انتقال احمدرضا جلالی به اوین پس از ماه‌ها بی‌خبری
بر اساس گزارشات، #احمدرضا_جلالی، پژوهشگر و پزشک سوئدی-ایرانی که در وضعیت ناپدیدشدگی اجباری قرار داشت به زندان اوین تهران منتقل شده است. این انتقال پس از ماه‌ها نگرانی درباره سرنوشت او صورت می‌گیرد.
جلالی آخرین بار در تاریخ ۲۳ ژوئن با خانواده خود تماس کوتاهی داشته و پس از انتقال گروهی از زندانیان اوین به زندان تهران بزرگ پس از حمله اسرائیل، به مکان نامعلومی منتقل شد. این مسئلە بە نگرانی‌های بسیاری در مورد وضعیت سلامتی او دامن زده بود.

#نه_به_اعدام
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#آزادی_زندانیان_سیاسی

بچه‌هایی که میان ما نیستند — یادشان همیشه زنده است

دیروز باید به مدرسه می‌رفتند. حتی ۱۸ بهار از زندگی‌شان را ندیده بودند، اما مأموران حکومت نفس‌هایشان را ربودند.
بچه‌ها، ما شما را فراموش نمی‌کنیم. هستی جان، نیکا، مونا، کومار — اگر نام همه‌تان را ندانیم، بدانید هر یک از شما اکنون بخشِ جدایی‌ناپذیری از وجود ما شده‌اید.
بعد از رفتن‌تان گریستیم؛ موها، خنده‌ها و نگاه‌های‌تان همیشه با ما مانده است. چگونه دل‌شان آمد شما را بکشند؟ نمی‌دانیم — انگار دیوهایی زشت در هر گوشه شهر کمین کرده بودند.
بخشید که نتوانستیم از شما حفاظت کنیم؛ اما وعده می‌دهیم تا زمانی که نفسی هست و شیشه عمر آن دیوها نشکند، کوتاه نیاییم.

#دادخواهی
#یادشان_زنده_است

محرومیت مریم اکبری‌منفرد از درمان پزشکی در زندان قرچک

مریم اکبری‌منفرد، زندانی سیاسی محبوس در زندان بدنام قرچک ورامین، با وجود تأکید پزشکی قانونی، همچنان از رسیدگی پزشکی محروم مانده است.
به گفته یک منبع مطلع نزدیک به خانواده او، پزشکی قانونی تأکید کرده که مریم باید روزانه تحت معاینات فیزیوتراپی و کاریوپرکتیک قرار گیرد. با این حال، مسئولان زندان با بهانه «کمبود امکانات» از اعزام او جلوگیری کرده و خواستار نامه‌ای رسمی به قاضی شده‌اند. مریم دو هفته پیش نامه را ارسال کرده، اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است.

او از سال ۱۳۸۸ بدون حتی یک روز مرخصی در زندان به‌سر می‌برد؛ به جرم دادخواهی. مریم سه فرزند دارد که همه سال‌های کودکی و نوجوانی‌شان را پشت میله‌ها شاهد بوده‌اند. قاضی صلواتی او را به اتهام «محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران» به ۱۵ سال حبس محکوم کرد و اخیراً نیز در دو پرونده‌سازی جدید به دو سال حبس دیگر محکوم شد.

#زن_زندگی_آزادی
#مریم_اکبری_منفرد
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#نگذارید_قلبشان_از_تپش_بازایستد

