نزدیک به ۱۰۰ روز بی‌خبری از فعالان فرهنگی بازداشت‌شده در تهران

نزدیک به ۱۰۰ روز از بازداشت و بی‌خبری مطلق درباره وضعیت گروهی از فعالان فرهنگی و اهل قلم می‌گذرد. روز ۲۹ مردادماه ۱۴۰۴،
#احسان_رستمی  ، #رامین_رستمی ، #حسن_توزنده‌جانی ، #مرجان_اردشیرزاده و #نیما_مهدی‌زادگان به‌صورت هم‌زمان و با یورش مأموران امنیتی در منازل خود بازداشت شدند.
دو ماه بعد، #جهانگیر_رستمی، معلم بازنشسته و فعال صنفی در هرسین کرمانشاه، با هدف اعمال فشار امنیتی بر فرزندش احسان رستمی، با ضرب‌وشتم بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.
در هفته‌های نخست بازداشت، هیچ اطلاعاتی درباره محل نگهداری این افراد منتشر نشد. خانواده‌ها اعلام کرده‌اند که «زندان قم» محل بازداشت اولیه احسان رستمی، رامین رستمی و حسن توزنده‌جانی بوده است.
در این مدت، احسان و رامین رستمی به مدت دو هفته در اعتراض به شرایط بازداشت اعتصاب غذا کردند.
با گذشت حدود ۱۰۰ روز، بازداشت‌شدگان همچنان از حق تماس، دیدار با خانواده، حق دسترسی به وکیل و نظارت قانونی بر روند پرونده‌سازی امنیتی محروم هستند.
تمامی این افراد از فعالان فرهنگی، حوزه کتاب، مترجمان جریان چپ و ناشران مستقل به شمار می‌روند.

#آزادی_فعالان_فرهنگی
#بی‌خبری_و_بازداشت
#نه_به_سرکوب_فرهنگی

#رادیو_صدای_زندانیان_سیاسی

مصاحبه با: دکتر سهیلا ستاری کوشنده سیاسی، مدنی در عرصه زنان و هماهنگ کننده پروژه های زنان پناهنده و مهاجر
موضوع: ۲۵ نوامبر روز جهانی خشونت علیه زنان

اجرا و تهیه کننده: ابوذر صلح جو
مسئول فنی: الناز کریمی

«۲۴ نوامبر ۲۰۲۵» «۳ آبان ۱۴۰۴»

#روز_جهانی_مبارزه_با_خشونت_علیه_زنان #۲۵نوامبر_روز_جهانی_مبارزه_با_خشونت_علیه_زنان
#خشونت_علیه_زنان
#زندان_قرچک
#شکنجه_جنسی

۳۵۰۰ روز بازداشت؛ همسر احمدرضا جلالی خواستار اقدام فوری جهانی برای نجات جان او شد

ویدا مهران‌نیا، همسر #احمدرضا_جلالی  پژوهشگر ایرانی‌ـ‌سوئدی، اعلام کرده است که امروز ۳۵۰۰ روز از بازداشت او در ایران می‌گذرد؛ دوره‌ای نزدیک به ده سال که همراه بوده با حبس طولانی‌مدت در سلول انفرادی، محرومیت از درمان و صدور حکم اعدام.
مهران‌نیا در پیام خود در شبکه اجتماعی ایکس تأکید کرده که احمدرضا جلالی بی‌گناه است و پرونده او هیچ پیچیدگی حقوقی ندارد. او هشدار داده است که جان همسرش در خطر جدی قرار دارد و آزادی او تنها با اقدام فوری جامعه جهانی ممکن خواهد بود.
در این پیام آمده است که جلالی، به‌عنوان یک دانشمند و پدر، سال‌هاست با شرایط سخت زندان و تهدید مداوم اجرای حکم اعدام روبه‌روست.
همسر او در پایان بار دیگر خواستار آزادی فوری او شده و اعلام کرده است که ادامه بازداشت احمدرضا جلالی مصداق «بی‌عدالتی طولانی‌مدت» است.

#احمدرضا_جلالی
#اقدام_فوری
#نه_به_اعدام

بازداشت کوروش حسینی، نوکیش مسیحی، برای اجرای حکم دو سال حبس

کوروش (تیمور) حسینی، نوکیش مسیحی اهل افغانستان و ساکن کرج، روز یکشنبه ۲ آذرماه ۱۴۰۴ برای اجرای حکم دو سال حبس بازداشت و به زندان قزلحصار منتقل شد.
او ۵۲ ساله، پدر دو فرزند و دارای ۲۰ سال سابقه اقامت در ایران است.
#کوروش_حسینی سال گذشته توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب شهریار، به اتهام «تشکیل و عضویت در دسته یا جمعیتی با هدف برهم‌زدن امنیت کشور» به دو سال حبس محکوم شده بود.
وی پیش‌تر در تاریخ ۲۰ آذر ۱۴۰۲ بازداشت و در بهمن همان سال با قرار وثیقه ۲ میلیارد تومانی تا پایان مراحل دادرسی به‌طور موقت آزاد شد.

#نه_به_آزار_نوکیشان
#حقوق_اقلیت‌های_مذهبی
#آزادی_زندانیان_عقیدتی

تجمع اعتراضی بازنشستگان تأمین اجتماعی در اهواز

نه تهدید، نه زندان، نه اعدام — نیست جلودار ما
بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی در اهواز امروز مقابل اداره کل تأمین اجتماعی خوزستان تجمع و راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند.
شرکت‌کنندگان این تجمع نسبت به وضعیت دشوار معیشتی، پایمال شدن حقوق قانونی خود و فساد و ناکارآمدی مدیریتی اعتراض کردند.

#بازنشستگان
#اعتراضات_سراسری
#حقوق_کارگران

تجمع و راهپیمایی بازنشستگان تأمین اجتماعی در شوش، هفت‌تپه و کرخه

بازنشستگان تأمین اجتماعی در شوش، هفت‌تپه و کرخه امروز در اعتراض به پایمال شدن حقوق خود، غارت صندوق بازنشستگان، حقوق ناکافی، فقر، تورم افسارگسیخته، نبود امکانات درمانی رایگان و بی‌توجهی مسئولان تجمع و راهپیمایی اعتراضی برگزار کردند.
معترضان با سردادن شعارهایی از جمله:
«فقط کف خیابون به دست میاد حقمون»
«درمان رایگان، حق مسلم ماست»
«گرانی، تورم؛ بلای جان مردم»
و شعارهایی درباره اعتراض به مدیریت ناعادلانه، خواستار رسیدگی فوری به مشکلات معیشتی و درمانی خود شدند.

#بازنشستگان_تأمین_اجتماعی
#اعتراضات_کارگری
#حقوق_معیشتی

پیام امیر حسین میر بهاری فعال حقوق کودک به مناسبت ۲۵ نوامبر روز جهانی منع خشونت علیه زنان

از قتل خواهران میرابل در دومنیکن تا کشتار هر 5 ساعت یک زن در جهان، رابطه ای پنهان است که با شمارش پیکرهای غلطیده در خون زنان نمی توان به کنه آن پی برد. خشونت علیه زنان تنها ضرب و جرح و قتل زنان نیست. گرچه این کریه ترین چهره خشونت علیه زنان است و توقف این رسم قرون وسطایی و مقابله با کشتار و خشونت های فیزیکی و کلامی و تحریم و تبعیض می تواند اولین خواست جامعه انسانی باشد. اما این "مصائب" و خشونت ها، ریشه در مناسباتی دارد که خشونت علیه زنان، یکی از صورت های آن است. تبعیض و نابرابری، ذاتی نظام سرمایه داری است که در تار و پود سیاست، فرهنگ و اقتصادش نهفته است. با درک این مفهوم، بسادگی می توان به رابطه خشونت بر زنان در جامعه سرمایه داری مردسالار پی برد و راه برون رفت از آن را یافت.
برای شمارش عدد خشونت بر زنان، در حقیقت می بایست به تعداد زنان محروم از حقوق اولیه و پایه ای هر انسان در جهان  رجوع کرد. تبعیض و نابرابری، از محیط خانه وخانواده شروع و در محل کار و خیابان، تا همه روبنای جامعه، از جمله مدیا و رسانه ها و روابط روزمره فرهنگی ادامه دارد. شمایل گوناگونی دارد، ولی نام همه آنها نابرابری و تبعیض است. نابرابری دستمزد در مقابل کار برابر با مردان، محرومیت از دسترسی به آموزش با کیفیت و برابر، نداشتن حق دخالت بر سرنوشت و استقلال هویتی و حقوقی و اقتصادی، تابعیت به مردان منتسب به زنان, نابرابری در حضانت از کودکان، فقدان امنیت در خانه، کوچه و خیابان و بی نهایت بی حقوقی و خشونت های آشکار و نهان.
مبارزه زنان برای گذر از نظام مردسالارانه سرمایه داری و برای تحقق برابری جنسیتی، جدالی برای تغییر مناسبات در همه عرصه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است.
این موضوع با آغاز جنبش انقلابی مهسا، به روشنی در معرض دید جهانیان قرار گرفت. تا جایی که اکثرا این خیزش را با نام "نخستین انقلاب زنانه جهان" یاد کردند. صورت تجلی این رنسانس عظیم سیاسی- اجتماعی در ایران، در "منشور مطالبات پیشرو زنان" انعکاس یافت و از آن روز تاکنون، مبارزه برای تحقق خواست های این منشور ادامه دارد. زنان؛ از خانه، محل کار تا خیابان، با عبور از مرز "حجاب" اجباری، آزادی و اختیار در پوشش را که پرچم این مبارزه دیرینه است، هنوز برافراشته نگه داشته اند
."منشور مطالبات پیشرو زنان" بدیل انقلابی و مرز انکار ناپذیر خواست و مطالبه جامعه ای برابری طلب است که ذره ای نابرابری و خشونت علیه زنان را بر نمی تابد. در سطور منشور زنان می توان یافت که قبل از هرچیز به آزادی بی قید و شرط زنان در استفاده از حق انسانی خویش تأکید دارد و راه گریز از ستم و خشونت های پنهان و عریان علیه زنان و دیگر اقشار جامعه را در گرو مبارزه سازمان یافته و متحدانه، با تبعیض و نابرابری سرمایه حاکم و مردسالاری سیستماتیک می داند.
"منشور مطالبات پیشرو زنان" و "منشور مطالبات حداقلی 20 تشکل" نشان دهنده عزم و اراده مردمی است که در مقابل تبعیض و نابرابری موجود بپا خواسته و خواهان برابری کامل  زنان و مردان در همه عرصه های  حقوق سیاسی- اقتصادی- اجتماعی هستند. برای رهایی از خشونت و تبعیض علیه زنان، باید مطالبات منشورهای صادره در انقلاب زن، زندگی، آزادی را متحقق کرد.
نه به خشونت علیه زنان
زنده باد انقلاب زن زندگی آزادی
زنده باد آزادی برابری
امیرحسن میربهاری- فعال حقوق کودکان
  25 نوامبر 2024

#انقلاب_ژینا
#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_حجاب_اجباری
#نه_به_آپارتاید_جنسیتی
#۲۵نوامبر

با پیوستن زندان مرکزی بیرجند، کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته نودوششم به ۵۵ زندان گسترش یافت.

نودوششمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در شرایطی فرا می‌رسد که دستگاه سرکوب‌گر در ایران برای بقای خود با شتابی بی‌سابقه، روند اعدام زندانیان را تشدید کرده است. گسترش دامنه اعدام‌ها، در فقدان دادرسی عادلانه، و استفاده سیستماتیک از اعدام به‌عنوان ابزاری برای ایجاد رعب و وحشت، نقض آشکار حقوق بنیادین بشر و مصداق بارز جنایت علیه بشریت است.

این هفته زندان مرکزی بیرجند نیز به جمع ۵۴ زندانی پیوست که پیام «نه به اعدام» را از پشت دیوارهای زندان به جامعه می‌رسانند.

در این هفته تصویب هفتادودومین قطع‌نامه ملل متحد در محکومیت نقض حقوق بشر در ایران، دو حقیقت حقوقیِ تعیین‌کننده را به رسمیت شناخت:
۱. به‌رسمیت شناختن قتل‌عام ۱۳۶۷ و ابراز نگرانی از تکرار آن
۲. محکوم کردن روند بی سابقه اعدام‌ها و استفاده حکومت از اعدام به‌عنوان ابزار ارعاب و سرکوب

با وجود این حکومت دست از اعدام و کشتار بر‌نمی‌دارد. صدور حکم اعدام برای محمدمهدی سلیمانی -از بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱- نه یک مورد استثنایی، بلکه الگوی ثابتِ حذف معترضان و از مشخصه‌های یک فرایند قضایی نامعتبر و سیاسی است. تنها در ماه آبان ۳۱۱  اعدام اجرا شده که از زمان قتل عام ۶۷ تا کنون بی‌سابقه است؛ همچنین از هفته گذشته تا کنون ۵۹ تن و از ابتدای سال ۱۴۰۴ تاکنون ۱۴۷۹ تن اعدام شده.اند.

خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام، با وجود تهدید، احضار، بازداشت و فشارهای امنیتی، هفته‌به‌هفته در خیابان‌ها می‌ایستند و از جان عزیزانشان دفاع می‌کنند. این اعتراضی است که نیازمند حمایت گسترده مردم و جامعه جهانی است.

سه‌شنبه ۴ آذر ۱۴۰۳ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته نودوششم در ۵۵ زندان زیر، در اعتصاب غذا می‌باشند:
زندان اوین (بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان مرکزی بیرجند.

هفته نودوششم
سه‌شنبه ۴ آذر ۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#نه_به_اعدام

حمایت خانواده‌های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام از کارزار سه‌شنبه‌های «نه به اعدام»

همزمان با نودوششمین هفته کارزار سه‌شنبه‌های «نه به اعدام»، خانواده‌های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام با در دست داشتن پلاکاردهای «نه به اعدام» و تصاویر فرزندانشان، از این کارزار حمایت کردند.
این خانواده‌ها بر لزوم توقف فوری احکام اعدام و توجه به وضعیت زندانیان سیاسی تأکید کردند.

#نه_به_اعدام
#وحید_بنی_عامریان
#پویا_قبادی

به مناسبت ۲۵ نوامبر،روز جهانی منع خشونت علیه زنان به یاد:

گلرخ ابراهیمی ایرایی، زندانی سیاسی  که به اتهام  تبلیغ علیه نظام به پنج سال حبس، محکوم شد. او پس از گذراندن محکومیت خود در اردیبهشت ۱۴۰۱ از زندان آزاد شد. ایرایی در ۴ مهر ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران، مجدداً بازداشت شد. به حکم ۵ ستل زندان محکوم شد.
گلرخ ابراهیمی ایرایی اکنون بیست‌وسومین ماه از حبس پنج ساله‌اش را (بدون یک ساعت مرخصی و نشانه‌ای از آزادی زودهنگام) در بند زنان زندان اوین می‌گذراند
گلرخ همواره  صدای حق خواهی بوده است.
#گلرخ_ابراهیمی_ایرایی

#انقلاب_ژینا
#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_حجاب_اجباری
#نه_به_آپارتاید_جنسیتی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

بیانیه مشترک تشکل‌های دانشجویی در روز جهانی منع خشونت علیه زنان: «زن، زندگی، آزادی» همچنان محور مقاومت اجتماعی

