✍Decoding the relationships among miRNA, HPV infection, and tumor suppressor gene expression in breast cancer patients
✍بررسی همبستگی میان عفونت HPV و بیان ژنهای کلیدی و miRNA ها در سرطان پستان، مطالعه ای از ایران
مقدمه و روش کار: سرطان پستان (BC) یکی از علل اصلی مرگومیر ناشی از سرطان در میان زنان است که میزان بروز آن تحت تأثیر عوامل خطر (RFs) گوناگون، از جمله عفونتهای ویروسی نظیر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، رو به افزایش است. این مطالعه به بررسی همبستگی میان عفونت HPV و سطوح بیان ژنهای کلیدی سلولی (TP53)، PTEN و CCND1 و همچنین (microRNAs) اختصاصی miR-106b-5p، miR-17-5p و miR-20a-5p در ۱۰۲ بیمار مبتلا به سرطان پستان و ۴۱ فرد سالم در گروه کنترل میپردازد.
✍نتایج: نتایج نشاندهنده شیوع بالاتر HPV در نمونههای سرطان پستان بود؛ با این حال، تفاوت در میزان شیوع میان گروههای سرطان پستان و کنترل از نظر آماری معنادار نبود. نکته حائز اهمیت آنکه، ژنهای TP53 و CCND1 در سرطان پستان به طور معناداری دچار افزایش بیان (Overexpression) بودند، در حالی که PTEN کاهش بیان (Down- regulation)نشان داد. همچنین، سطوح بیان CCND1 در گروه سرطان پستانِHPV- مثبت افزایش یافته بود. تحلیلهای بیشتر آشکار ساخت که miR-106b-5p و miR-20a-5p در بیماران مبتلا به سرطان پستانِ HPV-مثبت، در مقایسه با همتایان HPV-منفی خود، در سطوح بالاتری بیان شدهاند. تمامی miRNAهای مورد بررسی در گروه سرطان پستان دچار افزایش بیان بودند.
با استفاده از آنالیز منحنی مشخصه عملکرد گیرنده (ROC)، ژن CCND1 به عنوان بیومارکری برای تشخیص سرطان پستان، و ترکیب TP53 و miR-20a-5p به عنوان بیومارکرهایی برای تمایز وضعیت HPV شناسایی شدند. همبستگی منفی ضعیفی میان PTEN و سه miRNA مورد مطالعه، و همبستگیهای مثبت ضعیفی میان CCND1 با miR-106b-5p و همچنین TP53 با miR-20a-5p مشاهده گردید.
✍نتیجه گیری نهایی: این یافتهها بر نقش بالقوه HPV و بیومارکرهای مرتبط با آن در پیشرفت سرطان پستان تأکید داشته و مسیرهایی را برای تحقیقات آتی و استراتژیهای درمانی نشان میدهند.
✍نظریه: ترکیب "HPV مثبت وبیان + miR-20a بالا" میتواند یک مارکر برای تومورهای مهاجمتر و مقاوم به درمانهای هورمونی معمول باشد. این بیماران ممکن است نیازمند رژیمهای درمانی تهاجمیتر یا ترکیبی باشند
✍Decoding the relationships among miRNA, HPV infection, and tumor suppressor gene expression in breast cancer patients
Zana Naderi , Malihe Hamidzade , Amir Hossein Yari , Hanieh Safarzadeh Javid Sadri Nahand , Marzieh Rezaei , Mohsen Moghoofei
• PMID: 41423467
• DOI: 10.1038/s41598-025-26622-9
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
✍بررسی همبستگی میان عفونت HPV و بیان ژنهای کلیدی و miRNA ها در سرطان پستان، مطالعه ای از ایران
مقدمه و روش کار: سرطان پستان (BC) یکی از علل اصلی مرگومیر ناشی از سرطان در میان زنان است که میزان بروز آن تحت تأثیر عوامل خطر (RFs) گوناگون، از جمله عفونتهای ویروسی نظیر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، رو به افزایش است. این مطالعه به بررسی همبستگی میان عفونت HPV و سطوح بیان ژنهای کلیدی سلولی (TP53)، PTEN و CCND1 و همچنین (microRNAs) اختصاصی miR-106b-5p، miR-17-5p و miR-20a-5p در ۱۰۲ بیمار مبتلا به سرطان پستان و ۴۱ فرد سالم در گروه کنترل میپردازد.
✍نتایج: نتایج نشاندهنده شیوع بالاتر HPV در نمونههای سرطان پستان بود؛ با این حال، تفاوت در میزان شیوع میان گروههای سرطان پستان و کنترل از نظر آماری معنادار نبود. نکته حائز اهمیت آنکه، ژنهای TP53 و CCND1 در سرطان پستان به طور معناداری دچار افزایش بیان (Overexpression) بودند، در حالی که PTEN کاهش بیان (Down- regulation)نشان داد. همچنین، سطوح بیان CCND1 در گروه سرطان پستانِHPV- مثبت افزایش یافته بود. تحلیلهای بیشتر آشکار ساخت که miR-106b-5p و miR-20a-5p در بیماران مبتلا به سرطان پستانِ HPV-مثبت، در مقایسه با همتایان HPV-منفی خود، در سطوح بالاتری بیان شدهاند. تمامی miRNAهای مورد بررسی در گروه سرطان پستان دچار افزایش بیان بودند.
با استفاده از آنالیز منحنی مشخصه عملکرد گیرنده (ROC)، ژن CCND1 به عنوان بیومارکری برای تشخیص سرطان پستان، و ترکیب TP53 و miR-20a-5p به عنوان بیومارکرهایی برای تمایز وضعیت HPV شناسایی شدند. همبستگی منفی ضعیفی میان PTEN و سه miRNA مورد مطالعه، و همبستگیهای مثبت ضعیفی میان CCND1 با miR-106b-5p و همچنین TP53 با miR-20a-5p مشاهده گردید.
✍نتیجه گیری نهایی: این یافتهها بر نقش بالقوه HPV و بیومارکرهای مرتبط با آن در پیشرفت سرطان پستان تأکید داشته و مسیرهایی را برای تحقیقات آتی و استراتژیهای درمانی نشان میدهند.
✍نظریه: ترکیب "HPV مثبت وبیان + miR-20a بالا" میتواند یک مارکر برای تومورهای مهاجمتر و مقاوم به درمانهای هورمونی معمول باشد. این بیماران ممکن است نیازمند رژیمهای درمانی تهاجمیتر یا ترکیبی باشند
✍Decoding the relationships among miRNA, HPV infection, and tumor suppressor gene expression in breast cancer patients
Zana Naderi , Malihe Hamidzade , Amir Hossein Yari , Hanieh Safarzadeh Javid Sadri Nahand , Marzieh Rezaei , Mohsen Moghoofei
• PMID: 41423467
• DOI: 10.1038/s41598-025-26622-9
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
❤1
☄Serum profiling of the antibody response to HPV in women with or without abnormal cervical cytology undergoing cervical cancer screening
☄بررسی پروفایل سرمی پاسخ آنتیبادی به HPV در زنان با یا بدون سیتولوژی غیرطبیعی دهانه رحم طی غربالگری سرطان
☄مقدمه و روش کار: درک پاسخ ایمنی هومورال (تولید آنتی بادی) در برابر HPV برای فهم تاریخچه طبیعی این عفونت و ابداع بیومارکرهایی جهت تشخیص زودهنگام سرطان دهانه رحم حیاتی است. پیش از این، به دلیل تنوع زیاد گونههای HPV و چالشهای فنی در بیان پروتئینها به صورت انبوه، این تحقیقات محدود بوده است. هدف از این مطالعه، ترسیم پروفایل پاسخ ایمنی بدن در برابر تمام پروتئینهای ۱۲ نوع ژنوتیپ مختلف HPV در زنان (با سیتولوژی نرمال یا غیرنرمال) است. برای شناسایی آنتیبادیهای سرمی علیه HPV، محققان امریکایی از یک تکنولوژی پیشرفته به نام HD-NAPPA (آرایههای پروتئینی برنامهریزی شده با اسید نوکلئیک بدون نفوذ و با تراکم بالا) استفاده کردند. این آرایهها، تمام پروتئینهای (Proteomes) مربوط به ۲ نوع کمخطر (HPV6, 11) و ۱۰ نوع پرخطر (HPV16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 58) را نمایش میدادند . سرم ۸۲ زن با سیتولوژی نرمال و ۵۴ زن با سیتولوژی غیرنرمال مورد آزمایش قرار گرفت. همچنین تست DNA برای شناسایی نوع ویروس در نمونههای پاپ اسمیر تمام شرکتکنندگان انجام شد.
☄نتایج:
• میزان کلی آنتیبادی: در کل، ۴۴.۹٪ از زنان دارای آنتیبادی علیه حداقل یکی از پروتئینهای HPV بودند (۴۷.۶٪ در گروه نرمال و ۴۰.۷٪ در گروه غیرنرمال).
• تضاد جالب DNA و پادتن: با وجود اینکه HPV16 DNA شایعترین نوع ویروس شناسایی شده در دهانه رحم بود (۳۶.۸٪)، اما جالب است که آنتیبادی علیه HPV16 در کمترین میزان ممکن (۷.۴٪) شناسایی شد. این نشاندهنده توانایی بالای این نوع ویروس در فرار از سیستم ایمنی (Immune Evasion) در برابر این تیپ است.
• اهداف اصلی آنتیبادیهای افزایش یافته: شایعترین آنتیبادیهای افزایش یافته علیه پروتئین ساختاری L1 (حدود ۳۰.۱٪) بود. در میان پروتئینهای غیرساختاری (Early proteins)، آنتیبادی علیه E1 بیشترین (۲۴.۳٪) و علیه E4 کمترین (۱۳.۲٪) میزان فراوانی را داشتند.
• اختصاصیت آنتیبادی: در افرادی که آنتیبادی علیه پروتئینهای کپسید L1 یا L2 داشتند، بخش قابل توجهی ۳۹٪ برای L1 و ۵۱.۹٪ برای L2 تنها نسبت به یک نوع خاص از HPV واکنش نشان دادند که نشاندهنده اختصاصی بودن پاسخ ایمنی است.
☄نتیجه گیری نهایی: یافتههای این مطالعه پویایی ایمنی هومورال اختصاصی HPV را در زنان روشن میکند و بر ضرورت ترسیم پروفایلهای ایمنی جامع در مراحل مختلف سلامتی و بیماری تأکید دارد.
☄نظریه: این مطالعه از روشهای قدیمی مانند ELISA فراتر رفته است. در NAPPA، پروتئینها مستقیماً روی اسلاید و در لحظه آزمایش سنتز میشوند، که باعث میشود ساختار طبیعی پروتئین حفظ شده و آنتیبادیها را بهتر شناسایی کند. همچنین حضور آنتیبادی علیه پروتئینهای اولیه (Early) مانند E1 نشاندهنده مرحله تکثیر فعال ویروس در سلولهای میزبان است و میتواند در آینده به عنوان یک شاخص برای پیشرفت بیماری به سمت ضایعات پیشسرطانی استفاده شود.
☄Serum profiling of the antibody response to HPV in women with or without abnormal cervical cytology undergoing cervical cancer screening
Radwa Ewaisha et al.,
• PMID: 40821832
• PMCID: PMC12350350
• DOI: 10.3389/fimmu.2025.1612761
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
☄بررسی پروفایل سرمی پاسخ آنتیبادی به HPV در زنان با یا بدون سیتولوژی غیرطبیعی دهانه رحم طی غربالگری سرطان
☄مقدمه و روش کار: درک پاسخ ایمنی هومورال (تولید آنتی بادی) در برابر HPV برای فهم تاریخچه طبیعی این عفونت و ابداع بیومارکرهایی جهت تشخیص زودهنگام سرطان دهانه رحم حیاتی است. پیش از این، به دلیل تنوع زیاد گونههای HPV و چالشهای فنی در بیان پروتئینها به صورت انبوه، این تحقیقات محدود بوده است. هدف از این مطالعه، ترسیم پروفایل پاسخ ایمنی بدن در برابر تمام پروتئینهای ۱۲ نوع ژنوتیپ مختلف HPV در زنان (با سیتولوژی نرمال یا غیرنرمال) است. برای شناسایی آنتیبادیهای سرمی علیه HPV، محققان امریکایی از یک تکنولوژی پیشرفته به نام HD-NAPPA (آرایههای پروتئینی برنامهریزی شده با اسید نوکلئیک بدون نفوذ و با تراکم بالا) استفاده کردند. این آرایهها، تمام پروتئینهای (Proteomes) مربوط به ۲ نوع کمخطر (HPV6, 11) و ۱۰ نوع پرخطر (HPV16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 58) را نمایش میدادند . سرم ۸۲ زن با سیتولوژی نرمال و ۵۴ زن با سیتولوژی غیرنرمال مورد آزمایش قرار گرفت. همچنین تست DNA برای شناسایی نوع ویروس در نمونههای پاپ اسمیر تمام شرکتکنندگان انجام شد.
☄نتایج:
• میزان کلی آنتیبادی: در کل، ۴۴.۹٪ از زنان دارای آنتیبادی علیه حداقل یکی از پروتئینهای HPV بودند (۴۷.۶٪ در گروه نرمال و ۴۰.۷٪ در گروه غیرنرمال).
• تضاد جالب DNA و پادتن: با وجود اینکه HPV16 DNA شایعترین نوع ویروس شناسایی شده در دهانه رحم بود (۳۶.۸٪)، اما جالب است که آنتیبادی علیه HPV16 در کمترین میزان ممکن (۷.۴٪) شناسایی شد. این نشاندهنده توانایی بالای این نوع ویروس در فرار از سیستم ایمنی (Immune Evasion) در برابر این تیپ است.
• اهداف اصلی آنتیبادیهای افزایش یافته: شایعترین آنتیبادیهای افزایش یافته علیه پروتئین ساختاری L1 (حدود ۳۰.۱٪) بود. در میان پروتئینهای غیرساختاری (Early proteins)، آنتیبادی علیه E1 بیشترین (۲۴.۳٪) و علیه E4 کمترین (۱۳.۲٪) میزان فراوانی را داشتند.
• اختصاصیت آنتیبادی: در افرادی که آنتیبادی علیه پروتئینهای کپسید L1 یا L2 داشتند، بخش قابل توجهی ۳۹٪ برای L1 و ۵۱.۹٪ برای L2 تنها نسبت به یک نوع خاص از HPV واکنش نشان دادند که نشاندهنده اختصاصی بودن پاسخ ایمنی است.
☄نتیجه گیری نهایی: یافتههای این مطالعه پویایی ایمنی هومورال اختصاصی HPV را در زنان روشن میکند و بر ضرورت ترسیم پروفایلهای ایمنی جامع در مراحل مختلف سلامتی و بیماری تأکید دارد.
☄نظریه: این مطالعه از روشهای قدیمی مانند ELISA فراتر رفته است. در NAPPA، پروتئینها مستقیماً روی اسلاید و در لحظه آزمایش سنتز میشوند، که باعث میشود ساختار طبیعی پروتئین حفظ شده و آنتیبادیها را بهتر شناسایی کند. همچنین حضور آنتیبادی علیه پروتئینهای اولیه (Early) مانند E1 نشاندهنده مرحله تکثیر فعال ویروس در سلولهای میزبان است و میتواند در آینده به عنوان یک شاخص برای پیشرفت بیماری به سمت ضایعات پیشسرطانی استفاده شود.
☄Serum profiling of the antibody response to HPV in women with or without abnormal cervical cytology undergoing cervical cancer screening
Radwa Ewaisha et al.,
• PMID: 40821832
• PMCID: PMC12350350
• DOI: 10.3389/fimmu.2025.1612761
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🫱Molecular detection of HPV, EBV, and polyomaviruses in thyroid tumors and their clinicopathological relevance
🫲تشخیص مولکولی HPV، EBV و پولیوماویروسها در تومورهای تیروئید و ارتباط کلینیکوپاتولوژیک آنها
مقدمه و روش کار: ویروسهای انکوژنیک در فرآیند ایجاد سرطان تیروئید (Carcinogenesis) نقش دارند، اما میزان شیوع و ارتباط آنها با ویژگیهای بالینی و بافتی هنوز به طور کامل درک نشده است. از این رو، بررسی فراوانی ویروسهای پاپیلومای انسانی (HPV)، اپشتین-بار (EBV) و پلیوماویروسهای JCV و BKV در تومورهای تیروئید و ارزیابی ارتباط آنها با مشخصات بالینی بیماران بسیار حائز اهمیت است. این مطالعه در مصر بر روی ۷۰ نمونه بیوپسی تازه انجام شد که شامل:
• ۴۵ بیمار مبتلا به سرطان تیروئید (TC).
• ۲۵ بیمار با تومورهای خوشخیم تیروئید.
• ۱۰ نمونه بافت نرمال تیروئید (به عنوان گروه کنترل) DNA ویروسی استخراج شد و با استفاده از روش حساس Real-time PCR مبتنی بر SYBR Green برای شناسایی ویروسهای مذکور مورد غربالگری قرار گرفت.
🫲نتایج:
توزیع ویروسی: حضور HPV، EBV و پلیوماویروسها بهویژه JCV در گروه نرمال به طور معناداری کمتر از گروههای بدخیم و خوشخیم بود.
• ارتباطات بالینی در سرطان تیروئید (TC):
o مثبت بودن HPV (تایپهای ۱۶، ۶ و ۱۱) با چاقی (Obesity) ارتباط داشت.
o پلیوماویروسها بهویژه JCV با سن بالا مرتبط بودند.
o ویروس BKV با اندازه بزرگتر تومور ارتباط معناداری نشان داد.
o ویروس EBV با سابقه خانوادگی سرطان مرتبط بود.
• ارتباطات در تومورهای خوشخیم:
o پلیوماویروس در بیماران مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو مشاهده نشد.
o جالب اینجاست که عدم حضور ویروس BKV با سابقه واکسیناسیون کووید-۱۹ مرتبط بود.
🫲نتیجه گیری نهایی: این مطالعه اولین پژوهش در نوع خود است که به بررسی همزمان این ویروسها در تومورهای تیروئید پرداخته است. یافتهها بر اهمیت "تعیین پروفایل ویروسی" برای درک رفتار تومورهای تیروئید و تأثیر آنها بر ریسک ابتلا به سرطان تأکید میکنند.
🫱Molecular detection of HPV, EBV, and polyomaviruses in thyroid tumors and their clinicopathological relevance
Nagwan Ramadan et al.,
• PMID: 41115984
• PMCID: PMC12537628
• DOI: 10.1007/s00432-025-06328-1
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🫲تشخیص مولکولی HPV، EBV و پولیوماویروسها در تومورهای تیروئید و ارتباط کلینیکوپاتولوژیک آنها
مقدمه و روش کار: ویروسهای انکوژنیک در فرآیند ایجاد سرطان تیروئید (Carcinogenesis) نقش دارند، اما میزان شیوع و ارتباط آنها با ویژگیهای بالینی و بافتی هنوز به طور کامل درک نشده است. از این رو، بررسی فراوانی ویروسهای پاپیلومای انسانی (HPV)، اپشتین-بار (EBV) و پلیوماویروسهای JCV و BKV در تومورهای تیروئید و ارزیابی ارتباط آنها با مشخصات بالینی بیماران بسیار حائز اهمیت است. این مطالعه در مصر بر روی ۷۰ نمونه بیوپسی تازه انجام شد که شامل:
• ۴۵ بیمار مبتلا به سرطان تیروئید (TC).
• ۲۵ بیمار با تومورهای خوشخیم تیروئید.
• ۱۰ نمونه بافت نرمال تیروئید (به عنوان گروه کنترل) DNA ویروسی استخراج شد و با استفاده از روش حساس Real-time PCR مبتنی بر SYBR Green برای شناسایی ویروسهای مذکور مورد غربالگری قرار گرفت.
🫲نتایج:
توزیع ویروسی: حضور HPV، EBV و پلیوماویروسها بهویژه JCV در گروه نرمال به طور معناداری کمتر از گروههای بدخیم و خوشخیم بود.