اعتراض زنان زندانی سیاسی در قرچک به مرگ سمیه رشیدی

بر اساس گزارشات ،زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین در اعتراض به مرگ سمیه رشیدی دست به تجمع اعتراضی زدند.
رشیدی که به بیماری‌های متعدد مبتلا بود و در شرایط جسمی وخیم قرار داشت، با وجود درخواست‌های مکرر هم‌بندی‌ها و خانواده‌اش از اعزام به بیمارستان محروم ماند و سرانجام جان باخت. قوه قضاییه مرگ او را در بیمارستان اعلام کرده، اما منابع مستقل تأکید می‌کنند که تأخیر عمدی در رسیدگی پزشکی علت اصلی مرگ او بوده است.
در پی این واقعه، زنان زندانی سیاسی در قرچک با سردادن شعارهایی چون «زن، زندگی، آزادی» و «نه به اعدام» و همچنین همخوانی سرودهایی چون «خون ارغوان‌ها» و «سر اومد زمستون» اعتراض خود را نشان دادند. گزارش‌هایی نیز حاکی است که برخی از زندانیان طناب دار و روسری‌های خود را به آتش کشیدند تا خشم و اعتراض‌شان را آشکارتر کنند.
این حرکت اعتراضی بار دیگر وضعیت وخیم بهداشتی و درمانی زندان قرچک و محرومیت زندانیان سیاسی از خدمات پزشکی را برجسته ساخت.

#سمیه_رشیدی
#زن_زندگی_آزادی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#نگذارید_قلبشان_از_تپش_بازایستد

خانواده مقتولان پرونده محمدرضا مقدم ۵ میلیارد تومان دیه درخواست کردند؛ نگرانی‌ها از اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام

بر اساس گزارشات، خانواده مقتولان پرونده «محمدرضا مقدم»، زندانی سیاسی عرب محکوم به اعدام، اخیراً با خانواده او تماس گرفته و در قبال اعلام رضایت، مبلغ ۵ میلیارد تومان دیه درخواست کرده‌اند.
خانواده مقدم اعلام کرده‌اند که به دلیل شرایط اقتصادی دشوار توانایی تأمین چنین مبلغی را ندارند و به همین دلیل فراخوانی برای جمع‌آوری دیه منتشر کرده‌اند.
این خبر در شرایطی منتشر می‌شود که روز سه‌شنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۳، گارد حفاظت زندان مرکزی اهواز (شیبان) سه زندانی سیاسی عرب اهوازی شامل علی مجدم، معین خنفری و محمدرضا مقدم را به سلول انفرادی زندان سپیدار منتقل کرد؛ اقدامی که نشانه‌ای از احتمال اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام تلقی شده است.
پیش‌تر، دادگاه انقلاب اهواز این سه زندانی را به همراه حبیب دریس و سالم موسوی به اتهام مشارکت در قتل دو عضو بسیج، یک مأمور نیروی انتظامی و یک سرباز، به اعدام محکوم کرده بود. بازداشت آنان در سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در اهواز و شهرهای اطراف انجام شد.
در حالی‌که رسانه‌های حکومتی مدعی نقش این زندانیان در قتل نیروهای حکومتی در منطقه خورموسی (بندر امام) هستند، سازمان‌های حقوق بشری گزارش داده‌اند که متهمان تحت شکنجه و فشار شدید مجبور به اعترافات اجباری شده و روند دادرسی آنان عادلانه نبوده است.

#نه_به_اعدام
#محمدرضا_مقدم
#زندانیان_سیاسی

🔴بیانیه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران به مناسبت آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵

🔸با آغاز سال تحصیلی تازه، بار دیگر زنگ مدارس در سرزمینی به صدا درمی‌آید که معلمان و دانش‌آموزانش سال‌هاست میان امید و رنج، میان آرزو و واقعیت، میان آزادی‌خواهی و سرکوب، در رفت‌وآمدند.
مهر برای ما تنها فصل مدرسه نیست؛ یادآور خون‌های ریخته شده بر خاک وطن است، یادآور معلمانی است که به جرم آزادی‌خواهی در زندان و تبعید و محرومیت به سر می‌برند، یادآور دانش‌آموزانی است که در خیابان‌های این دیار فریاد زدند و تاوان دادند.


