"محمد مالجو"، اقتصاددان و پژوهشگر اقتصادی، اعلام کرد :

💢 پس از «سه نوبت بازجویی خارج از ضوابط قضایی توسط سازمان اطلاعات سپاه»، دیگر حاضر به پاسخ‌دادن به این نهاد امنیتی نیست و فقط پاسخ‌گوی مقام قضایی خواهد بود.

وی روز شنبه ۱۷ آبان با انتشار متنی کوتاه در شبکه‌ی ایکس از تجسس سه‌ساعته‌ی خانه‌اش توسط مأموران در روز ۱۲ آبان خبر داد و افزود :
«پس از سه نوبت در دفتر پیگیری و نظارت اطلاعات سپاه ساعاتی طولانی در معرض انواع پرسش‌های خارج از ضوابط قضایی قرار گرفتم.»

این استاد دانشگاه هم‌چنین با اشاره به فشار جسمی و ذهنی این بازجویی‌ها اعلام کرد که به همین دلیل به باقی احضارها توسط اطلاعات سپاه پاسخ مثبت نخواهد داد و فقط پاسخ‌گوی مقام قضایی خواهد بود.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران این اقدامات جمهوری اسلامی را محکوم کرده و خواهان پایان دادن به آزار و اذیت فعالین مدنی و نویسندگان و پژوهشگران میباشد.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#از_قزلحصار_بگو
#زندانی_ما_کجاست
#نه_به_اعدام
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

انتقال نقوی و اسدی دو زندانی اعتصابی از انفرادی به عمومی/ ادامه اعتصاب غذا

طبق اعلام نزدیکان، امروز دو زندانی سیاسی نقوی و اسدی پس از روزها تحمل شرایط انفرادی، به بند عمومی منتقل شدند.

با این حال، هر دو زندانی اعلام کرده‌اند که اعتصاب غذای خود را نشکسته‌اند و همچنان بر ادامه آن تا زمان رسیدگی به مطالبات‌شان پافشاری می‌کنند.

مطالبات این دو زندانی به مسئولان زندان ارائه شده و قرار است برای بررسی به ضابط مربوطه منتقل شود.

خانواده‌ها و همراهان آن‌ها نیز اعلام کرده‌اند که فردا با تعداد بیشتری در مقابل زندان حاضر خواهند شد تا بر پیگیری‌ حقوقی و انسانی این پرونده تاکید کنند

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#از_قزلحصار_بگو
#زندانی_ما_کجاست
#نه_به_اعدام
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

امتناع محمد نجفی، وکیل زندانی، از حضور در دادگاه
«به دلیل وجود عکس بالای سر قاضی از حضور در دادگاه خودداری می‌کنم.»

#محمد_نجفی، وکیل دادگستری و زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، از حضور در جلسه دادگاه خود در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران خودداری کرد.

بر اساس گزارش‌های رسیده، روز ۱۳ آبان‌ماه مأموران زندان برای انتقال وی به دادگاه مراجعه کردند، اما او با بیان دلایل خود از همراهی امتناع نمود.

نجفی در توضیح علت خودداری از حضور در جلسه دادگاه گفته است:
«به دلیل وجود عکس بالای سر قاضی از حضور در دادگاه خودداری می‌کنم.»

به گفته شاهدان، مأموران از او پرسیده‌اند که «چه ارتباطی میان عکس بالای سر قاضی و جلسه دادگاه شما وجود دارد؟» و نجفی در پاسخ گفته است:
«اتهام من در این پرونده جدید، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام است. بدیهی است که قاضی‌ای که زیر عکس رهبر نشسته، نمی‌تواند بی‌طرف و منصفانه قضاوت کند؛ زیرا مخاطب من در نوشته‌ای که به نام تصمیم کبری منتشر شده، شخص رهبر جمهوری اسلامی بوده است.»
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#از_قزلحصار_بگو
#زندانی_ما_کجاست
#نه_به_اعدام
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

بیانیه چهارم کارزار مشترک سازمان‌های مدنی در آستانه روز جهانی حقوق بشر

نه به اعدام – آری به زندگی
از نگاه انقلاب زن، زندگی، آزادی

اعدام، بازمانده‌ی کهن‌ترین و فجیع‌ترین اشکال خشونت سازمان‌یافته بشر است. در نظام‌های استبدادی، بویژه در حکومت اسلامی ایران، قانون به پوششی برای بازتولید خشونت بدل شده است. اعدام نه اجرای عدالت، که نفی کرامت انسان است. هیچ قدرت، حاکمیت، ایدئولوژی یا دینی حق ندارد در جایگاه داور زندگی و مرگ انسان بنشیند. در هر جامعه‌ای که مرگ به نام قانون جاری می‌شود، انتقام جای عدالت را می گیرد و قانون به ابزار سلطه تبدیل می شود.