• ارتباطات بالینی در سرطان تیروئید (TC):
o مثبت بودن HPV (تایپهای ۱۶، ۶ و ۱۱) با چاقی (Obesity) ارتباط داشت.
o پلیوماویروسها بهویژه JCV با سن بالا مرتبط بودند.
o ویروس BKV با اندازه بزرگتر تومور ارتباط معناداری نشان داد.
o ویروس EBV با سابقه خانوادگی سرطان مرتبط بود.
• ارتباطات در تومورهای خوشخیم:
o پلیوماویروس در بیماران مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو مشاهده نشد.
o جالب اینجاست که عدم حضور ویروس BKV با سابقه واکسیناسیون کووید-۱۹ مرتبط بود.
🫲نتیجه گیری نهایی: این مطالعه اولین پژوهش در نوع خود است که به بررسی همزمان این ویروسها در تومورهای تیروئید پرداخته است. یافتهها بر اهمیت "تعیین پروفایل ویروسی" برای درک رفتار تومورهای تیروئید و تأثیر آنها بر ریسک ابتلا به سرطان تأکید میکنند.
🫱Molecular detection of HPV, EBV, and polyomaviruses in thyroid tumors and their clinicopathological relevance
Nagwan Ramadan et al.,
• PMID: 41115984
• PMCID: PMC12537628
• DOI: 10.1007/s00432-025-06328-1
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
👏1
دکتر سید محمد جزایری به ریاست اتاق فکر ویروسشناسی سازمان نظام پزشکی منصوب شد
🔹با حکم معاونت آموزشی و پژوهشی سازمان نظام پزشکی ، دکتر سید محمد جزایری به عنوان «ریاست اتاق فکر گروه آموزشی–ویروسشناسی» منصوب شد.
🔹این انتصاب در چارچوب برنامه سازمان نظام پزشکی برای فعالسازی اتاقهای فکر تخصصی و تقویت سیاستگذاری آموزشی و پژوهشی در حوزه ویروسشناسی انجام شده است.
📌 اخبار و اطلاعیههای بیشتر را از کانال ما دنبال کنید.
🦠 @rccv_tums
🔹با حکم معاونت آموزشی و پژوهشی سازمان نظام پزشکی ، دکتر سید محمد جزایری به عنوان «ریاست اتاق فکر گروه آموزشی–ویروسشناسی» منصوب شد.
🔹این انتصاب در چارچوب برنامه سازمان نظام پزشکی برای فعالسازی اتاقهای فکر تخصصی و تقویت سیاستگذاری آموزشی و پژوهشی در حوزه ویروسشناسی انجام شده است.
📌 اخبار و اطلاعیههای بیشتر را از کانال ما دنبال کنید.
🦠 @rccv_tums
👍5
🔥Efficacy of Different 5-Aminolevulinic Acid Photodynamic Therapy Regimens in Managing HSIL/CIN2 Among Reproductive-Age Women: A Retrospective Study
🔥اثربخشی رژیمهای مختلف درمان فوتودینامیک با ۵-آمینولوولینیک اسید در مدیریت HSIL/CIN2 در میان زنان در سنین باروری: یک مطالعه گذشتهنگر
🔥مقدمه و روش کار:
ضایعه داخلاپیتلیالی سنگفرشی با درجه بالا (HSIL) یک ضایعه پیشسرطانی است که نیازمند مداخله بهموقع و مؤثر میباشد. درمان فوتودینامیک (PDT) با استفاده از ۵-آمینولوولینیک اسید (ALA) به عنوان جایگزینی غیرتهاجمی و حافظ باروری (Fertility-preserving) برای روشهای Excisional (برداشت جراحی (ظهور کرده است. با این حال، رژیم درمانی ALA-PDT همچنان نیازمند بهینهسازی است. مقایسه اثربخشی و ایمنی سه استراتژی درمانی—سه جلسه PDT (3PDT)، شش جلسه PDT (6PDT)، و یک جلسه تخریب با لیزر CO2 همراه با شش جلسه PDT (Laser + 6PDT)—برای مدیریت نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم درجه ۲ (HSIL/CIN2) در زنان سنین باروری در چین انجام شد. این مطالعه کوهورت گذشتهنگر شامل ۱۵۸ زن ۲۰ تا ۴۵ ساله با HSIL/CIN2 تایید شده توسط بیوپسی بود. شرکتکنندگان یکی از سه رژیم را دریافت کردند: (3PDT ۴۹ نفر، (6PDT ۴۷ نفر یا Laser + 6PDT (۵۴ نفر. پسرفت ضایعه (Lesion regression) و پاکسازی HPV پرخطر (hrHPV clearance) در ماههای ۳ تا ۶ و ۹ تا ۱۲ پس از درمان ارزیابی شد. زیرمجموعهای از بیماران تا ۱۸ الی ۲۴ ماه پیگیری شدند. عوارض جانبی نیز ثبت گردید.
🔥نتایج: در پیگیری ۳ تا ۶ ماهه، نرخ بهبودی کامل (CR) به ترتیب ۶۷.۳۵٪ (3PDT)، ۷۴.۴۷٪ (6PDT) و ۷۹.۶۳٪ (Laser + 6PDT) بود، و نرخ پاکسازی hrHPV به ترتیب ۶۷.۳۵٪، ۷۲.۳۴٪ و ۷۷.۷۸٪ گزارش شد. تفاوتها میان گروهها از نظر آماری معنادار نبود (P > 0.05). تا ماه ۹ الی ۱۲، نرخهای CR در تمام گروهها به ≥۹۰٪ رسید و پاکسازی hrHPV از ۸۰٪ فراتر رفت. در ماه ۱۸ الی ۲۴، پاکسازی hrHPV در گروه 6PDT به ۱۰۰٪ رسید، در حالی که سه بیمار در گروه 3PDT دچار عود HPV شدند. تمام رژیمها به خوبی تحمل شدند و تنها عوارض جانبی خفیفی گزارش شد.
🔥نتیجه گیری نهایی: هر سه رژیم مبتنی بر ALA-PDT در درمان HSIL/CIN2 در زنان سنین باروری مؤثر و ایمن بودند. اگرچه از نظر آماری معنادار نبود، اما شش جلسه PDT با یا بدون پیشدرمان لیزری، روندی (Trend) به سمت نرخهای بالاترِ بهبودی ضایعه و پاکسازی hrHPV نشان داد. تصمیمات درمانی فردیسازی شده بر اساس شدت بیماری (Personalized Medicine)، ترجیح بیمار و عوامل هزینه برای بهینهسازی نتایج توصیه میشود.
🔥نظریه: برای بیماران جوان که حفظ باروری اولویت است، رویکرد "سایتوریداکشن + نگهداری" (Cytoreduction + Maintenance) پیشنهاد میشود:
• فاز ۱: انجام لیزر CO2 یا ۳ جلسه اول PDT برای حذف سریع بار اصلی ضایعه (Debulking).
• فاز ۲: انجام ۳ جلسه بعدی PDT با فواصل بیشتر (مثلاً ماهیانه) نه صرفاً برای حذف بافت، بلکه به عنوان ایمونوتراپی نگهدارنده . هدف در اینجا تحریک مداوم سیستم ایمنی مخاطی برای شناسایی و حذف ویروسهای باقیمانده است.
• معیار پایان درمان:
پزشکان نباید صرفاً "نگاتیو شدن پاپ اسمیر یا کولپوسکوپی" را به عنوان پایان درمان در نظر بگیرند (زیرا ۳ جلسه هم این نتیجه را میدهد). معیار اصلی باید منفی شدن تست HPV-DNA باشد. اگر بعد از ۳ جلسه ضایعه رفت اما HPV مثبت بود، ادامه درمان تا ۶ جلسه (یا بیشتر) برای جلوگیری از عود (Recurrence) حیاتی است.
• ترکیب با لیزر:
استفاده از لیزر قبل از PDT منطقی است زیرا لایه کراتینیزه یا ضخیم سطح ضایعه را برداشته و نفوذ ALA) حساسکننده نوری) به عمق اپیتلیوم را تسهیل میکند. این اقدام کارایی PDT را در جلسات بعدی احتمالا به حداکثر میرساند.
Efficacy of Different 5-Aminolevulinic Acid Photodynamic Therapy Regimens in Managing HSIL/CIN2 Among Reproductive-Age Women: A Retrospective Study
Luting Wang et al.,
• PMID: 40749761
• DOI: 10.1016/j.pdpdt.2025.104749
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🔥اثربخشی رژیمهای مختلف درمان فوتودینامیک با ۵-آمینولوولینیک اسید در مدیریت HSIL/CIN2 در میان زنان در سنین باروری: یک مطالعه گذشتهنگر
🔥مقدمه و روش کار:
ضایعه داخلاپیتلیالی سنگفرشی با درجه بالا (HSIL) یک ضایعه پیشسرطانی است که نیازمند مداخله بهموقع و مؤثر میباشد. درمان فوتودینامیک (PDT) با استفاده از ۵-آمینولوولینیک اسید (ALA) به عنوان جایگزینی غیرتهاجمی و حافظ باروری (Fertility-preserving) برای روشهای Excisional (برداشت جراحی (ظهور کرده است. با این حال، رژیم درمانی ALA-PDT همچنان نیازمند بهینهسازی است. مقایسه اثربخشی و ایمنی سه استراتژی درمانی—سه جلسه PDT (3PDT)، شش جلسه PDT (6PDT)، و یک جلسه تخریب با لیزر CO2 همراه با شش جلسه PDT (Laser + 6PDT)—برای مدیریت نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم درجه ۲ (HSIL/CIN2) در زنان سنین باروری در چین انجام شد. این مطالعه کوهورت گذشتهنگر شامل ۱۵۸ زن ۲۰ تا ۴۵ ساله با HSIL/CIN2 تایید شده توسط بیوپسی بود. شرکتکنندگان یکی از سه رژیم را دریافت کردند: (3PDT ۴۹ نفر، (6PDT ۴۷ نفر یا Laser + 6PDT (۵۴ نفر. پسرفت ضایعه (Lesion regression) و پاکسازی HPV پرخطر (hrHPV clearance) در ماههای ۳ تا ۶ و ۹ تا ۱۲ پس از درمان ارزیابی شد. زیرمجموعهای از بیماران تا ۱۸ الی ۲۴ ماه پیگیری شدند. عوارض جانبی نیز ثبت گردید.
🔥نتایج: در پیگیری ۳ تا ۶ ماهه، نرخ بهبودی کامل (CR) به ترتیب ۶۷.۳۵٪ (3PDT)، ۷۴.۴۷٪ (6PDT) و ۷۹.۶۳٪ (Laser + 6PDT) بود، و نرخ پاکسازی hrHPV به ترتیب ۶۷.۳۵٪، ۷۲.۳۴٪ و ۷۷.۷۸٪ گزارش شد. تفاوتها میان گروهها از نظر آماری معنادار نبود (P > 0.05). تا ماه ۹ الی ۱۲، نرخهای CR در تمام گروهها به ≥۹۰٪ رسید و پاکسازی hrHPV از ۸۰٪ فراتر رفت. در ماه ۱۸ الی ۲۴، پاکسازی hrHPV در گروه 6PDT به ۱۰۰٪ رسید، در حالی که سه بیمار در گروه 3PDT دچار عود HPV شدند. تمام رژیمها به خوبی تحمل شدند و تنها عوارض جانبی خفیفی گزارش شد.
🔥نتیجه گیری نهایی: هر سه رژیم مبتنی بر ALA-PDT در درمان HSIL/CIN2 در زنان سنین باروری مؤثر و ایمن بودند. اگرچه از نظر آماری معنادار نبود، اما شش جلسه PDT با یا بدون پیشدرمان لیزری، روندی (Trend) به سمت نرخهای بالاترِ بهبودی ضایعه و پاکسازی hrHPV نشان داد. تصمیمات درمانی فردیسازی شده بر اساس شدت بیماری (Personalized Medicine)، ترجیح بیمار و عوامل هزینه برای بهینهسازی نتایج توصیه میشود.
🔥نظریه: برای بیماران جوان که حفظ باروری اولویت است، رویکرد "سایتوریداکشن + نگهداری" (Cytoreduction + Maintenance) پیشنهاد میشود:
• فاز ۱: انجام لیزر CO2 یا ۳ جلسه اول PDT برای حذف سریع بار اصلی ضایعه (Debulking).
• فاز ۲: انجام ۳ جلسه بعدی PDT با فواصل بیشتر (مثلاً ماهیانه) نه صرفاً برای حذف بافت، بلکه به عنوان ایمونوتراپی نگهدارنده . هدف در اینجا تحریک مداوم سیستم ایمنی مخاطی برای شناسایی و حذف ویروسهای باقیمانده است.
• معیار پایان درمان:
پزشکان نباید صرفاً "نگاتیو شدن پاپ اسمیر یا کولپوسکوپی" را به عنوان پایان درمان در نظر بگیرند (زیرا ۳ جلسه هم این نتیجه را میدهد). معیار اصلی باید منفی شدن تست HPV-DNA باشد. اگر بعد از ۳ جلسه ضایعه رفت اما HPV مثبت بود، ادامه درمان تا ۶ جلسه (یا بیشتر) برای جلوگیری از عود (Recurrence) حیاتی است.
• ترکیب با لیزر:
استفاده از لیزر قبل از PDT منطقی است زیرا لایه کراتینیزه یا ضخیم سطح ضایعه را برداشته و نفوذ ALA) حساسکننده نوری) به عمق اپیتلیوم را تسهیل میکند. این اقدام کارایی PDT را در جلسات بعدی احتمالا به حداکثر میرساند.
Efficacy of Different 5-Aminolevulinic Acid Photodynamic Therapy Regimens in Managing HSIL/CIN2 Among Reproductive-Age Women: A Retrospective Study
Luting Wang et al.,
• PMID: 40749761
• DOI: 10.1016/j.pdpdt.2025.104749
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🙏1
⚡️Montanide ISA-51: a promising adjuvant in cancer vaccine immunotherapy
⚡️مونتاناید ISA-51: یک ادجوانت نویدبخش در ایمونوتراپی واکسن سرطان- مقاله مروری
⚡️مقدمه و کلیات: ایمونوتراپی واکسن سرطان از درمانهای سیتوتوکسیک (سلولکُش) سنتی به سمت استراتژیهایی با هدف تقویت ایمنی ضدتومور تغییر جهت داده است و امکانات درمانی جدیدی را ارائه میدهد. )مونتاناید ( ISA-51
(Montanide ISA-51)، که یک امولسیون آب در روغن (W/O) است، نوید قابلتوجهی را به عنوان یک ادجوانت (کمککننده) در واکسنهای سرطان نشان داده است. از جمله کاربردهای فعلی مونتاناید ISA-51 در واکسنهای سرطانی را میتوان به نقش انها در مکانیسمهای تنظیمکننده ایمنی (ایمونورگولاتوری) نام برد.
مونتاناید ISA-51 پاسخهای ایمنی ضدتومور را از طریق بهبود آزادسازی آنتیژن و تسهیل تجمع و فعالسازی سلولهای ایمنی تقویت میکند و بدین ترتیب اثربخشی واکسنها را علیه ملانوما، گلیوما و سرطانهای مرتبط با HPV افزایش میدهد. هنگامی که این ماده با آگونیستهای گیرنده (TLR) یا سایر عوامل تعدیلکننده ایمنی ترکیب شود، پاسخ ایمنی را بیش از پیش تقویت مینماید. با این حال، علیرغم پتانسیل موجود، مکانیسمهای دقیق زیربنایی اثرات آن در محیط پیچیده ایمنی همچنان نیازمند درک کامل هستند. این بینشها انتقال (ترجمان) مونتاناید ISA-51 به کاربرد بالینی را به عنوان یک ادجوانت برای واکسنهای سرطان تسریع خواهد کرد. در واقع مونتاناید ISA-51 با ایجاد یک التهاب استریل موضعی و جذب سلولهای عرضه کننده آنتیژن (APCs)، پتانسیل این را دارد که محل تزریق را به یک «ارگان لنفوئیدی موقت» تبدیل کند.
با این حال، چالش اصلی در واکسنهای سرطان، غلبه بر محیط سرکوبگر تومور (TME) و القای لنفوسیتهای T سیتوتوکسیک (CD8+) قوی است، نه فقط آنتیبادی. امولسیونهای روغنی به تنهایی ممکن است بیشتر پاسخ هومورال (Th2) را تحریک کنند که برای سرطان کافی نیست.
⚡️نظریه:
با توجه به اشاره متن به سرطانهای مرتبط با HPV، این ادجوانت میتواند برای واکسنهای درمانی (Therapeutic Vaccines) علیه پروتئینهای E6 و E7 ویروس HPV بسیار حیاتی باشد. در اینجا، هدف پیشگیری نیست (که واکسنهای فعلی انجام میدهند)، بلکه هدف بیدار کردن سیستم ایمنی علیه سلولهای آلوده مزمن است. مونتاناید با ایجاد التهاب کنترل شده، میتواند تولرانس ایمنی ایجاد شده توسط ویروس HPV را در هم شکسته و سیستم ایمنی را مجددا هوشیار نماید. در طراحی کارآزماییهای بالینی آینده، نباید مونتاناید ISA-51 را صرفاً یک "حلال" برای واکسن دید، بلکه باید آن را بستری دانست که نیازمند یک محرک مولکولی ثانویه مانند آگونیست (TLR) است تا بتواند لنفوسیتهای Killer را با قدرت نفوذ به بافت تومور تولید کند. نظارت دقیق بر عوارض جانبی موضعی در این رویکرد الزامی است.
⚡️Montanide ISA-51: a promising adjuvant in cancer vaccine immunotherapy
Liu Nan et al,.
• PMID: 41102132
• DOI: 10.1080/14760584.2025.2576234
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
⚡️مونتاناید ISA-51: یک ادجوانت نویدبخش در ایمونوتراپی واکسن سرطان- مقاله مروری
⚡️مقدمه و کلیات: ایمونوتراپی واکسن سرطان از درمانهای سیتوتوکسیک (سلولکُش) سنتی به سمت استراتژیهایی با هدف تقویت ایمنی ضدتومور تغییر جهت داده است و امکانات درمانی جدیدی را ارائه میدهد. )مونتاناید ( ISA-51
(Montanide ISA-51)، که یک امولسیون آب در روغن (W/O) است، نوید قابلتوجهی را به عنوان یک ادجوانت (کمککننده) در واکسنهای سرطان نشان داده است. از جمله کاربردهای فعلی مونتاناید ISA-51 در واکسنهای سرطانی را میتوان به نقش انها در مکانیسمهای تنظیمکننده ایمنی (ایمونورگولاتوری) نام برد.
مونتاناید ISA-51 پاسخهای ایمنی ضدتومور را از طریق بهبود آزادسازی آنتیژن و تسهیل تجمع و فعالسازی سلولهای ایمنی تقویت میکند و بدین ترتیب اثربخشی واکسنها را علیه ملانوما، گلیوما و سرطانهای مرتبط با HPV افزایش میدهد. هنگامی که این ماده با آگونیستهای گیرنده (TLR) یا سایر عوامل تعدیلکننده ایمنی ترکیب شود، پاسخ ایمنی را بیش از پیش تقویت مینماید. با این حال، علیرغم پتانسیل موجود، مکانیسمهای دقیق زیربنایی اثرات آن در محیط پیچیده ایمنی همچنان نیازمند درک کامل هستند. این بینشها انتقال (ترجمان) مونتاناید ISA-51 به کاربرد بالینی را به عنوان یک ادجوانت برای واکسنهای سرطان تسریع خواهد کرد. در واقع مونتاناید ISA-51 با ایجاد یک التهاب استریل موضعی و جذب سلولهای عرضه کننده آنتیژن (APCs)، پتانسیل این را دارد که محل تزریق را به یک «ارگان لنفوئیدی موقت» تبدیل کند.