🔸اما چه تلخ است که در چنین سرزمینی، مدرسه به جای پرورش اندیشه و خلاقیت، به پادگانی بدل شده که در آن باید فرمان برد، سکوت کرد و از پرسش پرهیز نمود و آموزش و پرورش، که می‌توانست کانون زایش اندیشه، ادب، هنر، فلسفه و علم باشد، زیر چرخ‌های سنگین ایدئولوژی حاکم به نهادی سرکوبگر و طبقاتی فروکاسته شده است.
این نظام، به جای ارج نهادن به معلم خلاق و دانش‌آموز پرسشگر، آنان را به جرم آزاد اندیشی سرکوب می‌کند و در عوض، متحجران و فرمان‌برداران را بر صدر می‌نشاند.

🔸احکام تخلفات اداری برای ده ها معلم کردستانی در سنندج و بانه و احکام ارتجاعی دادگاه های انقلاب در کرمان و خوزستان که دقیقا در آستانه ی بازگشایی مدارس صادر گردیده است، همچنین یورش نیروهای امنیتی به مجمع عمومی شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در شهرضا، به وضوح، نشان‌دهنده ی سیاست سرکوبگرانه ای ست که حاکمیت برای مواجهه با عدالت خواهان در پیش گرفته است.

🔸فرهنگیان این سرزمین سال‌هاست فریاد می‌زنند؛ معلمی که نان و درمان و امنیت ندارد، نمی‌تواند شمع فروزان کلاس درس باشد. معلمی که در دغدغه معیشت فرومی‌رود، چگونه می‌تواند نسل آینده را به افق‌های بلند ببرد؟ و دانش‌آموزی که در کلاس‌های پرجمعیت و مدارس فرسوده و بدون امکانات درس می‌خواند، چگونه می‌تواند رویای فردایی برابر و روشن را در دل بپروراند؟
شکاف طبقاتی امروز در کنکور، در معدل‌ها، در فرصت‌های یادگیری، آینه ی تمام‌نمای این تبعیض ساختاری است؛ تبعیضی که آینده یک ملت را به نابودی می‌کشاند. این که ۸۰ درصد مدارس دولتی از رقابت با مدارس خاص بازمانده اند، عمق فاجعه را نشان می دهد.

🔸در همین راستا، بازنشستگان که سرمایه‌های انسانی و گنجینه‌های تجربه‌اند، سال‌هاست که با بی‌توجهی و بی‌اعتنایی مواجه‌اند و مسئولان آنان را به حاشیه رانده‌اند و در پیری و بیماری با دست‌های تهی رها کرده‌اند. این بی‌عدالتی تنها جفا به بازنشستگان نیست، جفا به تاریخ آموزش این سرزمین است.

🔸شورای هماهنگی هشدار می‌دهد: وعده‌های بی‌پشتوانه و سخنان بی‌عمل دیگر خریداری ندارد. مردم، معلمان و دانش‌آموزان، بارها تجربه کرده‌اند که جز همبستگی و حضور جمعی، هیچ راهی برای ستاندن حق وجود ندارد. از همین‌رو، ما همه فرهنگیان را به اتحاد و حضور در تشکل ها فرا می‌خوانیم تا صدای بلند عدالت آموزشی، کرامت معلم و آزادی اندیشه را رساتر از همیشه به گوش حاکمان برسانیم.

🔸راه آینده تنها از دل اتحاد و همبستگی می‌گذرد. ما خواستار آنیم که آموزش و پرورش از بند ایدئولوژی رها شود، رایگان و برابر برای همه فرزندان این سرزمین باشد و معلم با عزت و احترام در جایگاه شایسته خود بنشیند. اگر امروز برای این خواسته‌ها تلاش نکنیم، فردا چیزی از امید و آینده برای فرزندان‌مان باقی نخواهد ماند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

مهر ماه ۱۴۰۴


🔹🔹🔹

راحله راحمی‌پور، زندانی سیاسی دادخواه، به مرخصی آمد

راحله راحمی‌پور، زندانی سیاسی ۷۴ ساله، که در روزهای اخیر با افت اکسیژن خون در زندان بیهوش شده بود، عصر امروز سوم مهر به مرخصی اعزام شد.
او بیش از دو سال است که در زندان‌های اوین و قرچک محبوس است. در این مدت بارها در زندان بیهوش شده و به بهداری منتقل گردیده است. اخیراً نیز در حمام زندان بر اثر بیهوشی زمین خورد و با خطر خونریزی داخلی و مغزی، به بیمارستان منتقل و در بخش آی‌سی‌یو بستری شد. با وجود این وضعیت بحرانی، پس از پایان دوره مرخصی، او را بدون توجه به شرایط جسمی دوباره به زندان بازگرداندند.
راحله راحمی‌پور، مبتلا به تومور مغزی و بیماری‌های قلبی–عروقی، تنها به جرم دادخواهی در زندان محبوس مانده است.

