برگزاری جلسه دادگاه رسیدگی به اتهام آرمین خدایاری

روز دوشنبه ۹ شهریورماه، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهام احسان (آرمین) خدایاری، شهروند اهل زنجان و ساکن رشت، در شعبه ۱۱۲ دادگاه کیفری دو شهرستان رشت برگزار شد.

آرمین خدایاری با حضور وکیل خود در این جلسه، در خصوص اتهام «نشر اکاذیب از طریق سامانه‌های رایانه‌ای و مخابراتی» به دفاع از خود پرداخت.

وی پیشتر، روز شنبه ۱۷ مردادماه، با دریافت ابلاغیه‌ای به این شعبه احضار شده بود. در کیفرخواست صادرشده علیه او، اتهام «تبلیغ علیه نظام» نیز مطرح شده است.

احسان (آرمین) خدایاری، حدود ۲۱ ساله، اهل زنجان و ساکن رشت است و پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی داشته است.

#آرمین_خدایاری #احسان_خدایاری #رشت #زنجان #آزادی_بیان #فعالان_مدنی #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

تشکیل پرونده برای ۲۰ وکیل در فارس؛ ۱۲ وکیل پس از اعتراضات دی‌ماه بازداشت شدند

رئیس کمیسیون حمایت از وکلای کانون وکلای دادگستری منطقه فارس از تشکیل پرونده قضایی برای حدود ۲۰ وکیل پس از اعتراضات دی‌ماه خبر داده است.

به گفته مصطفی انصاری، از میان این افراد، ۱۲ وکیل بازداشت شدند و پرونده شماری از آنان همچنان در مراحل مختلف رسیدگی قضایی قرار دارد.

با پیگیری کانون وکلای دادگستری و تبدیل برخی قرارهای بازداشت موقت به وثیقه، ۹ نفر از وکلای بازداشت‌شده طی یک تا دو هفته نخست آزاد شدند. همچنین سه وکیل زن حدود سه ماه در بازداشت بودند و اخیراً آزاد شده‌اند.

بر اساس این گزارش، برخی پرونده‌ها همچنان در دادگاه بدوی یا تجدیدنظر در حال رسیدگی است و برای شماری از وکلا نیز احکام قطعی صادر شده است. در میان احکام اعلام‌شده، دو وکیل به یک سال و سه سال حبس قطعی محکوم شده‌اند.

ادامه رسیدگی قضایی به پرونده وکلا در فارس، نگرانی‌ها درباره فشار بر وکلایی را که در جریان اعتراضات و پرونده‌های مرتبط با آن فعالیت داشته‌اند، افزایش داده است.

#وکلای_درمعرض_خطر
#آزادی_وکلای_زندانی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#اعتراضات_دیماه

تداوم بازداشت و بلاتکلیفی سیما سبتو و ناهید فلاحتی در زندان عادل‌آباد شیراز

سیما سبتو و ناهید فلاحتی، شهروندان بهائی ساکن شیراز با گذشت ۷۳ روز از زمان بازداشت، همچنان به‌صورت بلاتکلیف در زندان عادل آباد به‌سر می‌برند. این شهروندان از امکان تماس و ملاقات با خانواده های خود محروم هستند.

تا کنون مقامات مسئول، دلیلی برای اعمال این محدودیت‌ها و محرومیت این شهروندان از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده‌هایشان اعلام نکرده‌اند.
سیما سبتو، متاهل و مادر دو دختر ۱۹ و ۲۴ ساله، در تاریخ ۲ تیرماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در شیراز بازداشت شد. این شهروند بهائی پس از بازداشت در چند نوبت مورد بازجویی قرار گرفته و با اتهام تبلیغ علیه نظام مواجه شده است.
همچنین، ناهید فلاحتی در تاریخ ۲ تیرماه توسط نیروهای اطلاعات سپاه در شیراز بازداشت و به زندان عادل آباد منتقل شد. تا کنون از اتهامات مطروحه علیه این شهروند بهائی اطلاعی حاصل نشده است.

#سیما_سبتو ، #ناهید_فلاحتی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#داشتن_عقیده_جرم_نیست

تماس مسعود فرهیخته و زرتشت احمدی‌راغب پس از حدود ۷۰ روز انفرادی

مسعود فرهیخته و زرتشت احمدی‌راغب، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی کرج، روز چهارشنبه ۱۱ شهریور پس از نزدیک به ۷۰ روز امکان تماس تلفنی با خانواده‌هایشان را پیدا کردند. با این حال، هر دو همچنان در اتاقی محروم از امکانات اولیه و تحت شرایط انفرادی نگهداری می‌شوند.
مسعود فرهیخته، معلم زندانی که از هفتم تیرماه برای هفتمین‌بار به سلول انفرادی منتقل شده است، در تماسی کوتاه و در حضور افسر نگهبان اعلام کرد که همراه زرتشت احمدی‌راغب در یک اتاق فاقد امکانات نگهداری می‌شود.
او گفته است در ۵۰ روز نخست انتقال به انفرادی حتی برای یک ثانیه نیز امکان هواخوری نداشته و از ابتدایی‌ترین حقوق یک زندانی محروم بوده است. فرهیخته در توصیف شرایط نگهداری خود و احمدی‌راغب گفت: «حتی با یک اسیر جنگی هم این‌طور برخورد نمی‌شود.»
این معلم زندانی با تأکید بر اینکه این محرومیت‌ها خللی در اراده آنان ایجاد نکرده است، گفت: «همچنان محکم و استوار ایستاده‌ایم» و همچنان از حقوق بشر، حقوق شهروندی، عدالت و آزادی دفاع می‌کنند و نسبت به مشکلات معیشتی مردم معترض‌اند.
فرهیخته همچنین تأکید کرد که او و زرتشت احمدی‌راغب در تمام این مدت در کنار یکدیگر بوده‌اند و فعالیت‌ها و مواضع خود را مشترکاً ادامه می‌دهند.
زرتشت احمدی‌راغب نیز در تماس با خانواده‌اش با اشاره به احکام طولانی‌مدت صادرشده علیه زندانیان سیاسی، از جمله خودش، محمد نجفی، محمد نوری‌زاد، محمدرضا محمدحسینی و منوچهر بختیاری، گفت جمهوری اسلامی با صدور چنین احکامی در عمل برای آنان «اعدام تدریجی» تدارک دیده است.
احمدی‌راغب همچنین از نامناسب‌بودن وضعیت جسمانی خود خبر داد و گفت مدت زیادی است که فشار خونش بالا مانده و معمولاً در محدوده ۲۰ قرار دارد؛ وضعیتی که در شرایط انفرادی و محرومیت از امکانات کافی، نگرانی جدی درباره سلامت او ایجاد می‌کند.
در هفته‌های گذشته، به‌دلیل قطع تماس تلفنی این دو زندانی، پیام‌ها و بیانیه‌های آنان به شیوه‌ای غیرمستقیم به خارج از زندان منتقل می‌شد. آنان متن بیانیه‌ها را با صدای بلند می‌خواندند تا زندانیان محبوس در بند ۱۶ آن را بشنوند و یادداشت کنند؛ سپس متن از طریق تماس تلفنی دیگر زندانیان به بیرون از زندان انتقال می‌یافت.
با وجود برقراری تماس تلفنی روز چهارشنبه، مسعود فرهیخته و زرتشت احمدی‌راغب همچنان از بند عمومی دور نگه داشته شده‌اند و به نگهداری آنان در همان اتاق محروم از امکانات ادامه داده می‌شود.

منبع: آموزشکده توانا

#مسعود_فرهیخته #زرتشت_احمدی_راغب

در مسیر دادخواهی؛ از تابستان ۶۷ تا امروز

از تابستان ۶۷ تا امروز؛ سال‌ها گذشته، اما زخم‌ها همچنان زنده‌اند و دادخواهی ادامه دارد.
در این لایو اینستاگرامی، شیوا محبوبی، سخنگوی کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران، با رویا غیاثی، فعال جنبش دادخواهی و خواهر دادخواه زنده یاد #کبری_غیاثی، درباره تجربه‌های شخصی، روایت‌های به‌جامانده از تابستان ۶۷ و سال‌ها تلاش خانواده‌های دادخواه برای زنده نگه داشتن حقیقت و مسیر دادخواهی گفت‌وگو خواهیم کرد.