با این حال، چالش اصلی در واکسنهای سرطان، غلبه بر محیط سرکوبگر تومور (TME) و القای لنفوسیتهای T سیتوتوکسیک (CD8+) قوی است، نه فقط آنتیبادی. امولسیونهای روغنی به تنهایی ممکن است بیشتر پاسخ هومورال (Th2) را تحریک کنند که برای سرطان کافی نیست.
⚡️نظریه:
با توجه به اشاره متن به سرطانهای مرتبط با HPV، این ادجوانت میتواند برای واکسنهای درمانی (Therapeutic Vaccines) علیه پروتئینهای E6 و E7 ویروس HPV بسیار حیاتی باشد. در اینجا، هدف پیشگیری نیست (که واکسنهای فعلی انجام میدهند)، بلکه هدف بیدار کردن سیستم ایمنی علیه سلولهای آلوده مزمن است. مونتاناید با ایجاد التهاب کنترل شده، میتواند تولرانس ایمنی ایجاد شده توسط ویروس HPV را در هم شکسته و سیستم ایمنی را مجددا هوشیار نماید. در طراحی کارآزماییهای بالینی آینده، نباید مونتاناید ISA-51 را صرفاً یک "حلال" برای واکسن دید، بلکه باید آن را بستری دانست که نیازمند یک محرک مولکولی ثانویه مانند آگونیست (TLR) است تا بتواند لنفوسیتهای Killer را با قدرت نفوذ به بافت تومور تولید کند. نظارت دقیق بر عوارض جانبی موضعی در این رویکرد الزامی است.
⚡️Montanide ISA-51: a promising adjuvant in cancer vaccine immunotherapy
Liu Nan et al,.
• PMID: 41102132
• DOI: 10.1080/14760584.2025.2576234
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🙏1
🤝Elevated Risk of HPV-Associated Oropharyngeal Cancers in Husbands of Women With Anogenital Cancer
🤝افزایش خطر ابتلا به سرطانهای حلق دهانی (اوروفارنکس) مرتبط با HPV در همسرانِ زنان مبتلا به سرطانهای آنوژنیتال (مقعدی-تناسلی).
🤝مقدمه و روش کار: عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) با کارسینومهای سلول سنگفرشی در لوزهها (TSCC) و قاعده زبان (BOTSCC) مرتبط است. در این مطالعه، خطر نسبی (RR) ابتلا به این نوع سرطانها را در شوهرانی که همسرانشان مبتلا به سرطانهای آنوژنیتال بودند، با استفاده از پایگاه دادههای خانوادگی سوئد مورد ارزیابی قرار داده شده است. پایگاه دادههای خانوادگی شامل ۳.۵ میلیون خانواده از اطلاعات ۱۶ میلیون فرد است که از سال ۱۹۳۲ شناسایی شده و دادههای سرطان آنها از سال ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۵ ثبت شده است. خطر نسبی (RR) ابتلا به سرطان لوزه و قاعده زبان را در شوهرانی بررسی شد که همسرانشان دارای تشخیصهای زیر بودند:
1. سرطانهای آنوژنیتال (مقعد، واژن، فرج)
2. سرطان دهانه رحم (Cervical Cancer)
3. کارسینوم در برجا (CIS) یا ضایعات پیشسرطانی شدید دهانه رحم. سپس این نتایج با گروه کنترل (شوهرانی که همسرانشان سالم بودند) مقایسه شد.
🤝نتایج: تاثیر زمان و سن: خطر نسبی (RR) سرطان لوزه و قاعده زبان در شوهرانی که همسرانشان سرطان تهاجمی آنوژنیتال داشتند، با گذشت زمان (سالهای اخیر) و کاهش سن در زمان تشخیص، افزایش یافته است.
• اوج خطر: در بازه زمانی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵، خطر نسبی برای مردانی که در سن زیر ۵۰ سال دچار سرطان لوزه یا قاعده زبان شدند، به عدد ۵.۳۵ رسید (یعنی بیش از ۵ برابر خطر بیشتر نسبت به افراد عادی).
• ضایعات پیشسرطانی: در مورد شوهرانی که همسرانشان فقط ضایعات پیشسرطانی (CIS) داشتند، خطر ابتلا به این سرطانها در تمام دورههای زمانی ۲ برابر بود.
🤝نتیجه گیری نهایی: تجمع خطر ابتلا به سرطانهای تهاجمی مرتبط با HPV در زوجین، به "دوره زمانی" بستگی دارد (در سالهای اخیر بیشتر شده است). این یافته، دیدگاه جدیدی را در علم سرطانشناسی معرفی میکند: افزایش خطر خانوادگی سرطانهای مرتبط با HPV در میان همسران. بعلاوه مردانی که همسرانشان سابقه سرطان دهانه رحم یا ضایعات پیشسرطانی دارند، باید نسبت به علائم غیرعادی در ناحیه گلو و لوزهها هوشیارتر باشند
🤝نظریه: این تحقیق نشان میدهد که محیط بیولوژیکی مشترک (انتقال ویروس بین زوجین) میتواند خطر ابتلا به سرطانهای اوروفارنکس (حلق دهانی) را در مردانی که همسرشان دچار ضایعات پیشسرطانی یا سرطانی ناشی از HPV هستند، به شدت افزایش دهد.
🤝Elevated Risk of HPV-Associated Oropharyngeal Cancers in Husbands of Women With Anogenital Cancer
Tuomas Lehtinen et al.,
• PMID: 40877205
• PMCID: PMC12394001
• DOI: 10.1002/cnr2.70333
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🤝افزایش خطر ابتلا به سرطانهای حلق دهانی (اوروفارنکس) مرتبط با HPV در همسرانِ زنان مبتلا به سرطانهای آنوژنیتال (مقعدی-تناسلی).
🤝مقدمه و روش کار: عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) با کارسینومهای سلول سنگفرشی در لوزهها (TSCC) و قاعده زبان (BOTSCC) مرتبط است. در این مطالعه، خطر نسبی (RR) ابتلا به این نوع سرطانها را در شوهرانی که همسرانشان مبتلا به سرطانهای آنوژنیتال بودند، با استفاده از پایگاه دادههای خانوادگی سوئد مورد ارزیابی قرار داده شده است. پایگاه دادههای خانوادگی شامل ۳.۵ میلیون خانواده از اطلاعات ۱۶ میلیون فرد است که از سال ۱۹۳۲ شناسایی شده و دادههای سرطان آنها از سال ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۵ ثبت شده است. خطر نسبی (RR) ابتلا به سرطان لوزه و قاعده زبان را در شوهرانی بررسی شد که همسرانشان دارای تشخیصهای زیر بودند:
1. سرطانهای آنوژنیتال (مقعد، واژن، فرج)
2. سرطان دهانه رحم (Cervical Cancer)
3. کارسینوم در برجا (CIS) یا ضایعات پیشسرطانی شدید دهانه رحم. سپس این نتایج با گروه کنترل (شوهرانی که همسرانشان سالم بودند) مقایسه شد.
🤝نتایج: تاثیر زمان و سن: خطر نسبی (RR) سرطان لوزه و قاعده زبان در شوهرانی که همسرانشان سرطان تهاجمی آنوژنیتال داشتند، با گذشت زمان (سالهای اخیر) و کاهش سن در زمان تشخیص، افزایش یافته است.
• اوج خطر: در بازه زمانی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵، خطر نسبی برای مردانی که در سن زیر ۵۰ سال دچار سرطان لوزه یا قاعده زبان شدند، به عدد ۵.۳۵ رسید (یعنی بیش از ۵ برابر خطر بیشتر نسبت به افراد عادی).
• ضایعات پیشسرطانی: در مورد شوهرانی که همسرانشان فقط ضایعات پیشسرطانی (CIS) داشتند، خطر ابتلا به این سرطانها در تمام دورههای زمانی ۲ برابر بود.
🤝نتیجه گیری نهایی: تجمع خطر ابتلا به سرطانهای تهاجمی مرتبط با HPV در زوجین، به "دوره زمانی" بستگی دارد (در سالهای اخیر بیشتر شده است). این یافته، دیدگاه جدیدی را در علم سرطانشناسی معرفی میکند: افزایش خطر خانوادگی سرطانهای مرتبط با HPV در میان همسران. بعلاوه مردانی که همسرانشان سابقه سرطان دهانه رحم یا ضایعات پیشسرطانی دارند، باید نسبت به علائم غیرعادی در ناحیه گلو و لوزهها هوشیارتر باشند
🤝نظریه: این تحقیق نشان میدهد که محیط بیولوژیکی مشترک (انتقال ویروس بین زوجین) میتواند خطر ابتلا به سرطانهای اوروفارنکس (حلق دهانی) را در مردانی که همسرشان دچار ضایعات پیشسرطانی یا سرطانی ناشی از HPV هستند، به شدت افزایش دهد.
🤝Elevated Risk of HPV-Associated Oropharyngeal Cancers in Husbands of Women With Anogenital Cancer
Tuomas Lehtinen et al.,
• PMID: 40877205
• PMCID: PMC12394001
• DOI: 10.1002/cnr2.70333
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🙏1
📺 *اطلاعرسانی برنامه تلویزیونی*
قابل توجه همکاران گرامی به اطلاع میرساند؛با افتخار دعوت میگردد به تماشای بخش دوم برنامهای علمی و کاربردی در شبکه سلامت در ارتباط با ویروس پاپیلومای انسانی
🗓 *جمعه 8 خردادماه
🕛 ساعت ۲۱
📡 شبکه سلامت*
👨⚕️ سخنران: *دکتر سید محمد جزایری *
پزشک و متخصص ویروسشناسی پزشکی از انگلستان
استاد گروه ویروسشناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
مسئول فنی آزمایشگاه تخصصی ویروسشناسی پزشکی آرامیس
در این برنامه، به زبانی علمی و قابل فهم درباره زگیلهای تناسلی و راه های پیشگیری از جمله واکسن صحبت خواهد شد؛
گامی مؤثر در افزایش آگاهی عمومی و ارتقای سلامت جامعه 🌿
*همراه با امتیاز بازآموزی برای پزشکان
*
📢 لطفاً اطلاعرسانی کنید و بینندگان عزیز را به تماشای این برنامه ارزشمند دعوت نمایید.
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
قابل توجه همکاران گرامی به اطلاع میرساند؛با افتخار دعوت میگردد به تماشای بخش دوم برنامهای علمی و کاربردی در شبکه سلامت در ارتباط با ویروس پاپیلومای انسانی
🗓 *جمعه 8 خردادماه
🕛 ساعت ۲۱
📡 شبکه سلامت*
👨⚕️ سخنران: *دکتر سید محمد جزایری *
پزشک و متخصص ویروسشناسی پزشکی از انگلستان
استاد گروه ویروسشناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
مسئول فنی آزمایشگاه تخصصی ویروسشناسی پزشکی آرامیس
در این برنامه، به زبانی علمی و قابل فهم درباره زگیلهای تناسلی و راه های پیشگیری از جمله واکسن صحبت خواهد شد؛
گامی مؤثر در افزایش آگاهی عمومی و ارتقای سلامت جامعه 🌿
*همراه با امتیاز بازآموزی برای پزشکان
*
📢 لطفاً اطلاعرسانی کنید و بینندگان عزیز را به تماشای این برنامه ارزشمند دعوت نمایید.
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
👍7
💊The association between HPV infection and endometriosis: Risk and fertility outcomes
💊ارتباط بین عفونت HPV و اندومتریوز: بررسی خطر ابتلا و پیامدهای باروری- مقاله مروری/متآنالیز
💊مقدمه و روش کار: در حالی که نقش عفونتها در پاتولوژی (بیماریزایی) اندومتریوز مطرح شده است، نقش ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) همچنان نامشخص باقی مانده بود. این مطالعه با ترکیب یک متآنالیز (فرا-تحلیل) روی ۷ مطالعه قبلی و یک مطالعه مورد-شاهدی (بر روی ۴۳۲ بیمار تحت جراحی) به ارزیابی ارتباط بین HPV با خطر ابتلا به اندومتریوز و همچنین پیامدهای باروری پرداخته است.
💊نتایج: تحلیلهای آماری تجمیعی نشان داد که:
• هیچ ارتباط معناداری بین عفونت با هر یک از زیرتایپهای HPV با نسبت شانس (OR = 2.60) یا زیرتایپهای پرخطر (High-Risk) و خطر ابتلا به اندومتریوز وجود ندارد.
• این در حالی است که شیوع کلی HPV در بیماران (۴۶٪ کل و ۳۶٪ نوع پرخطر) نسبت به جمعیت عمومی بالاتر گزارش شده بود، اما این عدد از نظر آماری به معنای "عامل خطر بودن" ویروس برای ایجاد بیماری تلقی نمیگردد.
بخش مهم و بالینی این پژوهش نشان داد: بیماران دارای HPV مثبت در مقایسه با بیماران HPV منفی، به طور قابل توجهی نرخ تولد زنده (Live Birth Rate) کمتری پس از جراحی داشتند ۱۰.۶٪ در مقابل ۲۱.۰٪ . این تفاوت از نظر آماری معنادار بود.
💊نتیجه گیری نهایی: این یافتهها نشان میدهند که عفونت HPV یک عامل خطر اولیه برای توسعه و شکلگیری اندومتریوز نیست، اما میتواند اثرات منفی بر پیامدهای باروری پس از جراحی داشته باشد. رویکرد دوگانه این مطالعه (ترکیب متآنالیز و بررسی موردی) شواهد قویتری را برای تأثیر بالینی HPV بر پیشآگهی تولیدمثل در بیماران مبتلا به اندومتریوز ارائه میدهد.
💊نظریه: نکته کلیدی این مطالعه در این است که اگرچه HPV باعث ایجاد اندومتریوز نمیشود، اما حضور آن در سیستم تولیدمثلی میتواند محیط میکروایمونولوژی (Micro-environment) را تغییر دهد. التهاب مزمن ناشی از ویروس در کنار بافت اندومتریوز، احتمالا از طریق اختلال در پذیرش آندومتر (Endometrial Receptivity) یا تاثیر بر کیفیت تخمک، شانس موفقیت بارداری را کاهش میدهد.
💊The association between HPV infection and endometriosis: Risk and fertility outcomes
Wenqu Li et al.,
• PMID: 41067924
• DOI: 10.7555/JBR.39.20250194
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
💊ارتباط بین عفونت HPV و اندومتریوز: بررسی خطر ابتلا و پیامدهای باروری- مقاله مروری/متآنالیز
💊مقدمه و روش کار: در حالی که نقش عفونتها در پاتولوژی (بیماریزایی) اندومتریوز مطرح شده است، نقش ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) همچنان نامشخص باقی مانده بود. این مطالعه با ترکیب یک متآنالیز (فرا-تحلیل) روی ۷ مطالعه قبلی و یک مطالعه مورد-شاهدی (بر روی ۴۳۲ بیمار تحت جراحی) به ارزیابی ارتباط بین HPV با خطر ابتلا به اندومتریوز و همچنین پیامدهای باروری پرداخته است.
💊نتایج: تحلیلهای آماری تجمیعی نشان داد که:
• هیچ ارتباط معناداری بین عفونت با هر یک از زیرتایپهای HPV با نسبت شانس (OR = 2.60) یا زیرتایپهای پرخطر (High-Risk) و خطر ابتلا به اندومتریوز وجود ندارد.
• این در حالی است که شیوع کلی HPV در بیماران (۴۶٪ کل و ۳۶٪ نوع پرخطر) نسبت به جمعیت عمومی بالاتر گزارش شده بود، اما این عدد از نظر آماری به معنای "عامل خطر بودن" ویروس برای ایجاد بیماری تلقی نمیگردد.
بخش مهم و بالینی این پژوهش نشان داد: بیماران دارای HPV مثبت در مقایسه با بیماران HPV منفی، به طور قابل توجهی نرخ تولد زنده (Live Birth Rate) کمتری پس از جراحی داشتند ۱۰.۶٪ در مقابل ۲۱.۰٪ . این تفاوت از نظر آماری معنادار بود.
💊نتیجه گیری نهایی: این یافتهها نشان میدهند که عفونت HPV یک عامل خطر اولیه برای توسعه و شکلگیری اندومتریوز نیست، اما میتواند اثرات منفی بر پیامدهای باروری پس از جراحی داشته باشد. رویکرد دوگانه این مطالعه (ترکیب متآنالیز و بررسی موردی) شواهد قویتری را برای تأثیر بالینی HPV بر پیشآگهی تولیدمثل در بیماران مبتلا به اندومتریوز ارائه میدهد.
💊نظریه: نکته کلیدی این مطالعه در این است که اگرچه HPV باعث ایجاد اندومتریوز نمیشود، اما حضور آن در سیستم تولیدمثلی میتواند محیط میکروایمونولوژی (Micro-environment) را تغییر دهد. التهاب مزمن ناشی از ویروس در کنار بافت اندومتریوز، احتمالا از طریق اختلال در پذیرش آندومتر (Endometrial Receptivity) یا تاثیر بر کیفیت تخمک، شانس موفقیت بارداری را کاهش میدهد.
💊The association between HPV infection and endometriosis: Risk and fertility outcomes
Wenqu Li et al.,
• PMID: 41067924
• DOI: 10.7555/JBR.39.20250194
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🙏4
⭐️Whole 16S rRNA gene sequencing reveals differences in the oral microbiota of healthy individuals infected with oral HPV
⭐️توالییابی کامل ژن 16S rRNA تفاوتهایی را در میکروبیوتای دهانی افراد سالم مبتلا به عفونت HPV دهانی آشکار میسازد
⭐️مقدمه و روش کار: کاوش در میکروبیوتای دهانی افراد سالمِ دارای و فاقد عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) دهانی و شناسایی هرگونه ویژگی یا تغییری در میکروبیوتای دهانی مرتبط با عفونت HPV بینابینی ضروری به نظر میرسد. توالییابی PacBio HiFi (نوعی از توالی یابی ابر مبنای پلت فرم NGS است) از کل ژن 16S rRNA بر روی ۱۲۸ نمونه بزاق حاصل از یک کوهورت در استرالیا با مشخصات تعیینشده (شامل ۶۴ مورد HPV-مثبت و ۶۴ مورد HPV-منفی ( انجام شد. تحلیلهای آماری تنوع آلفا (Alpha-diversity) و بتا (Beta-diversity)، و همچنین ترکیب تاکسونومیک (آزمون فراوانی افتراقی ( بهمنظور تعیین تفاوتهای میانگروهی آزمودنیها مورد استفاده قرار گرفت.
⭐️نتایج: این مطالعه نشان داد که: (۱) تفاوتهای معناداری در فراوانی باکتری استرپتوکوکوس سالیواریوس Streptococcus salivarius در مردان HPV-منفی دهانی وجود دارد [که در گروه مثبت دیده نمیشود]؛ (۲) مردان مبتلا به HPV کمخطر (Low-risk)، افزایش فراوانی در چندین گونه باکتریایی داشتند و (۳) کاهش فراوانی در استرپتوکوکوس سالیواریوس و استرپتوکوکوس پاراسانگوئیس (S. parasanguinis) را نشان دادند. در زنان، (۴) تنوع شانونShannon diversity) میکروبیوتای دهانی در افراد HPV-مثبت بهطور معناداری کمتر از افراد HPV-منفی بود و (۵) ساختار پروفایل میکروبیوم دهانی (تنوع بتا) هنگامی که بر اساس وضعیت HPV طبقهبندی شد، تفاوت معناداری داشت.
⭐️نتیجه گیری نهایی: عفونت HPV دهانی بینابینی با چندین اختلال (Perturbations) در فراوانی برخی تاکساهای باکتریایی در میکروبیوتای دهانی همراه است که این تغییرات میان مردان و زنان متفاوت است. انجام پژوهشهای بیشتر جهت تعیین اینکه آیا این تغییرات در کارسینوژنز (سرطانزایی) دهانی مشارکت دارند یا خیر، ضروری است.