#راحله_راحمی_پور
#دادخواهی_جرم_نیست
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#نگذارید_قلبشان_از_تپش_بازایستد

برگزاری نشست ویژه پارلمان اروپا در گرامیداشت یاد ژینا (مهسا) امینی و سومین سالگرد آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» با سخنرانی هانا نویمن و مای ساتو

در سومین سالگرد قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی و آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی»، پارلمان اروپا روز دوشنبه میزبان نشست ویژه‌ای درباره وضعیت حقوق بشر در ایران بود. در این نشست مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، و هانا نویمن، نماینده پارلمان اروپا و مسئول ارتباطات با ایران، نسبت به ابعاد گسترده سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران هشدار دادند.

مای ساتو با اشاره به گزارش اخیر خود به شورای حقوق بشر سازمان ملل گفت سه سال پس از مرگ مهسا امینی، شرایط در ایران وخیم‌تر شده و موج اعدام‌ها همچنان ادامه دارد. او پیش‌بینی کرد که در صورت تداوم این روند، شمار اعدام‌ها تا پایان سال ۲۰۲۵ به ۱۲۰۰ نفر خواهد رسید. ساتو تأکید کرد بسیاری از این افراد زندانیان سیاسی و معترضان جنبش «زن، زندگی، آزادی» هستند. وی همچنین به تبعیض‌های ساختاری علیه زنان، از جمله ازدواج اجباری دختران از ۹ سالگی و نابرابری در حقوق طلاق و ارث، اشاره کرد.

در ادامه، هانا نویمن، نماینده آلمانی پارلمان اروپا و مسئول ارتباطات با ایران، اعلام کرد که تنها در ۹ ماه گذشته بیش از ۱۰۰۰ نفر در ایران اعدام شده‌اند که بخش زیادی از آنان از میان اقلیت‌های کُرد، بلوچ، عرب و… بوده‌اند. او هشدار داد که برخی از این افراد تنها به دلیل سر دادن شعار اعتراضی محکوم به مرگ شده‌اند.

اسماعیل عبدی، فعال صنفی و عضو کانون صنفی معلمان ایران که ۹ سال از زندگی خود را به دلیل فعالیت‌های صنفی در زندان سپری کرده است، در نشست ویژه پارلمان اروپا با انتقاد از سیاست‌های کشورهای غربی تأکید کرد که در چهار دهه گذشته واکنش جامعه جهانی به نقض حقوق بشر در ایران عمدتاً به صدور بیانیه محدود شده و اقدامی عملی صورت نگرفته است. به گفته او، این رویکرد باعث شده مردم ایران باور داشته باشند که قدرت‌های جهانی با جمهوری اسلامی مماشات می‌کنند.

عبدی در ادامه سخنانش به وضعیت دشوار کودکان بلوچ اشاره کرد و گفت بسیاری از آنان پیش از ۱۵ سالگی برای تأمین معاش خانواده ناچار به شغل خطرناک و تحمیلی سوخت‌بری روی آورده‌اند و در کنار دیگر معترضان جنبش «زن، زندگی، آزادی» هزینه‌های سنگینی پرداخته‌اند.

او همچنین روایت نوجوانی کُرد را بازگو کرد که در جریان جنبش ۱۴۰۱ در خیابان‌های کُردستان چشم خود را از دست داده بود. این نوجوان هنگام دیدن اشک‌های پدرش گفته بود: «ناراحت نباش، من برای حقم به خیابان رفتم و این حق را پس خواهم گرفت.»