📅 دوشنبه ۷ سپتامبر، برابر با ۱۶ شهریور
🕖 ساعت ۷ غروب به وقت اروپای مرکزی
🕣 ساعت ۸:۳۰ شب به وقت ایران
📍پخش زنده در اینستاگرام: @cfppi
دادخواهی ادامه دارد؛ تا حقیقت شنیده شود و عدالت تحقق یابد.

#تابستان۶۷ #کشتار۶۷ #قتل_عام_۶۷ #دادخواهی #دادخواهی_تابستان۶۷ #رویا_غیاثی #شیوا_محبوبی #خانواده_های_دادخواه #زندانیان_سیاسی #نه_به_اعدام #IranHumanRights

مژگان افتخاری با انتشار ویدیویی به استقبال چهارمین سالگرد فقدان ژینا مهسا امینی رفت

مژگان افتخاری، مادر دادخواه ژینا مهسا امینی، با انتشار ویدیویی از آرامگاه دخترش، به استقبال چهارمین سالگرد فقدان او رفت.

ژینا مهسا امینی، زن جوان اهل سقز، در شهریور ۱۴۰۱ پس از بازداشت توسط مأموران گشت ارشاد در تهران جان باخت. مرگ او به آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» انجامید؛ جنبشی که به یکی از گسترده‌ترین و طولانی‌ترین موج‌های اعتراضات مدنی پس از انقلاب ۱۳۵۷ تبدیل شد

#ژینا_مهسا_امینی #مژگان_افتخاری #زن_زندگی_آزادی #دادخواهی

بازداشت و بی‌خبری از سرنوشت میلاد خورشیدی معلم مقطع ابتدایی در مریوان

میلاد خورشیدی، معلم مقطع ابتدایی، ۳۲ ساله و متأهل، اهل روستای "بهرام‌آباد" از توابع سروآباد و ساکن مریوان، در جریان هجوم نیروهای اداره اطلاعات به منزل خود در مریوان بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات سنندج منتقل شده است.

طبق گزارش ها، نیروهای حکومتی حین بازداشت این شهروند اقدام به تفتیش منزل او کرده‌اند. این شهروند پس از بازداشت نیز جهت اخذ اعتراف اجباری تحت فشار قرار گرفته است.

تاکنون و علیرغم گذشت حدود یک ماه از زمان بازداشت میلاد خورشیدی، پیگیری‌های خانواده این شهروند جهت اطلاع از وضعیت او بی‌نتیجه مانده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، اطلاع دقیقی از دلایل بازداشت، اتهامات وارده و سرنوشت این شهروند در دسترس نیست.

#میلاد_خورشیدی
#ژینا_مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی #دادخواهی

نگرانی از صدور حکم اعدام برای شش زندانی سیاسی در کرج با اتهام «محاربه»

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شش زندانی سیاسی در زندان مرکزی کرج با اتهام «محاربه» روبه‌رو شده‌اند؛ اتهامی که می‌تواند به صدور حکم اعدام منجر شود. این زندانیان روز پنج‌شنبه ۱۲ شهریور، پس از مدتی طولانی نگهداری در سلول‌های انفرادی، به بند عمومی زندان منتقل شده‌اند.

تاکنون هویت دو نفر از این زندانیان، حسن دیوبند و رضا زنگنه، مشخص شده است و هویت چهار نفر دیگر همچنان اعلام نشده است. همچنین اطلاعات دقیقی درباره زمان و نحوه بازداشت، مدت نگهداری در سلول انفرادی، شعبه رسیدگی‌کننده و جزئیات پرونده آنان در دست نیست.

گزارش‌ها حاکی است این شش زندانی در دوران بازداشت از ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده‌اند. همچنین مشخص نیست که آیا برای آنان کیفرخواست صادر یا جلسه دادگاهی برگزار شده و پرونده‌هایشان در حال حاضر در چه مرحله‌ای از روند قضایی قرار دارد.