⭐️نظریه: استفاده از مکمل های حاوی پروبیوتیک S. salivarius مانند سویه K12 میتواند به عنوان یک استراتژی ارزان و کمخطر برای افراد در معرض خطر یا کسانی که HPV مثبت هستند اما ضایعه ندارند تجویز شود تا با بازگرداندن جمعیت میکروبی محافظ، شانس "پاکسازی خود به خودی" (Viral Clearance) ویروس افزایش یابد. همچنین در کلینیک، سنجش سطح S. salivarius یا بررسی تنوع میکروبی بزاق میتواند به عنوان یک بیومارکر غیرتهاجمی برای پیشبینی اینکه کدام بیماران HPV مثبت احتمال بیشتری برای پیشرفت به سمت سرطان دهان دارند، استفاده شود. بیماری که کاهش شدید این باکتریهای محافظ را نشان دهد، نیازمند پایش دقیقتر خواهد بود.
⭐️ Whole 16S rRNA gene sequencing reveals differences in the oral microbiota of healthy individuals infected with oral HPV
Toby I Maidment , et al,.
PMID: 41084770
DOI: 10.1080/17460913.2025.2572259
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
⭐️توالییابی کامل ژن 16S rRNA تفاوتهایی را در میکروبیوتای دهانی افراد سالم مبتلا به عفونت HPV دهانی آشکار میسازد
⭐️مقدمه و روش کار: کاوش در میکروبیوتای دهانی افراد سالمِ دارای و فاقد عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) دهانی و شناسایی هرگونه ویژگی یا تغییری در میکروبیوتای دهانی مرتبط با عفونت HPV بینابینی ضروری به نظر میرسد. توالییابی PacBio HiFi (نوعی از توالی یابی ابر مبنای پلت فرم NGS است) از کل ژن 16S rRNA بر روی ۱۲۸ نمونه بزاق حاصل از یک کوهورت در استرالیا با مشخصات تعیینشده (شامل ۶۴ مورد HPV-مثبت و ۶۴ مورد HPV-منفی ( انجام شد. تحلیلهای آماری تنوع آلفا (Alpha-diversity) و بتا (Beta-diversity)، و همچنین ترکیب تاکسونومیک (آزمون فراوانی افتراقی ( بهمنظور تعیین تفاوتهای میانگروهی آزمودنیها مورد استفاده قرار گرفت.
⭐️نتایج: این مطالعه نشان داد که: (۱) تفاوتهای معناداری در فراوانی باکتری استرپتوکوکوس سالیواریوس Streptococcus salivarius در مردان HPV-منفی دهانی وجود دارد [که در گروه مثبت دیده نمیشود]؛ (۲) مردان مبتلا به HPV کمخطر (Low-risk)، افزایش فراوانی در چندین گونه باکتریایی داشتند و (۳) کاهش فراوانی در استرپتوکوکوس سالیواریوس و استرپتوکوکوس پاراسانگوئیس (S. parasanguinis) را نشان دادند. در زنان، (۴) تنوع شانونShannon diversity) میکروبیوتای دهانی در افراد HPV-مثبت بهطور معناداری کمتر از افراد HPV-منفی بود و (۵) ساختار پروفایل میکروبیوم دهانی (تنوع بتا) هنگامی که بر اساس وضعیت HPV طبقهبندی شد، تفاوت معناداری داشت.
⭐️نتیجه گیری نهایی: عفونت HPV دهانی بینابینی با چندین اختلال (Perturbations) در فراوانی برخی تاکساهای باکتریایی در میکروبیوتای دهانی همراه است که این تغییرات میان مردان و زنان متفاوت است. انجام پژوهشهای بیشتر جهت تعیین اینکه آیا این تغییرات در کارسینوژنز (سرطانزایی) دهانی مشارکت دارند یا خیر، ضروری است.
⭐️نظریه: استفاده از مکمل های حاوی پروبیوتیک S. salivarius مانند سویه K12 میتواند به عنوان یک استراتژی ارزان و کمخطر برای افراد در معرض خطر یا کسانی که HPV مثبت هستند اما ضایعه ندارند تجویز شود تا با بازگرداندن جمعیت میکروبی محافظ، شانس "پاکسازی خود به خودی" (Viral Clearance) ویروس افزایش یابد. همچنین در کلینیک، سنجش سطح S. salivarius یا بررسی تنوع میکروبی بزاق میتواند به عنوان یک بیومارکر غیرتهاجمی برای پیشبینی اینکه کدام بیماران HPV مثبت احتمال بیشتری برای پیشرفت به سمت سرطان دهان دارند، استفاده شود. بیماری که کاهش شدید این باکتریهای محافظ را نشان دهد، نیازمند پایش دقیقتر خواهد بود.
⭐️ Whole 16S rRNA gene sequencing reveals differences in the oral microbiota of healthy individuals infected with oral HPV
Toby I Maidment , et al,.
PMID: 41084770
DOI: 10.1080/17460913.2025.2572259
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Whole 16S rRNA gene sequencing reveals differences in the oral microbiota of healthy individuals infected with oral HPV - PubMed
Intermediate oral HPV infection is associated with several perturbations in the abundance of some bacterial taxa in the oral microbiota, which differ between males and females. Further research is required to determine whether these changes contribute to…
🙏1
📌The prevalence of nine human herpesviruses in urogenital samples from young women in Finland
📌شیوع 9 ویروس هرپس انسانی در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان در فنلاند
📌مقدمه و روش کار: به غیر از ویروس هرپس سیمپلکس (HSV)، نقش بیماریزایی و همچنین وقوع سایر ویروسهای هرپس انسانی (HHVs) در دستگاه ادراری-تناسلی همچنان تا حد زیادی نامشخص است. هدف مطالعه ی پیشرو تعیین شیوع (Prevalence) و میزان دفع (level of shedding) 9 ویروس هرپس انسانی شایع در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان بوده است. به این منظور جهت بررسی شیوع و کمیتیابی HHVs با استفاده از روش qPCR ) واکنش زنجیرهای پلیمراز کمی) در نمونههای ادراری-تناسلی ۳۸۰ زن جوان فنلاندی پرداخته شد. این زنان در یک کارآزمایی تصادفیسازیشدهی اجتماعی برای واکسیناسیون HPV و همچنین یک کارآزمایی تصادفیسازیشده دیگر در مورد اثربخشی غربالگری کلامیدیا تراکوماتیس نیز شرکت داشتند.
📌نتایج: شایعترین ویروس: DNA ویروس اپشتین-بار (EBV) شایعترین یافته بود و در ۸.۴٪ از نمونهها مثبت گزارش شد.
شیوع سایر ویروسها: DNA سایر هرپسویروسها با شیوع کمتری تشخیص داده شدند:
: HHV-6B ۵.۸٪
سیتومگالوویروس :(CMV): ۳.۷٪
: HHV-7۱.۶٪
: HSV-2 ۰.۸٪
: HSV-1 ۰.۵٪
DNA ویروسهای تشخیصدادهنشده: ویروسهای واریسلا-زوستر (VZV)، HHV-6A، و هرپسویروس مرتبط با سارکوم کاپوزی (KSHV/HHV-8) در هیچ یک از نمونهها تشخیص داده نشد.
ارتباط EBV با C. trachomatis: شیوع DNA ویروس EBV در زنانی که نتیجه آزمایش تست تقویت اسید نوکلئیک (NAAT) آنها برای C. trachomatis مثبت بود، به طور معنیداری بالاتر بود (۱۱.۳٪ در مقابل ۵.۷٪ در گروه منفی.
ارتباط EBV با سایر میکروبهای منتقله از راه جنسی (STMs) : DNA ویروس EBV به طور مکرر در زنانی که DNA میکروبهای منتقله از راه جنسی (شامل C. trachomatis، Mycoplasma genitalium، HPV، یا HSV در نمونههای آنها وجود داشت، مشاهده شد (شیوع ۱۱.۴٪ ) در مقایسه با ۴.۰٪ در گروه فاقد این میکروبها؛
📌نتیجه گیری نهایی: این مطالعه نشان میدهد که ویروس EBV شایعترین ویروس هرپس انسانی در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان فنلاندی است که ارتباط معنیداری با حضور عفونتهای همزمان منتقله از راه جنسی (STIs)، به ویژه C. trachomatis و سایر STMs، دارد. این یافتهها نشاندهندهی ارتباط بالقوه بین فعالیت جنسی/آسیبپذیری دستگاه تناسلی و فعال شدن مجدد یا دفع EBV است، و بر لزوم تحقیقات بیشتر برای روشن شدن نقش سایر HHVs در پاتوژنز دستگاه ادراری-تناسلی تأکید میکند.
📌نظریه. با توجه به نقش خطیر EBV در ایجاد سرطانهای ENT و علاوه بر آن احتمالا در سرطانهای دستگاه اوروژنیتال، و تمرکز خاص ویروس پاپیلومای انسانی در بیماریزایی در همین نقاط آناتومیک، بررسی عفونت همزمان این دو ویروس ارزش خاص خود را دارد. البته بررسیهای 7 سال اخیر تیم تحقیقاتی مرکز تحقیقات ویروس شناسی بالینی با همکاری سرکار خانم دکتر یارندی در بیمارستان یاس در مورد سرطان دهانه رحم و ارتباط آن با EBV از نظر آماری تفاوت قابل ملاحظه نشان نداده است.
📌Hanna Välimaa et al.,
PMID: 40826323
DOI: 10.1186/s12879-025-11392-6
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
📌شیوع 9 ویروس هرپس انسانی در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان در فنلاند
📌مقدمه و روش کار: به غیر از ویروس هرپس سیمپلکس (HSV)، نقش بیماریزایی و همچنین وقوع سایر ویروسهای هرپس انسانی (HHVs) در دستگاه ادراری-تناسلی همچنان تا حد زیادی نامشخص است. هدف مطالعه ی پیشرو تعیین شیوع (Prevalence) و میزان دفع (level of shedding) 9 ویروس هرپس انسانی شایع در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان بوده است. به این منظور جهت بررسی شیوع و کمیتیابی HHVs با استفاده از روش qPCR ) واکنش زنجیرهای پلیمراز کمی) در نمونههای ادراری-تناسلی ۳۸۰ زن جوان فنلاندی پرداخته شد. این زنان در یک کارآزمایی تصادفیسازیشدهی اجتماعی برای واکسیناسیون HPV و همچنین یک کارآزمایی تصادفیسازیشده دیگر در مورد اثربخشی غربالگری کلامیدیا تراکوماتیس نیز شرکت داشتند.
📌نتایج: شایعترین ویروس: DNA ویروس اپشتین-بار (EBV) شایعترین یافته بود و در ۸.۴٪ از نمونهها مثبت گزارش شد.
شیوع سایر ویروسها: DNA سایر هرپسویروسها با شیوع کمتری تشخیص داده شدند:
: HHV-6B ۵.۸٪
سیتومگالوویروس :(CMV): ۳.۷٪
: HHV-7۱.۶٪
: HSV-2 ۰.۸٪
: HSV-1 ۰.۵٪
DNA ویروسهای تشخیصدادهنشده: ویروسهای واریسلا-زوستر (VZV)، HHV-6A، و هرپسویروس مرتبط با سارکوم کاپوزی (KSHV/HHV-8) در هیچ یک از نمونهها تشخیص داده نشد.
ارتباط EBV با C. trachomatis: شیوع DNA ویروس EBV در زنانی که نتیجه آزمایش تست تقویت اسید نوکلئیک (NAAT) آنها برای C. trachomatis مثبت بود، به طور معنیداری بالاتر بود (۱۱.۳٪ در مقابل ۵.۷٪ در گروه منفی.
ارتباط EBV با سایر میکروبهای منتقله از راه جنسی (STMs) : DNA ویروس EBV به طور مکرر در زنانی که DNA میکروبهای منتقله از راه جنسی (شامل C. trachomatis، Mycoplasma genitalium، HPV، یا HSV در نمونههای آنها وجود داشت، مشاهده شد (شیوع ۱۱.۴٪ ) در مقایسه با ۴.۰٪ در گروه فاقد این میکروبها؛
📌نتیجه گیری نهایی: این مطالعه نشان میدهد که ویروس EBV شایعترین ویروس هرپس انسانی در نمونههای ادراری-تناسلی زنان جوان فنلاندی است که ارتباط معنیداری با حضور عفونتهای همزمان منتقله از راه جنسی (STIs)، به ویژه C. trachomatis و سایر STMs، دارد. این یافتهها نشاندهندهی ارتباط بالقوه بین فعالیت جنسی/آسیبپذیری دستگاه تناسلی و فعال شدن مجدد یا دفع EBV است، و بر لزوم تحقیقات بیشتر برای روشن شدن نقش سایر HHVs در پاتوژنز دستگاه ادراری-تناسلی تأکید میکند.
📌نظریه. با توجه به نقش خطیر EBV در ایجاد سرطانهای ENT و علاوه بر آن احتمالا در سرطانهای دستگاه اوروژنیتال، و تمرکز خاص ویروس پاپیلومای انسانی در بیماریزایی در همین نقاط آناتومیک، بررسی عفونت همزمان این دو ویروس ارزش خاص خود را دارد. البته بررسیهای 7 سال اخیر تیم تحقیقاتی مرکز تحقیقات ویروس شناسی بالینی با همکاری سرکار خانم دکتر یارندی در بیمارستان یاس در مورد سرطان دهانه رحم و ارتباط آن با EBV از نظر آماری تفاوت قابل ملاحظه نشان نداده است.
📌Hanna Välimaa et al.,
PMID: 40826323
DOI: 10.1186/s12879-025-11392-6
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
The prevalence of nine human herpesviruses in urogenital samples from young women in Finland - PubMed
The increased prevalence of EBV DNA among young women with a sexually transmissible pathogen coinfection suggests more frequent shedding of EBV DNA among those with a sexually transmitted infection and likely higher sexual risk-taking behavior.
🙏1
📈Immunocompetency Status and Its Association with Multicentric Lower Anogenital Tract Dysplasia
📈وضعیت توانمندی سیستم ایمنی و ارتباط آن با دیسپلازی چندکانونی مجاری آنوژنیتال تحتانی
📈مقدمه و روش کار: بیماریهای چندکانونی (Multicentric) مرتبط با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در مجاری تناسلی تحتانی، شامل ضایعات پیشتهاجمی و تهاجمی در چندین ناحیه آناتومیک مختلف در بدن بیمار هستند که میتوانند به صورت همزمان (Synchronous) یا در زمانهای متفاوت (Metachronous) ظاهر شوند. شناسایی بیماران مبتلا به بیماری چندکانونی بسیار حیاتی است، زیرا این وضعیت با نرخ بالای شکست در درمان و بازگشت مجدد بیماری همراه است. این مطالعه از امریکا و با مشارکت دو دانشمند ایرانی: نیکا خورسندی و پیمان صمغ آبادی اجرا شده و به ارزیابی الگوهای بالینی-آسیبشناختی (Clinicopathologic) در بیماران با سیستم ایمنی سالم و بیماران دارای نقص ایمنی پرداخته است. این یک مطالعه گذشتهنگر در دو بیمارستان بر روی ۳۶ بیمار است که طی یک دوره ۲۵ ساله، تشخیص بافتی (Histologic) دیسپلازی آنوژنیتال چندکانونی مرتبط با HPV داشتند. بیماران بر اساس وضعیت ایمنی به سه گروه تقسیم شدند:
افراد با سیستم ایمنی سالم بدون HIV.
افراد با سیستم ایمنی سالم مبتلا به HIV اما بدون نقص ایمنی شدید
افراد دارای نقص ایمنی (Immunocompromised).
در این مطالعه، تشخیصهای بافتشناسی، رنگآمیزی اختصاصی ایمونوهیستوشیمی – p16 immunohistochemistry , (IHC) و روش هیبریداسیون درجا in situ hybridization (ISH) برای شناسایی HPVهای پرخطر (HR) و کمخطر (LR) مورد بررسی قرار گرفت.
📈نتایج:
· شایعترین نقاط درگیر: مقعد (۲۵٪) و واژن (۲۵٪) بودند.
نوع ضایعه: ضایعات سنگفرشی داخل اپیتلیال با درجه بالا (HSIL) شایعترین تشخیص بود (۵۰٪)
📈نتایج آزمایشگاهی: مثبت بودن شاخص در ۷۱٪ و تست در ۸۱٪ نمونهها مشاهده شد.
تغییرات بیولوژیک: در یکسوم بیماران، تفاوت در بیان شاخصهای IHC/ISH در ضایعاتی که در یک نقطه آناتومیک اما در زمانهای مختلف ایجاد شده بودند، مشاهده شد.
📈نکته کلیدی: فراوانی این تغییرات (تغییر نوع ویروس یا رفتار آن) در افراد مبتلا به HIV و افراد دارای نقص ایمنی به طور معناداری بالاتر از افراد با سیستم ایمنی سالم بود.
📈نتیجه گیری نهایی: این مطالعه از این نظریه حمایت میکند که برخی بیماریهای چندکانونی ممکن است ناشی از عفونتهای مکرر با ژنوتیپهای مختلف HPV باشد (نه فقط یک عفونت قدیمی). این یافتهها بر ضرورت تحقیقات بیشتر در مورد پیشزمینههای ژنتیکی و سایر عواملی که باعث توسعه ضایعات چندکانونی HPV در هر دو گروه (سیستم ایمنی سالم و ضعیف) میشود، تاکید میکند
📈نظریه: این مطالعه جالب، اگر چه با حجم نمونه پایین همراه بوده است، نشاندهنده اهمیت عونت همزمان پاپیلوما در بیش از یک ارگان در بدن بیمار است. این مسئله حتی در بیماران با سیستم ایمنی سالم (اگر چه با فرکانس پایین تر از بیماران سندرم نقص ایمنی) نیز قابل مشاهده است.
نکته محوری این مطالعه، به چالش کشیدن نظریه "منشا تکتکثیر" (Monoclonal origin) است. برخلاف تصور قدیمی که گمان میرفت یک سویه از ویروس در بدن پخش میشود، این دادهها نشان میدهند که بهویژه در افراد دارای ضعف سیستم ایمنی، بدن ممکن است به طور مکرر با سویههای متفاوت و متنوع HPV درگیر شود. قبلا در این کانال علمی اشاره کرده ایم که مثلا ویروس HIV به صورت اعجاب آوری تقریبا در تمام بیماران مبتلا به ایدز، در هر عضوی از بدن جمعیت خاصی را تکثیر میدهد. مثلا جمعیت ویروس در غدد لنفاوی متمایز از طحال و یا کبد و یا غیره است. استفاده از NGS در سالهای اخیر سبب کشف این یافته گردیده است..
📈Nikka Khorsandi , Peyman Samghabadi et al.,
PMID: 41085971
DOI: 10.1097/LGT.0000000000000914
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
📈وضعیت توانمندی سیستم ایمنی و ارتباط آن با دیسپلازی چندکانونی مجاری آنوژنیتال تحتانی
📈مقدمه و روش کار: بیماریهای چندکانونی (Multicentric) مرتبط با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در مجاری تناسلی تحتانی، شامل ضایعات پیشتهاجمی و تهاجمی در چندین ناحیه آناتومیک مختلف در بدن بیمار هستند که میتوانند به صورت همزمان (Synchronous) یا در زمانهای متفاوت (Metachronous) ظاهر شوند. شناسایی بیماران مبتلا به بیماری چندکانونی بسیار حیاتی است، زیرا این وضعیت با نرخ بالای شکست در درمان و بازگشت مجدد بیماری همراه است. این مطالعه از امریکا و با مشارکت دو دانشمند ایرانی: نیکا خورسندی و پیمان صمغ آبادی اجرا شده و به ارزیابی الگوهای بالینی-آسیبشناختی (Clinicopathologic) در بیماران با سیستم ایمنی سالم و بیماران دارای نقص ایمنی پرداخته است. این یک مطالعه گذشتهنگر در دو بیمارستان بر روی ۳۶ بیمار است که طی یک دوره ۲۵ ساله، تشخیص بافتی (Histologic) دیسپلازی آنوژنیتال چندکانونی مرتبط با HPV داشتند. بیماران بر اساس وضعیت ایمنی به سه گروه تقسیم شدند:
افراد با سیستم ایمنی سالم بدون HIV.
افراد با سیستم ایمنی سالم مبتلا به HIV اما بدون نقص ایمنی شدید
افراد دارای نقص ایمنی (Immunocompromised).
در این مطالعه، تشخیصهای بافتشناسی، رنگآمیزی اختصاصی ایمونوهیستوشیمی – p16 immunohistochemistry , (IHC) و روش هیبریداسیون درجا in situ hybridization (ISH) برای شناسایی HPVهای پرخطر (HR) و کمخطر (LR) مورد بررسی قرار گرفت.
📈نتایج:
· شایعترین نقاط درگیر: مقعد (۲۵٪) و واژن (۲۵٪) بودند.
نوع ضایعه: ضایعات سنگفرشی داخل اپیتلیال با درجه بالا (HSIL) شایعترین تشخیص بود (۵۰٪)
📈نتایج آزمایشگاهی: مثبت بودن شاخص در ۷۱٪ و تست در ۸۱٪ نمونهها مشاهده شد.
تغییرات بیولوژیک: در یکسوم بیماران، تفاوت در بیان شاخصهای IHC/ISH در ضایعاتی که در یک نقطه آناتومیک اما در زمانهای مختلف ایجاد شده بودند، مشاهده شد.
📈نکته کلیدی: فراوانی این تغییرات (تغییر نوع ویروس یا رفتار آن) در افراد مبتلا به HIV و افراد دارای نقص ایمنی به طور معناداری بالاتر از افراد با سیستم ایمنی سالم بود.
📈نتیجه گیری نهایی: این مطالعه از این نظریه حمایت میکند که برخی بیماریهای چندکانونی ممکن است ناشی از عفونتهای مکرر با ژنوتیپهای مختلف HPV باشد (نه فقط یک عفونت قدیمی). این یافتهها بر ضرورت تحقیقات بیشتر در مورد پیشزمینههای ژنتیکی و سایر عواملی که باعث توسعه ضایعات چندکانونی HPV در هر دو گروه (سیستم ایمنی سالم و ضعیف) میشود، تاکید میکند
📈نظریه: این مطالعه جالب، اگر چه با حجم نمونه پایین همراه بوده است، نشاندهنده اهمیت عونت همزمان پاپیلوما در بیش از یک ارگان در بدن بیمار است. این مسئله حتی در بیماران با سیستم ایمنی سالم (اگر چه با فرکانس پایین تر از بیماران سندرم نقص ایمنی) نیز قابل مشاهده است.
نکته محوری این مطالعه، به چالش کشیدن نظریه "منشا تکتکثیر" (Monoclonal origin) است. برخلاف تصور قدیمی که گمان میرفت یک سویه از ویروس در بدن پخش میشود، این دادهها نشان میدهند که بهویژه در افراد دارای ضعف سیستم ایمنی، بدن ممکن است به طور مکرر با سویههای متفاوت و متنوع HPV درگیر شود. قبلا در این کانال علمی اشاره کرده ایم که مثلا ویروس HIV به صورت اعجاب آوری تقریبا در تمام بیماران مبتلا به ایدز، در هر عضوی از بدن جمعیت خاصی را تکثیر میدهد. مثلا جمعیت ویروس در غدد لنفاوی متمایز از طحال و یا کبد و یا غیره است. استفاده از NGS در سالهای اخیر سبب کشف این یافته گردیده است..
📈Nikka Khorsandi , Peyman Samghabadi et al.,
PMID: 41085971
DOI: 10.1097/LGT.0000000000000914
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Immunocompetency Status and Its Association With Multicentric Lower Anogenital Tract Dysplasia - PubMed
This study supports the theory that some multicentric disease may arise from repeated infections with various HPV genotypes. The findings highlight the need for further research into genetic predispositions and other factors influencing the development of…
🙏1
🖌Increased acid sphingomyelinase levels in saliva as oral mucositis severity predictors
🖌افزایش سطح آنزیم "اسید اسفینگومیلیناز" در بزاق به عنوان شاخص پیشبینیکننده شدت
موکوزیت دهانی.
🖌مقدمه و روش کار: پرتودرمانی نقشی محوری در درمانهای چندرشتهای سرطان، بهویژه به عنوان روش اصلی درمان در بیماران مبتلا به سرطانهای سر و گردن (HNC) ایفا میکند. یکی از شایعترین عوارض حاد پرتودرمانی ، موکوزیت دهانی ناشی از پرتو (OM) است که میتواند منجر به درد شدید در ناحیه حلق و دهان، دشواری در بلع و تکلم، و کاهش وزن شود که در نهایت منجر به قطع دوره درمان پرتودرمانی میگردد. اگرچه بروز OM بسته به مکان تومور و روش درمان متفاوت است، اما در کل یک رخداد شایع محسوب میشود. با این حال، هنوز مشخص نیست کدام بیماران بیشتر از این وضعیت شدید رنج خواهند برد. هدف این مطالعه، ارزیابی شایستگی آنزیم اسید اسفینگومیلیناز (ASM) به عنوان یک بیومارکر بالقوه برای پیشبینی خطر ابتلا به OM و بررسی ارتباط آن با شدت این عارضه بود. در مطالعه پیشرو از آلمان دو گروه مستقل از بیماران را در قالب مطالعات آیندهنگر (تعداد کل = ۱۸۷ نفر) بررسی شدند. سطوح پروتئین ASM با استفاده از روش وسترن بلات (Western blot) در نمونههای بزاق تحریکنشده که حداقل سه روز قبل از شروع پرتودرمانی جمعآوری شده بودند، آنالیز شد. بیماران بر اساس بروز و شدت موکوزیت طبقهبندی شدند. برای بررسی ارتباط بین سطوح ASM و بروز زودهنگام موکوزیت، از تحلیلهای آماری رگرسیون و آزمونهای غیرپارامتریک استفاده شد.
🖌نتایج:
گروه اول (۱۰۹ بیمار): ۷۴ نفر دچار موکوزیت شدند که از این میان، ۴۲ نفر در دوزهای پایین پرتو، علائم زودهنگام را نشان دادند. موکوزیت درجه ۳ (شدید) در بیش از ۶۷٪ بیماران تحت پرتو درمانی قطعی مشاهده شد.
ارتباط با ASM: افزایش معناداری در سطح آنزیم ASM در بزاق بیمارانی که دچار موکوزیت زودهنگام شده بودند، مشاهده شد.
گروه دوم (۷۸ بیمار): نتایج مشابهی به دست آمد. ۴۴ نفر دچار موکوزیت شدند که ۲۱ نفر آنها بروز زودهنگام داشتند.
نقش HPV: افزایش سطح ASM بهویژه در بزاق بیماران HPV منفی تایید شد. (۳۲ بیمار در این گروه HPV مثبت بودند).
بقا: میزان بقای بدون بازگشت بیماری (RFS) ارتباطی با بروز موکوزیت یا وضعیت HPV نداشت.
🖌نتیجه گیری نهایی: اگرچه در حال حاضر شواهد محدودی برای اجرای بیومارکرهای بزاقی جهت ارزیابی شدت موکوزیت وجود دارد، اما یافتههای این پژوهش نشان میدهد که اندازهگیری سطوح ASM در بزاق بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن پیش از شروع پرتودرمانی، میتواند روشی نویدبخش برای پیشبینی خطر ابتلا به موکوزیت دهانی باشد.
🖌نظریه: پرتودرمانی با آسیب به DNA و غشاهای سلولی، باعث فعال شدن آنزیم میشود. این آنزیم، اسفینگومیلین را به سرامید تبدیل میکند که یک پیامرسان ثانویه برای القای مرگ سلولی و التهاب است. این مطالعه نشان میدهد که سطح پایه این آنزیم در بزاق میتواند به عنوان یک بیومارکر پیشبینیکننده (Predictive Biomarker) عمل کند؛ یعنی قبل از شروع درمان، مشخص نماید که کدام بیمار در معرض خطر تخریب شدید بافت مخاطی قرار دارد. لازم به ذکر است که ارتباط ASM با موکوزیت در افراد HPV منفی بارزتر بوده است؛ این موضوع میتواند ناشی از تفاوت در حساسیت سلولی به پرتو (Radiosensitivity) در سرطانهای ناشی از ویروس در مقابل سرطانهای ناشی از دخانیات/الکل باشد.
🖌Elsa Beatriz Monroy Ordonez et al.,
· PMID: 41079093
PMCID: PMC12507555
DOI: 10.3389/fonc.2025.1613884
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🖌افزایش سطح آنزیم "اسید اسفینگومیلیناز" در بزاق به عنوان شاخص پیشبینیکننده شدت
موکوزیت دهانی.
🖌مقدمه و روش کار: پرتودرمانی نقشی محوری در درمانهای چندرشتهای سرطان، بهویژه به عنوان روش اصلی درمان در بیماران مبتلا به سرطانهای سر و گردن (HNC) ایفا میکند. یکی از شایعترین عوارض حاد پرتودرمانی ، موکوزیت دهانی ناشی از پرتو (OM) است که میتواند منجر به درد شدید در ناحیه حلق و دهان، دشواری در بلع و تکلم، و کاهش وزن شود که در نهایت منجر به قطع دوره درمان پرتودرمانی میگردد. اگرچه بروز OM بسته به مکان تومور و روش درمان متفاوت است، اما در کل یک رخداد شایع محسوب میشود. با این حال، هنوز مشخص نیست کدام بیماران بیشتر از این وضعیت شدید رنج خواهند برد. هدف این مطالعه، ارزیابی شایستگی آنزیم اسید اسفینگومیلیناز (ASM) به عنوان یک بیومارکر بالقوه برای پیشبینی خطر ابتلا به OM و بررسی ارتباط آن با شدت این عارضه بود. در مطالعه پیشرو از آلمان دو گروه مستقل از بیماران را در قالب مطالعات آیندهنگر (تعداد کل = ۱۸۷ نفر) بررسی شدند. سطوح پروتئین ASM با استفاده از روش وسترن بلات (Western blot) در نمونههای بزاق تحریکنشده که حداقل سه روز قبل از شروع پرتودرمانی جمعآوری شده بودند، آنالیز شد. بیماران بر اساس بروز و شدت موکوزیت طبقهبندی شدند. برای بررسی ارتباط بین سطوح ASM و بروز زودهنگام موکوزیت، از تحلیلهای آماری رگرسیون و آزمونهای غیرپارامتریک استفاده شد.
🖌نتایج:
گروه اول (۱۰۹ بیمار): ۷۴ نفر دچار موکوزیت شدند که از این میان، ۴۲ نفر در دوزهای پایین پرتو، علائم زودهنگام را نشان دادند. موکوزیت درجه ۳ (شدید) در بیش از ۶۷٪ بیماران تحت پرتو درمانی قطعی مشاهده شد.
ارتباط با ASM: افزایش معناداری در سطح آنزیم ASM در بزاق بیمارانی که دچار موکوزیت زودهنگام شده بودند، مشاهده شد.
گروه دوم (۷۸ بیمار): نتایج مشابهی به دست آمد. ۴۴ نفر دچار موکوزیت شدند که ۲۱ نفر آنها بروز زودهنگام داشتند.
نقش HPV: افزایش سطح ASM بهویژه در بزاق بیماران HPV منفی تایید شد. (۳۲ بیمار در این گروه HPV مثبت بودند).
بقا: میزان بقای بدون بازگشت بیماری (RFS) ارتباطی با بروز موکوزیت یا وضعیت HPV نداشت.
🖌نتیجه گیری نهایی: اگرچه در حال حاضر شواهد محدودی برای اجرای بیومارکرهای بزاقی جهت ارزیابی شدت موکوزیت وجود دارد، اما یافتههای این پژوهش نشان میدهد که اندازهگیری سطوح ASM در بزاق بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن پیش از شروع پرتودرمانی، میتواند روشی نویدبخش برای پیشبینی خطر ابتلا به موکوزیت دهانی باشد.
🖌نظریه: پرتودرمانی با آسیب به DNA و غشاهای سلولی، باعث فعال شدن آنزیم میشود. این آنزیم، اسفینگومیلین را به سرامید تبدیل میکند که یک پیامرسان ثانویه برای القای مرگ سلولی و التهاب است. این مطالعه نشان میدهد که سطح پایه این آنزیم در بزاق میتواند به عنوان یک بیومارکر پیشبینیکننده (Predictive Biomarker) عمل کند؛ یعنی قبل از شروع درمان، مشخص نماید که کدام بیمار در معرض خطر تخریب شدید بافت مخاطی قرار دارد. لازم به ذکر است که ارتباط ASM با موکوزیت در افراد HPV منفی بارزتر بوده است؛ این موضوع میتواند ناشی از تفاوت در حساسیت سلولی به پرتو (Radiosensitivity) در سرطانهای ناشی از ویروس در مقابل سرطانهای ناشی از دخانیات/الکل باشد.
🖌Elsa Beatriz Monroy Ordonez et al.,
· PMID: 41079093
PMCID: PMC12507555
DOI: 10.3389/fonc.2025.1613884
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Increased acid sphingomyelinase levels in saliva as oral mucositis severity predictors - PubMed
Although there is currently limited evidence for the potential implementation of salivary biomarkers to assess their association with the severity of OM, the findings here show that determining ASM levels in the saliva of HNC patients before starting RT could…
🙏1
🤚The OncoSim-Cervix cancer microsimulation model: Unveiling roll-out strategies for human papillomavirus primary testing
✋مدل میکروسیمولیشن سرطان OncoSim-Cervix: آشکارسازی استراتژیهای اجرایی برای غربالگری اولیه HPV
✋مقدمه و روش کار: سرطان دهانه رحم در زمره یکی از شایعترین سرطانهاست، که تا حد زیادی قابل پیشگیری است. تغییر روش غربالگری اولیه از سیتولوژی (پاپ اسمیر) به تست ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، یکی از ارکان این پیشگیری است. OncoSim-Cervix، یک مدل شبیهسازی خرد (Microsimulation) است که اثرات بلندمدت واکسیناسیون HPV و مداخلات غربالگری را ارزیابی میکند. این مطالعه تأثیر استراتژیهای مختلفِ انتقال (Roll-out) به غربالگری اولیه HPV در کانادا را پیشبینی میکند. مدل OncoSim-Cervix روند پیشرفت از عفونت HPV تا سرطان دهانه رحم را شبیهسازی میکند و دادههای کانادایی مربوط به نرخ ابتلا، مرگومیر، واکسیناسیون، غربالگری و هزینهها را در بر میگیرد. در این تحلیل، اثرات تغییر از روش فعلی به غربالگری اولیه HPV (هر ۵ سال یکبار) در سه سناریوی اجرایی مقایسه شد:
اجرای یکباره (One-time) : تغییر ناگهانی کل جمعیت هدف به تست HPV.
اجرای مبتنی بر جمعیت (Population-based) : اجرای مرحلهای طی ۲ سال.
اجرای مبتنی بر سن (Age-based): اجرای مرحلهای طی ۳ سال بر اساس گروههای سنی. سناریوی مرجع: سیتولوژی هر ۳ سال یکبار
✋نتایج:
بهبود نتایج بالینی: تمام استراتژیهای اجرای HPV منجر به بهبود نتایج شدند؛ به طوری که در مقایسه با سیتولوژی، حدود ۲۰٪ کاهش در موارد ابتلا و ۱۸٪ کاهش در مرگومیر مشاهده شد، در حالی که فواصل غربالگری نیز طولانیتر شده بود (از ۳ به ۵ سال).
فشار بر سیستم درمانی
(کولپوسکوپی) : در سناریوی اجرای یکباره، ارجاع به کولپوسکوپی ناگهان ۶۰٪ افزایش یافت . اما در استراتژیهای مرحلهای، این اوج تقاضا کوچکتر بود (بین ۳۵٪ تا ۴۰٪) و پس از آن روند کاهشی پیدا کرد.
🖐نتیجه گیری نهایی: تغییر از سیتولوژی ۳ ساله به تست HPV ۵ ساله، پیامدهای سلامت را بهبود میبخشد. استفاده از استراتژیهای اجرای مرحلهای (Phased strategies) میتواند فشار اولیه بر بخشهای کولپوسکوپی را تعدیل کند. مدلسازی کامپیوتری میتواند به برنامهریزان سلامت کمک کند تا تقاضا برای کولپوسکوپی را در طول دوره انتقالی پیشبینی و مدیریت کنند.
✋نظریه: پارادوکس "غربالگری کمتر، نتیجه بهتر": این مطالعه تایید میکند که با استفاده از تست دقیقتر (HPV)، حتی اگر دفعات مراجعه بیمار کمتر شود (هر ۵ سال به جای ۳ سال)، باز هم امنیت سلامتی و بهداشتی بالاتری برای بیمار فراهم میشود، زیرا منفی بودن تست HPV ارزش پیشبینیکننده منفی بسیار بالاتری نسبت به پاپ اسمیر دارد.
✋Roxanne Garaszczuk et al.,
PMID: 41100218
DOI: 10.25318/82-003-x202501000002-eng
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
✋مدل میکروسیمولیشن سرطان OncoSim-Cervix: آشکارسازی استراتژیهای اجرایی برای غربالگری اولیه HPV
✋مقدمه و روش کار: سرطان دهانه رحم در زمره یکی از شایعترین سرطانهاست، که تا حد زیادی قابل پیشگیری است. تغییر روش غربالگری اولیه از سیتولوژی (پاپ اسمیر) به تست ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، یکی از ارکان این پیشگیری است. OncoSim-Cervix، یک مدل شبیهسازی خرد (Microsimulation) است که اثرات بلندمدت واکسیناسیون HPV و مداخلات غربالگری را ارزیابی میکند. این مطالعه تأثیر استراتژیهای مختلفِ انتقال (Roll-out) به غربالگری اولیه HPV در کانادا را پیشبینی میکند. مدل OncoSim-Cervix روند پیشرفت از عفونت HPV تا سرطان دهانه رحم را شبیهسازی میکند و دادههای کانادایی مربوط به نرخ ابتلا، مرگومیر، واکسیناسیون، غربالگری و هزینهها را در بر میگیرد. در این تحلیل، اثرات تغییر از روش فعلی به غربالگری اولیه HPV (هر ۵ سال یکبار) در سه سناریوی اجرایی مقایسه شد:
اجرای یکباره (One-time) : تغییر ناگهانی کل جمعیت هدف به تست HPV.
اجرای مبتنی بر جمعیت (Population-based) : اجرای مرحلهای طی ۲ سال.
اجرای مبتنی بر سن (Age-based): اجرای مرحلهای طی ۳ سال بر اساس گروههای سنی. سناریوی مرجع: سیتولوژی هر ۳ سال یکبار
✋نتایج:
بهبود نتایج بالینی: تمام استراتژیهای اجرای HPV منجر به بهبود نتایج شدند؛ به طوری که در مقایسه با سیتولوژی، حدود ۲۰٪ کاهش در موارد ابتلا و ۱۸٪ کاهش در مرگومیر مشاهده شد، در حالی که فواصل غربالگری نیز طولانیتر شده بود (از ۳ به ۵ سال).
فشار بر سیستم درمانی
(کولپوسکوپی) : در سناریوی اجرای یکباره، ارجاع به کولپوسکوپی ناگهان ۶۰٪ افزایش یافت . اما در استراتژیهای مرحلهای، این اوج تقاضا کوچکتر بود (بین ۳۵٪ تا ۴۰٪) و پس از آن روند کاهشی پیدا کرد.
🖐نتیجه گیری نهایی: تغییر از سیتولوژی ۳ ساله به تست HPV ۵ ساله، پیامدهای سلامت را بهبود میبخشد. استفاده از استراتژیهای اجرای مرحلهای (Phased strategies) میتواند فشار اولیه بر بخشهای کولپوسکوپی را تعدیل کند. مدلسازی کامپیوتری میتواند به برنامهریزان سلامت کمک کند تا تقاضا برای کولپوسکوپی را در طول دوره انتقالی پیشبینی و مدیریت کنند.
✋نظریه: پارادوکس "غربالگری کمتر، نتیجه بهتر": این مطالعه تایید میکند که با استفاده از تست دقیقتر (HPV)، حتی اگر دفعات مراجعه بیمار کمتر شود (هر ۵ سال به جای ۳ سال)، باز هم امنیت سلامتی و بهداشتی بالاتری برای بیمار فراهم میشود، زیرا منفی بودن تست HPV ارزش پیشبینیکننده منفی بسیار بالاتری نسبت به پاپ اسمیر دارد.
✋Roxanne Garaszczuk et al.,
PMID: 41100218
DOI: 10.25318/82-003-x202501000002-eng
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
The OncoSim-Cervix cancer microsimulation model: Unveiling roll-out strategies for human papillomavirus primary testing - PubMed
Switching from three-year cytology to five-year HPV testing improves outcomes, with phased strategies mitigating the initial colposcopy surge. Modelling can help programs anticipate and manage colposcopy demand during the transition.
🙏4
👀Effect of Oral Probiotics Use in HR-HPV Clearance, a Retrospective Study
👀بررسی تأثیر مصرف پروبیوتیکهای خوراکی بر پاکسازی HR-HPV: یک مطالعه گذشتهنگر
👀مقدمه و روش کار: این مطالعه به بررسی اثرات تجویز خوراکی باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس (Lactobacillus rhamnosus) بر میزان پاکسازی سویههای پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی (HR-HPV) و نتایج سیتولوژی (پاپ اسمیر) دهانه رحم میپردازد. در این مطالعه مشاهدهای و گذشتهنگر، نتایج بافتشناسی و گزارشهای پاتولوژی ۲۱۸ بیمار از ترکیه که تست HR-HPV DNA آنها مثبت بود اما شواهدی از ضایعات پیشسرطانی با درجه بالا (High-grade) نداشتند، بررسی شد.
گروه مورد مطالعه (۱۰۵ نفر) : بیمارانی که به مدت سه ماه از کپسولهای خوراکی V-Flora حاوی لکتوباسیلوس رامنوسوس و روی (Zinc) استفاده کرده بودند.
گروه کنترل (۱۱۳ نفر): بیمارانی که پروبیوتیک دریافت نکرده بودند.
نتایج تست DNA ویروس و سیتولوژی دهانه رحم در فواصل ۶ و ۱۲ ماه بین دو گروه مقایسه شد.
👀نتایج:
در بازههای زمانی ۶ و ۱۲ ماهه، هیچ تفاوت معناداری در میزان پاکسازی ویروس HR-HPV یا نتایج پاپ اسمیر بین مصرفکنندگان پروبیوتیک و گروه کنترل مشاهده نشد.
دادههای آماری: در ماه ششم (p=0.777) و در ماه دوازدهم (p=0.295) ، شاخصهای آماری نشاندهنده عدم تأثیرگذاری این مکمل بر روند بهبودی بود.
حتی در بیمارانی که پس از ۶ ماه همچنان مثبت باقی مانده بودند، مصرف پروبیوتیک تأثیر معناداری بر نرخ منفی شدن تست در ماه دوازدهم نداشت (p=0.333).
👀نتیجه گیری نهایی: اثرات مفید پیشبینیشده برای تجویز خوراکی لاکتوباسیلوس رامنوسوس بر پاکسازی ویروس HPV و بهبود نتایج سیتولوژی دهانه رحم در این مطالعه اثبات نشد. برای تأیید نهایی این یافتهها، انجام تحقیقات گستردهتر الزامی است.
👀نظریه: این مطالعه یک "Negative Study" است و یادآوری میکند که نباید همیشه ساده انگارانه به پروبیوتیکهای خوراکی به عنوان یک "درمان قطعی" یا "میانبر" برای حذف ویروس نگاه کرد، هرچند ممکن است برای سلامت عمومی دستگاه گوارش مفید باشند.
👀Mustafa Şahin et al.,
PMID: 41069984
PMCID: PMC12506773
DOI: 10.2147/IJWH.S539622
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
👀بررسی تأثیر مصرف پروبیوتیکهای خوراکی بر پاکسازی HR-HPV: یک مطالعه گذشتهنگر
👀مقدمه و روش کار: این مطالعه به بررسی اثرات تجویز خوراکی باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس (Lactobacillus rhamnosus) بر میزان پاکسازی سویههای پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی (HR-HPV) و نتایج سیتولوژی (پاپ اسمیر) دهانه رحم میپردازد. در این مطالعه مشاهدهای و گذشتهنگر، نتایج بافتشناسی و گزارشهای پاتولوژی ۲۱۸ بیمار از ترکیه که تست HR-HPV DNA آنها مثبت بود اما شواهدی از ضایعات پیشسرطانی با درجه بالا (High-grade) نداشتند، بررسی شد.
گروه مورد مطالعه (۱۰۵ نفر) : بیمارانی که به مدت سه ماه از کپسولهای خوراکی V-Flora حاوی لکتوباسیلوس رامنوسوس و روی (Zinc) استفاده کرده بودند.
گروه کنترل (۱۱۳ نفر): بیمارانی که پروبیوتیک دریافت نکرده بودند.
نتایج تست DNA ویروس و سیتولوژی دهانه رحم در فواصل ۶ و ۱۲ ماه بین دو گروه مقایسه شد.
👀نتایج:
در بازههای زمانی ۶ و ۱۲ ماهه، هیچ تفاوت معناداری در میزان پاکسازی ویروس HR-HPV یا نتایج پاپ اسمیر بین مصرفکنندگان پروبیوتیک و گروه کنترل مشاهده نشد.
دادههای آماری: در ماه ششم (p=0.777) و در ماه دوازدهم (p=0.295) ، شاخصهای آماری نشاندهنده عدم تأثیرگذاری این مکمل بر روند بهبودی بود.
حتی در بیمارانی که پس از ۶ ماه همچنان مثبت باقی مانده بودند، مصرف پروبیوتیک تأثیر معناداری بر نرخ منفی شدن تست در ماه دوازدهم نداشت (p=0.333).
👀نتیجه گیری نهایی: اثرات مفید پیشبینیشده برای تجویز خوراکی لاکتوباسیلوس رامنوسوس بر پاکسازی ویروس HPV و بهبود نتایج سیتولوژی دهانه رحم در این مطالعه اثبات نشد. برای تأیید نهایی این یافتهها، انجام تحقیقات گستردهتر الزامی است.
👀نظریه: این مطالعه یک "Negative Study" است و یادآوری میکند که نباید همیشه ساده انگارانه به پروبیوتیکهای خوراکی به عنوان یک "درمان قطعی" یا "میانبر" برای حذف ویروس نگاه کرد، هرچند ممکن است برای سلامت عمومی دستگاه گوارش مفید باشند.
👀Mustafa Şahin et al.,
PMID: 41069984
PMCID: PMC12506773
DOI: 10.2147/IJWH.S539622
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Effect of Oral Probiotics Use in HR-HPV Clearance, a Retrospective Study - PubMed
The anticipated beneficial effects of oral administration of Lactobacillus rhamnosus on HR-HPV clearance and cervical cytology outcomes were not demonstrated in this study. Further research is needed to confirm these findings.
❤4
⚫️Gut microbiota profiles associated with persistent anal HPV infection in men who have sex with men
⚫️مشخصات میکروبیوتای روده مرتبط با عفونت پایدار HPV مقعدی در مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند (MSM)
مقدمه و روش کار: هدف مطالعه ی پیشرو، بررسی تفاوتها در ترکیب میکروبیوتای مقعدی-رودهای (Anorectal Microbiota) در افراد مبتلا به عفونت شناختهشده HPV مقعدی بوده است. این مطالعه شواهد علمی برای پیشگیری و مداخلات زودهنگام در عفونتهای پایدار HPV در جمعیت MSM مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند) ارائه میدهد. این مطالعه یک تحلیل گذشتهنگر (Retrospective) بر اساس دادههای موجود از یک مطالعه همگروهی (Cohort Study) آیندهنگر (Prospective) که بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳ انجام شده بود، در کشور چین صورت گرفت. تعداد ۵۸ شرکتکننده با حداقل ۸ ماه پیگیری، بر اساس وضعیت عفونت HPV در دو بازدید پیگیری آخر، به دو گروه تقسیم شدند:
گروه HPV منفی (Negative): بدون عفونت HPV.
گروه HPV مثبت پایدار (Persistent Positive): دارای عفونت پایدار HPV.
نمونههای سواب (Swab) مقعدی از هر دو گروه جمعآوری و با استفاده از روش توالییابی 16S rRNA، ترکیب میکروبیوتای آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
⚫️نتایج:
تنوع میکروبی: تفاوت معنیداری در تنوع آلفا ( α-diversity) و تنوع بتا ( β-diversity) میکروبیوتای روده بین گروه مبتلا به عفونت پایدار HPV و گروه HPV منفی مشاهده نشد (این به معنی عدم تفاوت در تعداد کلی گونهها و ساختار کلی جامعه میکروبی است.
فراوانی نسبی گونهها: تفاوتهای مهمی در فراوانی گونههای خاص مشاهده شد:
افزایش در گروه HPV مثبت پایدار: فراوانی نسبی باکتری Bacteroides fragilis به طور معنیداری در گروه عفونت پایدار بالاتر بود. همچنین، تاکسونهایی مانند Victivallis، Negativibacillus، Victivallaceae، و Eggerthella نیز در این افراد غنیتر بودند.
افزایش در گروه HPV منفی: تاکسونهایی مانند Prevotella disiens، Gardnerella و Negativicoccus sp. فراوانی نسبی بالاتری در گروه HPV منفی داشتند. این یافته نشان میدهد که این گونهها میتوانند به عنوان نشانگرهای میکروبی مرتبط با پاکسازی (Clearance) موفق HPV مطرح باشند
⚫️نتیجه گیری نهایی:
این مطالعه نشان میدهد که ترکیب میکروبیوتای روده در MSM با عفونت پایدار HPV تغییر یافته است، حتی اگر تنوع کلی میکروبی (تنوع آلفا و بتا) تفاوت معنیداری نداشته باشد.
· نشانگرهای مرتبط با پایداری
عفونت: افزایش فراوانی Bacteroides fragilis، Victivallis و Eggerthella در گروه مبتلا به عفونت پایدار.
· نشانگرهای مرتبط با پاکسازی عفونت: افزایش فراوانی Prevotella disiens و Gardnerella در گروه HPV منفی
⚫️نظریه: این یافتهها که به توسط تکنولوژی متاژنومیکس انجام یافته اند جنبه اکتشافی داشته و مطالعات طولی آینده با تعیین دقیق ژنوتایپ HPV و کنترل عوامل مخدوشکننده (Confounder) برای روشن شدن کامل اهمیت بالینی این ارتباطات ضروری است.
به اطلاع میرساند از سال 2020، دانشمندان دیتاهای حاصله از میکروبیوم که در بانکهای اطلاعاتی علمی ذخیره شده اند را با دقت مورد بررسی قرار داده اند. مسیر این بررسی Translational Medicine و دستیابی به ارتباط بین دیتاهای میکروبیوم با بیماریها و هدف عبارت از ایجاد پلتفرمی برای پزشکی شخصی و یا Personalized Medicine است. این مطالعه وسیع و عظیم هنوز در جریان است...................
⚫️Yang et al.,
PMID: 41057754
DOI: 10.1186/s12879-025-11624-9
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
⚫️مشخصات میکروبیوتای روده مرتبط با عفونت پایدار HPV مقعدی در مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند (MSM)
مقدمه و روش کار: هدف مطالعه ی پیشرو، بررسی تفاوتها در ترکیب میکروبیوتای مقعدی-رودهای (Anorectal Microbiota) در افراد مبتلا به عفونت شناختهشده HPV مقعدی بوده است. این مطالعه شواهد علمی برای پیشگیری و مداخلات زودهنگام در عفونتهای پایدار HPV در جمعیت MSM مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند) ارائه میدهد. این مطالعه یک تحلیل گذشتهنگر (Retrospective) بر اساس دادههای موجود از یک مطالعه همگروهی (Cohort Study) آیندهنگر (Prospective) که بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳ انجام شده بود، در کشور چین صورت گرفت. تعداد ۵۸ شرکتکننده با حداقل ۸ ماه پیگیری، بر اساس وضعیت عفونت HPV در دو بازدید پیگیری آخر، به دو گروه تقسیم شدند:
گروه HPV منفی (Negative): بدون عفونت HPV.
گروه HPV مثبت پایدار (Persistent Positive): دارای عفونت پایدار HPV.
نمونههای سواب (Swab) مقعدی از هر دو گروه جمعآوری و با استفاده از روش توالییابی 16S rRNA، ترکیب میکروبیوتای آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
⚫️نتایج:
تنوع میکروبی: تفاوت معنیداری در تنوع آلفا ( α-diversity) و تنوع بتا ( β-diversity) میکروبیوتای روده بین گروه مبتلا به عفونت پایدار HPV و گروه HPV منفی مشاهده نشد (این به معنی عدم تفاوت در تعداد کلی گونهها و ساختار کلی جامعه میکروبی است.
فراوانی نسبی گونهها: تفاوتهای مهمی در فراوانی گونههای خاص مشاهده شد:
افزایش در گروه HPV مثبت پایدار: فراوانی نسبی باکتری Bacteroides fragilis به طور معنیداری در گروه عفونت پایدار بالاتر بود. همچنین، تاکسونهایی مانند Victivallis، Negativibacillus، Victivallaceae، و Eggerthella نیز در این افراد غنیتر بودند.
افزایش در گروه HPV منفی: تاکسونهایی مانند Prevotella disiens، Gardnerella و Negativicoccus sp. فراوانی نسبی بالاتری در گروه HPV منفی داشتند. این یافته نشان میدهد که این گونهها میتوانند به عنوان نشانگرهای میکروبی مرتبط با پاکسازی (Clearance) موفق HPV مطرح باشند
⚫️نتیجه گیری نهایی:
این مطالعه نشان میدهد که ترکیب میکروبیوتای روده در MSM با عفونت پایدار HPV تغییر یافته است، حتی اگر تنوع کلی میکروبی (تنوع آلفا و بتا) تفاوت معنیداری نداشته باشد.
· نشانگرهای مرتبط با پایداری
عفونت: افزایش فراوانی Bacteroides fragilis، Victivallis و Eggerthella در گروه مبتلا به عفونت پایدار.
· نشانگرهای مرتبط با پاکسازی عفونت: افزایش فراوانی Prevotella disiens و Gardnerella در گروه HPV منفی
⚫️نظریه: این یافتهها که به توسط تکنولوژی متاژنومیکس انجام یافته اند جنبه اکتشافی داشته و مطالعات طولی آینده با تعیین دقیق ژنوتایپ HPV و کنترل عوامل مخدوشکننده (Confounder) برای روشن شدن کامل اهمیت بالینی این ارتباطات ضروری است.
به اطلاع میرساند از سال 2020، دانشمندان دیتاهای حاصله از میکروبیوم که در بانکهای اطلاعاتی علمی ذخیره شده اند را با دقت مورد بررسی قرار داده اند. مسیر این بررسی Translational Medicine و دستیابی به ارتباط بین دیتاهای میکروبیوم با بیماریها و هدف عبارت از ایجاد پلتفرمی برای پزشکی شخصی و یا Personalized Medicine است. این مطالعه وسیع و عظیم هنوز در جریان است...................
⚫️Yang et al.,
PMID: 41057754
DOI: 10.1186/s12879-025-11624-9
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Gut microbiota profiles associated with persistent anal HPV infection in men who have sex with men - PubMed
This study indicate that the gut microbiota is altered in MSM with persistent HPV infection. Although no significant differences were observed in overall α and β diversity, taxa such as Bacteroides fragilis, Victivallis, and Eggerthella were enriched in the…
🙏1
◼️Synchronous endometrial/cervical and ovarian/fallopian tube carcinoma: a genome-wide mutation analysis
◼️بررسی جهشهای کل ژنوم در سرطانهای همزمان آندومتر/سرویکس و تخمدان/لوله فالوپ: تحلیل کلونالیته
◼️مقدمه و روش کار: این مطالعه به بررسی زیرساختهای ژنومیک در سرطانهای همزمان آندومتر و تخمدان/لوله فالوپ (SEOC) و سرطانهای همزمان سرویکس (دهانه رحم) و تخمدان/لوله فالوپ (SCOC) میپردازد. تمرکز اصلی بر تشخیص این نکته است که آیا این بدخیمیها )تومورهای اولیه دوگانه ( DPTs - یعنی دو سرطان مستقل هستند یا منشأ «متاستاتیک» دارند (یعنی یک سرطان که به جای دیگر پخش شده است). یک گروه شامل ۵۴ بیمار SEOC و ۷ بیمار SCOC تشکیل شد. پس از غربالگری، ۱۷ بیمار (۱۲ مورد SEOC و ۵ مورد SCOC تحت توالییابی کل اکسوم (Whole Exon Sequencing-WES) قرار گرفتند. این مطالعه شامل طیف متنوعی از زیرگروههای بافتشناسی از جمله:
کارسینوم سروز درجه بالا (HGSC)
کارسینوم آندومتریوئید
کارسینوم تمایز نیافته (DC)
کارسینوم سلول روشن (CCC)
کارسینوم سلول سنگفرشی سرویکس مرتبط با HPV
آدنوکارسینوم سرویکس مستقل از HPV
◼️نتایج:
رابطه کلونال: تحلیلها نشان داد که ۵۸.۳٪ از موارد SEOC و تمام موارد SCOC دارای جهشهای مشترک بودند. این موضوع نشاندهنده یک رابطه کلونال (منشأ واحد) است و از فرضیه منشأ متاستاتیک برای این تومورها حمایت میکند.
الگوهای متاستاتیک : در موارد SEOC، متاستاز بین بافتهای مختلف مانند USC در رحم و HGSC در تخمدان مشاهده شد.
پیامد بالینی : علیرغم ماهیت متاستاتیک، بسیاری از این بیماران (به جز موارد با گرید بالا و مرحله پیشرفته تخمدان) بدون بازگشت بیماری زنده ماندند. این پیامد بالینی مطلوب نشان میدهد که شاید "ارتقای مرحله بیماری" Stage upgrade در این بیماران همیشه لازم نباشد.
◼️نتیجه گیری نهایی: محققان پیشنهاد میدهند که به جای واژه "متاستاز" که بار درمانی سنگینی دارد، از واژه) انتشار از طریق لوله) (Trans-tubal spread) استفاده شود تا از درمانهای تهاجمی بیش از حد (Overtreatment) جلوگیری گردد. تحلیلها نشان داد که این انتشار میتواند دوطرفه (از رحم به تخمدان یا برعکس) باشد. این یافتهها از فرضیه "کاشت لولهای" (Implantation hypothesis) حمایت کرده و دیدگاههای مولکولی جدیدی درباره نحوه انتشار تومور در SEOC و SCOC ارائه میدهد
◼️نظریه: در بحث SCOC، حضور سرطان دهانه رحم مرتبط با HPV و یافتن همان کلون در تخمدان، اثبات میکند که سلولهای آلوده به HPV میتوانند از طریق لولههای فالوپ به حفره شکمی مهاجرت کرده و در تخمدان لانه گزینی کنند. از طرفی دیگر در متاستاز کلاسیک، سلول از طریق خون یا لنف پخش میشود که نشانه وخامت است. اما در انتشار لولهای، سلولها سُر خورده و در جای جدید مینشینند؛ این فرآیند لزوماً به معنای تهاجمی بودن بیولوژیک تومور نیست و نتایج درمانی در این مطالعه نیز این "خوشخیمتر" بودن نسبت به متاستاز معمولی را تأیید میکند.
Lihong Li et al.,
PMID: 40760340
DOI: 10.1002/2056-4538.70040
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
◼️بررسی جهشهای کل ژنوم در سرطانهای همزمان آندومتر/سرویکس و تخمدان/لوله فالوپ: تحلیل کلونالیته
◼️مقدمه و روش کار: این مطالعه به بررسی زیرساختهای ژنومیک در سرطانهای همزمان آندومتر و تخمدان/لوله فالوپ (SEOC) و سرطانهای همزمان سرویکس (دهانه رحم) و تخمدان/لوله فالوپ (SCOC) میپردازد. تمرکز اصلی بر تشخیص این نکته است که آیا این بدخیمیها )تومورهای اولیه دوگانه ( DPTs - یعنی دو سرطان مستقل هستند یا منشأ «متاستاتیک» دارند (یعنی یک سرطان که به جای دیگر پخش شده است). یک گروه شامل ۵۴ بیمار SEOC و ۷ بیمار SCOC تشکیل شد. پس از غربالگری، ۱۷ بیمار (۱۲ مورد SEOC و ۵ مورد SCOC تحت توالییابی کل اکسوم (Whole Exon Sequencing-WES) قرار گرفتند. این مطالعه شامل طیف متنوعی از زیرگروههای بافتشناسی از جمله:
کارسینوم سروز درجه بالا (HGSC)
کارسینوم آندومتریوئید
کارسینوم تمایز نیافته (DC)
کارسینوم سلول روشن (CCC)
کارسینوم سلول سنگفرشی سرویکس مرتبط با HPV
آدنوکارسینوم سرویکس مستقل از HPV
◼️نتایج:
رابطه کلونال: تحلیلها نشان داد که ۵۸.۳٪ از موارد SEOC و تمام موارد SCOC دارای جهشهای مشترک بودند. این موضوع نشاندهنده یک رابطه کلونال (منشأ واحد) است و از فرضیه منشأ متاستاتیک برای این تومورها حمایت میکند.
الگوهای متاستاتیک : در موارد SEOC، متاستاز بین بافتهای مختلف مانند USC در رحم و HGSC در تخمدان مشاهده شد.
پیامد بالینی : علیرغم ماهیت متاستاتیک، بسیاری از این بیماران (به جز موارد با گرید بالا و مرحله پیشرفته تخمدان) بدون بازگشت بیماری زنده ماندند. این پیامد بالینی مطلوب نشان میدهد که شاید "ارتقای مرحله بیماری" Stage upgrade در این بیماران همیشه لازم نباشد.
◼️نتیجه گیری نهایی: محققان پیشنهاد میدهند که به جای واژه "متاستاز" که بار درمانی سنگینی دارد، از واژه) انتشار از طریق لوله) (Trans-tubal spread) استفاده شود تا از درمانهای تهاجمی بیش از حد (Overtreatment) جلوگیری گردد. تحلیلها نشان داد که این انتشار میتواند دوطرفه (از رحم به تخمدان یا برعکس) باشد. این یافتهها از فرضیه "کاشت لولهای" (Implantation hypothesis) حمایت کرده و دیدگاههای مولکولی جدیدی درباره نحوه انتشار تومور در SEOC و SCOC ارائه میدهد
◼️نظریه: در بحث SCOC، حضور سرطان دهانه رحم مرتبط با HPV و یافتن همان کلون در تخمدان، اثبات میکند که سلولهای آلوده به HPV میتوانند از طریق لولههای فالوپ به حفره شکمی مهاجرت کرده و در تخمدان لانه گزینی کنند. از طرفی دیگر در متاستاز کلاسیک، سلول از طریق خون یا لنف پخش میشود که نشانه وخامت است. اما در انتشار لولهای، سلولها سُر خورده و در جای جدید مینشینند؛ این فرآیند لزوماً به معنای تهاجمی بودن بیولوژیک تومور نیست و نتایج درمانی در این مطالعه نیز این "خوشخیمتر" بودن نسبت به متاستاز معمولی را تأیید میکند.
Lihong Li et al.,
PMID: 40760340
DOI: 10.1002/2056-4538.70040
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Synchronous endometrial/cervical and ovarian/fallopian tube carcinoma: a genome-wide mutation analysis - PubMed
In this study, we explored the genomic underpinnings of synchronous endometrial and ovarian/fallopian tube carcinoma (SEOC) and synchronous cervical and ovarian/fallopian tube carcinoma (SCOC), focusing on their clonal relationships to discern whether these…
🙏1
💊Mechanism of action of Aloe vera against human papillomavirus-positive head and neck squamous cell carcinoma
💊مکانیسم اثر Aloe vera علیه کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی
💊مقدمه و روش کار: هدف از این مطالعه که در چین صورت گرفته است، ارزیابی اهداف درمانی Aloe vera علیه کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV+ HNSCC) با تمرکز بر ترکیبات زیستفعال کلیدی و اثرات آنها بر مسیرهای مولکولی، بیان ژن، بقای کلی بیماران و ریزمحیط ایمنی تومور بوده است. با استفاده از تحلیل فارماکولوژی شبکهای، هشت ترکیب زیستفعال از Aloe vera شناسایی شد که با ۲۴۴ هدف درمانی بالقوه مرتبط بودند. تحلیل بیان تفاضلی ژنها در مجموعهدادههای GSE53355 و GSE117973 ژنهای اختصاصی HPV+ HNSCC را آشکار ساخت. با بهرهگیری از تحلیل توپولوژیک شبکه برهمکنش پروتئین–پروتئین، ژن SERPINE1 بهعنوان ژن محوری (core gene) شناسایی شد. دادههای بیان ژن مورد اعتبارسنجی قرار گرفت و تحلیل بقا، همراه با داکینگ مولکولی و اعتبارسنجی تجربی در سلولهای HPV+ HNSCC انجام شد. نتایج نشان داد که SERPINE1 بهطور قابلتوجهی در HPV+ HNSCC افزایش بیان دارد و این افزایش بیان بهطور معناداری با کاهش بقای کلی بیماران همراه است (P<0.0001).
💊نتایج: تغییرات ژنتیکی در SERPINE1، که عمدتاً شامل افزایش تعداد نسخه در سطح بازوی کروموزومی (arm-level gains) بودند، با نفوذ سلولهای ایمنی ارتباط داشتند و نقش بالقوهای برای این ژن در تومورزایی مطرح میسازند. تحلیل غنای مجموعه ژنی (GSEA) نشان داد که SERPINE1 در مسیرهای کلیدی مرتبط با سرطان نقش دارد. داکینگ مولکولی، اتصال قوی بین کوئرستین و SERPINE1 را نشان داد و اعتبارسنجی آزمایشگاهی نیز کاهش وابسته به دوز بیان SERPINE1 را در سلولهای HPV+ HNSCC تأیید کرد.
💊نتیجه گیری نهایی: در مجموع، این مطالعه نشان میدهد که یکی از ترکیبات زیستفعال Aloe vera، یعنی کوئرستین، پتانسیل هدفگیری اختصاصی SERPINE1 را دارد. این یافته یک راهبرد درمانی بالقوه جدید برای HPV+ HNSCC، بهویژه در جهت بهبود پیامدهای بقای بیماران، ارائه میدهد. با این حال، انجام مطالعات عمیقتر در شرایط درونتنی (in vivo) برای تأیید اثربخشی درمانی و روشنسازی مکانیسمهای مولکولی در ریزمحیط پیچیده تومور ضروری است.
💊نظریه: این پژوهش نمونهای شاخص از همگرایی فارماکولوژی شبکهای، بیوانفورماتیک سرطان و ایمونولوژی تومور است و نشان میدهد که ترکیبات گیاهی میتوانند از طریق اهداف میزبان (host-dependent targets)، نه مستقیماً ویروس، در درمان سرطانهای وابسته به HPV مؤثر باشند. کوئرستین بهعنوان ترکیب زیستفعال Aloe vera، یک کاندیدای مولکولی نویدبخش برای هدفگیری SERPINE1 در HPV+ HNSCC است، اما ترجمه این یافته به بالین نیازمند مطالعات حیوانی، ایمونوفنوتایپینگ دقیق و کارآزماییهای بالینی کنترلشده است.
💊Kunpeng Zhu et al.,
PMID: 40842468
PMCID: PMC12365891
DOI: 10.3892/ol.2025.15221
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
💊مکانیسم اثر Aloe vera علیه کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی
💊مقدمه و روش کار: هدف از این مطالعه که در چین صورت گرفته است، ارزیابی اهداف درمانی Aloe vera علیه کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن مثبت از نظر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV+ HNSCC) با تمرکز بر ترکیبات زیستفعال کلیدی و اثرات آنها بر مسیرهای مولکولی، بیان ژن، بقای کلی بیماران و ریزمحیط ایمنی تومور بوده است. با استفاده از تحلیل فارماکولوژی شبکهای، هشت ترکیب زیستفعال از Aloe vera شناسایی شد که با ۲۴۴ هدف درمانی بالقوه مرتبط بودند. تحلیل بیان تفاضلی ژنها در مجموعهدادههای GSE53355 و GSE117973 ژنهای اختصاصی HPV+ HNSCC را آشکار ساخت. با بهرهگیری از تحلیل توپولوژیک شبکه برهمکنش پروتئین–پروتئین، ژن SERPINE1 بهعنوان ژن محوری (core gene) شناسایی شد. دادههای بیان ژن مورد اعتبارسنجی قرار گرفت و تحلیل بقا، همراه با داکینگ مولکولی و اعتبارسنجی تجربی در سلولهای HPV+ HNSCC انجام شد. نتایج نشان داد که SERPINE1 بهطور قابلتوجهی در HPV+ HNSCC افزایش بیان دارد و این افزایش بیان بهطور معناداری با کاهش بقای کلی بیماران همراه است (P<0.0001).
💊نتایج: تغییرات ژنتیکی در SERPINE1، که عمدتاً شامل افزایش تعداد نسخه در سطح بازوی کروموزومی (arm-level gains) بودند، با نفوذ سلولهای ایمنی ارتباط داشتند و نقش بالقوهای برای این ژن در تومورزایی مطرح میسازند. تحلیل غنای مجموعه ژنی (GSEA) نشان داد که SERPINE1 در مسیرهای کلیدی مرتبط با سرطان نقش دارد. داکینگ مولکولی، اتصال قوی بین کوئرستین و SERPINE1 را نشان داد و اعتبارسنجی آزمایشگاهی نیز کاهش وابسته به دوز بیان SERPINE1 را در سلولهای HPV+ HNSCC تأیید کرد.
💊نتیجه گیری نهایی: در مجموع، این مطالعه نشان میدهد که یکی از ترکیبات زیستفعال Aloe vera، یعنی کوئرستین، پتانسیل هدفگیری اختصاصی SERPINE1 را دارد. این یافته یک راهبرد درمانی بالقوه جدید برای HPV+ HNSCC، بهویژه در جهت بهبود پیامدهای بقای بیماران، ارائه میدهد. با این حال، انجام مطالعات عمیقتر در شرایط درونتنی (in vivo) برای تأیید اثربخشی درمانی و روشنسازی مکانیسمهای مولکولی در ریزمحیط پیچیده تومور ضروری است.
💊نظریه: این پژوهش نمونهای شاخص از همگرایی فارماکولوژی شبکهای، بیوانفورماتیک سرطان و ایمونولوژی تومور است و نشان میدهد که ترکیبات گیاهی میتوانند از طریق اهداف میزبان (host-dependent targets)، نه مستقیماً ویروس، در درمان سرطانهای وابسته به HPV مؤثر باشند. کوئرستین بهعنوان ترکیب زیستفعال Aloe vera، یک کاندیدای مولکولی نویدبخش برای هدفگیری SERPINE1 در HPV+ HNSCC است، اما ترجمه این یافته به بالین نیازمند مطالعات حیوانی، ایمونوفنوتایپینگ دقیق و کارآزماییهای بالینی کنترلشده است.
💊Kunpeng Zhu et al.,
PMID: 40842468
PMCID: PMC12365891
DOI: 10.3892/ol.2025.15221
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Mechanism of action of Aloe vera against human papillomavirus-positive head and neck squamous cell carcinoma - PubMed
The present study aimed to evaluate the therapeutic targets of <i>Aloe vera</i> against human papillomavirus-positive (HPV<sup>+</sup>) head and neck squamous cell carcinoma (HNSCC), focusing on key bioactive components and their impact on molecular pathways…
❤1
⚡️Association of Oncogenic Viral Infections With Cardiovascular Risk and Health Outcomes: A Cross-Sectional Study in South Asian Adults
⚡️ارتباط عفونتهای ویروسی انکوژنیک با خطر قلبی–عروقی و پیامدهای سلامت قلب: یک مطالعه مقطعی در بزرگسالان جنوب آسیا
⚡️مقدمه و روش کار: بیماریهای قلبی–عروقی (CVD) یکی از مهمترین چالشهای سلامت جهانی محسوب میشوند. عفونتهای مزمن با ویروسهای انکوژنیک نظیر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، ویروس هپاتیت B (HBV)، ویروس هپاتیت C (HCV)، ویروس اپشتین–بار (EBV) و ویروس لنفوتروپیک T انسانی نوع ۱ (HTLV-1) ممکن است خطر بیماریهای قلبی–عروقی را افزایش دهند. با وجود شیوع بالای این عفونتها در مناطقی مانند پاکستان و هند، شواهد موجود در این زمینه محدود است. شد. این مطالعه مقطعی با هدف بررسی ارتباط بین عفونتهای ویروسی انکوژنیک و سلامت قلبی–عروقی در بزرگسالان از ماه مه تا اوت ۲۰۲۵ در یک کلینیک جامعهمحور در پاکستان و هند انجام شد. نمونه مطالعه شامل ۲۰۳ فرد بزرگسال با سابقه مستند عفونتهای ویروسی انکوژنیک HPV، HBV، HCV، EBV یا HTLV-1 بود که پیشتر تشخیص بیماری قلبی–عروقی برای آنها ثبت نشده بود. دادهها از طریق پرسشنامههای ساختاریافته شامل ویژگیهای جمعیتشناختی، نوع عفونت ویروسی، علائم قلبی–عروقی و عوامل سبک زندگی جمعآوری شد. سلامت قلبی–عروقی با استفاده از پرسشنامه Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ) و خطر قلبی–عروقی با استفاده از INTERHEART Modifiable Risk Score (IHMRS) ارزیابی گردید.
⚡️نتایج: اکثریت شرکتکنندگان زن بودند (۵۴٪؛ ۱۱۰ نفر) و شایعترین گروه سنی ۳۶ تا ۴۵ سال (۳۰٪؛ ۶۰ نفر) بود. ارتباط مثبت و معناداری بین تشخیص عفونت ویروسی و امتیازات KCCQ (r = 0.298) ، p < 0.01) و IHMRS (r = 0.267، p < 0.01) مشاهده شد. وجود بیماری ویروسی فعال با کاهش شاخصهای سلامت قلبی–عروقی همراه بود که بهصورت کاهش امتیاز KCCQ منعکس شد (p = 0.016). همچنین تفاوت معناداری از نظر جنسیت مشاهده گردید، بهطوری که زنان از سلامت قلبی–عروقی ضعیفتری برخوردار بودند (p = 0.040). از سوی دیگر، نتایج بهتر قلبی–عروقی با واکسیناسیون، شروع بهموقع درمان و پاکسازی ویروس (viral resorption) ارتباط داشت.
نتیجه گیری نهایی: یافتههای این مطالعه نشاندهنده ارتباط معنادار بین عفونتهای ویروسی انکوژنیک و وضعیت سلامت قلبی–عروقی میباشد. بر این اساس، تشخیص بهموقع، واکسیناسیون و مدیریت مؤثر این عفونتها میتواند در کاهش خطر بیماریهای قلبی–عروقی نقش مهمی ایفا کند. این نتایج بر اهمیت طراحی و اجرای مداخلات سلامت هدفمند، بهویژه در مناطق با شیوع بالای عفونتهای ویروسی، برای کاهش پیامدهای بلندمدت قلبی–عروقی تأکید میکنند.
⚡️نظریه: در پستهای قبلی در مورد ارتباط بیماریهای قلبی- عروقی با ویروس پاپیلوما نکاتی اطلاع رسانی گردیده است. در حال حاضر دیتاهای علمی در این مورد در حال جمع آوری و انتشار است. لیکن قدر مسلم ارتباط این ویروس با سلامت قلب و به طور دقیقتر اثرات منفی آن برای ایجاد اترواسکلروز مشخص گردیده است.این یافتهها ضرورت نگاه جامعتر به بیماران مبتلا به عفونتهای ویروسی مزمن را برجسته میسازد؛ نگاهی که پیشگیری قلبی–عروقی را بهعنوان بخشی جداییناپذیر از مراقبت این بیماران در نظر میگیرد.
ضمنا نویسنده اول این تحقیق آقای دکتر یاشار مشایخی از دانشمندان ایرانی در انگلستان و شاغل در NHS هستند.
⚡️Yashar Mashayekhi et al.,
PMID: 41141872
PMCID: PMC12553486
DOI
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
⚡️ارتباط عفونتهای ویروسی انکوژنیک با خطر قلبی–عروقی و پیامدهای سلامت قلب: یک مطالعه مقطعی در بزرگسالان جنوب آسیا
⚡️مقدمه و روش کار: بیماریهای قلبی–عروقی (CVD) یکی از مهمترین چالشهای سلامت جهانی محسوب میشوند. عفونتهای مزمن با ویروسهای انکوژنیک نظیر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، ویروس هپاتیت B (HBV)، ویروس هپاتیت C (HCV)، ویروس اپشتین–بار (EBV) و ویروس لنفوتروپیک T انسانی نوع ۱ (HTLV-1) ممکن است خطر بیماریهای قلبی–عروقی را افزایش دهند. با وجود شیوع بالای این عفونتها در مناطقی مانند پاکستان و هند، شواهد موجود در این زمینه محدود است. شد. این مطالعه مقطعی با هدف بررسی ارتباط بین عفونتهای ویروسی انکوژنیک و سلامت قلبی–عروقی در بزرگسالان از ماه مه تا اوت ۲۰۲۵ در یک کلینیک جامعهمحور در پاکستان و هند انجام شد. نمونه مطالعه شامل ۲۰۳ فرد بزرگسال با سابقه مستند عفونتهای ویروسی انکوژنیک HPV، HBV، HCV، EBV یا HTLV-1 بود که پیشتر تشخیص بیماری قلبی–عروقی برای آنها ثبت نشده بود. دادهها از طریق پرسشنامههای ساختاریافته شامل ویژگیهای جمعیتشناختی، نوع عفونت ویروسی، علائم قلبی–عروقی و عوامل سبک زندگی جمعآوری شد. سلامت قلبی–عروقی با استفاده از پرسشنامه Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ) و خطر قلبی–عروقی با استفاده از INTERHEART Modifiable Risk Score (IHMRS) ارزیابی گردید.
⚡️نتایج: اکثریت شرکتکنندگان زن بودند (۵۴٪؛ ۱۱۰ نفر) و شایعترین گروه سنی ۳۶ تا ۴۵ سال (۳۰٪؛ ۶۰ نفر) بود. ارتباط مثبت و معناداری بین تشخیص عفونت ویروسی و امتیازات KCCQ (r = 0.298) ، p < 0.01) و IHMRS (r = 0.267، p < 0.01) مشاهده شد. وجود بیماری ویروسی فعال با کاهش شاخصهای سلامت قلبی–عروقی همراه بود که بهصورت کاهش امتیاز KCCQ منعکس شد (p = 0.016). همچنین تفاوت معناداری از نظر جنسیت مشاهده گردید، بهطوری که زنان از سلامت قلبی–عروقی ضعیفتری برخوردار بودند (p = 0.040). از سوی دیگر، نتایج بهتر قلبی–عروقی با واکسیناسیون، شروع بهموقع درمان و پاکسازی ویروس (viral resorption) ارتباط داشت.