سخنان عبدی بازتاب گسترده‌ای در نشست داشت و بار دیگر توجه نمایندگان اروپایی را به ابعاد انسانی و اجتماعی سرکوب و خشونت حکومتی در ایران جلب کرد.

بهروز اسدی، از انجمن «زن، زندگی، آزادی-فرانکفورت»، نیز با انتقاد از بازگشت حکومت ایران به اجرای اعدام‌های علنی، از سازمان ملل خواست برای توقف این روند اقدامی عملی انجام دهد.

مای ساتو در پاسخ، وعده داد که گزارش‌های مربوط به اعدام‌های علنی را در اسناد رسمی سازمان ملل بازتاب دهد و از فعالان مدنی خواست مستندات خود را در اختیار او بگذارند.

این نشست در حالی برگزار شد که جنبش «زن، زندگی، آزادی» همچنان به‌عنوان نمادی از امید و مقاومت در برابر سرکوب در ایران مطرح است، اما شدت اعدام‌ها و فشارهای امنیتی نگرانی‌های جدی جامعه جهانی را برانگیخته است.

افشاگری تکان‌دهنده سمیه رشیدی از سیاهچال قرچک ورامین، با صدای خودش!

این شهادت پرده از واقعیتی هولناک برمی‌دارد: رژیم با چه بی‌رحمی و سبعیتی زنان زندانی را در جهنم قرچک شکنجه می‌کند و چگونه همه‌ی زندانیان سیاسی را قربانی ماشین کشتار و سرکوب خود ساخته است.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط تمام زندانیان سیاسی میباشد.

#سمیه_رشیدی
#جهنم_قرچک
#زن_زندگی_آزادی
#زندانی_ما_کجاست
#مهسا_امینی

بیانیه ۴۵ تن از #زندانیان_سیاسی زن زندان قرچک ورامین:
#سمیه_رشیدی سرشار از میل به زندگی و آزادی بود

ضمن تسلیت به تمامی آزادی‌خواهان و زندانیان سیاسی و خانواده سمیه رشیدی، هم‌بندی جان‌باخته‌مان.
امروز سوم مهرماه ۱۴۰۴ خبر جان‌باختن هم‌بندی‌مان سمیه رشیدی را در حالی می‌شنویم که اخبار ضد و نقیض شرح حال وضعیت او را به دور از واقعیت و با تحریفات دروغین بازنمایی می‌کند.
ما ۴۵ نفر از زندانیان زن بند سیاسی زندان قرچک ورامین شهادت می‌دهیم سمیه رشیدی نه به اعتیاد به مواد مخدر دچار بود و نه از بیماری روانی مشخصی رنج می‌برد.
ما شهادت می‌دهیم سمیه رشیدی با اطلاع کامل مسئولان امنیتی، سازمان زندان‌ها، زندان اوین، زندان قرچک، بهداری زندان قرچک از زمان بدو ورود به زندان به بیماری صرع مبتلا بود و بارها در برابر چشمان‌مان، به‌ویژه در دو ماه اخیر دچار تشنج‌های شدید در بازه‌های زمانی کوتاه‌مدت شده و پس از انتقال به بهداری، بدون اعزام به بیمارستان جهت بستری، بدون رسیدگی به وضعیت اضطراری ایشان یعنی عدم تحمل مسئولیت کیفری او را به زندان باز می‌گرداندند.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#نه_به_اعدام
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

گرامیداشت سمیه رشیدی توسط زندانیان سیاسی  اوین

شماری از زندانیان با شعارهای «مرگ بر دیکتاتور، مرگ بر خامنه‌ای، لعنت بر خمینی»
سرود خواندند و می‌خروشیدند
«سمیهٔ بیمار، اون هم شده سربدار»

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#از_قزلحصار_بگو
#زندانی_ما_کجاست
#نه_به_اعدام
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

