آیدا نجف‌لو، زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین، که از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس محکوم شده است، پس از سقوط از تخت در زندان و انجام جراحی مهره‌های ستون فقرات در بیمارستان شهدای تجریش، با وخامت جدی وضعیت جسمی روبه‌روست.

بر اساس اطلاعات موجود، این زندانی پس از جراحی و انتقال مجدد به زندان، دچار عفونت در محل جراحی شد و بار دیگر به بیمارستان منتقل گردید. به گفته پزشک معالج، ادامه نگهداری او در شرایط زندان می‌تواند خطر قطع نخاع و فلج دائم را به همراه داشته باشد.

آیدا نجف‌لو پیش از بازداشت نیز از بیماری‌های زمینه‌ای از جمله پوکی استخوان و لوپوس رنج می‌برده و در حال حاضر نیز با عدم دسترسی کامل و مؤثر به خدمات درمانی تخصصی در زندان مواجه است.

بنا بر هشدارهای پزشکی، شرایط کنونی نگهداری او در زندان اوین با وضعیت جسمی‌اش سازگار نیست و می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری برای سلامت وی به‌دنبال داشته باشد.

این وضعیت نگرانی‌ها درباره جان و سلامت این زندانی عقیدتی را افزایش داده و خواستار رسیدگی فوری پزشکی و توقف اجرای حبس در شرایط فعلی شده است.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

#رادیو_صدای_زندانیان_سیاسی

مصاحبه با: داوود احمدلو فعال مدنی و سیاسی
موضوع: ۱۰ دسامبر روز جهانی حقوق بشر

اجرا و تهیه کننده: ابوذر صلح جو
مسئول فنی: الناز کریمی

«۷ دسامبر ۲۰۲۵» «۱۶ آذر ۱۴۰۴»

#نه_به_اعدام
#روز_جهانی_حقوق_بشر

یاد دنیای فرهادی در سومین سالگرد؛ عشقِ مادر، صدای ماندگار خیزش ۱۴۰۱

مادر #دنیا_فرهادی ، از جان‌باختگان خیزش انقلابی ۱۴۰۱، با انتشار ویدیویی در اینستاگرام خبر داد که به مناسبت روز دانشجو به دانشجویان گل اهدا کرده و برای کودکان نیازمند، اقلام ضروری تهیه کرده است.
او در استوری این ویدیو نوشته است:
«چقدر امروز کم دارمت… چقدر دلتنگتم جان و دلم. بودنت قشنگ بود. ممنون که ۲۲ سال منو انتخاب کردی که مادرت باشم.»
دنیا فرهادی، دانشجوی معترض اهل ایذه، در جریان انقلاب مهسا در سال ۱۴۰۱ ناپدید شد و پس از مدتی پیکر او در کنار رود کارون پیدا شد.
در بخشی از متن یادبود آمده است:
«تو رفتی، نه چون برگ؛ که چون فریاد.
دختر رود، با قلبی پر از آفتاب در برابر تاریکی ایستاد.
و اکنون نام تو بر لب هر فریادی‌ست که از دل کارون تا آسمان می‌رسد.
دنیا… تو هنوز اینجایی، در ما.»
و نیز:
«مادران گریه نکردند؛ کنار غم قد کشیدند.
رفتگان جوان، چراغ راه فردا شدند؛
که وطن با نفس آنان دوباره نفس می‌کشد.
سرفراز باد ایران عزیز.»

#یاد_جانباختگان
#زن_زندگی_آزادی

بیانیه احسان فریدی در روز دانشجو: «آزادی زاده ایمان و اراده مردم است، نه تحمیل بیرونی»