هم‌زمان با روز جهانی منع خشونت علیه زنان (۲۵ نوامبر)، جمعی از تشکل‌ها و گروه‌های دانشجویی با انتشار بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند که سراسر کشور همچنان «صحنه مبارزه زنان علیه خشونت سیستماتیک حکومتی» است و شعار «زن، زندگی، آزادی» همچنان پرچم مقاومت و مبارزه سراسری در ایران است.
در این بیانیه با اشاره به آغاز خیزش «زن، زندگی، آزادی» پس از قتل حکومتی مهسا (ژینا) امینی، آمده است که این جنبش از دل خشم عمومی نسبت به خشونت ساختاری علیه زنان شکل گرفت و زنان در صف نخست مبارزه برای پایان‌دادن به سیاست‌های تبعیض‌آمیز قرار گرفتند. امضاکنندگان تأکید کرده‌اند: «این وضعیت به هیچ عنوان قابل تحمل نیست.»
بیانیه با مرور سه سال گذشته، از تهدیدها، سیاست‌های زن‌ستیزانه، ماجراجویی‌های منطقه‌ای و صدور احکام سنگین زندان و اعدام به‌عنوان ابزارهای اصلی سرکوب یاد کرده و نوشته است که جامعه معترض در برابر همه این فشارها تنها یک پاسخ داشته است: «نه!»
در ادامه، حجاب اختیاری «کنشی سیاسی علیه آپارتاید جنسیتی» توصیف شده و تأکید شده است که زنان، کوئیرها و مردان برابری‌خواه با استمرار این مقاومت نمادین و عملی، به نمایندگان بخش‌های گسترده‌ای از جامعه ناراضی بدل شده‌اند.
بیانیه همچنین انقلاب «زن، زندگی، آزادی» را «نقطه امید جامعه و نقطه بحران حکومت» می‌خواند.
تشکل‌های دانشجویی در پایان با اشاره به روز جهانی منع خشونت علیه زنان و «دو هفته نارنجی» اعلام کردند که بار دیگر صدای اعتراض خود را علیه نظم «مردسالار و زن‌ستیز» بلند خواهند کرد و بر ضرورت ساخت جامعه‌ای عاری از خشونت جنسی و جنسیتی تأکید می‌کنند.

#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_خشونت_علیه_زنان
#تشکل‌های_دانشجویی

صدور کیفرخواست برای مرتضی دولت‌پور در قم / ارجاع پرونده به شعبه اول دادگاه انقلاب

کیفرخواست پرونده #مرتضی_دولت‌پور ، شهروند ساکن قم، از سوی دادسرای عمومی و انقلاب این شهر صادر و پرونده او برای رسیدگی به شعبه اول دادگاه انقلاب قم ارجاع شد.
بر اساس اطلاعات موجود، این پرونده با شکایت اداره اطلاعات استان قم تشکیل شده و مرتضی دولت‌پور با اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» مواجه است. جلسه تفهیم اتهام او پیش‌تر در شعبه ۲۰ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب قم برگزار شده بود.
قرار است جلسه دادرسی وی روز یکشنبه ۱۸ آبان‌ماه در دادگاه انقلاب قم برگزار شود.
تا این لحظه جزئیات بیشتری درباره نحوه بازداشت، وضعیت فعلی یا دفاعیات مطرح‌شده توسط این شهروند منتشر نشده است.

#آزادی_بیان
#پیگرد_قضایی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

تأیید حکم انفصال موقت زهرا غلامی دلفروز توسط دیوان عدالت اداری

شعبه ۳۱ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری، حکم دو ماه انفصال موقت از خدمت #زهرا_غلامی_دلفروز زهرا ، معلم آموزش و پرورش همدان را تأیید کرد.
پیش‌تر هیأت تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان استان همدان این معلم را به دو ماه محرومیت از خدمت محکوم کرده بود.
حکم نهایی در تاریخ ۲۸ آبان ۱۴۰۴ صادر و به وی ابلاغ شده است.

#زهرا_غلامی_دلفروز
#معلمان_را_باید_حمایت_کرد
#۲۵نوامبر

۲۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان- صدای زنان زندانی باشیم!

خشونت علیه زنان و دختران یکی از گسترده‌ترین اشکال نقض حقوق بشر در جهان است که هر روز و در سراسر جهان رخ می‌دهد.

در ایران ما با رژیمی روبه‌رو هستیم که به شکل سیستماتیک نابرابری، تبعیض و زن‌ستیزی را تبلیغ و با نهادهای قانونی، آموزشی و رسانه‌ای خود آن را بازتولید می‌کند. در زندان‌های ایران شدیدترین انواع خشونت علیه زنان اعمال می‌شود؛ از محرومیت درمانی گرفته تا شکنجه‌های جنسی، جسمی و روانی و مرگ‌های خاموش ــ که همگی تصویری روشن از خشونت ساختاری علیه زنان است.

بسیاری از معترضان بازداشتی، از جمله در جریان اعتراضات آبان ۹۸ و همچنین جنبش «زن، زندگی، آزادی»، شهادت داده‌اند که در مراحل مختلف بازداشت، انتقال، بازجویی و نگهداری در بازداشتگاه‌ها مورد تعرض جنسی مأموران حکومتی قرار گرفته‌اند؛ به‌گونه‌ای که برخی از آنان به دلیل تجاوز در طول بازجویی‌ها نگران باردار شدن بوده‌اند.

کمیته مستقل حقیقت‌یاب سازمان ملل در نخستین گزارش خود درباره خیزش «زن، زندگی، آزادی» که در اسفند ۱۴۰۱ منتشر شد، موارد تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی و مبتنی بر جنسیت ــ از جمله تجاوز گروهی، تجاوز با اشیا، شوک الکتریکی به اندام جنسی، برهنه‌سازی به عنوان شکنجه، تعرض به بدن زنان و دختران ـ را تأیید کرد.

بر اساس این گزارش، آسیب‌دیدگان از شکنجه‌های جنسی طیف گسترده‌ای را شامل می‌شوند: از زنانی که روسری خود را برداشتند تا دیگر معترضان، از جمله مردان و پسران نوجوان، دانش‌آموزان، معلمان، دانشجویان، مدافعان حقوق زنان، فعالان محیط زیست، روزنامه‌نگاران و دیگر کنشگران جامعه مدنی.

سال گذشته نیز بیست‌ودو زن زندانی سیاسی و عقیدتی در زندان اوین با انتشار بیانیه‌ای خواستار توقف آزار و اذیت جنسی زندانیان هنگام بازرسی بدنی و رسیدگی فوری به این مسئله شدند و هشدار دادند که در صورت بی‌پاسخ ماندن، دست به اعتراض خواهند زد.

در جمهوری اسلامی، تجاوز به زنان به ابزاری برای اعتراف‌گیری، تهدید، ایجاد رعب و وحشت و تحقیر زنان تبدیل شده است.

اما جنبش «زن، زندگی، آزادی» نشان داد که زنان ایران دیگر حاضر به تحمل تحقیر و بی‌حرمتی، تحت هر نام و قانونی، نیستند. سوزاندن روسری‌ها از سوی زنان ــ به‌عنوان نماد تحقیر و کنترل ــ «نه» بزرگی بود به رژیمی که می‌خواهد نیمی از جامعه را نادیده بگیرد؛ اما زهی خیال باطل!

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران، به‌مناسبت ۲۵ نوامبر، خواستار اقدامات زیر است:
   •   تشکیل یک کمیته مستقل برای شناسایی آمران و عاملان تجاوز و خشونت جنسی در بازداشتگاه‌ها و زندان‌ها و محاکمه آنان
   •   آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۴ آذر ۱۴۰۴ / ۲۵ نوامبر ۲۰۲۵
www.cfppi.org
کلیپ ویدیو کمیته آزادی زندانیان سیاسی به مناسبت روز جهانی منع خشونت علیه زنان
https://www.instagram.com/reel/DRbowi0D8qf/?igsh=NmZpMnJ0NDZocGhu

https://youtu.be/i6DWYpYiHHI?si=Ddkfk6cxr_uUHQpQ