هشدار زرتشت احمدی راغب درباره جان حسین رونقی

زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، روز سوم مهرماه ۱۴۰۴ با انتشار پیامی نسبت به وضعیت بحرانی حسین رونقی، هم‌بندی خود، هشدار داد. او اعلام کرد که حسین در بیست‌وسومین روز اعتصاب غذای خود وارد «اعتصاب کامل» شده و حتی نوشیدن آب را کنار گذاشته است.
احمدی راغب تأکید کرد: «این جانی که در اختیار اوست برای آزادی گذاشته شده» و بی‌تفاوتی جامعه نسبت به جان آزادی‌خواهان را بسیار خطرناک توصیف کرد. وی هشدار داد که چنین روندی کشور را به گروگان استبداد و نیروهای سرکوب می‌کشاند.
او با یادآوری تجربه سال‌های گذشته از زندان، اعدام و شکنجه‌ی زندانیان سیاسی، گفت اکنون جان حسین رونقی در معرض خطر است و همه باید نسبت به این وضعیت حساس باشند: «مراقب جان این جوان باشید که برای آزادیست.»

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#از_قزلحصار_بگو
#زندانی_ما_کجاست
#نه_به_اعدام
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

‌
همسر جاویدنام بابک شهبازی

«رفتنت مثل آمدنت بی صدا بود
اما دردش عمیق
زخمی که بر دلم زدند هرگز خوب نخواهد شد و من روزی
تقاص تمام اشک‌هایم را خواهم گرفت.»

بابک شهبازی قبل از اعدامش نوشته بود:
«من نه جاسوس بوده‌ام و نه جاسوسی کرده‌ام گرچه اینان می‌گویند به همراه مرحوم اسماعیل فکری به اسرائیل اطلاعاتی داده‌ام که من به جد همه این حرفها و اتهامات را هم در بازجویی هم در دادگاه و هم اکنون نزد شما عزیزان تکذیب می‌کنم چه اگر این کار را کرده بودم در دوماهی که مرحوم فکری قبل از من دستگیر شده بود از کشور خارج می‌شدم نه این که دو ماه بعد از دستگیری آن مرحوم مرا هنگامی که فرزندم را صبح به مدرسه رسانده بودم دستگیر کنند و بگویند در حال فرار از کشور بوده است! اگر در حال فرار بودن پس بلیط من کجاست؟ پس ارز من کجاست؟ پس ویزای من کجاست؟ و...اگر جاسوس بوده‌ام پس چرا ریالی از حساب‌های بنده مشکوک نیست و هر پولی که به حساب من آمده و خارج شده کاملا منشأ و مقصد مشخص دارند.
تهمت‌ها زیاد است ولی خود آقایان هم می‌دانند برای اتهاماتی که به اینجانب نسبت داده‌اند مستندات و
مدارکی ندارند »
#نه_به_اعدام
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

دلنوشته مژگان اینانلو برای #سمیه_رشیدی:

آنقدر لاغر و کوچک و رنج دیده بود که وقتی در اتاق یک زندان قرچک، آرام و بیصدا نزدیک تختم نشست، حتی صدای پایش را نشنیدم. وقتی دید دخترها یکی یکی می‌آیند و قصه‌هایشان را برایم تعریف می‌کنند تا بنویسم، در خلوتی اتاق نزدیکم شد و با صدایی آرام گفت: قصه من را هم بنویس، من کارگرخیاطی‌ام....توی جنوب شهر..."

لعنت بر من که آن روز تلخ و پریشان بودم ...
حرفش را قطع کردم و گفتم: ببخشید عزیزم، حتما در یک فرصت دیگر پای حرفهایت می‌نشینم...الان سردرد دارم...
گفت: من هم سرم زیاد درد می‌گیرد...

لعنت برمن که نفهمیدم سردرد او کجا و سردرد من کجا ....و نفهمیدم آن روز سر فرصت، هرگز از راه نخواهد رسید...

لعنت برمن که آن روز پای داستان زندگی سمیه ننشستم...و از او فقط همان قاب ابدی صورت معصومش و عبارت : کارگر کارگاه خیاطی..، در یادم نقش بست.😭
#زندان_قرچک
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی