناگهان ۶۰٪ افزایش یافت . اما در استراتژیهای مرحلهای، این اوج تقاضا کوچکتر بود (بین ۳۵٪ تا ۴۰٪) و پس از آن روند کاهشی پیدا کرد.
🖐نتیجه گیری نهایی: تغییر از سیتولوژی ۳ ساله به تست HPV ۵ ساله، پیامدهای سلامت را بهبود میبخشد. استفاده از استراتژیهای اجرای مرحلهای (Phased strategies) میتواند فشار اولیه بر بخشهای کولپوسکوپی را تعدیل کند. مدلسازی کامپیوتری میتواند به برنامهریزان سلامت کمک کند تا تقاضا برای کولپوسکوپی را در طول دوره انتقالی پیشبینی و مدیریت کنند.
✋نظریه: پارادوکس "غربالگری کمتر، نتیجه بهتر": این مطالعه تایید میکند که با استفاده از تست دقیقتر (HPV)، حتی اگر دفعات مراجعه بیمار کمتر شود (هر ۵ سال به جای ۳ سال)، باز هم امنیت سلامتی و بهداشتی بالاتری برای بیمار فراهم میشود، زیرا منفی بودن تست HPV ارزش پیشبینیکننده منفی بسیار بالاتری نسبت به پاپ اسمیر دارد.
✋Roxanne Garaszczuk et al.,
PMID: 41100218
DOI: 10.25318/82-003-x202501000002-eng
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
✋مدل میکروسیمولیشن سرطان OncoSim-Cervix: آشکارسازی استراتژیهای اجرایی برای غربالگری اولیه HPV
✋مقدمه و روش کار: سرطان دهانه رحم در زمره یکی از شایعترین سرطانهاست، که تا حد زیادی قابل پیشگیری است. تغییر روش غربالگری اولیه از سیتولوژی (پاپ اسمیر) به تست ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، یکی از ارکان این پیشگیری است. OncoSim-Cervix، یک مدل شبیهسازی خرد (Microsimulation) است که اثرات بلندمدت واکسیناسیون HPV و مداخلات غربالگری را ارزیابی میکند. این مطالعه تأثیر استراتژیهای مختلفِ انتقال (Roll-out) به غربالگری اولیه HPV در کانادا را پیشبینی میکند. مدل OncoSim-Cervix روند پیشرفت از عفونت HPV تا سرطان دهانه رحم را شبیهسازی میکند و دادههای کانادایی مربوط به نرخ ابتلا، مرگومیر، واکسیناسیون، غربالگری و هزینهها را در بر میگیرد. در این تحلیل، اثرات تغییر از روش فعلی به غربالگری اولیه HPV (هر ۵ سال یکبار) در سه سناریوی اجرایی مقایسه شد:
اجرای یکباره (One-time) : تغییر ناگهانی کل جمعیت هدف به تست HPV.
اجرای مبتنی بر جمعیت (Population-based) : اجرای مرحلهای طی ۲ سال.
اجرای مبتنی بر سن (Age-based): اجرای مرحلهای طی ۳ سال بر اساس گروههای سنی. سناریوی مرجع: سیتولوژی هر ۳ سال یکبار
✋نتایج:
بهبود نتایج بالینی: تمام استراتژیهای اجرای HPV منجر به بهبود نتایج شدند؛ به طوری که در مقایسه با سیتولوژی، حدود ۲۰٪ کاهش در موارد ابتلا و ۱۸٪ کاهش در مرگومیر مشاهده شد، در حالی که فواصل غربالگری نیز طولانیتر شده بود (از ۳ به ۵ سال).
فشار بر سیستم درمانی
(کولپوسکوپی) : در سناریوی اجرای یکباره، ارجاع به کولپوسکوپی ناگهان ۶۰٪ افزایش یافت . اما در استراتژیهای مرحلهای، این اوج تقاضا کوچکتر بود (بین ۳۵٪ تا ۴۰٪) و پس از آن روند کاهشی پیدا کرد.
🖐نتیجه گیری نهایی: تغییر از سیتولوژی ۳ ساله به تست HPV ۵ ساله، پیامدهای سلامت را بهبود میبخشد. استفاده از استراتژیهای اجرای مرحلهای (Phased strategies) میتواند فشار اولیه بر بخشهای کولپوسکوپی را تعدیل کند. مدلسازی کامپیوتری میتواند به برنامهریزان سلامت کمک کند تا تقاضا برای کولپوسکوپی را در طول دوره انتقالی پیشبینی و مدیریت کنند.
✋نظریه: پارادوکس "غربالگری کمتر، نتیجه بهتر": این مطالعه تایید میکند که با استفاده از تست دقیقتر (HPV)، حتی اگر دفعات مراجعه بیمار کمتر شود (هر ۵ سال به جای ۳ سال)، باز هم امنیت سلامتی و بهداشتی بالاتری برای بیمار فراهم میشود، زیرا منفی بودن تست HPV ارزش پیشبینیکننده منفی بسیار بالاتری نسبت به پاپ اسمیر دارد.
✋Roxanne Garaszczuk et al.,
PMID: 41100218
DOI: 10.25318/82-003-x202501000002-eng
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
The OncoSim-Cervix cancer microsimulation model: Unveiling roll-out strategies for human papillomavirus primary testing - PubMed
Switching from three-year cytology to five-year HPV testing improves outcomes, with phased strategies mitigating the initial colposcopy surge. Modelling can help programs anticipate and manage colposcopy demand during the transition.
🙏4
👀Effect of Oral Probiotics Use in HR-HPV Clearance, a Retrospective Study
👀بررسی تأثیر مصرف پروبیوتیکهای خوراکی بر پاکسازی HR-HPV: یک مطالعه گذشتهنگر
👀مقدمه و روش کار: این مطالعه به بررسی اثرات تجویز خوراکی باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس (Lactobacillus rhamnosus) بر میزان پاکسازی سویههای پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی (HR-HPV) و نتایج سیتولوژی (پاپ اسمیر) دهانه رحم میپردازد. در این مطالعه مشاهدهای و گذشتهنگر، نتایج بافتشناسی و گزارشهای پاتولوژی ۲۱۸ بیمار از ترکیه که تست HR-HPV DNA آنها مثبت بود اما شواهدی از ضایعات پیشسرطانی با درجه بالا (High-grade) نداشتند، بررسی شد.
گروه مورد مطالعه (۱۰۵ نفر) : بیمارانی که به مدت سه ماه از کپسولهای خوراکی V-Flora حاوی لکتوباسیلوس رامنوسوس و روی (Zinc) استفاده کرده بودند.
گروه کنترل (۱۱۳ نفر): بیمارانی که پروبیوتیک دریافت نکرده بودند.
نتایج تست DNA ویروس و سیتولوژی دهانه رحم در فواصل ۶ و ۱۲ ماه بین دو گروه مقایسه شد.
👀نتایج:
در بازههای زمانی ۶ و ۱۲ ماهه، هیچ تفاوت معناداری در میزان پاکسازی ویروس HR-HPV یا نتایج پاپ اسمیر بین مصرفکنندگان پروبیوتیک و گروه کنترل مشاهده نشد.
دادههای آماری: در ماه ششم (p=0.777) و در ماه دوازدهم (p=0.295) ، شاخصهای آماری نشاندهنده عدم تأثیرگذاری این مکمل بر روند بهبودی بود.
حتی در بیمارانی که پس از ۶ ماه همچنان مثبت باقی مانده بودند، مصرف پروبیوتیک تأثیر معناداری بر نرخ منفی شدن تست در ماه دوازدهم نداشت (p=0.333).
👀نتیجه گیری نهایی: اثرات مفید پیشبینیشده برای تجویز خوراکی لاکتوباسیلوس رامنوسوس بر پاکسازی ویروس HPV و بهبود نتایج سیتولوژی دهانه رحم در این مطالعه اثبات نشد. برای تأیید نهایی این یافتهها، انجام تحقیقات گستردهتر الزامی است.
👀نظریه: این مطالعه یک "Negative Study" است و یادآوری میکند که نباید همیشه ساده انگارانه به پروبیوتیکهای خوراکی به عنوان یک "درمان قطعی" یا "میانبر" برای حذف ویروس نگاه کرد، هرچند ممکن است برای سلامت عمومی دستگاه گوارش مفید باشند.
👀Mustafa Şahin et al.,
PMID: 41069984
PMCID: PMC12506773
DOI: 10.2147/IJWH.S539622
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
👀بررسی تأثیر مصرف پروبیوتیکهای خوراکی بر پاکسازی HR-HPV: یک مطالعه گذشتهنگر
👀مقدمه و روش کار: این مطالعه به بررسی اثرات تجویز خوراکی باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس (Lactobacillus rhamnosus) بر میزان پاکسازی سویههای پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی (HR-HPV) و نتایج سیتولوژی (پاپ اسمیر) دهانه رحم میپردازد. در این مطالعه مشاهدهای و گذشتهنگر، نتایج بافتشناسی و گزارشهای پاتولوژی ۲۱۸ بیمار از ترکیه که تست HR-HPV DNA آنها مثبت بود اما شواهدی از ضایعات پیشسرطانی با درجه بالا (High-grade) نداشتند، بررسی شد.
گروه مورد مطالعه (۱۰۵ نفر) : بیمارانی که به مدت سه ماه از کپسولهای خوراکی V-Flora حاوی لکتوباسیلوس رامنوسوس و روی (Zinc) استفاده کرده بودند.
گروه کنترل (۱۱۳ نفر): بیمارانی که پروبیوتیک دریافت نکرده بودند.
نتایج تست DNA ویروس و سیتولوژی دهانه رحم در فواصل ۶ و ۱۲ ماه بین دو گروه مقایسه شد.
👀نتایج:
در بازههای زمانی ۶ و ۱۲ ماهه، هیچ تفاوت معناداری در میزان پاکسازی ویروس HR-HPV یا نتایج پاپ اسمیر بین مصرفکنندگان پروبیوتیک و گروه کنترل مشاهده نشد.
دادههای آماری: در ماه ششم (p=0.777) و در ماه دوازدهم (p=0.295) ، شاخصهای آماری نشاندهنده عدم تأثیرگذاری این مکمل بر روند بهبودی بود.
حتی در بیمارانی که پس از ۶ ماه همچنان مثبت باقی مانده بودند، مصرف پروبیوتیک تأثیر معناداری بر نرخ منفی شدن تست در ماه دوازدهم نداشت (p=0.333).
👀نتیجه گیری نهایی: اثرات مفید پیشبینیشده برای تجویز خوراکی لاکتوباسیلوس رامنوسوس بر پاکسازی ویروس HPV و بهبود نتایج سیتولوژی دهانه رحم در این مطالعه اثبات نشد. برای تأیید نهایی این یافتهها، انجام تحقیقات گستردهتر الزامی است.
👀نظریه: این مطالعه یک "Negative Study" است و یادآوری میکند که نباید همیشه ساده انگارانه به پروبیوتیکهای خوراکی به عنوان یک "درمان قطعی" یا "میانبر" برای حذف ویروس نگاه کرد، هرچند ممکن است برای سلامت عمومی دستگاه گوارش مفید باشند.
👀Mustafa Şahin et al.,
PMID: 41069984
PMCID: PMC12506773
DOI: 10.2147/IJWH.S539622
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Effect of Oral Probiotics Use in HR-HPV Clearance, a Retrospective Study - PubMed
The anticipated beneficial effects of oral administration of Lactobacillus rhamnosus on HR-HPV clearance and cervical cytology outcomes were not demonstrated in this study. Further research is needed to confirm these findings.
❤4
⚫️Gut microbiota profiles associated with persistent anal HPV infection in men who have sex with men
⚫️مشخصات میکروبیوتای روده مرتبط با عفونت پایدار HPV مقعدی در مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند (MSM)
مقدمه و روش کار: هدف مطالعه ی پیشرو، بررسی تفاوتها در ترکیب میکروبیوتای مقعدی-رودهای (Anorectal Microbiota) در افراد مبتلا به عفونت شناختهشده HPV مقعدی بوده است. این مطالعه شواهد علمی برای پیشگیری و مداخلات زودهنگام در عفونتهای پایدار HPV در جمعیت MSM مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند) ارائه میدهد. این مطالعه یک تحلیل گذشتهنگر (Retrospective) بر اساس دادههای موجود از یک مطالعه همگروهی (Cohort Study) آیندهنگر (Prospective) که بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳ انجام شده بود، در کشور چین صورت گرفت. تعداد ۵۸ شرکتکننده با حداقل ۸ ماه پیگیری، بر اساس وضعیت عفونت HPV در دو بازدید پیگیری آخر، به دو گروه تقسیم شدند:
گروه HPV منفی (Negative): بدون عفونت HPV.
گروه HPV مثبت پایدار (Persistent Positive): دارای عفونت پایدار HPV.