ما بر این باوریم که اعدام، فجیع‌ترین شکل خشونت است، زیرا در آن دولت و نهادهای قدرت مستقیماً در نقش قاتل ظاهر می‌شوند و خشونت را از سطح فردی به سطح نهادی ارتقا می‌دهند. اعدام، ابزار سیاسی حکومت‌های استبدادی برای تحمیل ترس، کنترل قهرآمیز جامعه و خاموش کردن صدای مخالفان است. حکومت اسلامی ایران در این چهل و هفت سال نه تنها اعدام و قتل دولتی را در چهارچوب مرزهای ایران به پیش رانده، بلکه در بیرون از مرزهای ایران نیز تا بحال سازمانده بیش از ۲۵۰ قتل مخالفین سیاسی خود بوده است. در برابر چنین بیدادگری، وظیفه‌ی هر وجدان بیدار، مبارزه با «قانونی» است که زندگی انسان را به حکم قدرت می‌ستاند.

خشونت تنها به گلوله و شلاق محدود نیست؛ خشونت در زبان، در تبعیض، در تحقیر، در روابط جنسیتی و طبقاتی و در ساختارهای قدرت جاری است. از این دیدگاه اعدام تبلور نهایی منطق خشونت است — همان منطقی که انقیاد زن، تبعیض شهروندی، بی‌حقی کارگر و طرد دگراندیش را توجیه می‌کند. جامعه‌ای که اعدام را می‌پذیرد، در واقع به خشونت سیستماتیک حکومتی به‌مثابه بنیان نظم اجتماعی رأی داده است.

انقلاب «زن، زندگی، آزادی» در ژرف‌ترین معنای خود، جنبشی علیه تمام اشکال خشونت است. این انقلاب از آزادی پوشش زنان ایران آغاز شد و به کرامت انسان گسترش یافت. زن در این انقلاب، نماد زندگی در برابر مرگ و خشونت است. همان‌گونه که این جنبش از دل قتل حکومتی مهسا (ژینا) امینی زاده شد، امروز نیز در برابر هر شکل از سیاست مرگ می‌ایستد. رسالت این انقلاب، بازسازی سیاست بر محور زندگی است.

بر این اساس و در چارچوب انقلاب «زن، زندگی، آزادی»، موضع ما در قبال اعدام نفی کامل مبانی فرهنگی، سیاسی و ایدئولوژیک خشونت و در نتیجه رد فجیع‌ترین شکل آن، یعنی اعدام است. ما کنشگران سیاستی هستیم که هدف آن پایان دادن به خشونت و گذار از سیاست مرگ به سیاست زندگی است. اعدام نقض آشکار حق حیات و جلوه‌ی عریان خشونت دولتی است. راستا و هدف مبارزه‌ی ما، لغو بی‌قیدوشرط احکام و مجازات اعدام، توقف فوری اجرای احکام مرگ و آغاز گفت‌وگویی ملی برای پایان دادن به رژیم اسلامی اعدام‌محور است. ما برای آینده‌ای هم‌پیمان شده‌ایم که در آن، زندگی حق همه انسان‌هاست.
بیایید «نه به اعدام» را به جنبش اجتماعی گسترده و سرتاسری در ایران بدل کنیم.

چشم‌انداز و اصول جنبش
جنبش مردم ایران در سال‌های اخیر، با شعار راهبردی «زن، زندگی، آزادی»، چشم‌اندازی نو از رهایی، امید و کرامت انسانی آفریده است. این شعار نه تنها خواهان آزادی زنان و رهایی جامعه از تبعیض و برقراری برابری است، بلکه سه محور بنیادین مبارزه‌ی امروز ما را نیز شکل می‌دهد:

الف: زن – نماد پایداری و آگاهی
دفاع از حقوق، آزادی ،برابری و امنیت زنان ایران، نه وظیفه‌ای انسانی، بلکه محور اصلی و پیش شرط هر تحول پایدار اجتماعی در ایران و آزادی ایرانیان است.

ب: زندگی – حق بنیادین انسان
«زندگی» حق بی‌چون‌وچرای هر انسان است. امروز، فریاد «نه به اعدام» پژواک وجدان ملی و جهانی ماست. ما خواهان پایان چرخه‌ی خون و انتقام و برقراری عدالت واقعی برای همه‌ی جان‌باختگان خشونت دولتی هستیم.

پ: آزادی – افق رهایی مردم
مبارزه با اعدام بخشی از تلاش گسترده برای آزادی، کرامت و رهایی ایران از بند استبداد است. آزادی نه تنها شعار، بلکه هدف نهایی جنبش مدنی گسترده مردم ایران ماست.

فراز کنونی جنبش نه به اعدام و مسئولیت تاریخی ما
ایران امروز صحنه‌ی جنبش‌های مردمی و فعالیت‌های مدنی پویا است. شبکه‌های آزادی‌خواه، نهادهای دادخواه و رسانه‌های آگاه، زمینه‌ای مناسب برای هدایت تغییرات دموکراتیک فراهم آورده‌اند. در حالی که بخش بزرگی از ائتلاف‌های سیاسی سنتی به دلیل فرسودگی ایدئولوژیک، ساختار کهنه، عدم حضور در نهادهای مدنی و عدم پیوند با آنان، درک نادرست از نقش نهادهای مردمی و در پی آن نداشتن پیوند با ایرانیان در هدایت مؤثر این جنبش ناتوان مانده‌اند، ما – نهادها و فعالان مدنی – با تکیه بر اعتماد مردم، مسئولیت تاریخی خود را برای پایان دادن به جمهوری اسلامی زن‌ستیز، کودک‌کش و ایران ویران‌گر و ایجاد سامانه‌ای دموکراتیک و انسانی بر عهده گرفته‌ایم.

محورهای اصلی کارزار: نه به اعدام، آری به زندگی
با پای فشردن بر سه اصل همبستگی، عدالت و کرامت انسانی، ما خواستار تحقق موارد بر شمرده زیرین می باشیم:

اول: توقف فوری و لغو مجازات و احکام اعدام در ایران؛

دوم: اعزام یک هیئت مستقل بازرسی حقوقی بین‌المللی جهت بازدید و بررسی وضعیت زندانیان سیاسی و عقیدتی و غیره به زندانهای کشور و آزادی همه زندانیان سیاسی

سوم: پیگیری حقوقی و رسانه‌ای پرونده‌های اعدام با دلایل سیاسی و امنیتی در نهادهای بین‌المللی؛ در راستای پیگیری عدالت انتقالی

چهارم: تقویت همکاری میان سازمان‌های مدنی، حقوق بشری و رسانه‌ای؛

پنجم: حمایت حقوقی و بشردوستانه از خانواده‌های جان‌باختگان؛

ششم: جلب توجه دولتها و مراجع بین المللی به امر ترورها و قتلهای دولتی مخالفین حکومت اسلامی در خارج از ایران برای مقابله با عملیات تروریستی رژیم اسلامی و شناسایی شبکه اطلاعاتی و کارگزاران آن در برون از مرزهایش؛


مراحل عملیاتی پیکار مدنی
الف: اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی عمومی: روایتگری از جانباختگان و خانواده‌ها، انتشار گزارش‌ها و کمپین‌های رسانه‌ای؛

ب: پیگیری حقوقی و بین‌المللی: ارائه اسناد و دادخواست‌ها به نهادهای حقوق بشری و پارلمان‌های جهانی؛

پ: همبستگی و مقاومت سازمانی: برگزاری اقدامات همزمان مدنی، فرهنگی و نمادین تا توقف کامل اجرای اعدام و لغو احکام آن در قانون.

فراخوان همبستگی و اقدام مشترک
ما تمامی سازمان‌ها، نهادها، رسانه‌ها و شخصیت‌های مدنی و سیاسی آزادیخواه در داخل و خارج کشور را فرا می‌خوانیم تا به این کارزار بپیوندند.

صدای متحد ما، صدای وجدان انسانی است. با همبستگی ملی و پشتیبانی افکار عمومی جهانی، می‌توان چرخه‌ی خشونت را شکست و راه آزادی، عدالت و کرامت انسانی را گشود.
تا رهایی مردم، نجات ایران و دستیابی به دموکراسی، هم‌پیمان، همراه و باورمند خواهیم ماند.