#احسان_فریدی ، دانشجوی ۲۲ ساله رشته مهندسی ساخت و تولید در دانشگاه تبریز که با اتهام‌های «محاربه» و «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شده، در بیانیه‌ای از زندان مرکزی تبریز به مناسبت روز دانشجو، نسل جوان را به ایستادگی و پایمردی فراخواند. او تأکید کرد که آزادی تنها از دل «ایمان و اراده درونی مردم و دانشجویان ایران» برمی‌خیزد، نه از دخالت‌ها و تحمیل‌های بیرونی.
این بیانیه که امروز، ۱۶ آذر – روز دانشجو منتشر شد، با گرامی‌داشت یاد جان‌باختگان ۱۶ آذر ۱۳۳۲ آغاز می‌شود:
«به نام عدالت و آزادی… سلام و درود می‌فرستم به همه دانشجویان و اساتید شجاع سرزمینم؛ کسانی که زیر سایه سنگین سرکوب، فریاد را بر سکوت ترجیح دادند و مشعل آگاهی را روشن نگه داشتند.»
او با نقد «مثلث شوم ارتجاع، استبداد و استعمار» نوشت:
«ما نیک می‌دانیم که آزادی از بیرون تحمیل نمی‌شود؛ بلکه تنها از دل ایمان و اراده همین دانشجویان و مردم سرزمینمان زاده خواهد شد.»
فریدی خطاب به هم‌نسلان خود افزود:
«معیار ما نه عنوان‌هاست و نه مدرک‌ها؛ تنها ایستادگی است که نشان خواهد داد چگونه از این آزمون بیرون می‌آییم. شما امیدهای زنده این سرزمینید… آینده ایران را شمایید که به آزادی ایمان دارید و در سخت‌ترین لحظات، ایستادن را بر سازش ترجیح می‌دهید.»
این دانشجوی زندانی که حکم اعدامش در دیوان عالی تأیید شده، بیانیه را با این جمله به پایان برد:
«اگر توانسته‌ایم در روزهای تلخ زندان دوام بیاوریم، به‌خاطر شماست… محکم بمانید؛ که ایران فردا از دل ایمان شما به کرامت انسان زاده خواهد شد. آینده را شما می‌نویسید؛ شما که حتی در بند، آزادتر از آنانید که آزادی مردم را به بند کشیده‌اند.»

#روز_دانشجو
#صدای_دانشجویان
#آزادی_زندانیان_سیاسی

بیانیه‌ی جمعی از دانشجویان دانشگاه مازندران در گرامیداشت «روز دانشجو»

دانشگاه مِلک قدرت نیست؛ دانشگاه قلمرو دانشجوست. دانشگاه که باید خاستگاه اندیشه‌ی آزاد، نقد اجتماعی و آفرینش دانش باشد، امروز زیر سلطه‌ی سازوکارهای امنیتی، پلیسی و سرمایه‌سالار به صحنه‌ی سرکوب و خاموش‌سازی بدل شده است. ما اشغال فضای دانشجویی توسط نیروهای حراست، بسیج سازمان‌یافته و بازجو–دانشجوها را تلاش برای حذف سوژگی دانشجو و نابودی امکان زیست آزاد در دانشگاه می‌دانیم.
آنچه امروز در دانشگاه می‌گذرد، همان سیاستی‌ست که تمام جامعه را از بدن زنان تا نیروی کار تحت انضباط پلیسی و کنترل سیاسی قرار می‌دهد. آزار کلامی، تحقیر دانشجویان، برخورد با پوشش و عقیده و محدودسازی بدن و بیان، ابزارهای تثبیت سلطه است. آزادی زنان شرط آزادی جامعه است؛ پوشش اختیاری حق بی‌قید و شرط انسان است؛ هیچ قدرتی حق ندارد بر بدن زنان حکم براند.
با سرکوب دانشجو، دانشگاه از ابزار آگاهی به کارخانه‌ی تولید نیروهای مطیع بدل می‌شود. اخراج و سرکوب اساتید معترض پس از خیزش ۱۴۰۱ و جایگزینی آنان با اساتید رانتی و بی‌صلاحیت، تلاشی برای تهی‌کردن دانشگاه از اندیشه‌ی انتقادی است؛ چرا که وقتی علم از نقد خالی شود، به ابزار توجیه قدرت بدل می‌گردد. ما این روند را نابودی رسالت دانشگاه و خیانت به جامعه می‌دانیم و هر ساختاری را که علم را به ابزار نظم مسلط تبدیل کند، به چالش می‌کشیم.
در کنار این سرکوب سیاسی، سرمایه‌سالاری نیز چنگال خود را بر دانشگاه فرو برده است. فرایندهای تحقیرآمیز اداری، تصمیم‌های خودسرانه‌ی کارمندان مصون از پاسخ‌گویی، کاهش خدمات آموزشی و رفاهی و افزایش هزینه‌های آزادسازی مدرک، بخشی از روند کالایی‌سازی آموزش است. منطق سرمایه‌سالارانه حق ما بر دانش، حیات اجتماعی، بدن و سرنوشت‌مان را به کالا بدل می‌کند و دانشجویان را مشتریان خاموش می‌خواهد و نه صاحبان دانشگاه.
هم‌زمان جامعه زیر فشار اقتصادی، سرکوب سیاسی و کنترل پلیسی بسختی نفس می‌کشد. زندانیان سیاسی، احکام اعدام، بازداشت‌های خیابانی و پرونده‌سازی انضباطی علیه دانشجویان چهره‌ی عریان نظمی است که آزادی و عدالت را تهدیدی علیه بقای خود می‌بیند. تورم افسارگسیخته، فقر و سقوط معیشتی ابزارهای مطیع‌سازی کارگران، دانشجویان و زنان است.
ما باور داریم آزادی هدیه‌ی قدرت نیست، نتیجه‌ی مقاومت است و دانشگاه تنها زمانی دانشگاه است که سوژگی دانشجو بر آن حاکم باشد. ما باور داریم هیچ رهایی‌ای بدون رهایی زنان ممکن نیست و هیچ نظمی که انسان‌ها را به سکوت و انقیاد وادارد پایدار نخواهد ماند.
در همین مسیر، ما همه‌ی دانشجویان را در هر دانشگاه و هر مقیاس به کنش جمعی، سازمان‌دهی، مقاومت مدنی و بازپس‌گیری دانشگاه از سلطه‌ی پلیسی و سرمایه‌سالارانه فرا می‌خوانیم. در کنار زنان، کارگران و هر صدای سرکوب‌شده‌ای که برای کرامت انسانی مبارزه می‌کند، می‌ایستیم.
دانشگاه قلمرو آزادی، آگاهی و برابری است؛ و تا پس‌گرفتن این قلمرو از مبارزه دست نخواهیم کشید. ما در کنار همسنگرانمان از دانشگاه های فلسطین تا آمریکا و چین ایستاده ایم و هم صدا فریاد می کنیم:

پاینده باد مقاومت
پاینده باد آزادی
نابود باد استبداد

شانزدهم آذر ۱۴۰۴ دانشگاه مازندران
#روز_دانشجو
#صدای_دانشجویان
#آزادی_زندانیان_سیاسی

وخامت حال علی حلفی در زندان شیبان؛ بی‌توجهی مسئولان و بحران بهداشتی در بند ۵

وضعیت جسمانی #علی_حلفی ، زندانی سیاسی   محبوس در بند ۵ زندان شیبان اهواز، از روز جمعه ۱۵ آذر به شکل نگران‌کننده‌ای رو به وخامت گذاشته است.
او طی روزهای اخیر چندین‌بار دچار حملات شدید تنگی نفس بر اثر عفونت ریه شده، اما با وجود شرایط بحرانی، مقامات زندان هیچ اقدام درمانی مؤثری انجام نداده‌اند.
حلفی ماه گذشته پس از ۲۰ سال حبس، با وثیقه ۵۱ میلیارد ریالی به مرخصی استعلاجی کوتاه‌مدت اعزام شد، اما به دلیل محدود بودن مدت مرخصی، روند درمان او ناتمام ماند. پس از بازگشت، چندین‌بار به بهداری منتقل شده اما به دلیل کمبود امکانات و نبود پزشک متخصص، هیچ رسیدگی جدی به وضعیت او صورت نگرفته است.
علی حلفی، فرزند عبدالنبی، متأهل و دارای فرزند و ساکن حمیدیه، علاوه بر مشکلات فعلی دچار بواسیر خونی و نیازمند جراحی زانو است، اما همچنان از دریافت مراقبت پزشکی مناسب محروم مانده است.
او در سال ۱۳۸۴ بازداشت شد و با اتهام‌های «اقدام علیه امنیت ملی، محاربه و افساد فی‌الارض» روبه‌رو گردید. حکم اولیه او ۳۰ سال حبس در تبعید بود و طی دو دهه گذشته در زندان‌های کارون اهواز، گناباد، مسجدسلیمان و نهایتاً شیبان نگهداری شده است

#وضعیت_زندان‌ها
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

سومین سالگرد اعدام محسن شکاری؛ یاد جوان آزادی‌خواهی که صدایش خاموش نشد

سومین سالگرد جانباخته #محسن_شکاری ، نخستین آزادی‌خواه اعدام‌شده در جنبش «زن، زندگی، آزادی»، با حضور خانواده‌های دادخواه برگزار شد.
محسن شکاری، جوان آزادی‌خواهی بود که در جریان خیزش انقلابی مردم، با اتهام واهی «محاربه» و در دادگاهی ناعادلانه به حکم ابوالقاسم صلواتی، معروف به «قاضی مرگ»، اعدام شد.

#زن_زندگی_آزادی
#خانواده‌های_دادخواه

محرومیت حمزه سواری از حضور در خاک‌سپاری پدر؛ دو دهه زندان بدون مرخصی

#حمزه_سواری، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزل‌حصار کرج، از حق حضور در مراسم خاک‌سپاری پدرش «لفته سواری» محروم شد. طبق اطلاعات رسیده، مسئولان زندان با درخواست مرخصی او برای شرکت در این مراسم مخالفت کرده‌اند.
این زندانی سیاسی که بیش از ۲۰ سال بدون حتی یک روز مرخصی یا امکان درمان مناسب در زندان به‌سر می‌برد، پیش‌تر نیز از حضور در خاک‌سپاری مادر خود محروم شده بود.
بازداشت در نوجوانی و صدور حکم حبس ابد
حمزه سواری در ۱۱ شهریور ۱۳۸۴ و در سن ۱۸ سالگی بازداشت شد. او ابتدا به اعدام محکوم شد، اما دو سال بعد، هم‌زمان با اعدام دو برادرش ــ که هر دو معلم بودند ــ حکم او به حبس ابد تغییر یافت.
۲۰ سال حبس در زندان‌های مختلف
او طی دو دهه گذشته در زندان‌های زیر نگهداری شده است:
کارون
شیبان
رجایی‌شهر
قزل‌حصار

#نه_به_اعدام
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

هشدار صریح برادر خسرو علیکردی: «حتی یک ثانیه از تصاویر حذف شود، خونخواهی را در سطح بین‌المللی پیگیری می‌کنم»

در مراسم ختم دکتر #خسرو_علیکردی ، وکیل شریف و مدافع عدالت که در شرایطی مشکوک جان باخت، برادر او با اشاره به جمع‌آوری ۱۶ دوربین مداربسته از دفتر کار وی، خطاب به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی هشدار داد:
«اگر حتی یک ثانیه از فیلم این دوربین‌ها حذف یا دستکاری شود، از مراجع قضایی جمهوری اسلامی پیگیری نخواهم کرد. به‌طور مسالمت‌آمیز اعلام می‌کنم که فریاد خونخواهی برادرم را در تمام مجامع بین‌المللی مطرح خواهم کرد.»
این سخنان در میان حضور گسترده مردم و خانواده‌های دادخواه بیان شد؛ خانواده‌ای که اکنون با پرسش‌های بی‌پاسخ و ابهام‌های جدی درباره چگونگی جان‌باختن خسرو علیکردی روبه‌روست.

#خانواده‌های_دادخواه
#عدالتخواهی

هانا، دختر خسرو علیکردی؛ پیوستن به صف دختران دادخواه با تصویر پدر در دست

هانا، دختر خسرو علیکردی، وکیل جان‌باخته و مدافع حقوق بشر، با در دست داشتن تصویر پدرش به جمع دختران دادخواه پیوسته است. این ویدیو را عموی او، جواد علیکردی، منتشر کرده است.
خسرو علیکردی، وکیل شناخته‌شده و عضو کانون وکلای دادگستری مشهد، سال‌ها در دفاع از حقوق زندانیان سیاسی به‌ویژه در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ فعالیت مؤثر داشت. پیکر او روز ۱۵ آذر در دفتر کارش پیدا شد.