#نه_به_اعدام

اعدام؛ چهره‌ی عریان سرکوب

اعدام، چهره‌‌ای عریان از سرکوب است که قدرت‌های مستبد پس از گرفتن آزادی، کرامت و اختیار انسان، به آن متوسل می‌شوند. هنگامی که حکومتی چوبه‌ی دار را در اختیار می‌گیرد، جنایت به ابزار حذف، ارعاب و خاموش کردن انسان‌ها تبدیل می‌شود.
این روش سرکوب در ساختار قضایی حاکمیت، در امتداد فرایندی است که از ابتدا با نقض گسترده‌ی حقوق متهم همراه است. حکم اعدام بر پایه‌ی «علم قاضی» و اعترافاتی صادر می‌شوند که در صحت و چگونگی اخذ آن‌ها تردید جدی وجود دارد. عدم دسترسی آزادانه‌ی متهم به وکیل، بازداشت‌های طولانی‌مدت و بی‌خبری خانواده، اعترافاتی که تحت فشارهای جسمی و روانی گرفته می‌شوند، «حبس‌های بی‌تصمیم» که متهمان برای رهایی از شرایط فرساینده، هر آن‌چه را خواسته می‌شود به زبان ‌آورند، تنها بخشی از این موارد است. اعترافاتی که نه‌تنها در شرایط غیرعادی و تحت فشار گرفته شده، بلکه در بسیاری موارد با اظهارات صریح‌ متهم درباره‌ی بی‌گناهی خود در تعارض‌ است. مجموعه‌ی این فرایند، به صدور احکامی منجر می‌شود که سرکوب را تا پای جان انسان پیش می‌برند و هولناک‌تر آن که اجرای حکم اعدام در ملأ‌عام، به عنوان قدرت‌نمایی و ایجاد وحشت در جامعه به نمایش درمی‌آید. در چنین ساختاری، هر صدای مخالف و هر اعتراضی می‌تواند با این چرخه‌ی سرکوب مواجه شود؛ چرخه‌ای از بازداشت و بازجویی و پرونده‌سازی تا صدور احکام سنگین و در نهایت اعدام.
اعتراضات دی‌ماه نیز از این شیوه مستثنا نیست. این اعتراضات در شرایطی شکل گرفت که خشم و نارضایتی عمومی از فقر، فشار معیشتی و وضعیت نابسامان زندگی به اوج خود رسیده بود، اما همچون همیشه، با سرکوب گسترده و این‌بار بی‌سابقه پاسخ گرفت. پس از آن، دامنه‌ی بازداشت‌ها و پرونده‌های امنیتی گسترده‌تر و صدور و اجرای احکام اعدام به روندی مستمر بدل شده است؛ رویه‌ای که سایه‌ی جنگ نیز بهانه‌‌ی تازه‌ای برای تشدید و گسترش دامنه‌ی آن است.
این سازوکار، ادامه‌ی همان سیاستی است که جمهوری اسلامی از نخستین سال‌های استقرار خود در برابر مخالفان و منتقدان در پیش گرفته است. حکومتی که همواره اعتراض را جرم، مخالفت را تهدید امنیتی و ناراضی را دشمن می‌نامد، از اعدام نه تنها به عنوان «مجازات»، بلکه برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه استفاده می‌کند.
تداوم این روند، بار دیگر ضرورت ایستادن در برابر اعدام و مخالفت صریح و بی‌قیدوشرط با آن به‌عنوان ابزاری برای سلب حیات و سرکوب را پیش روی ما قرار می‌دهد. مخالفت با اعدام، به معنای تفکیک انسان‌ها بر اساس نوع اتهام نیست. هیچ جرمی، هیچ اتهامی و هیچ شرایطی نمی‌تواند گرفتن جان انسان را به اقدامی مشروع تبدیل کند و آن را «مجازات» بنامد.
کانون نویسندگان ایران که سال‌ها زیر فشار و سرکوب حاکمیت، دفاع از آزادی بیان بی‌هیچ حصر و استثنا را سرلوحه‌ی خود قرار داده است، صدور و اجرای احکام مرگ را به‌شدت محکوم می‌کند. حق حیات، امتیاز حکومت‌ها نیست و هیچ انسانی را نمی‌توان به نام قانون از این حق محروم کرد.

کانون نویسندگان ایران
۱۲ شهریور ۱۴۰