نه به اعدام – آری به زندگی
زن، زندگی، آزادی
آزادی، عدالت و کرامت انسانی برای همه‌ی ایرانیان


امضاها:
بهروز اسدی
اقبال اقبالی
ارژنگ برهان
فرامرز بهار
پریسا پوینده
سهیلا ستاری
البرز سلیمی
ساسان شاهین

تاریخ: ۱۷ آبان ۱۴۰۴

#رادیو_صدای_زندانیان_سیاسی

مصاحبه با: شهلا محمدی- روزنامه نگار

موضوع: دستگیری شماری از پژوهشگران حوزه مسائل اجتماعی و اقتصادی چپ

اجرا و تهیه کننده: ابوذر صلح جو
مسئول فنی: الناز کریمی

«۹ نوامبر ۲۰۲۵» «۱۷ آبان ۱۴۰۴»

بازداشت دوباره حمید فرهادی، فعال سیاسی تازه‌ آزادشده

#حمید_فرهادی ، فعال سیاسی که به‌تازگی در تاریخ ۳۰ مرداد از زندان آزاد شده بود، شامگاه یکشنبه حوالی ساعت هشت شب با یورش مأموران امنیتی به منزلش بازداشت شد. مأموران بدون ارائه هیچ‌گونه مدرک معتبر، خود را از نیروهای پلیس امنیت معرفی کردند و پس از تفتیش منزل، او را با خود بردند. آنان از توضیح درباره علت بازداشت یا محل انتقال وی خودداری کرده‌اند.


#بازداشت_فعالان_سیاسی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است

بیانیه ۹۰۰ فعال فرهنگی، مدنی و سیاسی در محکومیت سرکوب و بازداشت پژوهشگران مستقل و چپ‌گرا

در روزهای اخیر موجی از احضار، تفتیش منازل، ضبط وسایل و بازداشت پژوهشگران اجتماعی، اقتصاددانان مستقل و چپ‌گرا با واکنش گسترده چهره‌های علمی، دانشگاهی و نهادهای مدنی و سیاسی روبه‌رو شده است.
در همین راستا، ۸۹۸ نفر از فعالان فرهنگی، مدنی و سیاسی با گرایش‌های گوناگون، در بیانیه‌ای ضمن محکوم‌کردن این اقدامات سرکوبگرانه، خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط پژوهشگران بازداشت‌شده و پاسخ‌گویی عاملان وضعیت فقر و نابسامانی در کشور شدند.
از امضاکنندگان این بیانیه می‌توان به چهره‌های علمی و دانشگاهی چون یرواند آبراهامیان، شیرین احمدنیا، آذین موحد، سیمین کاظمی، محمدرضا نیکفر، و فعالان مدنی و سیاسی از جمله منیژه نجم عراقی، ژینا مدرس گرجی، محمود بهشتی لنگرودی، جعفر عظیم‌زاده، محمد حبیبی، کیوان مهتدی، منصوره بهکیش، نرگس محمدی، نسیم سلطان‌بیگی، امین بزرگیان، عبدالله مومنی و مهدیه گلرو اشاره کرد.
در این بیانیه تأکید شده است که پژوهش، اندیشه و نقد مستقل در تاریخ معاصر ایران همواره زیر فشار و تهدید بوده و امروز نیز بازداشت پژوهشگرانی چون پرویز صداقت، شیرین کریمی، مهسا اسدالله‌نژاد، محمد مالجو و هیمن رحیمی ادامه همان روند سرکوب اندیشه‌های عدالت‌خواه و مستقل است.
امضاکنندگان این بیانیه با محکوم‌کردن این اقدامات، تأکید کرده‌اند که اندیشه را نمی‌توان در بند کشید و تنها راه پویایی جامعه، ایستادگی جمعی در برابر سرکوب آزادی اندیشه و بیان است.

#نه_به_سرکوب_اندیشه
#آزادی_پژوهشگران
#زن_زندگی_آزادی

تجمع اعتراضی پرستاران و کادر درمان بیمارستان قائم مشهد

۱۹ آبان ۱۴۰۴ – پرستاران و کادر درمان بیمارستان قائم مشهد امروز با برگزاری راهپیمایی و تجمع اعتراضی در محوطه بیمارستان، سکوت خود را شکستند.
آنان در اعتراض به عمل‌نشدن وعده‌ها، تأخیر در پرداخت حقوق و تبعیض‌های گسترده، خواستار رسیدگی فوری به مطالبات خود شدند.
پرستارانی که در دوران همه‌گیری کرونا شب و روز برای نجات جان بیماران تلاش کردند، امروز ناچارند برای احقاق حقوقشان فریاد بزنند.

#تجمع_پرستاران
#حمایت_از_کادر_درمان
#زن_زندگی_آزادی

بازداشت مجدد کیوان مهتدی، مترجم و فعال کارگری

#کیوان_مهتدی ، مترجم و زندانی سیاسی سابق، صبح امروز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
این کنشگر مدنی پیش‌تر در سال ۱۴۰۱ بازداشت و پس از دو سال و نیم حبس، با آزادی مشروط از زندان اوین آزاد شده بود.
بازداشت مجدد او در حالی صورت گرفته است که همسرش، آنیشا اسداللهی، همچنان در حال گذراندن دوران محکومیت خود در زندان است.
تا این لحظه هیچ اطلاعاتی درباره نهاد بازداشت‌کننده یا محل انتقال وی در دست نیست.

#کیوان_مهتدی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#نه_به_سرکوب

سه سال پس از جان‌باختن نیما نوری؛ پدر بر مزار فرزند فریاد زد: «پسرم را در هجده‌سالگی کشتید»

در سومین سالگرد جان‌باختن نیما نوری، پدر او، محمد نوری، بر مزار فرزندش ایستاد؛ مزاری که بار دیگر تخریب شده بود.
او با چشمانی اشک‌بار و صدایی لرزان گفت:
«قرار بود پسرم هشتاد سال زندگی کنه، شماها تو هجده‌سالگی کشتینش.»
نیما نوری، تنها فرزند خانواده، در ۱۸سالگی و در تاریخ ۱۲ آبان ۱۴۰۱، با شلیک مستقیم مأموران به سینه و ران خود در خرمدشت کرج کشته شد.
او برای حضور در مراسم چهلم حدیث نجفی به خیابان رفته بود و پیش‌تر در پیامی نوشته بود:
«حاضرم جونمو تو این راه بذارم.»
پیکر او تا مدت‌ها در اختیار نیروهای امنیتی بود و از خانواده‌اش پنهان نگه داشته شد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام_و_کشتار
#دادخواهی

سومین روز تحصن خانواده‌های طاهر نقوی و ودود اسدی مقابل زندان اوین

دوشنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۴ – تحصن خانواده‌های #طاهر_نقوی و #ودود_اسدی، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، برای سومین روز پیاپی ادامه دارد.
هم‌زمان با تداوم اعتصاب غذای این دو زندانی، خانواده‌ها و حامیانشان در مقابل درِ زندان اوین گرد هم آمده‌اند و خواستار پایان دادن به وضعیت بلاتکلیف، محرومیت از خدمات درمانی و نقض حقوق قانونی آنان هستند.
با گذشت سه روز از آغاز این حرکت اعتراضی، شمار همراهان و حامیان خانواده‌ها افزایش یافته است. حاضران با ابراز همدلی، گفت‌وگو و آوردن خوراکی، چای و نبات، حمایت خود را از خانواده‌ها نشان داده‌اند.
با وجود تلاش مأموران برای جلوگیری از ادامه تحصن، خانواده‌ها بر استمرار حضور خود تأکید کرده‌اند. روز گذشته، سهیلا صدقیانی، همسر طاهر نقوی، برای مدتی بازداشت و سپس آزاد شد.

#تحصن_خانواده‌ها
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#نه_به_سرکوب

پنجمین نمایشگاه سیار «آنچه باقی ماند»؛ صدای دادخواهان ایران در برلین

برلین، ۸ و ۹ نوامبر ۲۰۲۵ – پنجمین نمایشگاه سیار «آنچه باقی ماند» با حضور دادخواهان ایران برگزار شد.
در این نمایشگاه، مهسا پیرایی، دختر دادخواه مینو مجیدی از جان‌باختگان خیزش «زن، زندگی، آزادی» و سوران منصورنیا، برادر دادخواه برهان منصورنیا از کشته‌شدگان آبان ۹۸، به روایت رنج، مقاومت و دادخواهی خانواده‌های داغدار پرداختند.

✊ برپاخیز برای زن، زندگی، آزادی

#آنچه_باقی_ماند
#دادخواهان_ایران
#زن_زندگی_آزادی