#دادخواهی
#خسرو_علیکردی
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم

صدور حکم اعدام برای کریم خجسته؛ زندانی سیاسی ۶۲ ساله در زندان لاکان رشت

روز شنبه ۱۵ آذر ۱۴۰۴، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی حکم اعدام #کریم_خجسته ، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت را رسماً به او ابلاغ کرد.
جلسه محاکمه او در تاریخ ۲۶ شهریور ۱۴۰۴ به ریاست قاضی احمد درویش‌گفتار برگزار شده بود، اما حکم تا روز گذشته به وی اعلام نشده بود.
کریم خجسته، ۶۲ ساله، مهندس و سازنده دستگاه‌های صنعتی و از زندانیان سیاسی دهه ۶۰، اهل انزلی است. او در ۲۳ اسفند ۱۴۰۳ در محل کارگاه صنعتی خود بازداشت و به زندان لاکان منتقل شد. اتهام او «بغی» و تبلیغ علیه نظام اعلام شده است.
او پیش‌تر نیز در تیرماه ۱۴۰۳ با اتهام «تبلیغ علیه نظام» بازداشت و در آذر همان سال با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شده بود، اما پرونده‌اش با اتهامی سنگین‌تر دوباره گشوده شد؛ اقدامی که نقض اصل حقوقی ممنوعیت محاکمه دوباره برای یک موضوع واحد تلقی می‌شود.

#نه_به_اعدام
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

🔴 به نام آنانی که شرافت را زندگی می‌کنند، نه ادعا

✍️ #پیروز_نامی

در این روزهای سخت، در این عصرِ پر هراس که صدای حق‌خواهی زیر سایه‌ی سرکوب تلاش می‌کند زنده بماند، هنوز کسانی هستند که قامتشان چراغ امید ماست؛ انسان‌هایی که بی‌هیچ مزد و منتی، بی‌هیچ پشتوانه‌ای جز وجدان، در برابر ظلم می‌ایستند و نام‌شان را کنار مردم می‌نویسند.

وکلای داوطلبی که پرونده‌های ساخته‌وپرداخته‌ی قدرت را به دست می‌گیرند؛ برای کارگران، معلمان، بازنشسته‌ها، فعالان صنفی و هر کسی که صدای حق‌طلبی‌اش برای صاحبان قدرت خوشایند نبود. آنان که با وجود تهدید، پرونده‌سازی، فشارهای امنیتی و سایه‌ی سنگین سپاه، قدمی عقب ننشستند.
این انسان‌ها وکیل بودند، اما پیش از آن انسان، و پیش از هر چیز شرافتمند.

امروز، دل‌مان از رفتن یکی از همین ستارگان بی‌ادعا سنگین است؛ #خسرو_علیکردی
وکیلی که نامش برای ما نه فقط یک فرد، که نماد ایستادگی و حرمت انسان بود. کسی که در روزگار دشوار، در کنار مردم ایستاد و برای حق دفاع کرد؛ با لبخندی آرام، با دلی بزرگ، و با شجاعتی که کمتر می‌توان در این زمانه یافت.

خسروی عزیز؛ تو رفتی، اما مهربانی‌ات ماند. تو رفتی، اما راهت ادامه دارد؛ در قدم‌های وکلای شریف دیگری که امروز بیش از هر زمان می‌دانند تنها نیستند. تو رفتی، اما ما هنوز با یاد تو دلگرم می‌شویم، هنوز به شرافت باور داریم، هنوز می‌دانیم انسانیت خاموش‌شدنی نیست.

این نوشته ادای دِینی است کوچک به تو و به همه‌ی وکلایی که در این سال‌ها، بی‌هیچ چشمداشتی بار سنگین عدالت را بر دوش کشیدند. برای شما که امید را زنده نگه داشتید، که سایه شدید بر سر بی‌پناهان، که با امضای هر لایحه و حضور در هر دادگاه، شعله‌ی انسانیت را افروخته‌تر کردید.