نمونههای سواب (Swab) مقعدی از هر دو گروه جمعآوری و با استفاده از روش توالییابی 16S rRNA، ترکیب میکروبیوتای آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
⚫️نتایج:
تنوع میکروبی: تفاوت معنیداری در تنوع آلفا ( α-diversity) و تنوع بتا ( β-diversity) میکروبیوتای روده بین گروه مبتلا به عفونت پایدار HPV و گروه HPV منفی مشاهده نشد (این به معنی عدم تفاوت در تعداد کلی گونهها و ساختار کلی جامعه میکروبی است.
فراوانی نسبی گونهها: تفاوتهای مهمی در فراوانی گونههای خاص مشاهده شد:
افزایش در گروه HPV مثبت پایدار: فراوانی نسبی باکتری Bacteroides fragilis به طور معنیداری در گروه عفونت پایدار بالاتر بود. همچنین، تاکسونهایی مانند Victivallis، Negativibacillus، Victivallaceae، و Eggerthella نیز در این افراد غنیتر بودند.
افزایش در گروه HPV منفی: تاکسونهایی مانند Prevotella disiens، Gardnerella و Negativicoccus sp. فراوانی نسبی بالاتری در گروه HPV منفی داشتند. این یافته نشان میدهد که این گونهها میتوانند به عنوان نشانگرهای میکروبی مرتبط با پاکسازی (Clearance) موفق HPV مطرح باشند
⚫️نتیجه گیری نهایی:
این مطالعه نشان میدهد که ترکیب میکروبیوتای روده در MSM با عفونت پایدار HPV تغییر یافته است، حتی اگر تنوع کلی میکروبی (تنوع آلفا و بتا) تفاوت معنیداری نداشته باشد.
· نشانگرهای مرتبط با پایداری
عفونت: افزایش فراوانی Bacteroides fragilis، Victivallis و Eggerthella در گروه مبتلا به عفونت پایدار.
· نشانگرهای مرتبط با پاکسازی عفونت: افزایش فراوانی Prevotella disiens و Gardnerella در گروه HPV منفی
⚫️نظریه: این یافتهها که به توسط تکنولوژی متاژنومیکس انجام یافته اند جنبه اکتشافی داشته و مطالعات طولی آینده با تعیین دقیق ژنوتایپ HPV و کنترل عوامل مخدوشکننده (Confounder) برای روشن شدن کامل اهمیت بالینی این ارتباطات ضروری است.
به اطلاع میرساند از سال 2020، دانشمندان دیتاهای حاصله از میکروبیوم که در بانکهای اطلاعاتی علمی ذخیره شده اند را با دقت مورد بررسی قرار داده اند. مسیر این بررسی Translational Medicine و دستیابی به ارتباط بین دیتاهای میکروبیوم با بیماریها و هدف عبارت از ایجاد پلتفرمی برای پزشکی شخصی و یا Personalized Medicine است. این مطالعه وسیع و عظیم هنوز در جریان است...................
⚫️Yang et al.,
PMID: 41057754
DOI: 10.1186/s12879-025-11624-9
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
⚫️مشخصات میکروبیوتای روده مرتبط با عفونت پایدار HPV مقعدی در مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند (MSM)
مقدمه و روش کار: هدف مطالعه ی پیشرو، بررسی تفاوتها در ترکیب میکروبیوتای مقعدی-رودهای (Anorectal Microbiota) در افراد مبتلا به عفونت شناختهشده HPV مقعدی بوده است. این مطالعه شواهد علمی برای پیشگیری و مداخلات زودهنگام در عفونتهای پایدار HPV در جمعیت MSM مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند) ارائه میدهد. این مطالعه یک تحلیل گذشتهنگر (Retrospective) بر اساس دادههای موجود از یک مطالعه همگروهی (Cohort Study) آیندهنگر (Prospective) که بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳ انجام شده بود، در کشور چین صورت گرفت. تعداد ۵۸ شرکتکننده با حداقل ۸ ماه پیگیری، بر اساس وضعیت عفونت HPV در دو بازدید پیگیری آخر، به دو گروه تقسیم شدند:
گروه HPV منفی (Negative): بدون عفونت HPV.
گروه HPV مثبت پایدار (Persistent Positive): دارای عفونت پایدار HPV.
نمونههای سواب (Swab) مقعدی از هر دو گروه جمعآوری و با استفاده از روش توالییابی 16S rRNA، ترکیب میکروبیوتای آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
⚫️نتایج:
تنوع میکروبی: تفاوت معنیداری در تنوع آلفا ( α-diversity) و تنوع بتا ( β-diversity) میکروبیوتای روده بین گروه مبتلا به عفونت پایدار HPV و گروه HPV منفی مشاهده نشد (این به معنی عدم تفاوت در تعداد کلی گونهها و ساختار کلی جامعه میکروبی است.
فراوانی نسبی گونهها: تفاوتهای مهمی در فراوانی گونههای خاص مشاهده شد:
افزایش در گروه HPV مثبت پایدار: فراوانی نسبی باکتری Bacteroides fragilis به طور معنیداری در گروه عفونت پایدار بالاتر بود. همچنین، تاکسونهایی مانند Victivallis، Negativibacillus، Victivallaceae، و Eggerthella نیز در این افراد غنیتر بودند.
افزایش در گروه HPV منفی: تاکسونهایی مانند Prevotella disiens، Gardnerella و Negativicoccus sp. فراوانی نسبی بالاتری در گروه HPV منفی داشتند. این یافته نشان میدهد که این گونهها میتوانند به عنوان نشانگرهای میکروبی مرتبط با پاکسازی (Clearance) موفق HPV مطرح باشند
⚫️نتیجه گیری نهایی:
این مطالعه نشان میدهد که ترکیب میکروبیوتای روده در MSM با عفونت پایدار HPV تغییر یافته است، حتی اگر تنوع کلی میکروبی (تنوع آلفا و بتا) تفاوت معنیداری نداشته باشد.
· نشانگرهای مرتبط با پایداری
عفونت: افزایش فراوانی Bacteroides fragilis، Victivallis و Eggerthella در گروه مبتلا به عفونت پایدار.
· نشانگرهای مرتبط با پاکسازی عفونت: افزایش فراوانی Prevotella disiens و Gardnerella در گروه HPV منفی
⚫️نظریه: این یافتهها که به توسط تکنولوژی متاژنومیکس انجام یافته اند جنبه اکتشافی داشته و مطالعات طولی آینده با تعیین دقیق ژنوتایپ HPV و کنترل عوامل مخدوشکننده (Confounder) برای روشن شدن کامل اهمیت بالینی این ارتباطات ضروری است.
به اطلاع میرساند از سال 2020، دانشمندان دیتاهای حاصله از میکروبیوم که در بانکهای اطلاعاتی علمی ذخیره شده اند را با دقت مورد بررسی قرار داده اند. مسیر این بررسی Translational Medicine و دستیابی به ارتباط بین دیتاهای میکروبیوم با بیماریها و هدف عبارت از ایجاد پلتفرمی برای پزشکی شخصی و یا Personalized Medicine است. این مطالعه وسیع و عظیم هنوز در جریان است...................
⚫️Yang et al.,
PMID: 41057754
DOI: 10.1186/s12879-025-11624-9
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Gut microbiota profiles associated with persistent anal HPV infection in men who have sex with men - PubMed
This study indicate that the gut microbiota is altered in MSM with persistent HPV infection. Although no significant differences were observed in overall α and β diversity, taxa such as Bacteroides fragilis, Victivallis, and Eggerthella were enriched in the…
🙏1
◼️Synchronous endometrial/cervical and ovarian/fallopian tube carcinoma: a genome-wide mutation analysis
◼️بررسی جهشهای کل ژنوم در سرطانهای همزمان آندومتر/سرویکس و تخمدان/لوله فالوپ: تحلیل کلونالیته
◼️مقدمه و روش کار: این مطالعه به بررسی زیرساختهای ژنومیک در سرطانهای همزمان آندومتر و تخمدان/لوله فالوپ (SEOC) و سرطانهای همزمان سرویکس (دهانه رحم) و تخمدان/لوله فالوپ (SCOC) میپردازد. تمرکز اصلی بر تشخیص این نکته است که آیا این بدخیمیها )تومورهای اولیه دوگانه ( DPTs - یعنی دو سرطان مستقل هستند یا منشأ «متاستاتیک» دارند (یعنی یک سرطان که به جای دیگر پخش شده است). یک گروه شامل ۵۴ بیمار SEOC و ۷ بیمار SCOC تشکیل شد. پس از غربالگری، ۱۷ بیمار (۱۲ مورد SEOC و ۵ مورد SCOC تحت توالییابی کل اکسوم (Whole Exon Sequencing-WES) قرار گرفتند. این مطالعه شامل طیف متنوعی از زیرگروههای بافتشناسی از جمله:
کارسینوم سروز درجه بالا (HGSC)
کارسینوم آندومتریوئید
کارسینوم تمایز نیافته (DC)
کارسینوم سلول روشن (CCC)
کارسینوم سلول سنگفرشی سرویکس مرتبط با HPV
آدنوکارسینوم سرویکس مستقل از HPV
◼️نتایج:
رابطه کلونال: تحلیلها نشان داد که ۵۸.۳٪ از موارد SEOC و تمام موارد SCOC دارای جهشهای مشترک بودند. این موضوع نشاندهنده یک رابطه کلونال (منشأ واحد) است و از فرضیه منشأ متاستاتیک برای این تومورها حمایت میکند.
الگوهای متاستاتیک : در موارد SEOC، متاستاز بین بافتهای مختلف مانند USC در رحم و HGSC در تخمدان مشاهده شد.
پیامد بالینی : علیرغم ماهیت متاستاتیک، بسیاری از این بیماران (به جز موارد با گرید بالا و مرحله پیشرفته تخمدان) بدون بازگشت بیماری زنده ماندند. این پیامد بالینی مطلوب نشان میدهد که شاید "ارتقای مرحله بیماری" Stage upgrade در این بیماران همیشه لازم نباشد.
◼️نتیجه گیری نهایی: محققان پیشنهاد میدهند که به جای واژه "متاستاز" که بار درمانی سنگینی دارد، از واژه) انتشار از طریق لوله) (Trans-tubal spread) استفاده شود تا از درمانهای تهاجمی بیش از حد (Overtreatment) جلوگیری گردد. تحلیلها نشان داد که این انتشار میتواند دوطرفه (از رحم به تخمدان یا برعکس) باشد. این یافتهها از فرضیه "کاشت لولهای" (Implantation hypothesis) حمایت کرده و دیدگاههای مولکولی جدیدی درباره نحوه انتشار تومور در SEOC و SCOC ارائه میدهد
◼️نظریه: در بحث SCOC، حضور سرطان دهانه رحم مرتبط با HPV و یافتن همان کلون در تخمدان، اثبات میکند که سلولهای آلوده به HPV میتوانند از طریق لولههای فالوپ به حفره شکمی مهاجرت کرده و در تخمدان لانه گزینی کنند. از طرفی دیگر در متاستاز کلاسیک، سلول از طریق خون یا لنف پخش میشود که نشانه وخامت است. اما در انتشار لولهای، سلولها سُر خورده و در جای جدید مینشینند؛ این فرآیند لزوماً به معنای تهاجمی بودن بیولوژیک تومور نیست و نتایج درمانی در این مطالعه نیز این "خوشخیمتر" بودن نسبت به متاستاز معمولی را تأیید میکند.
Lihong Li et al.,
PMID: 40760340
DOI: 10.1002/2056-4538.70040
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
◼️بررسی جهشهای کل ژنوم در سرطانهای همزمان آندومتر/سرویکس و تخمدان/لوله فالوپ: تحلیل کلونالیته
◼️مقدمه و روش کار: این مطالعه به بررسی زیرساختهای ژنومیک در سرطانهای همزمان آندومتر و تخمدان/لوله فالوپ (SEOC) و سرطانهای همزمان سرویکس (دهانه رحم) و تخمدان/لوله فالوپ (SCOC) میپردازد. تمرکز اصلی بر تشخیص این نکته است که آیا این بدخیمیها )تومورهای اولیه دوگانه ( DPTs - یعنی دو سرطان مستقل هستند یا منشأ «متاستاتیک» دارند (یعنی یک سرطان که به جای دیگر پخش شده است). یک گروه شامل ۵۴ بیمار SEOC و ۷ بیمار SCOC تشکیل شد. پس از غربالگری، ۱۷ بیمار (۱۲ مورد SEOC و ۵ مورد SCOC تحت توالییابی کل اکسوم (Whole Exon Sequencing-WES) قرار گرفتند. این مطالعه شامل طیف متنوعی از زیرگروههای بافتشناسی از جمله:
کارسینوم سروز درجه بالا (HGSC)
کارسینوم آندومتریوئید
کارسینوم تمایز نیافته (DC)
کارسینوم سلول روشن (CCC)
کارسینوم سلول سنگفرشی سرویکس مرتبط با HPV
آدنوکارسینوم سرویکس مستقل از HPV
◼️نتایج:
رابطه کلونال: تحلیلها نشان داد که ۵۸.۳٪ از موارد SEOC و تمام موارد SCOC دارای جهشهای مشترک بودند. این موضوع نشاندهنده یک رابطه کلونال (منشأ واحد) است و از فرضیه منشأ متاستاتیک برای این تومورها حمایت میکند.
الگوهای متاستاتیک : در موارد SEOC، متاستاز بین بافتهای مختلف مانند USC در رحم و HGSC در تخمدان مشاهده شد.
پیامد بالینی : علیرغم ماهیت متاستاتیک، بسیاری از این بیماران (به جز موارد با گرید بالا و مرحله پیشرفته تخمدان) بدون بازگشت بیماری زنده ماندند. این پیامد بالینی مطلوب نشان میدهد که شاید "ارتقای مرحله بیماری" Stage upgrade در این بیماران همیشه لازم نباشد.
◼️نتیجه گیری نهایی: محققان پیشنهاد میدهند که به جای واژه "متاستاز" که بار درمانی سنگینی دارد، از واژه) انتشار از طریق لوله) (Trans-tubal spread) استفاده شود تا از درمانهای تهاجمی بیش از حد (Overtreatment) جلوگیری گردد. تحلیلها نشان داد که این انتشار میتواند دوطرفه (از رحم به تخمدان یا برعکس) باشد. این یافتهها از فرضیه "کاشت لولهای" (Implantation hypothesis) حمایت کرده و دیدگاههای مولکولی جدیدی درباره نحوه انتشار تومور در SEOC و SCOC ارائه میدهد
◼️نظریه: در بحث SCOC، حضور سرطان دهانه رحم مرتبط با HPV و یافتن همان کلون در تخمدان، اثبات میکند که سلولهای آلوده به HPV میتوانند از طریق لولههای فالوپ به حفره شکمی مهاجرت کرده و در تخمدان لانه گزینی کنند. از طرفی دیگر در متاستاز کلاسیک، سلول از طریق خون یا لنف پخش میشود که نشانه وخامت است. اما در انتشار لولهای، سلولها سُر خورده و در جای جدید مینشینند؛ این فرآیند لزوماً به معنای تهاجمی بودن بیولوژیک تومور نیست و نتایج درمانی در این مطالعه نیز این "خوشخیمتر" بودن نسبت به متاستاز معمولی را تأیید میکند.
Lihong Li et al.,
PMID: 40760340
DOI: 10.1002/2056-4538.70040
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Synchronous endometrial/cervical and ovarian/fallopian tube carcinoma: a genome-wide mutation analysis - PubMed
In this study, we explored the genomic underpinnings of synchronous endometrial and ovarian/fallopian tube carcinoma (SEOC) and synchronous cervical and ovarian/fallopian tube carcinoma (SCOC), focusing on their clonal relationships to discern whether these…
🙏1
💊Mechanism of action of Aloe vera against human papillomavirus-positive head and neck squamous cell carcinoma
💊مکانیسم اثر Aloe vera علیه کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی
💊مقدمه و روش کار: هدف از این مطالعه که در چین صورت گرفته است، ارزیابی اهداف درمانی Aloe vera علیه کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV+ HNSCC) با تمرکز بر ترکیبات زیستفعال کلیدی و اثرات آنها بر مسیرهای مولکولی، بیان ژن، بقای کلی بیماران و ریزمحیط ایمنی تومور بوده است. با استفاده از تحلیل فارماکولوژی شبکهای، هشت ترکیب زیستفعال از Aloe vera شناسایی شد که با ۲۴۴ هدف درمانی بالقوه مرتبط بودند. تحلیل بیان تفاضلی ژنها در مجموعهدادههای GSE53355 و GSE117973 ژنهای اختصاصی HPV+ HNSCC را آشکار ساخت. با بهرهگیری از تحلیل توپولوژیک شبکه برهمکنش پروتئین–پروتئین، ژن SERPINE1 بهعنوان ژن محوری (core gene) شناسایی شد. دادههای بیان ژن مورد اعتبارسنجی قرار گرفت و تحلیل بقا، همراه با داکینگ مولکولی و اعتبارسنجی تجربی در سلولهای HPV+ HNSCC انجام شد. نتایج نشان داد که SERPINE1 بهطور قابلتوجهی در HPV+ HNSCC افزایش بیان دارد و این افزایش بیان بهطور معناداری با کاهش بقای کلی بیماران همراه است (P<0.0001).
💊نتایج: تغییرات ژنتیکی در SERPINE1، که عمدتاً شامل افزایش تعداد نسخه در سطح بازوی کروموزومی (arm-level gains) بودند، با نفوذ سلولهای ایمنی ارتباط داشتند و نقش بالقوهای برای این ژن در تومورزایی مطرح میسازند. تحلیل غنای مجموعه ژنی (GSEA) نشان داد که SERPINE1 در مسیرهای کلیدی مرتبط با سرطان نقش دارد. داکینگ مولکولی، اتصال قوی بین کوئرستین و SERPINE1 را نشان داد و اعتبارسنجی آزمایشگاهی نیز کاهش وابسته به دوز بیان SERPINE1 را در سلولهای HPV+ HNSCC تأیید کرد.
💊نتیجه گیری نهایی: در مجموع، این مطالعه نشان میدهد که یکی از ترکیبات زیستفعال Aloe vera، یعنی کوئرستین، پتانسیل هدفگیری اختصاصی SERPINE1 را دارد. این یافته یک راهبرد درمانی بالقوه جدید برای HPV+ HNSCC، بهویژه در جهت بهبود پیامدهای بقای بیماران، ارائه میدهد. با این حال، انجام مطالعات عمیقتر در شرایط درونتنی (in vivo) برای تأیید اثربخشی درمانی و روشنسازی مکانیسمهای مولکولی در ریزمحیط پیچیده تومور ضروری است.
💊نظریه: این پژوهش نمونهای شاخص از همگرایی فارماکولوژی شبکهای، بیوانفورماتیک سرطان و ایمونولوژی تومور است و نشان میدهد که ترکیبات گیاهی میتوانند از طریق اهداف میزبان (host-dependent targets)، نه مستقیماً ویروس، در درمان سرطانهای وابسته به HPV مؤثر باشند. کوئرستین بهعنوان ترکیب زیستفعال Aloe vera، یک کاندیدای مولکولی نویدبخش برای هدفگیری SERPINE1 در HPV+ HNSCC است، اما ترجمه این یافته به بالین نیازمند مطالعات حیوانی، ایمونوفنوتایپینگ دقیق و کارآزماییهای بالینی کنترلشده است.
💊Kunpeng Zhu et al.,
PMID: 40842468
PMCID: PMC12365891
DOI: 10.3892/ol.2025.15221
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
💊مکانیسم اثر Aloe vera علیه کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی
💊مقدمه و روش کار: هدف از این مطالعه که در چین صورت گرفته است، ارزیابی اهداف درمانی Aloe vera علیه کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV+ HNSCC) با تمرکز بر ترکیبات زیستفعال کلیدی و اثرات آنها بر مسیرهای مولکولی، بیان ژن، بقای کلی بیماران و ریزمحیط ایمنی تومور بوده است. با استفاده از تحلیل فارماکولوژی شبکهای، هشت ترکیب زیستفعال از Aloe vera شناسایی شد که با ۲۴۴ هدف درمانی بالقوه مرتبط بودند. تحلیل بیان تفاضلی ژنها در مجموعهدادههای GSE53355 و GSE117973 ژنهای اختصاصی HPV+ HNSCC را آشکار ساخت. با بهرهگیری از تحلیل توپولوژیک شبکه برهمکنش پروتئین–پروتئین، ژن SERPINE1 بهعنوان ژن محوری (core gene) شناسایی شد. دادههای بیان ژن مورد اعتبارسنجی قرار گرفت و تحلیل بقا، همراه با داکینگ مولکولی و اعتبارسنجی تجربی در سلولهای HPV+ HNSCC انجام شد. نتایج نشان داد که SERPINE1 بهطور قابلتوجهی در HPV+ HNSCC افزایش بیان دارد و این افزایش بیان بهطور معناداری با کاهش بقای کلی بیماران همراه است (P<0.0001).
💊نتایج: تغییرات ژنتیکی در SERPINE1، که عمدتاً شامل افزایش تعداد نسخه در سطح بازوی کروموزومی (arm-level gains) بودند، با نفوذ سلولهای ایمنی ارتباط داشتند و نقش بالقوهای برای این ژن در تومورزایی مطرح میسازند. تحلیل غنای مجموعه ژنی (GSEA) نشان داد که SERPINE1 در مسیرهای کلیدی مرتبط با سرطان نقش دارد. داکینگ مولکولی، اتصال قوی بین کوئرستین و SERPINE1 را نشان داد و اعتبارسنجی آزمایشگاهی نیز کاهش وابسته به دوز بیان SERPINE1 را در سلولهای HPV+ HNSCC تأیید کرد.
💊نتیجه گیری نهایی: در مجموع، این مطالعه نشان میدهد که یکی از ترکیبات زیستفعال Aloe vera، یعنی کوئرستین، پتانسیل هدفگیری اختصاصی SERPINE1 را دارد. این یافته یک راهبرد درمانی بالقوه جدید برای HPV+ HNSCC، بهویژه در جهت بهبود پیامدهای بقای بیماران، ارائه میدهد. با این حال، انجام مطالعات عمیقتر در شرایط درونتنی (in vivo) برای تأیید اثربخشی درمانی و روشنسازی مکانیسمهای مولکولی در ریزمحیط پیچیده تومور ضروری است.
💊نظریه: این پژوهش نمونهای شاخص از همگرایی فارماکولوژی شبکهای، بیوانفورماتیک سرطان و ایمونولوژی تومور است و نشان میدهد که ترکیبات گیاهی میتوانند از طریق اهداف میزبان (host-dependent targets)، نه مستقیماً ویروس، در درمان سرطانهای وابسته به HPV مؤثر باشند. کوئرستین بهعنوان ترکیب زیستفعال Aloe vera، یک کاندیدای مولکولی نویدبخش برای هدفگیری SERPINE1 در HPV+ HNSCC است، اما ترجمه این یافته به بالین نیازمند مطالعات حیوانی، ایمونوفنوتایپینگ دقیق و کارآزماییهای بالینی کنترلشده است.
💊Kunpeng Zhu et al.,
PMID: 40842468
PMCID: PMC12365891
DOI: 10.3892/ol.2025.15221
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Mechanism of action of Aloe vera against human papillomavirus-positive head and neck squamous cell carcinoma - PubMed
The present study aimed to evaluate the therapeutic targets of <i>Aloe vera</i> against human papillomavirus-positive (HPV<sup>+</sup>) head and neck squamous cell carcinoma (HNSCC), focusing on key bioactive components and their impact on molecular pathways…
❤1
⚡️Association of Oncogenic Viral Infections With Cardiovascular Risk and Health Outcomes: A Cross-Sectional Study in South Asian Adults
⚡️ارتباط عفونتهای ویروسی انکوژنیک با خطر قلبی–عروقی و پیامدهای سلامت قلب: یک مطالعه مقطعی در بزرگسالان جنوب آسیا
⚡️مقدمه و روش کار: بیماریهای قلبی–عروقی (CVD) یکی از مهمترین چالشهای سلامت جهانی محسوب میشوند. عفونتهای مزمن با ویروسهای انکوژنیک نظیر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، ویروس هپاتیت B (HBV)، ویروس هپاتیت C (HCV)، ویروس اپشتین–بار (EBV) و ویروس لنفوتروپیک T انسانی نوع ۱ (HTLV-1) ممکن است خطر بیماریهای قلبی–عروقی را افزایش دهند. با وجود شیوع بالای این عفونتها در مناطقی مانند پاکستان و هند، شواهد موجود در این زمینه محدود است. شد. این مطالعه مقطعی با هدف بررسی ارتباط بین عفونتهای ویروسی انکوژنیک و سلامت قلبی–عروقی در بزرگسالان از ماه مه تا اوت ۲۰۲۵ در یک کلینیک جامعهمحور در پاکستان و هند انجام شد. نمونه مطالعه شامل ۲۰۳ فرد بزرگسال با سابقه مستند عفونتهای ویروسی انکوژنیک HPV، HBV، HCV، EBV یا HTLV-1 بود که پیشتر تشخیص بیماری قلبی–عروقی برای آنها ثبت نشده بود. دادهها از طریق پرسشنامههای ساختاریافته شامل ویژگیهای جمعیتشناختی، نوع عفونت ویروسی، علائم قلبی–عروقی و عوامل سبک زندگی جمعآوری شد. سلامت قلبی–عروقی با استفاده از پرسشنامه Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ) و خطر قلبی–عروقی با استفاده از INTERHEART Modifiable Risk Score (IHMRS) ارزیابی گردید.
⚡️نتایج: اکثریت شرکتکنندگان زن بودند (۵۴٪؛ ۱۱۰ نفر) و شایعترین گروه سنی ۳۶ تا ۴۵ سال (۳۰٪؛ ۶۰ نفر) بود. ارتباط مثبت و معناداری بین تشخیص عفونت ویروسی و امتیازات KCCQ (r = 0.298) ، p < 0.01) و IHMRS (r = 0.267، p < 0.01) مشاهده شد. وجود بیماری ویروسی فعال با کاهش شاخصهای سلامت قلبی–عروقی همراه بود که بهصورت کاهش امتیاز KCCQ منعکس شد (p = 0.016). همچنین تفاوت معناداری از نظر جنسیت مشاهده گردید، بهطوری که زنان از سلامت قلبی–عروقی ضعیفتری برخوردار بودند (p = 0.040). از سوی دیگر، نتایج بهتر قلبی–عروقی با واکسیناسیون، شروع بهموقع درمان و پاکسازی ویروس (viral resorption) ارتباط داشت.
نتیجه گیری نهایی: یافتههای این مطالعه نشاندهنده ارتباط معنادار بین عفونتهای ویروسی انکوژنیک و وضعیت سلامت قلبی–عروقی میباشد. بر این اساس، تشخیص بهموقع، واکسیناسیون و مدیریت مؤثر این عفونتها میتواند در کاهش خطر بیماریهای قلبی–عروقی نقش مهمی ایفا کند. این نتایج بر اهمیت طراحی و اجرای مداخلات سلامت هدفمند، بهویژه در مناطق با شیوع بالای عفونتهای ویروسی، برای کاهش پیامدهای بلندمدت قلبی–عروقی تأکید میکنند.
⚡️نظریه: در پستهای قبلی در مورد ارتباط بیماریهای قلبی- عروقی با ویروس پاپیلوما نکاتی اطلاع رسانی گردیده است. در حال حاضر دیتاهای علمی در این مورد در حال جمع آوری و انتشار است. لیکن قدر مسلم ارتباط این ویروس با سلامت قلب و به طور دقیقتر اثرات منفی آن برای ایجاد اترواسکلروز مشخص گردیده است.این یافتهها ضرورت نگاه جامعتر به بیماران مبتلا به عفونتهای ویروسی مزمن را برجسته میسازد؛ نگاهی که پیشگیری قلبی–عروقی را بهعنوان بخشی جداییناپذیر از مراقبت این بیماران در نظر میگیرد.
ضمنا نویسنده اول این تحقیق آقای دکتر یاشار مشایخی از دانشمندان ایرانی در انگلستان و شاغل در NHS هستند.
⚡️Yashar Mashayekhi et al.,
PMID: 41141872
PMCID: PMC12553486
DOI
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
⚡️ارتباط عفونتهای ویروسی انکوژنیک با خطر قلبی–عروقی و پیامدهای سلامت قلب: یک مطالعه مقطعی در بزرگسالان جنوب آسیا
⚡️مقدمه و روش کار: بیماریهای قلبی–عروقی (CVD) یکی از مهمترین چالشهای سلامت جهانی محسوب میشوند. عفونتهای مزمن با ویروسهای انکوژنیک نظیر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، ویروس هپاتیت B (HBV)، ویروس هپاتیت C (HCV)، ویروس اپشتین–بار (EBV) و ویروس لنفوتروپیک T انسانی نوع ۱ (HTLV-1) ممکن است خطر بیماریهای قلبی–عروقی را افزایش دهند. با وجود شیوع بالای این عفونتها در مناطقی مانند پاکستان و هند، شواهد موجود در این زمینه محدود است. شد. این مطالعه مقطعی با هدف بررسی ارتباط بین عفونتهای ویروسی انکوژنیک و سلامت قلبی–عروقی در بزرگسالان از ماه مه تا اوت ۲۰۲۵ در یک کلینیک جامعهمحور در پاکستان و هند انجام شد. نمونه مطالعه شامل ۲۰۳ فرد بزرگسال با سابقه مستند عفونتهای ویروسی انکوژنیک HPV، HBV، HCV، EBV یا HTLV-1 بود که پیشتر تشخیص بیماری قلبی–عروقی برای آنها ثبت نشده بود. دادهها از طریق پرسشنامههای ساختاریافته شامل ویژگیهای جمعیتشناختی، نوع عفونت ویروسی، علائم قلبی–عروقی و عوامل سبک زندگی جمعآوری شد. سلامت قلبی–عروقی با استفاده از پرسشنامه Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ) و خطر قلبی–عروقی با استفاده از INTERHEART Modifiable Risk Score (IHMRS) ارزیابی گردید.
⚡️نتایج: اکثریت شرکتکنندگان زن بودند (۵۴٪؛ ۱۱۰ نفر) و شایعترین گروه سنی ۳۶ تا ۴۵ سال (۳۰٪؛ ۶۰ نفر) بود. ارتباط مثبت و معناداری بین تشخیص عفونت ویروسی و امتیازات KCCQ (r = 0.298) ، p < 0.01) و IHMRS (r = 0.267، p < 0.01) مشاهده شد. وجود بیماری ویروسی فعال با کاهش شاخصهای سلامت قلبی–عروقی همراه بود که بهصورت کاهش امتیاز KCCQ منعکس شد (p = 0.016). همچنین تفاوت معناداری از نظر جنسیت مشاهده گردید، بهطوری که زنان از سلامت قلبی–عروقی ضعیفتری برخوردار بودند (p = 0.040). از سوی دیگر، نتایج بهتر قلبی–عروقی با واکسیناسیون، شروع بهموقع درمان و پاکسازی ویروس (viral resorption) ارتباط داشت.
نتیجه گیری نهایی: یافتههای این مطالعه نشاندهنده ارتباط معنادار بین عفونتهای ویروسی انکوژنیک و وضعیت سلامت قلبی–عروقی میباشد. بر این اساس، تشخیص بهموقع، واکسیناسیون و مدیریت مؤثر این عفونتها میتواند در کاهش خطر بیماریهای قلبی–عروقی نقش مهمی ایفا کند. این نتایج بر اهمیت طراحی و اجرای مداخلات سلامت هدفمند، بهویژه در مناطق با شیوع بالای عفونتهای ویروسی، برای کاهش پیامدهای بلندمدت قلبی–عروقی تأکید میکنند.
⚡️نظریه: در پستهای قبلی در مورد ارتباط بیماریهای قلبی- عروقی با ویروس پاپیلوما نکاتی اطلاع رسانی گردیده است. در حال حاضر دیتاهای علمی در این مورد در حال جمع آوری و انتشار است. لیکن قدر مسلم ارتباط این ویروس با سلامت قلب و به طور دقیقتر اثرات منفی آن برای ایجاد اترواسکلروز مشخص گردیده است.این یافتهها ضرورت نگاه جامعتر به بیماران مبتلا به عفونتهای ویروسی مزمن را برجسته میسازد؛ نگاهی که پیشگیری قلبی–عروقی را بهعنوان بخشی جداییناپذیر از مراقبت این بیماران در نظر میگیرد.
ضمنا نویسنده اول این تحقیق آقای دکتر یاشار مشایخی از دانشمندان ایرانی در انگلستان و شاغل در NHS هستند.
⚡️Yashar Mashayekhi et al.,
PMID: 41141872
PMCID: PMC12553486
DOI
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Association of Oncogenic Viral Infections With Cardiovascular Risk and Health Outcomes: A Cross-Sectional Study in South Asian…
The results suggest a significant association between oncogenic virus infections and cardiovascular health. Therefore, timely diagnosis, vaccination, and effective management are recommended to reduce cardiovascular risk. The findings underscore the importance…
❤6
⭐️CIN2 in the Era of Risk-Based Management and HPV Vaccination: Epidemiology, Natural History and Guidelines
CIN2
⭐️در عصر مدیریت مبتنی بر ریسک و واکسیناسیون HPV: اپیدمیولوژی، سیر طبیعی و راهنماهای بالینی
⭐️مقدمه و روش کار: نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم درجه ۲ (Cervical Intraepithelial Neoplasia grade 2; CIN2) یکی از ضایعات بحثبرانگیز در برنامههای پیشگیری از سرطان دهانه رحم محسوب میشود. اگر چه CIN2+ بهطور سنتی بهدلیل افزایش پایداری تشخیصی و توان آماری، شامل CIN2 و CIN3 طبقهبندی میشود، با این حال، CIN2 ایزوله دارای ویژگیهای زیستی متمایزی است؛ از جمله تنوع بالای بینمشاهدهگری در تشخیص پاتولوژیک، احتمال بالای پسرفت خودبهخودی و خطر کمتر پیشرفت به سرطان نسبت به CIN3. هدف این مطالعه، توصیف انتقادی اپیدمیولوژی، سیر طبیعی و راهبردهای مدیریت CIN2 با تلفیق دادههای مطالعات بالینی و جمعیتمحور و مقایسه توصیههای اصلیترین راهنماهای بینالمللی است. یک مرور روایتی (narrative review) با جستجو در پایگاههای PubMed و Scopus در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ژانویه ۲۰۲۵ انجام شد. مطالعات آیندهنگر و گذشتهنگر مربوط به CIN2 ایزوله، کارآزماییهای غربالگری و واکسیناسیون با نقطه پایانی CIN2+، پژوهشهای بیومارکری و اسناد اجماعی راهنماهای بینالمللی از جمله ASCCP، ESGO، GISCi، وزارت بهداشت و WHO در این مرور وارد شدند.
⭐️نتایج: مطالعات بالینی نشان دادهاند که CIN2 دارای احتمال بالای پسرفت خودبهخودی است (۵۰–۷۰٪ طی دو سال و بیش از ۷۰٪ در افراد زیر ۲۵ سال)، در حالی که خطر پیشرفت آن به ضایعات شدیدتر حدود ۱۰–۱۵٪ است؛ خطری که بهویژه در حضور عفونت پایدار با HPV16 افزایش مییابد. کارآزماییهای غربالگری و ارزیابی واکسن که از نقطه پایانی CIN2+ استفاده کردهاند، کارایی بالای آزمون HPV و کاهش چشمگیر بروز ضایعات در جمعیتهای واکسینهشده را نشان دادهاند؛ یافتهای که برای CIN2 ایزوله نیز تأیید شده است. جدیدترین راهنماهای بالینی بهتدریج رویکرد مدیریت مبتنی بر ریسک را پذیرفتهاند که امکان پایش فعال (active surveillance) را در زنان جوان یا زنانی که تمایل به بارداری دارند فراهم میکند، در حالی که سازمان جهانی بهداشت همچنان مدل «غربالگری و درمان فوری (screen-and-treat) را در کشورهای با منابع محدود توصیه میکند.
⭐️نتیجه گیری نهایی: CIN2 ضایعهای نیست که الزاماً نیازمند درمان فوری باشد، بلکه نمونهای شاخص از مدیریت شخصیسازیشده در پیشگیری از سرطان دهانه رحم است. ادغام دادههای اپیدمیولوژیک و بالینی، همراه با استفاده هدفمند از بیومارکرها، امکان کاهش درمانهای غیرضروری را بدون به خطر انداختن ایمنی انکولوژیک فراهم میسازد.
⭐️نظریه. از دیدگاه ویروس شناسی بر خلاف تغییرات CIN1 که بیانگر دوره حاد پاتوژنز ویروس بوده و در عین شیوع بسیار بالا در خانمها، بیش از 85% از موارد خود به خود بهبود میابند، تغییرات CIN2 بیانگر تلاش فراوان ویروس برای ادغام و یا اینتگراسیون ژنهای سرطانزایش یعنی E6/E7 در ژنوم بیمار است لیکن در نیمی از موارد یا این ادغام اصلا صورت نمیپذیرد و یا در صورت ادغام ژنتیکی، مکانیسمهای ترمیم ژنتیکی بدن در کنار پاسخ ایمنی منجر به عدم موفقیت این روند و حتی پس رفت آن میگردد. به همین دلیل است که در مشاهدات میدانی حدود 50% از تغییرات CIN2 خود به خود رگرسیون و پس رفت پیدا میکنند. لازم به ذکر است یکی از شروط اصلی برای موفقیت سیستم ترمیمی ژنتیک بدن میزبان، کیفیت این ادغام است. یعنی در نوع اپی زومال و یا خارج کروموزومی این پروسه شانس رگرسیون بالاتری نسبت به نوع کروموزومال دارد که در این نوع اخیر روند ادغام آن چنان پیچیده و داخل کروموزومی است که تشخیص و تمیز آن توسط سیستم ترمیم هسته ای بسیار دشوار و بعضا غیر ممکن میگردد.
⭐️Maria Teresa Bruno et al.,
PMID: 41095731
PMCID: PMC12524061
DOI: 10.3390/diagnostics15192512
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
CIN2
⭐️در عصر مدیریت مبتنی بر ریسک و واکسیناسیون HPV: اپیدمیولوژی، سیر طبیعی و راهنماهای بالینی
⭐️مقدمه و روش کار: نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم درجه ۲ (Cervical Intraepithelial Neoplasia grade 2; CIN2) یکی از ضایعات بحثبرانگیز در برنامههای پیشگیری از سرطان دهانه رحم محسوب میشود. اگر چه CIN2+ بهطور سنتی بهدلیل افزایش پایداری تشخیصی و توان آماری، شامل CIN2 و CIN3 طبقهبندی میشود، با این حال، CIN2 ایزوله دارای ویژگیهای زیستی متمایزی است؛ از جمله تنوع بالای بینمشاهدهگری در تشخیص پاتولوژیک، احتمال بالای پسرفت خودبهخودی و خطر کمتر پیشرفت به سرطان نسبت به CIN3. هدف این مطالعه، توصیف انتقادی اپیدمیولوژی، سیر طبیعی و راهبردهای مدیریت CIN2 با تلفیق دادههای مطالعات بالینی و جمعیتمحور و مقایسه توصیههای اصلیترین راهنماهای بینالمللی است. یک مرور روایتی (narrative review) با جستجو در پایگاههای PubMed و Scopus در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ژانویه ۲۰۲۵ انجام شد. مطالعات آیندهنگر و گذشتهنگر مربوط به CIN2 ایزوله، کارآزماییهای غربالگری و واکسیناسیون با نقطه پایانی CIN2+، پژوهشهای بیومارکری و اسناد اجماعی راهنماهای بینالمللی از جمله ASCCP، ESGO، GISCi، وزارت بهداشت و WHO در این مرور وارد شدند.
⭐️نتایج: مطالعات بالینی نشان دادهاند که CIN2 دارای احتمال بالای پسرفت خودبهخودی است (۵۰–۷۰٪ طی دو سال و بیش از ۷۰٪ در افراد زیر ۲۵ سال)، در حالی که خطر پیشرفت آن به ضایعات شدیدتر حدود ۱۰–۱۵٪ است؛ خطری که بهویژه در حضور عفونت پایدار با HPV16 افزایش مییابد. کارآزماییهای غربالگری و ارزیابی واکسن که از نقطه پایانی CIN2+ استفاده کردهاند، کارایی بالای آزمون HPV و کاهش چشمگیر بروز ضایعات در جمعیتهای واکسینهشده را نشان دادهاند؛ یافتهای که برای CIN2 ایزوله نیز تأیید شده است. جدیدترین راهنماهای بالینی بهتدریج رویکرد مدیریت مبتنی بر ریسک را پذیرفتهاند که امکان پایش فعال (active surveillance) را در زنان جوان یا زنانی که تمایل به بارداری دارند فراهم میکند، در حالی که سازمان جهانی بهداشت همچنان مدل «غربالگری و درمان فوری (screen-and-treat) را در کشورهای با منابع محدود توصیه میکند.
⭐️نتیجه گیری نهایی: CIN2 ضایعهای نیست که الزاماً نیازمند درمان فوری باشد، بلکه نمونهای شاخص از مدیریت شخصیسازیشده در پیشگیری از سرطان دهانه رحم است. ادغام دادههای اپیدمیولوژیک و بالینی، همراه با استفاده هدفمند از بیومارکرها، امکان کاهش درمانهای غیرضروری را بدون به خطر انداختن ایمنی انکولوژیک فراهم میسازد.
⭐️نظریه. از دیدگاه ویروس شناسی بر خلاف تغییرات CIN1 که بیانگر دوره حاد پاتوژنز ویروس بوده و در عین شیوع بسیار بالا در خانمها، بیش از 85% از موارد خود به خود بهبود میابند، تغییرات CIN2 بیانگر تلاش فراوان ویروس برای ادغام و یا اینتگراسیون ژنهای سرطانزایش یعنی E6/E7 در ژنوم بیمار است لیکن در نیمی از موارد یا این ادغام اصلا صورت نمیپذیرد و یا در صورت ادغام ژنتیکی، مکانیسمهای ترمیم ژنتیکی بدن در کنار پاسخ ایمنی منجر به عدم موفقیت این روند و حتی پس رفت آن میگردد. به همین دلیل است که در مشاهدات میدانی حدود 50% از تغییرات CIN2 خود به خود رگرسیون و پس رفت پیدا میکنند. لازم به ذکر است یکی از شروط اصلی برای موفقیت سیستم ترمیمی ژنتیک بدن میزبان، کیفیت این ادغام است. یعنی در نوع اپی زومال و یا خارج کروموزومی این پروسه شانس رگرسیون بالاتری نسبت به نوع کروموزومال دارد که در این نوع اخیر روند ادغام آن چنان پیچیده و داخل کروموزومی است که تشخیص و تمیز آن توسط سیستم ترمیم هسته ای بسیار دشوار و بعضا غیر ممکن میگردد.
⭐️Maria Teresa Bruno et al.,
PMID: 41095731
PMCID: PMC12524061
DOI: 10.3390/diagnostics15192512
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
CIN2 in the Era of Risk-Based Management and HPV Vaccination: Epidemiology, Natural History and Guidelines - PubMed
<span><b>Background:</b> Cervical intraepithelial neoplasia grade 2 (CIN2) represents a controversial lesion in cervical cancer prevention. Traditionally included in the aggregate CIN2+ endpoint for reasons of diagnostic stability and statistical power, isolated…
🙏3
🪢Human papillomavirus vaccinations' impact on preterm birth rates
🪢تأثیر واکسیناسیون ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) بر نرخ زایمان زودرس
🪢مقدمه و روش کار: برداشتن ضایعات پیشسرطانی دهانه رحم به صورت تهاجمی ناشی از عفونت HPV (مانند کونیزاسیون) ، احتمالا یکی از عوامل شناخته شده برای زایمان زودرس است. واکسیناسیون پیشگیرانه HPV میتواند با جلوگیری از ایجاد این ضایعات، نیاز به درمانهای تخریبی و جراحی (مانند کونیزاسیون) را کاهش داده و در نتیجه از وقوع زایمانهای زودرس پیشگیری کند. هدف این مطالعه مشترک از کشور فنلاند ، ارزیابی تفاوت نرخ زایمان زودرس بین زنان واکسینه شده و واکسینه نشده است. شرکتکنندگان در این پژوهش شامل گروههای زیر بودند:
گروه هدف: ۶۲۰۰ زن واکسینه شده علیه HPV متولدین ۱۹۹۲-۱۹۹۳
گروه کنترل اول: ۱۶۶۷ زن واکسینه شده علیه ویروس هپاتیت B به عنوان پلاسیبو/کنترل فعال
گروه مرجع: ۱۹۴۷۳ زن واکسینه نشده (متولدین ۱۹۹۰-۱۹۹۱) که از نظر سن و محل سکونت با گروههای دیگر همسانسازی شده بودند.
دادهها از ثبت ملی زایمان فنلاند تا سال ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰ استخراج شد. زایمانهای زودرس به دو دسته زایمان زودرس early ( 22 + 0-33 + 6هفته) و زایمان زودرس late ( 34 + 0-36 + 6هفته) تقسیم شدند. برای تحلیل ارتباط بین واکسیناسیون و زایمان زودرس از مدل رگرسیون لجستیک استفاده شد.
🪢نتایج:
تا سن ۲۸ سالگی، ۲۳.۹٪ از افراد واکسینه شده و ۲۸.۴٪ از افراد واکسینه نشده حداقل یک تجربه زایمان زودرس را داشتند.
نرخ زایمان زودرس در زنان واکسینه شده که برای اولین بار مادر میشدند (Primiparas)، ۴.۱٪ بود، در حالی که این رقم در زنان واکسینه نشده ۵.۲٪ گزارش شد.
تحلیل آماری نشان داد که واکسیناسیون HPV نقش محافظتی در برابر زایمان زودرس دارد؛ به طوری که نسبت شانس (Odds Ratio) برابر با ۰.۷۹ به دست آمد (هرچند با بازه اطمینان ۹۵٪ که بین ۰.۵۹ تا ۱.۰۴ بود، این معناداری در مرز آماری قرار داشت).
بیشتر زایمانهای زودرس در هر دو گروه از نوع "زودرس " (Late Preterm) بودند.
🪢نتیجه گیری نهایی: واکسیناسیون پیشگیرانه HPV به احتمال زیاد باعث کاهش وقوع زایمانهای زودرس میشود. کاهش نرخ زایمان زودرس برای تقلیل نیاز به مراقبتهای ویژه و هزینهبر پس از تولد و همچنین جلوگیری از معلولیتها و بیماریهای مادامالعمر در نوزادان، امری حیاتی است.
🪢نظریه: جراحی کونیزاسیون باعث کوتاه شدن طول دهانه رحم و تضعیف بافت همبند آن میشود. احتمالا واکسن با حذف نیاز به این جراحی، یکپارچگی ساختاری رحم را برای نگهداری جنین حفظ میکند.
🪢Tiina Koivisto et al.,
PMID: 41206665
DOI: 10.1093/eurpub/ckaf185
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🪢تأثیر واکسیناسیون ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) بر نرخ زایمان زودرس
🪢مقدمه و روش کار: برداشتن ضایعات پیشسرطانی دهانه رحم به صورت تهاجمی ناشی از عفونت HPV (مانند کونیزاسیون) ، احتمالا یکی از عوامل شناخته شده برای زایمان زودرس است. واکسیناسیون پیشگیرانه HPV میتواند با جلوگیری از ایجاد این ضایعات، نیاز به درمانهای تخریبی و جراحی (مانند کونیزاسیون) را کاهش داده و در نتیجه از وقوع زایمانهای زودرس پیشگیری کند. هدف این مطالعه مشترک از کشور فنلاند ، ارزیابی تفاوت نرخ زایمان زودرس بین زنان واکسینه شده و واکسینه نشده است. شرکتکنندگان در این پژوهش شامل گروههای زیر بودند:
گروه هدف: ۶۲۰۰ زن واکسینه شده علیه HPV متولدین ۱۹۹۲-۱۹۹۳
گروه کنترل اول: ۱۶۶۷ زن واکسینه شده علیه ویروس هپاتیت B به عنوان پلاسیبو/کنترل فعال
گروه مرجع: ۱۹۴۷۳ زن واکسینه نشده (متولدین ۱۹۹۰-۱۹۹۱) که از نظر سن و محل سکونت با گروههای دیگر همسانسازی شده بودند.
دادهها از ثبت ملی زایمان فنلاند تا سال ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰ استخراج شد. زایمانهای زودرس به دو دسته زایمان زودرس early ( 22 + 0-33 + 6هفته) و زایمان زودرس late ( 34 + 0-36 + 6هفته) تقسیم شدند. برای تحلیل ارتباط بین واکسیناسیون و زایمان زودرس از مدل رگرسیون لجستیک استفاده شد.
🪢نتایج:
تا سن ۲۸ سالگی، ۲۳.۹٪ از افراد واکسینه شده و ۲۸.۴٪ از افراد واکسینه نشده حداقل یک تجربه زایمان زودرس را داشتند.
نرخ زایمان زودرس در زنان واکسینه شده که برای اولین بار مادر میشدند (Primiparas)، ۴.۱٪ بود، در حالی که این رقم در زنان واکسینه نشده ۵.۲٪ گزارش شد.
تحلیل آماری نشان داد که واکسیناسیون HPV نقش محافظتی در برابر زایمان زودرس دارد؛ به طوری که نسبت شانس (Odds Ratio) برابر با ۰.۷۹ به دست آمد (هرچند با بازه اطمینان ۹۵٪ که بین ۰.۵۹ تا ۱.۰۴ بود، این معناداری در مرز آماری قرار داشت).
بیشتر زایمانهای زودرس در هر دو گروه از نوع "زودرس " (Late Preterm) بودند.
🪢نتیجه گیری نهایی: واکسیناسیون پیشگیرانه HPV به احتمال زیاد باعث کاهش وقوع زایمانهای زودرس میشود. کاهش نرخ زایمان زودرس برای تقلیل نیاز به مراقبتهای ویژه و هزینهبر پس از تولد و همچنین جلوگیری از معلولیتها و بیماریهای مادامالعمر در نوزادان، امری حیاتی است.
🪢نظریه: جراحی کونیزاسیون باعث کوتاه شدن طول دهانه رحم و تضعیف بافت همبند آن میشود. احتمالا واکسن با حذف نیاز به این جراحی، یکپارچگی ساختاری رحم را برای نگهداری جنین حفظ میکند.
🪢Tiina Koivisto et al.,
PMID: 41206665
DOI: 10.1093/eurpub/ckaf185
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Human papillomavirus vaccinations' impact on preterm birth rates - PubMed
Removal of human papillomavirus (HPV) infection associated precancerous cervical lesions by conization is one of the most important causes of preterm birth. Prophylactic HPV-vaccinations can prevent these lesions and reduce the need of their ablative treatment…
🙏3
🧶Human papillomavirus positivity and cervical intraepithelial lesion in cervical biopsy and endocervical curettage in women younger than 30 years
🧶شیوع HPV و ضایعات داخلاپیتلیالی دهانه رحم در بیوپسی سرویکس و کورتاژ اندوسرویکال در زنان زیر ۳۰ سال
🧶مقدمه و روش کار: هدف از این مطالعه، بررسی شیوع ویروس پاپیلومای انسانی پرخطر (High-risk HPV) و میزان شناسایی ضایعات سنگفرشی داخلاپیتلیالی پرخطر/نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم درجه ۲ و بالاتر (HSIL/CIN2+) از طریق بیوپسی دهانه رحم و کورتاژ اندوسرویکال (Endocervical Curettage; ECC) در زنان زیر ۳۰ سال بود. در این مطالعه گذشتهنگر، سوابق پزشکی از ژانویه ۲۰۱۶ تا ژوئن ۲۰۲۴ در یک مرکز درمانی سطح سوم مورد بررسی قرار گرفت. تمامی زنان ۲۱ ساله و بالاتر که تست HPV و پاپ اسمیر انجام داده بودند، بههمراه زنان زیر ۳۰ سالی که برای کولپوسکوپی ارجاع شده بودند، وارد مطالعه شدند. دادههای مربوط به سن، وضعیت HPV، نتایج سیتولوژی، بیوپسی هدایتشده با کولپوسکوپی و یافتههای ECC استخراج شد. پیامد اصلی مطالعه، بروز HSIL/CIN2+ در بررسی پاتولوژیک بود. در مجموع ۵۷۳۸۱ زن مورد بررسی قرار گرفتند.
🧶نتایج: شیوع کلی HPV پرخطر ۱۴٫۳٪ بود که بهتفکیک سنی شامل:
۳۶٫۸٪ در گروه سنی ۲۱–۲۴ سال
۲۴٫۰٪ در گروه سنی ۲۵–۲۹ سال
۱۲٫۷٪ در زنان ۳۰ سال و بالاتر
از میان ۷۳۵ زن زیر ۳۰ سال، ۲۹۱ نفر تصمیم به پیگیری (بدون نمونهبرداری فوری) قرار گرفتند و ۴۴۴ نفر بیوپسی و/یا ECC شدند. تصمیم به پیگیری در زنان ۲۱–۲۴ ساله شایعتر از گروه ۲۵–۲۹ ساله بود (۴۹٪ در مقابل ۳۵٫۸٪).
در میان ۴۴۴ زنی که بیوپسی انجام دادند:
HSIL/CIN2+ در ٪۳۷٫۸
HSIL/CIN3+ در٪ ۱۴٫۶
موارد مشاهده شد، با نرخهای مشابه CIN3+ در گروههای سنی ۲۱–۲۴ و ۲۵–۲۹ سال (۱۶٫۸٪ در مقابل ۱۳٫۹٪).
در ۱۷۳ زن با سیتولوژی خوشخیم، ۳۰٫۱٪ در بررسی پاتولوژیک دارای HSIL/CIN2+ بودند. تعداد مورد نیاز برای غربالگری (Number Needed to Screen) جهت شناسایی HSIL با استفاده از همزمانی تست HPV و پاپ اسمیر (co-testing) حدود ۲–۳ نفر بود، در حالی که این عدد با استفاده از تست پاپ اسمیر بهتنهایی حدود ۴۰ نفر گزارش شد. همچنین، تست پاپانیکولا بهتنهایی تطابق ضعیفی با نتایج بیوپسی/ECC نشان داد (ضریب کاپای کوهن پایین)، که بیانگر عملکرد ناکافی آن است. در نهایت، 2 مورد سرطان دهانه رحم در سنین ۲۲ و ۲۹ سال تشخیص داده شد.
🧶نتیجه گیری نهایی: شباهت نرخهای ضایعات پرخطر در زنان ۲۱–۲۴ ساله و ۲۵–۲۹ ساله از لزوم آغاز غربالگری سرطان دهانه رحم از سن ۲۱ سالگی حمایت میکند. با توجه به شناسایی قابل توجه HSIL علیرغم سیتولوژی خوشخیم، انجام همزمان تست HPV و پاپ اسمیر در این گروه سنی توصیه میشود.
🧶نظریه. نتیجه گیری نهایی نویسندگان دال بر لزوم غربالگری سرطان دهانه رحم در زنان زیر 21 سال، صرفا یک پیشنهاد و در حد ملاحظات علمی است. CDC امریکا صراحتا تاکید دارد که در زیر سنین 29 سال episode های عفونت پاپیلوما بسیار به وقوع میپیوندند. لیکن به سرعت پاک میشوند. CDC حتی تاکید دارد برای شناسایی ویروس برای این سنین الزامی برای استفاده از تستهای دقیق تشخیصی FDA-Approved نمیباشد!!!
🧶İbrahim Gülhan et al.,
PMID: 41078151
DOI: 10.1002/ijgo.70588
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🧶شیوع HPV و ضایعات داخلاپیتلیالی دهانه رحم در بیوپسی سرویکس و کورتاژ اندوسرویکال در زنان زیر ۳۰ سال
🧶مقدمه و روش کار: هدف از این مطالعه، بررسی شیوع ویروس پاپیلومای انسانی پرخطر (High-risk HPV) و میزان شناسایی ضایعات سنگفرشی داخلاپیتلیالی پرخطر/نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم درجه ۲ و بالاتر (HSIL/CIN2+) از طریق بیوپسی دهانه رحم و کورتاژ اندوسرویکال (Endocervical Curettage; ECC) در زنان زیر ۳۰ سال بود. در این مطالعه گذشتهنگر، سوابق پزشکی از ژانویه ۲۰۱۶ تا ژوئن ۲۰۲۴ در یک مرکز درمانی سطح سوم مورد بررسی قرار گرفت. تمامی زنان ۲۱ ساله و بالاتر که تست HPV و پاپ اسمیر انجام داده بودند، بههمراه زنان زیر ۳۰ سالی که برای کولپوسکوپی ارجاع شده بودند، وارد مطالعه شدند. دادههای مربوط به سن، وضعیت HPV، نتایج سیتولوژی، بیوپسی هدایتشده با کولپوسکوپی و یافتههای ECC استخراج شد. پیامد اصلی مطالعه، بروز HSIL/CIN2+ در بررسی پاتولوژیک بود. در مجموع ۵۷۳۸۱ زن مورد بررسی قرار گرفتند.
🧶نتایج: شیوع کلی HPV پرخطر ۱۴٫۳٪ بود که بهتفکیک سنی شامل:
۳۶٫۸٪ در گروه سنی ۲۱–۲۴ سال
۲۴٫۰٪ در گروه سنی ۲۵–۲۹ سال
۱۲٫۷٪ در زنان ۳۰ سال و بالاتر
از میان ۷۳۵ زن زیر ۳۰ سال، ۲۹۱ نفر تصمیم به پیگیری (بدون نمونهبرداری فوری) قرار گرفتند و ۴۴۴ نفر بیوپسی و/یا ECC شدند. تصمیم به پیگیری در زنان ۲۱–۲۴ ساله شایعتر از گروه ۲۵–۲۹ ساله بود (۴۹٪ در مقابل ۳۵٫۸٪).
در میان ۴۴۴ زنی که بیوپسی انجام دادند:
HSIL/CIN2+ در ٪۳۷٫۸
HSIL/CIN3+ در٪ ۱۴٫۶
موارد مشاهده شد، با نرخهای مشابه CIN3+ در گروههای سنی ۲۱–۲۴ و ۲۵–۲۹ سال (۱۶٫۸٪ در مقابل ۱۳٫۹٪).
در ۱۷۳ زن با سیتولوژی خوشخیم، ۳۰٫۱٪ در بررسی پاتولوژیک دارای HSIL/CIN2+ بودند. تعداد مورد نیاز برای غربالگری (Number Needed to Screen) جهت شناسایی HSIL با استفاده از همزمانی تست HPV و پاپ اسمیر (co-testing) حدود ۲–۳ نفر بود، در حالی که این عدد با استفاده از تست پاپ اسمیر بهتنهایی حدود ۴۰ نفر گزارش شد. همچنین، تست پاپانیکولا بهتنهایی تطابق ضعیفی با نتایج بیوپسی/ECC نشان داد (ضریب کاپای کوهن پایین)، که بیانگر عملکرد ناکافی آن است. در نهایت، 2 مورد سرطان دهانه رحم در سنین ۲۲ و ۲۹ سال تشخیص داده شد.
🧶نتیجه گیری نهایی: شباهت نرخهای ضایعات پرخطر در زنان ۲۱–۲۴ ساله و ۲۵–۲۹ ساله از لزوم آغاز غربالگری سرطان دهانه رحم از سن ۲۱ سالگی حمایت میکند. با توجه به شناسایی قابل توجه HSIL علیرغم سیتولوژی خوشخیم، انجام همزمان تست HPV و پاپ اسمیر در این گروه سنی توصیه میشود.
🧶نظریه. نتیجه گیری نهایی نویسندگان دال بر لزوم غربالگری سرطان دهانه رحم در زنان زیر 21 سال، صرفا یک پیشنهاد و در حد ملاحظات علمی است. CDC امریکا صراحتا تاکید دارد که در زیر سنین 29 سال episode های عفونت پاپیلوما بسیار به وقوع میپیوندند. لیکن به سرعت پاک میشوند. CDC حتی تاکید دارد برای شناسایی ویروس برای این سنین الزامی برای استفاده از تستهای دقیق تشخیصی FDA-Approved نمیباشد!!!
🧶İbrahim Gülhan et al.,
PMID: 41078151
DOI: 10.1002/ijgo.70588
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Human papillomavirus positivity and cervical intraepithelial lesion in cervical biopsy and endocervical curettage in women younger…
Similar high-grade lesion rates in women aged 21-24 years and those 25-29 years support initiating cervical cancer screening at age 21 years. Given the substantial HSIL detection despite benign cytology, co-testing with Papanicolaou and HPV testing is recommended…
🙏5
🌕Comparative analysis of preoperative and postoperative HPV infection dynamics in patients with cervical intraepithelial neoplasia and cervical cancer: implications for screening and management
🌕تحلیل مقایسهای پویایی عفونت HPV پیش و پس از جراحی در بیماران مبتلا به نئوپلازی داخل اپیتلیال دهانه رحم (CIN) و سرطان دهانه رحم
🌕مقدمه و روش کار: انتقال ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) خطرات سلامتی قابل توجهی را بهویژه در زنان ایجاد میکند. هدف این مطالعه، بررسی دقیق میزان شیوع و ویژگیهای عفونتهای HPV، هم پیش از درمان جراحی و هم پس از آن، در بیماران مبتلا به CIN (تغییرات پیشسرطانی سلولهای دهانه رحم) و سرطان دهانه رحم است. در این پژوهش، ۳۷۰ بیمار تشخیص داده شده با CIN یا سرطان دهانه رحم مورد مطالعه قرار گرفتند. ابتدا میزان شیوع کلی عفونت HPV پیش از عمل سنجیده شد و تغییرات آن در گروههای سنی مختلف و با توجه به تشخیصهای بافتشناسی (Histological diagnoses) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سپس، ارتباط بین نرخ مثبت شدن HPV پس از عمل با فاکتورهای مختلفی از جمله سن، نوع بافت، ژنوتیپهای ویروس و حضور همزمان چندین نوع HPV (عفونتهای چندگانه) بررسی شد. همچنین یک آنالیز مقایسهای برای مشاهده تغییرات (Dynamics) عفونت قبل و بعد از عملهای جراحی دهانه رحم انجام گرفت.
🌕نتایج:
شیوع کلی: میزان مثبت بودن HPV در بیماران مبتلا به CIN یا سرطان، ۹۷.۰٪ مشاهده شد.
ژنوتیپهای شایع: شایعترین گونههای شناسایی شده به ترتیب شامل HPV16، HPV52، HPV58، HPV33، HPV51 و HPV18 بودند.
توزیع متغیر: توزیع عفونت HPV بر اساس سن و تشخیص بافتشناسی تفاوت معناداری داشت. به طور خاص، شیوع HPV16 تفاوتهای آماری چشمگیری را در گروههای سنی و بافتهای مختلف نشان داد.
وضعیت پس از جراحی: از میان ۲۸۲ بیماری که تحت عمل جراحی قرار گرفتند، ۴۰.۱٪ پس از عمل همچنان از نظر HPV مثبت بودند.
عوامل خطر ماندگاری ویروس: نرخ مثبت بودن HPV پس از عمل در بیماران با سن بالای ۶۰ سال و کسانی که دچار عفونتهای چندگانه (ابتلا به بیش از یک تیپ ویروس) بودند، به طور قابل توجهی بالاتر بود.
🌕نتیجه گیری نهایی: یافتههای این تحقیق، ارتباط تنگاتنگ میان عفونت با گونههای پرخطر (High-Risk) ویروس HPV و توسعهی CIN و سرطان دهانه رحم را تایید میکند. همچنین، این نتایج بر ضرورت اتخاذ رویکردهای اختصاصی و شخصیسازی شده در مدیریت پس از جراحی بیماران تأکید دارد تا از بازگشت (Recurrence) بیماری جلوگیری شود. این مطالعه دیدگاههای جدیدی برای بهبود استراتژیهای غربالگری و پروتکلهای درمانی ارائه میدهد.
🌕نظریه: برخلاف بسیاری از آمارهای جهانی که بر ۱۶ و ۱۸ تمرکز دارند، بالا بودن شیوع ۵۲ و ۵۸ در این مطالعه نشاندهنده اهمیت اپیدمیولوژی منطقهای در طراحی واکسنها و کیتهای تشخیص است. مثبت ماندن ۴۰.۱٪ از بیماران پس از جراحی نشان میدهد که جراحی (مانند کانیزاسیون یا هیسترکتومی در برخی موارد) همیشه به معنای ریشهکنی کامل بار ویروسی در سلولهای مجاور یا بافتهای پیرامونی نیست. نرخ بالای مثبت ماندن ویروس در افراد بالای ۶۰ سال میتواند ناشی از پدیده Immunosenescence (پیرشدگی سیستم ایمنی) باشد که توانایی بدن در حذف بقایای ویروسی را کاهش میدهد.
🌕PMID: 41023646
PMCID: PMC12482635
DOI: 10.1186/s12879-025-11591-1
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🌕تحلیل مقایسهای پویایی عفونت HPV پیش و پس از جراحی در بیماران مبتلا به نئوپلازی داخل اپیتلیال دهانه رحم (CIN) و سرطان دهانه رحم
🌕مقدمه و روش کار: انتقال ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) خطرات سلامتی قابل توجهی را بهویژه در زنان ایجاد میکند. هدف این مطالعه، بررسی دقیق میزان شیوع و ویژگیهای عفونتهای HPV، هم پیش از درمان جراحی و هم پس از آن، در بیماران مبتلا به CIN (تغییرات پیشسرطانی سلولهای دهانه رحم) و سرطان دهانه رحم است. در این پژوهش، ۳۷۰ بیمار تشخیص داده شده با CIN یا سرطان دهانه رحم مورد مطالعه قرار گرفتند. ابتدا میزان شیوع کلی عفونت HPV پیش از عمل سنجیده شد و تغییرات آن در گروههای سنی مختلف و با توجه به تشخیصهای بافتشناسی (Histological diagnoses) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سپس، ارتباط بین نرخ مثبت شدن HPV پس از عمل با فاکتورهای مختلفی از جمله سن، نوع بافت، ژنوتیپهای ویروس و حضور همزمان چندین نوع HPV (عفونتهای چندگانه) بررسی شد. همچنین یک آنالیز مقایسهای برای مشاهده تغییرات (Dynamics) عفونت قبل و بعد از عملهای جراحی دهانه رحم انجام گرفت.
🌕نتایج:
شیوع کلی: میزان مثبت بودن HPV در بیماران مبتلا به CIN یا سرطان، ۹۷.۰٪ مشاهده شد.
ژنوتیپهای شایع: شایعترین گونههای شناسایی شده به ترتیب شامل HPV16، HPV52، HPV58، HPV33، HPV51 و HPV18 بودند.
توزیع متغیر: توزیع عفونت HPV بر اساس سن و تشخیص بافتشناسی تفاوت معناداری داشت. به طور خاص، شیوع HPV16 تفاوتهای آماری چشمگیری را در گروههای سنی و بافتهای مختلف نشان داد.
وضعیت پس از جراحی: از میان ۲۸۲ بیماری که تحت عمل جراحی قرار گرفتند، ۴۰.۱٪ پس از عمل همچنان از نظر HPV مثبت بودند.
عوامل خطر ماندگاری ویروس: نرخ مثبت بودن HPV پس از عمل در بیماران با سن بالای ۶۰ سال و کسانی که دچار عفونتهای چندگانه (ابتلا به بیش از یک تیپ ویروس) بودند، به طور قابل توجهی بالاتر بود.
🌕نتیجه گیری نهایی: یافتههای این تحقیق، ارتباط تنگاتنگ میان عفونت با گونههای پرخطر (High-Risk) ویروس HPV و توسعهی CIN و سرطان دهانه رحم را تایید میکند. همچنین، این نتایج بر ضرورت اتخاذ رویکردهای اختصاصی و شخصیسازی شده در مدیریت پس از جراحی بیماران تأکید دارد تا از بازگشت (Recurrence) بیماری جلوگیری شود. این مطالعه دیدگاههای جدیدی برای بهبود استراتژیهای غربالگری و پروتکلهای درمانی ارائه میدهد.
🌕نظریه: برخلاف بسیاری از آمارهای جهانی که بر ۱۶ و ۱۸ تمرکز دارند، بالا بودن شیوع ۵۲ و ۵۸ در این مطالعه نشاندهنده اهمیت اپیدمیولوژی منطقهای در طراحی واکسنها و کیتهای تشخیص است. مثبت ماندن ۴۰.۱٪ از بیماران پس از جراحی نشان میدهد که جراحی (مانند کانیزاسیون یا هیسترکتومی در برخی موارد) همیشه به معنای ریشهکنی کامل بار ویروسی در سلولهای مجاور یا بافتهای پیرامونی نیست. نرخ بالای مثبت ماندن ویروس در افراد بالای ۶۰ سال میتواند ناشی از پدیده Immunosenescence (پیرشدگی سیستم ایمنی) باشد که توانایی بدن در حذف بقایای ویروسی را کاهش میدهد.
🌕PMID: 41023646
PMCID: PMC12482635
DOI: 10.1186/s12879-025-11591-1
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Comparative analysis of preoperative and postoperative HPV infection dynamics in patients with cervical intraepithelial neoplasia…
The findings confirm the strong association between high-risk HPV infection and the development of CIN and cervical cancer. They also highlight the need for tailored approaches in the postoperative management of HPV to prevent recurrence, offering new insights…
❤3
📍Negative association between dietary copper intake and human papillomavirus infection: A cross-sectional analysis of the National Health and Nutrition Examination Survey
📍ارتباط معکوس بین دریافت غذایی مس و عفونت ویروس پاپیلومای انسانی: یک تحلیل مقطعی از دادههای NHANES
📍مقدمه و روش کار: ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) شایعترین عفونت منتقله از راه تماس جنسی در سراسر جهان است. مس (Copper) یک ریزمغذی ضروری برای عملکرد طبیعی سیستم ایمنی محسوب میشود، اما ارتباط آن با عفونت HPV تاکنون بهطور شفاف مشخص نشده است. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین دریافت غذایی مس و عفونت HPV بود. در این مطالعه مقطعیاز چین، دادههای ۸۰۷۱ شرکتکننده از پایگاه National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES در بازه زمانی ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۶ مورد تحلیل قرار گرفت. میزان دریافت مس از طریق دو یادآمد ۲۴ ساعته غذایی ارزیابی شد و وضعیت عفونت HPV با استفاده از آزمون DNA تعیین گردید. برای تحلیل دادهها از رگرسیون لجستیک چندمتغیره وزندهیشده و مدل اسپلاین مکعبی محدود (Restricted Cubic Spline; RCS) استفاده شد.
📍نتایج: پس از تعدیل عوامل مخدوشکننده متعدد، دریافت غذایی مس بهطور معنیداری با کاهش احتمال عفونت واژینال HPV همراه بود نسبت شانس [OR]=0.79؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: 0.67–0.92). در مقایسه با زنان قرارگرفته در چارک پایین دریافت مس، زنان در بالاترین چارک دریافت مس دارای نسبت شانس تعدیلشده پایینتری برای عفونت HPV بودند (OR=0.60؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: 0.48–0.73). تحلیل RCS یک الگوی L-شکل را نشان داد، بهگونهای که آستانه اثر محافظتی مس در حدود ۱.۲ میلیگرم در روز مشاهده شد. تحلیلهای زیرگروهی نشان داد که وضعیت تأهل اثر تعدیلکننده بر ارتباط بین دریافت مس و عفونت HPV دارد برای برهمکنش (p<0.001)، بهطوریکه این ارتباط در افراد متأهل یا دارای شریک زندگی معنیدار بود، اما در افراد مجرد مشاهده نشد.
📍نتیجه گیری نهایی: یک ارتباط L-شکل بین دریافت مس و عفونت HPV مشاهده شد که نشان میدهد حفظ دریافت بهینه مس میتواند با کاهش خطر عفونت HPV و بیماریهای مرتبط با آن همراه باشد.
📍Chengya Feng et al,.
PMID: 41082526
PMCID: PMC12517482
DOI: 10.1371/journal.pone.0333901
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
📍ارتباط معکوس بین دریافت غذایی مس و عفونت ویروس پاپیلومای انسانی: یک تحلیل مقطعی از دادههای NHANES
📍مقدمه و روش کار: ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) شایعترین عفونت منتقله از راه تماس جنسی در سراسر جهان است. مس (Copper) یک ریزمغذی ضروری برای عملکرد طبیعی سیستم ایمنی محسوب میشود، اما ارتباط آن با عفونت HPV تاکنون بهطور شفاف مشخص نشده است. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین دریافت غذایی مس و عفونت HPV بود. در این مطالعه مقطعیاز چین، دادههای ۸۰۷۱ شرکتکننده از پایگاه National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES در بازه زمانی ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۶ مورد تحلیل قرار گرفت. میزان دریافت مس از طریق دو یادآمد ۲۴ ساعته غذایی ارزیابی شد و وضعیت عفونت HPV با استفاده از آزمون DNA تعیین گردید. برای تحلیل دادهها از رگرسیون لجستیک چندمتغیره وزندهیشده و مدل اسپلاین مکعبی محدود (Restricted Cubic Spline; RCS) استفاده شد.
📍نتایج: پس از تعدیل عوامل مخدوشکننده متعدد، دریافت غذایی مس بهطور معنیداری با کاهش احتمال عفونت واژینال HPV همراه بود نسبت شانس [OR]=0.79؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: 0.67–0.92). در مقایسه با زنان قرارگرفته در چارک پایین دریافت مس، زنان در بالاترین چارک دریافت مس دارای نسبت شانس تعدیلشده پایینتری برای عفونت HPV بودند (OR=0.60؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: 0.48–0.73). تحلیل RCS یک الگوی L-شکل را نشان داد، بهگونهای که آستانه اثر محافظتی مس در حدود ۱.۲ میلیگرم در روز مشاهده شد. تحلیلهای زیرگروهی نشان داد که وضعیت تأهل اثر تعدیلکننده بر ارتباط بین دریافت مس و عفونت HPV دارد برای برهمکنش (p<0.001)، بهطوریکه این ارتباط در افراد متأهل یا دارای شریک زندگی معنیدار بود، اما در افراد مجرد مشاهده نشد.
📍نتیجه گیری نهایی: یک ارتباط L-شکل بین دریافت مس و عفونت HPV مشاهده شد که نشان میدهد حفظ دریافت بهینه مس میتواند با کاهش خطر عفونت HPV و بیماریهای مرتبط با آن همراه باشد.
📍Chengya Feng et al,.
PMID: 41082526
PMCID: PMC12517482
DOI: 10.1371/journal.pone.0333901
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
👏6
☄Clinical efficacy comparison of CO2 laser treatment and LEEP surgery for cervical intraepithelial neoplasia with high-risk HPV infection
☄مقایسه اثربخشی بالینی درمان با لیزر CO₂ و جراحی LEEP در نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم همراه با عفونت HPV پرخطر
☄مقدمه و روش کار: هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی بالینی لیزر CO₂ و روش برداشت الکتروسرجیکال با حلقه (Loop Electrosurgical Excision Procedure; LEEP) در درمان نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم (CIN) همراه با عفونت ویروس پاپیلومای انسانی پرخطر (high-risk HPV) بوده است. در این مطالعه از کشور چین، ۱۵۰ بیمار مبتلا به CIN همراه با عفونت HPV پرخطر که از دسامبر ۲۰۲۰ تا ژوئن ۲۰۲۲ در بیمارستان بستری شده بودند، بر اساس اصول درمانی و ترجیح بیماران به دو گروه تقسیم شدند:
گروه درمان با لیزر CO₂ ۶۳ بیمار
گروه درمان با LEEP ۸۷ بیمار
شاخصهایی شامل مدت ترشحات واژینال پس از عمل، مدت خونریزی واژینال، زمان ترمیم زخم، اثربخشی درمان CIN، نرخ پاکسازی HPV پرخطر، ایمنی درمان و میزان عود بیماری بین دو گروه مورد مقایسه قرار گرفت.
☄نتایج: مدت زمان ترشحات واژینال، خونریزی واژینال و ترمیم زخم در گروه لیزر CO₂ بهطور معنیداری کمتر از گروه LEEP بود (P < 0.05). میزان بروز عوارض جانبی در گروه CO₂ برابر با ۱۴٫۲۹٪ و بهطور معنیداری کمتر از گروه LEEP ۲۸٫۷۴٪ گزارش شد (P < 0.05).