نتیجه گیری نهایی: یافتههای این مطالعه نشاندهنده ارتباط معنادار بین عفونتهای ویروسی انکوژنیک و وضعیت سلامت قلبی–عروقی میباشد. بر این اساس، تشخیص بهموقع، واکسیناسیون و مدیریت مؤثر این عفونتها میتواند در کاهش خطر بیماریهای قلبی–عروقی نقش مهمی ایفا کند. این نتایج بر اهمیت طراحی و اجرای مداخلات سلامت هدفمند، بهویژه در مناطق با شیوع بالای عفونتهای ویروسی، برای کاهش پیامدهای بلندمدت قلبی–عروقی تأکید میکنند.
⚡️نظریه: در پستهای قبلی در مورد ارتباط بیماریهای قلبی- عروقی با ویروس پاپیلوما نکاتی اطلاع رسانی گردیده است. در حال حاضر دیتاهای علمی در این مورد در حال جمع آوری و انتشار است. لیکن قدر مسلم ارتباط این ویروس با سلامت قلب و به طور دقیقتر اثرات منفی آن برای ایجاد اترواسکلروز مشخص گردیده است.این یافتهها ضرورت نگاه جامعتر به بیماران مبتلا به عفونتهای ویروسی مزمن را برجسته میسازد؛ نگاهی که پیشگیری قلبی–عروقی را بهعنوان بخشی جداییناپذیر از مراقبت این بیماران در نظر میگیرد.
ضمنا نویسنده اول این تحقیق آقای دکتر یاشار مشایخی از دانشمندان ایرانی در انگلستان و شاغل در NHS هستند.
⚡️Yashar Mashayekhi et al.,
PMID: 41141872
PMCID: PMC12553486
DOI
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Association of Oncogenic Viral Infections With Cardiovascular Risk and Health Outcomes: A Cross-Sectional Study in South Asian…
The results suggest a significant association between oncogenic virus infections and cardiovascular health. Therefore, timely diagnosis, vaccination, and effective management are recommended to reduce cardiovascular risk. The findings underscore the importance…
❤6
⭐️CIN2 in the Era of Risk-Based Management and HPV Vaccination: Epidemiology, Natural History and Guidelines
CIN2
⭐️در عصر مدیریت مبتنی بر ریسک و واکسیناسیون HPV: اپیدمیولوژی، سیر طبیعی و راهنماهای بالینی
⭐️مقدمه و روش کار: نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم درجه ۲ (Cervical Intraepithelial Neoplasia grade 2; CIN2) یکی از ضایعات بحثبرانگیز در برنامههای پیشگیری از سرطان دهانه رحم محسوب میشود. اگر چه CIN2+ بهطور سنتی بهدلیل افزایش پایداری تشخیصی و توان آماری، شامل CIN2 و CIN3 طبقهبندی میشود، با این حال، CIN2 ایزوله دارای ویژگیهای زیستی متمایزی است؛ از جمله تنوع بالای بینمشاهدهگری در تشخیص پاتولوژیک، احتمال بالای پسرفت خودبهخودی و خطر کمتر پیشرفت به سرطان نسبت به CIN3. هدف این مطالعه، توصیف انتقادی اپیدمیولوژی، سیر طبیعی و راهبردهای مدیریت CIN2 با تلفیق دادههای مطالعات بالینی و جمعیتمحور و مقایسه توصیههای اصلیترین راهنماهای بینالمللی است. یک مرور روایتی (narrative review) با جستجو در پایگاههای PubMed و Scopus در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ژانویه ۲۰۲۵ انجام شد. مطالعات آیندهنگر و گذشتهنگر مربوط به CIN2 ایزوله، کارآزماییهای غربالگری و واکسیناسیون با نقطه پایانی CIN2+، پژوهشهای بیومارکری و اسناد اجماعی راهنماهای بینالمللی از جمله ASCCP، ESGO، GISCi، وزارت بهداشت و WHO در این مرور وارد شدند.
⭐️نتایج: مطالعات بالینی نشان دادهاند که CIN2 دارای احتمال بالای پسرفت خودبهخودی است (۵۰–۷۰٪ طی دو سال و بیش از ۷۰٪ در افراد زیر ۲۵ سال)، در حالی که خطر پیشرفت آن به ضایعات شدیدتر حدود ۱۰–۱۵٪ است؛ خطری که بهویژه در حضور عفونت پایدار با HPV16 افزایش مییابد. کارآزماییهای غربالگری و ارزیابی واکسن که از نقطه پایانی CIN2+ استفاده کردهاند، کارایی بالای آزمون HPV و کاهش چشمگیر بروز ضایعات در جمعیتهای واکسینهشده را نشان دادهاند؛ یافتهای که برای CIN2 ایزوله نیز تأیید شده است. جدیدترین راهنماهای بالینی بهتدریج رویکرد مدیریت مبتنی بر ریسک را پذیرفتهاند که امکان پایش فعال (active surveillance) را در زنان جوان یا زنانی که تمایل به بارداری دارند فراهم میکند، در حالی که سازمان جهانی بهداشت همچنان مدل «غربالگری و درمان فوری (screen-and-treat) را در کشورهای با منابع محدود توصیه میکند.
⭐️نتیجه گیری نهایی: CIN2 ضایعهای نیست که الزاماً نیازمند درمان فوری باشد، بلکه نمونهای شاخص از مدیریت شخصیسازیشده در پیشگیری از سرطان دهانه رحم است. ادغام دادههای اپیدمیولوژیک و بالینی، همراه با استفاده هدفمند از بیومارکرها، امکان کاهش درمانهای غیرضروری را بدون به خطر انداختن ایمنی انکولوژیک فراهم میسازد.
⭐️نظریه. از دیدگاه ویروس شناسی بر خلاف تغییرات CIN1 که بیانگر دوره حاد پاتوژنز ویروس بوده و در عین شیوع بسیار بالا در خانمها، بیش از 85% از موارد خود به خود بهبود میابند، تغییرات CIN2 بیانگر تلاش فراوان ویروس برای ادغام و یا اینتگراسیون ژنهای سرطانزایش یعنی E6/E7 در ژنوم بیمار است لیکن در نیمی از موارد یا این ادغام اصلا صورت نمیپذیرد و یا در صورت ادغام ژنتیکی، مکانیسمهای ترمیم ژنتیکی بدن در کنار پاسخ ایمنی منجر به عدم موفقیت این روند و حتی پس رفت آن میگردد. به همین دلیل است که در مشاهدات میدانی حدود 50% از تغییرات CIN2 خود به خود رگرسیون و پس رفت پیدا میکنند. لازم به ذکر است یکی از شروط اصلی برای موفقیت سیستم ترمیمی ژنتیک بدن میزبان، کیفیت این ادغام است. یعنی در نوع اپی زومال و یا خارج کروموزومی این پروسه شانس رگرسیون بالاتری نسبت به نوع کروموزومال دارد که در این نوع اخیر روند ادغام آن چنان پیچیده و داخل کروموزومی است که تشخیص و تمیز آن توسط سیستم ترمیم هسته ای بسیار دشوار و بعضا غیر ممکن میگردد.
⭐️Maria Teresa Bruno et al.,
PMID: 41095731
PMCID: PMC12524061
DOI: 10.3390/diagnostics15192512
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
CIN2
⭐️در عصر مدیریت مبتنی بر ریسک و واکسیناسیون HPV: اپیدمیولوژی، سیر طبیعی و راهنماهای بالینی
⭐️مقدمه و روش کار: نئوپلازی داخلاپیتلیالی دهانه رحم درجه ۲ (Cervical Intraepithelial Neoplasia grade 2; CIN2) یکی از ضایعات بحثبرانگیز در برنامههای پیشگیری از سرطان دهانه رحم محسوب میشود. اگر چه CIN2+ بهطور سنتی بهدلیل افزایش پایداری تشخیصی و توان آماری، شامل CIN2 و CIN3 طبقهبندی میشود، با این حال، CIN2 ایزوله دارای ویژگیهای زیستی متمایزی است؛ از جمله تنوع بالای بینمشاهدهگری در تشخیص پاتولوژیک، احتمال بالای پسرفت خودبهخودی و خطر کمتر پیشرفت به سرطان نسبت به CIN3. هدف این مطالعه، توصیف انتقادی اپیدمیولوژی، سیر طبیعی و راهبردهای مدیریت CIN2 با تلفیق دادههای مطالعات بالینی و جمعیتمحور و مقایسه توصیههای اصلیترین راهنماهای بینالمللی است. یک مرور روایتی (narrative review) با جستجو در پایگاههای PubMed و Scopus در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ژانویه ۲۰۲۵ انجام شد. مطالعات آیندهنگر و گذشتهنگر مربوط به CIN2 ایزوله، کارآزماییهای غربالگری و واکسیناسیون با نقطه پایانی CIN2+، پژوهشهای بیومارکری و اسناد اجماعی راهنماهای بینالمللی از جمله ASCCP، ESGO، GISCi، وزارت بهداشت و WHO در این مرور وارد شدند.
⭐️نتایج: مطالعات بالینی نشان دادهاند که CIN2 دارای احتمال بالای پسرفت خودبهخودی است (۵۰–۷۰٪ طی دو سال و بیش از ۷۰٪ در افراد زیر ۲۵ سال)، در حالی که خطر پیشرفت آن به ضایعات شدیدتر حدود ۱۰–۱۵٪ است؛ خطری که بهویژه در حضور عفونت پایدار با HPV16 افزایش مییابد. کارآزماییهای غربالگری و ارزیابی واکسن که از نقطه پایانی CIN2+ استفاده کردهاند، کارایی بالای آزمون HPV و کاهش چشمگیر بروز ضایعات در جمعیتهای واکسینهشده را نشان دادهاند؛ یافتهای که برای CIN2 ایزوله نیز تأیید شده است. جدیدترین راهنماهای بالینی بهتدریج رویکرد مدیریت مبتنی بر ریسک را پذیرفتهاند که امکان پایش فعال (active surveillance) را در زنان جوان یا زنانی که تمایل به بارداری دارند فراهم میکند، در حالی که سازمان جهانی بهداشت همچنان مدل «غربالگری و درمان فوری (screen-and-treat) را در کشورهای با منابع محدود توصیه میکند.
⭐️نتیجه گیری نهایی: CIN2 ضایعهای نیست که الزاماً نیازمند درمان فوری باشد، بلکه نمونهای شاخص از مدیریت شخصیسازیشده در پیشگیری از سرطان دهانه رحم است. ادغام دادههای اپیدمیولوژیک و بالینی، همراه با استفاده هدفمند از بیومارکرها، امکان کاهش درمانهای غیرضروری را بدون به خطر انداختن ایمنی انکولوژیک فراهم میسازد.
⭐️نظریه. از دیدگاه ویروس شناسی بر خلاف تغییرات CIN1 که بیانگر دوره حاد پاتوژنز ویروس بوده و در عین شیوع بسیار بالا در خانمها، بیش از 85% از موارد خود به خود بهبود میابند، تغییرات CIN2 بیانگر تلاش فراوان ویروس برای ادغام و یا اینتگراسیون ژنهای سرطانزایش یعنی E6/E7 در ژنوم بیمار است لیکن در نیمی از موارد یا این ادغام اصلا صورت نمیپذیرد و یا در صورت ادغام ژنتیکی، مکانیسمهای ترمیم ژنتیکی بدن در کنار پاسخ ایمنی منجر به عدم موفقیت این روند و حتی پس رفت آن میگردد. به همین دلیل است که در مشاهدات میدانی حدود 50% از تغییرات CIN2 خود به خود رگرسیون و پس رفت پیدا میکنند. لازم به ذکر است یکی از شروط اصلی برای موفقیت سیستم ترمیمی ژنتیک بدن میزبان، کیفیت این ادغام است. یعنی در نوع اپی زومال و یا خارج کروموزومی این پروسه شانس رگرسیون بالاتری نسبت به نوع کروموزومال دارد که در این نوع اخیر روند ادغام آن چنان پیچیده و داخل کروموزومی است که تشخیص و تمیز آن توسط سیستم ترمیم هسته ای بسیار دشوار و بعضا غیر ممکن میگردد.
⭐️Maria Teresa Bruno et al.,
PMID: 41095731
PMCID: PMC12524061
DOI: 10.3390/diagnostics15192512
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
CIN2 in the Era of Risk-Based Management and HPV Vaccination: Epidemiology, Natural History and Guidelines - PubMed
<span><b>Background:</b> Cervical intraepithelial neoplasia grade 2 (CIN2) represents a controversial lesion in cervical cancer prevention. Traditionally included in the aggregate CIN2+ endpoint for reasons of diagnostic stability and statistical power, isolated…
🙏3
🪢Human papillomavirus vaccinations' impact on preterm birth rates
🪢تأثیر واکسیناسیون ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) بر نرخ زایمان زودرس
🪢مقدمه و روش کار: برداشتن ضایعات پیشسرطانی دهانه رحم به صورت تهاجمی ناشی از عفونت HPV (مانند کونیزاسیون) ، احتمالا یکی از عوامل شناخته شده برای زایمان زودرس است. واکسیناسیون پیشگیرانه HPV میتواند با جلوگیری از ایجاد این ضایعات، نیاز به درمانهای تخریبی و جراحی (مانند کونیزاسیون) را کاهش داده و در نتیجه از وقوع زایمانهای زودرس پیشگیری کند. هدف این مطالعه مشترک از کشور فنلاند ، ارزیابی تفاوت نرخ زایمان زودرس بین زنان واکسینه شده و واکسینه نشده است. شرکتکنندگان در این پژوهش شامل گروههای زیر بودند:
گروه هدف: ۶۲۰۰ زن واکسینه شده علیه HPV متولدین ۱۹۹۲-۱۹۹۳
گروه کنترل اول: ۱۶۶۷ زن واکسینه شده علیه ویروس هپاتیت B به عنوان پلاسیبو/کنترل فعال
گروه مرجع: ۱۹۴۷۳ زن واکسینه نشده (متولدین ۱۹۹۰-۱۹۹۱) که از نظر سن و محل سکونت با گروههای دیگر همسانسازی شده بودند.
دادهها از ثبت ملی زایمان فنلاند تا سال ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰ استخراج شد. زایمانهای زودرس به دو دسته زایمان زودرس early ( 22 + 0-33 + 6هفته) و زایمان زودرس late ( 34 + 0-36 + 6هفته) تقسیم شدند. برای تحلیل ارتباط بین واکسیناسیون و زایمان زودرس از مدل رگرسیون لجستیک استفاده شد.
🪢نتایج:
تا سن ۲۸ سالگی، ۲۳.۹٪ از افراد واکسینه شده و ۲۸.۴٪ از افراد واکسینه نشده حداقل یک تجربه زایمان زودرس را داشتند.
نرخ زایمان زودرس در زنان واکسینه شده که برای اولین بار مادر میشدند (Primiparas)، ۴.۱٪ بود، در حالی که این رقم در زنان واکسینه نشده ۵.۲٪ گزارش شد.
تحلیل آماری نشان داد که واکسیناسیون HPV نقش محافظتی در برابر زایمان زودرس دارد؛ به طوری که نسبت شانس (Odds Ratio) برابر با ۰.۷۹ به دست آمد (هرچند با بازه اطمینان ۹۵٪ که بین ۰.۵۹ تا ۱.۰۴ بود، این معناداری در مرز آماری قرار داشت).
بیشتر زایمانهای زودرس در هر دو گروه از نوع "زودرس " (Late Preterm) بودند.
🪢نتیجه گیری نهایی: واکسیناسیون پیشگیرانه HPV به احتمال زیاد باعث کاهش وقوع زایمانهای زودرس میشود. کاهش نرخ زایمان زودرس برای تقلیل نیاز به مراقبتهای ویژه و هزینهبر پس از تولد و همچنین جلوگیری از معلولیتها و بیماریهای مادامالعمر در نوزادان، امری حیاتی است.
🪢نظریه: جراحی کونیزاسیون باعث کوتاه شدن طول دهانه رحم و تضعیف بافت همبند آن میشود. احتمالا واکسن با حذف نیاز به این جراحی، یکپارچگی ساختاری رحم را برای نگهداری جنین حفظ میکند.
🪢Tiina Koivisto et al.,
PMID: 41206665
DOI: 10.1093/eurpub/ckaf185
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
🪢تأثیر واکسیناسیون ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) بر نرخ زایمان زودرس
🪢مقدمه و روش کار: برداشتن ضایعات پیشسرطانی دهانه رحم به صورت تهاجمی ناشی از عفونت HPV (مانند کونیزاسیون) ، احتمالا یکی از عوامل شناخته شده برای زایمان زودرس است. واکسیناسیون پیشگیرانه HPV میتواند با جلوگیری از ایجاد این ضایعات، نیاز به درمانهای تخریبی و جراحی (مانند کونیزاسیون) را کاهش داده و در نتیجه از وقوع زایمانهای زودرس پیشگیری کند. هدف این مطالعه مشترک از کشور فنلاند ، ارزیابی تفاوت نرخ زایمان زودرس بین زنان واکسینه شده و واکسینه نشده است. شرکتکنندگان در این پژوهش شامل گروههای زیر بودند:
گروه هدف: ۶۲۰۰ زن واکسینه شده علیه HPV متولدین ۱۹۹۲-۱۹۹۳
گروه کنترل اول: ۱۶۶۷ زن واکسینه شده علیه ویروس هپاتیت B به عنوان پلاسیبو/کنترل فعال
گروه مرجع: ۱۹۴۷۳ زن واکسینه نشده (متولدین ۱۹۹۰-۱۹۹۱) که از نظر سن و محل سکونت با گروههای دیگر همسانسازی شده بودند.
دادهها از ثبت ملی زایمان فنلاند تا سال ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰ استخراج شد. زایمانهای زودرس به دو دسته زایمان زودرس early ( 22 + 0-33 + 6هفته) و زایمان زودرس late ( 34 + 0-36 + 6هفته) تقسیم شدند. برای تحلیل ارتباط بین واکسیناسیون و زایمان زودرس از مدل رگرسیون لجستیک استفاده شد.
🪢نتایج:
تا سن ۲۸ سالگی، ۲۳.۹٪ از افراد واکسینه شده و ۲۸.۴٪ از افراد واکسینه نشده حداقل یک تجربه زایمان زودرس را داشتند.
نرخ زایمان زودرس در زنان واکسینه شده که برای اولین بار مادر میشدند (Primiparas)، ۴.۱٪ بود، در حالی که این رقم در زنان واکسینه نشده ۵.۲٪ گزارش شد.
تحلیل آماری نشان داد که واکسیناسیون HPV نقش محافظتی در برابر زایمان زودرس دارد؛ به طوری که نسبت شانس (Odds Ratio) برابر با ۰.۷۹ به دست آمد (هرچند با بازه اطمینان ۹۵٪ که بین ۰.۵۹ تا ۱.۰۴ بود، این معناداری در مرز آماری قرار داشت).
بیشتر زایمانهای زودرس در هر دو گروه از نوع "زودرس " (Late Preterm) بودند.
🪢نتیجه گیری نهایی: واکسیناسیون پیشگیرانه HPV به احتمال زیاد باعث کاهش وقوع زایمانهای زودرس میشود. کاهش نرخ زایمان زودرس برای تقلیل نیاز به مراقبتهای ویژه و هزینهبر پس از تولد و همچنین جلوگیری از معلولیتها و بیماریهای مادامالعمر در نوزادان، امری حیاتی است.
🪢نظریه: جراحی کونیزاسیون باعث کوتاه شدن طول دهانه رحم و تضعیف بافت همبند آن میشود. احتمالا واکسن با حذف نیاز به این جراحی، یکپارچگی ساختاری رحم را برای نگهداری جنین حفظ میکند.
🪢Tiina Koivisto et al.,
PMID: 41206665
DOI: 10.1093/eurpub/ckaf185
🧬🔬کانال کنترل و پیشگیری پاپیلوما
🦠🔑 @CP_HPV
PubMed
Human papillomavirus vaccinations' impact on preterm birth rates - PubMed
Removal of human papillomavirus (HPV) infection associated precancerous cervical lesions by conization is one of the most important causes of preterm birth. Prophylactic HPV-vaccinations can prevent these lesions and reduce the need of their ablative treatment…
🙏3