برای #ناصر_زرافشان
برای #عبدالفتاح_سلطانی
برای #فرزانه_زیلابی
برای #رامین_صفرنیا
برای #مصطفی_نیلی
برای #امیرسالار_داودی
برای #سید_حسین_تاج
برای #محمد_نجفی
برای #محمد_سیف_زاده
برای ...
شما سرمایه‌ی اخلاقی این سرزمینید.
و ما قدردان سکوتی هستیم که برای‌مان فریاد شد

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

انتقال یونس آزادبرِ بیمار به بند میثاق لاکان؛ هشدار درباره خطر جانی برای این فعال کارگری

#جمشید_عزیزی، زندانی سیاسی زندان لاکان رشت که اکنون در مرخصی است، با انتشار ویدئویی اعلام کرد که یونس آزادبر، فعال صنفی و کارگری، امروز دوشنبه ۱۷ آذرماه به بند میثاق این زندان منتقل شده است.
به گفته او، #یونس_آزادبر که با حکم شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به ۲۲ ماه حبس تعزیری بابت اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» محکوم شده، در شرایط جسمانی بسیار وخیم وارد زندان شده است.
آزادبر از بیماری شدید قلبی رنج می‌برد، عمل قلب باز انجام داده، باطری قلب دارد و روزانه حدود ۱۴ قرص مصرف می‌کند. چندی پیش نیز باتری قلب او تعویض شده و عملاً توان تحمل زندان را ندارد.
عزیزی با هشدار درباره وضعیت نابسامان بهداری زندان لاکان تأکید کرد که این زندان «هیچ توانی برای نگهداری زندانی سیاسی با شرایط وخیم یونس آزادبر ندارد.»
این فعال کارگری پیش‌تر نیز بابت بازداشت ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۴ توسط اطلاعات سپاه، به احکام تجمعی ۷ ماه و ۱۶ روز برای «تبلیغ علیه نظام» و ۱۵ ماه و یک روز برای «توهین به رهبری» محکوم شده بود؛ بازداشتی که پس از یک هفته با وثیقه پایان یافت. تنها دو روز پس از آزادی، او به‌دلیل مشکلات حاد قلبی و ریوی در بیمارستان بستری شد.
یونس آزادبر طی سال‌ها بارها بازداشت و زندانی شده و در آخرین دوران حبس نیز به‌دلیل وضعیت شدید قلبی تحت جراحی تعویض دریچه قلب و نصب باطری قرار داشت. او مبتلا به صرع نیز هست و وضعیت جسمانی‌اش بسیار حساس گزارش می‌شود.
آزادبر از چهره‌های شناخته‌شده تجمعات هفتگی بازنشستگان تأمین اجتماعی در رشت و از زندانیان سیاسی دهه شصت است؛ کسی که بیش از ۱۲ سال زندان را در کارنامه خود دارد.

#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#حق_درمان_زندانی

محکومیت غیابی یحیی سرخانی، فعال زیست‌محیطی و از مجروحان خیزش ۱۴۰۱، به ۳۲ ماه حبس تعزیری

#یحیی_سرخانی یحیی ، فعال زیست‌محیطی و از آسیب‌دیدگان چشمی خیزش «زن، زندگی، آزادی»، توسط شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به ۳۲ ماه حبس تعزیری محکوم شد. این حکم به‌صورت غیابی و به اتهام‌های «اقدام علیه امنیت ملی» از طریق همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون کُرد و «تبلیغ علیه نظام» صادر شده است. ریاست دادگاه بر عهده قاضی سیامی بوده است.
سرخانی در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ دو بار بر اثر تیراندازی نیروهای حکومتی مجروح شد و در نهایت بینایی یکی از چشمانش را از دست داد. او در پی فشارهای امنیتی و تعقیب وزارت اطلاعات، در دی‌ماه ۱۴۰۱ ناچار به خروج از ایران شد.
این فعال زیست‌محیطی سابقه بازداشت و محکومیت نیز دارد. او در خرداد ۱۳۹۱ توسط اداره اطلاعات بازداشت و پس از ۵۸ روز بازجویی در سلول انفرادی به زندان مهاباد منتقل شد. همان سال شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به ریاست قاضی جوادی‌کیا او را به هفت سال حبس محکوم کرد؛ حکمی که در تجدیدنظر به سه سال و شش ماه کاهش یافت. سرخانی پس از آزادی موقت با وثیقه در مهر ۱۳۹۲ جهت اجرای حکم دوباره به زندان بازگردانده شد و در تابستان ۱۳۹۵ دوران محکومیت خود را به پایان رساند.
او از سال ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۱ نیز بارها توسط اداره اطلاعات مهاباد احضار و تحت تهدید و بازجویی قرار گرفته بود.


#زن_زندگی_آزادی
#سرکوب_فعالان_مدنی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است