☄نتیجه گیری نهایی: هر دو روش لیزر CO₂ و جراحی LEEP در درمان CIN همراه با عفونت HPV پرخطر دارای اثربخشی بالینی مطلوب هستند. با این حال، لیزر CO₂ میتواند با ایمنی مناسب، زمان بهبودی پس از عمل را بهطور مؤثری کاهش دهد.
☄نظریه: این مطالعه نشان میدهد که اگرچه هر دو روش CO₂ لیزر و LEEP از نظر کنترل CIN مؤثر هستند، لیزر CO₂ با کاهش عوارض و تسریع بهبودی، گزینهای مناسبتر برای بیماران منتخب بهویژه زنان در سن باروری محسوب میشود. در عصر واکسیناسیون HPV و مدیریت مبتنی بر ریسک، انتخاب روش درمانی باید بیش از پیش شخصیسازیشده و مبتنی بر حداقل مداخله مؤثر باشد
☄Shanshan Huang et al.,
PMID: 40837655
PMCID: PMC12361942
DOI: 10.4314/ahs.v25i2.8
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
☄مقایسه اثربخشی بالینی درمان با لیزر CO₂ و جراحی LEEP در نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم همراه با عفونت HPV پرخطر
☄مقدمه و روش کار: هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی بالینی لیزر CO₂ و روش برداشت الکتروسرجیکال با حلقه (Loop Electrosurgical Excision Procedure; LEEP) در درمان نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم (CIN) همراه با عفونت ویروس پاپیلومای انسانی پرخطر (high-risk HPV) بوده است. در این مطالعه از کشور چین، ۱۵۰ بیمار مبتلا به CIN همراه با عفونت HPV پرخطر که از دسامبر ۲۰۲۰ تا ژوئن ۲۰۲۲ در بیمارستان بستری شده بودند، بر اساس اصول درمانی و ترجیح بیماران به دو گروه تقسیم شدند:
گروه درمان با لیزر CO₂ ۶۳ بیمار
گروه درمان با LEEP ۸۷ بیمار
شاخصهایی شامل مدت ترشحات واژینال پس از عمل، مدت خونریزی واژینال، زمان ترمیم زخم، اثربخشی درمان CIN، نرخ پاکسازی HPV پرخطر، ایمنی درمان و میزان عود بیماری بین دو گروه مورد مقایسه قرار گرفت.
☄نتایج: مدت زمان ترشحات واژینال، خونریزی واژینال و ترمیم زخم در گروه لیزر CO₂ بهطور معنیداری کمتر از گروه LEEP بود (P < 0.05). میزان بروز عوارض جانبی در گروه CO₂ برابر با ۱۴٫۲۹٪ و بهطور معنیداری کمتر از گروه LEEP ۲۸٫۷۴٪ گزارش شد (P < 0.05).
☄نتیجه گیری نهایی: هر دو روش لیزر CO₂ و جراحی LEEP در درمان CIN همراه با عفونت HPV پرخطر دارای اثربخشی بالینی مطلوب هستند. با این حال، لیزر CO₂ میتواند با ایمنی مناسب، زمان بهبودی پس از عمل را بهطور مؤثری کاهش دهد.
☄نظریه: این مطالعه نشان میدهد که اگرچه هر دو روش CO₂ لیزر و LEEP از نظر کنترل CIN مؤثر هستند، لیزر CO₂ با کاهش عوارض و تسریع بهبودی، گزینهای مناسبتر برای بیماران منتخب بهویژه زنان در سن باروری محسوب میشود. در عصر واکسیناسیون HPV و مدیریت مبتنی بر ریسک، انتخاب روش درمانی باید بیش از پیش شخصیسازیشده و مبتنی بر حداقل مداخله مؤثر باشد
☄Shanshan Huang et al.,
PMID: 40837655
PMCID: PMC12361942
DOI: 10.4314/ahs.v25i2.8
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🙏4
⚡️Patients with Newly Diagnosed Cervical Cancer Should Be Screened for Anal Human Papillomavirus (HPV) and Anal Dysplasia: Results of Cost and Quality Analysis
⚡️بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم با تشخیص جدید باید از نظر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) مقعدی و دیسپلازی مقعدی غربالگری شوند: نتایج تحلیل هزینه و کیفیت زندگی
⚡️مقدمه و روش کار: عفونت با زیرگونههای پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یکی از عوامل خطر اصلی در بروز سرطان دهانه رحم و سرطان مقعد محسوب میشود. علیرغم اجرای برنامههای واکسیناسیون HPV، بروز سرطانهای دهانه رحم و مقعدی همچنان رو به افزایش است. تاکنون پژوهشهای قابلتوجهی در مورد مزایای غربالگری HPV مقعدی و دیسپلازی مقعدی در مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند (MSM) و افراد مبتلا به HIV انجام شده است، اما دادههای مربوط به زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم محدود باقی مانده است. در این مطالعه از امریکا، یک مدل مارکوف با استفاده از Python نسخه 3.13 طراحی شد تا پیامدهای بالینی و اثرات اقتصادی غربالگری HPV مقعدی و دیسپلازی مقعدی در زنان با تشخیص جدید سرطان دهانه رحم شبیهسازی شود. دو ماتریس جداگانه برای گروه غربالشده و گروه غربالنشده در نظر گرفته شد. در گروه غربالشده، تمام بیماران تحت غربالگری اولیه HPV مقعدی و آنوسکوپی با وضوح بالا (High-Resolution Anoscopy; HRA) همراه با بیوپسی قرار گرفتند. در صورت تأیید دیسپلازی درجه بالا (HSIL) در بیوپسی، درمان با الکتروکوتر انجام شد. این بیماران همچنین تحت پایش سالانه و درمانهای تکمیلی در صورت نیاز قرار گرفتند. در گروه غربالنشده، هیچگونه غربالگری یا مداخله درمانی انجام نشد و سیر طبیعی بیماری بدون مداخله ادامه یافت.
⚡️نتایج:
کوهورت اولیه شامل ۵۵۵۵ زن مبتلا به سرطان دهانه رحم همراه با عفونت همزمان HPV مقعدی بود. بروز سرطان مقعد در گروه غربالشده در مقایسه با گروه غربالنشده بهطور معناداری کمتر بود:
پس از ۳ سال: ۲۷۱ مورد در برابر ۳۷۵ مورد
پس از ۱۰ سال: ۶۴۲ مورد در برابر ۱۲۳۶ مورد
پس از ۲۰ سال: ۸۶۳ مورد در برابر ۲۰۳۹ مورد
همچنین، مرگومیر ناشی از سرطان مقعد:
پس از ۱۰ سال: ۱۲۳۶ مورد در گروه غربالشده در برابر ۹۰۴۱ مورد در گروه غربالنشده
پس از ۲۰ سال: ۳۱٬۱۱۸ مورد در برابر ۵۱٬۵۵۳ مورد
از نظر اقتصادی، گروه غربالشده در مقایسه با گروه غربالنشده:
پس از ۱۰ سال، ۳۳۰٫۱ میلیون دلار
و پس از ۲۰ سال، ۱٫۳۳ میلیارد دلار
صرفهجویی در هزینههای سیستم سلامت ایجاد کرد. علاوه بر این، در طول دوره مطالعه، گروه غربالشده ۱۰۲٬۰۰۰ سال عمر تعدیلشده با کیفیت (QALYs) بیشتر نسبت به گروه غربالنشده کسب نمود.
⚡️نتیجه گیری نهایی: نتایج این مدلسازی بهطور قوی نشان میدهد که غربالگری زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم از نظر HPV مقعدی و درمان دیسپلازی مقعدی منجر به کاهش بروز سرطان مقعد، کاهش مرگومیر ناشی از آن، کاهش بار اقتصادی بر سیستم سلامت و بهبود قابلتوجه کیفیت و طول عمر بیماران میشود.
⚡️نظریه: این مطالعه یک خلأ مهم بالینی را هدف قرار میدهد:
· زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم بهطور کلاسیک در برنامههای غربالگری AIN لحاظ نمیشوند.
· این در حالی است که مواجهه مشترک با HPV پرخطر، آنها را در معرض خطر دوگانه سرطان وابسته به HPV قرار میدهد.
⚡️Lukus Berber et al.,
PMID: 41156618
PMCID: PMC12566666
DOI: 10.3390/pathogens14101007
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
⚡️بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم با تشخیص جدید باید از نظر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) مقعدی و دیسپلازی مقعدی غربالگری شوند: نتایج تحلیل هزینه و کیفیت زندگی
⚡️مقدمه و روش کار: عفونت با زیرگونههای پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یکی از عوامل خطر اصلی در بروز سرطان دهانه رحم و سرطان مقعد محسوب میشود. علیرغم اجرای برنامههای واکسیناسیون HPV، بروز سرطانهای دهانه رحم و مقعدی همچنان رو به افزایش است. تاکنون پژوهشهای قابلتوجهی در مورد مزایای غربالگری HPV مقعدی و دیسپلازی مقعدی در مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند (MSM) و افراد مبتلا به HIV انجام شده است، اما دادههای مربوط به زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم محدود باقی مانده است. در این مطالعه از امریکا، یک مدل مارکوف با استفاده از Python نسخه 3.13 طراحی شد تا پیامدهای بالینی و اثرات اقتصادی غربالگری HPV مقعدی و دیسپلازی مقعدی در زنان با تشخیص جدید سرطان دهانه رحم شبیهسازی شود. دو ماتریس جداگانه برای گروه غربالشده و گروه غربالنشده در نظر گرفته شد. در گروه غربالشده، تمام بیماران تحت غربالگری اولیه HPV مقعدی و آنوسکوپی با وضوح بالا (High-Resolution Anoscopy; HRA) همراه با بیوپسی قرار گرفتند. در صورت تأیید دیسپلازی درجه بالا (HSIL) در بیوپسی، درمان با الکتروکوتر انجام شد. این بیماران همچنین تحت پایش سالانه و درمانهای تکمیلی در صورت نیاز قرار گرفتند. در گروه غربالنشده، هیچگونه غربالگری یا مداخله درمانی انجام نشد و سیر طبیعی بیماری بدون مداخله ادامه یافت.
⚡️نتایج:
کوهورت اولیه شامل ۵۵۵۵ زن مبتلا به سرطان دهانه رحم همراه با عفونت همزمان HPV مقعدی بود. بروز سرطان مقعد در گروه غربالشده در مقایسه با گروه غربالنشده بهطور معناداری کمتر بود:
پس از ۳ سال: ۲۷۱ مورد در برابر ۳۷۵ مورد
پس از ۱۰ سال: ۶۴۲ مورد در برابر ۱۲۳۶ مورد
پس از ۲۰ سال: ۸۶۳ مورد در برابر ۲۰۳۹ مورد
همچنین، مرگومیر ناشی از سرطان مقعد:
پس از ۱۰ سال: ۱۲۳۶ مورد در گروه غربالشده در برابر ۹۰۴۱ مورد در گروه غربالنشده
پس از ۲۰ سال: ۳۱٬۱۱۸ مورد در برابر ۵۱٬۵۵۳ مورد
از نظر اقتصادی، گروه غربالشده در مقایسه با گروه غربالنشده:
پس از ۱۰ سال، ۳۳۰٫۱ میلیون دلار
و پس از ۲۰ سال، ۱٫۳۳ میلیارد دلار
صرفهجویی در هزینههای سیستم سلامت ایجاد کرد. علاوه بر این، در طول دوره مطالعه، گروه غربالشده ۱۰۲٬۰۰۰ سال عمر تعدیلشده با کیفیت (QALYs) بیشتر نسبت به گروه غربالنشده کسب نمود.
⚡️نتیجه گیری نهایی: نتایج این مدلسازی بهطور قوی نشان میدهد که غربالگری زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم از نظر HPV مقعدی و درمان دیسپلازی مقعدی منجر به کاهش بروز سرطان مقعد، کاهش مرگومیر ناشی از آن، کاهش بار اقتصادی بر سیستم سلامت و بهبود قابلتوجه کیفیت و طول عمر بیماران میشود.
⚡️نظریه: این مطالعه یک خلأ مهم بالینی را هدف قرار میدهد:
· زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم بهطور کلاسیک در برنامههای غربالگری AIN لحاظ نمیشوند.
· این در حالی است که مواجهه مشترک با HPV پرخطر، آنها را در معرض خطر دوگانه سرطان وابسته به HPV قرار میدهد.
⚡️Lukus Berber et al.,
PMID: 41156618
PMCID: PMC12566666
DOI: 10.3390/pathogens14101007
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Patients with Newly Diagnosed Cervical Cancer Should Be Screened for Anal Human Papillomavirus (HPV) and Anal Dysplasia: Results…
<span><b>Background</b>: HPV infections with high-risk subtypes are a risk factor for developing cervical and anal cancer. Despite HPV vaccination, the incidence of cervical and anal cancer is increasing. There has been substantial research regarding the…
👏3