دست در دست، برای جهانی بدون اعدام

در دهم اکتبر، روز جهانی مبارزه علیه مجازات اعدام، ما، فعالان حقوق بشر و نهادهای آزادی‌خواه، با صدور این بیانیه، موضع قاطع خود را در برابر مجازات اعدام اعلام می‌کنیم. این روز برای مردم ایران، که دهه‌هاست زیر سایه شوم اعدام زندگی می‌کنند، معنایی به‌ مراتب عمیق‌تر و دردناکتر دارد. در حالی که بسیاری از کشورهای جهان این مجازات غیرانسانی را لغو کرده‌اند، رژیم اسلامی ایران بالاترین رقم اعدام شدگان در جهان را دارد. این رژیم ضد مردمی از اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب، ارعاب و گسترش وحشت در جامعه استفاده می‌کند و حتی از اعدام در ملاء عام نیز ابایی ندارد، اقدامی که با هدف نمایش قدرت بی‌رحمانه و ایجاد ترس در میان مردم بی‌دفاع انجام می‌شود.

ما مجازات اعدام، این قتل دولتی، را به شدت محکوم می‌کنیم. اعدام نه تنها نقض آشکار حق زندگی است، بلکه عدالت اجتماعی را نیز به سخره می‌گیرد. در ایران، بسیاری از اعدام‌ها پس از محاکمات ناعادلانه، بدون دسترسی به وکیل مستقل و بر اساس اعترافات اجباری زیر شکنجه صورت می‌گیرد. این روند، ناقض کامل قوانین بین‌المللی حقوق بشر است. ما خواهان لغو کامل و بی‌قید و شرط مجازات اعدام و سایر مجازات‌های ظالمانه مانند قطع عضو هستیم که کرامت انسانی را  نابود می‌کنند.

در ایران وضعیت زنان زندانی با جرایم عادی که در صف اعدام قرار دارند، به شدت نگران‌کننده است. بسیاری از این زنان، به دلیل قوانین تبعیض‌آمیز و نابرابری‌های اجتماعی و ستم مضاعف، قربانی خشونت‌های خانگی و اجتماعی هستند و به جای دریافت حمایت، با حکم مرگ روبرو می‌شوند.

احکام اعدام برای زنان زندانی سیاسی مانند شریفه محمدی، وریشه مرادی و پخشان عزیزی که تنها به دلیل تلاش برای احقاق حقوق مردم و دفاع از آزادی با مجازات مرگ روبرو شده‌اند، نشانه آشکار استفاده ابزاری از اعدام برای خاموش کردن صدای اعتراض و آزادی‌خواهی است.

ما همچنان به حمایت قاطع خود از کارزار شجاعانه‌ی "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" در زندان‌های ایران ادامه می‌دهیم. این جنبش، که توسط زندانیان سیاسی و عقیدتی آغاز شده، نشان‌دهنده‌ی اراده‌ی راسخ برای مقاومت در برابر این مجازات غیرانسانی است و ما از تمامی افرادی که به زندگی و کرامت انسانی باور دارند، می‌خواهیم که به این کارزار بپیوندند و بلندتر از همیشه خواسته "نه به اعدام" را فریاد بزنند. ما از جامعه‌ی بین‌المللی، نهادهای حقوق بشری و دولت‌ها می‌خواهیم که در کنار مردم ایران بایستند و برای توقف ماشین وحشتناک اعدام به رژیم اسلامی فشار بیاورند و دست از مماشات با این رژیم بردارند.

ما تا زمانی که مجازات اعدام به طور کامل در ایران و در سراسر جهان لغو نشود، از پای نخواهیم نشست. به مبارزه ادامه می‌دهیم تا جهانی بسازیم که در آن هیچ کس به خاطر عقایدش، هویتش یا عملش با مجازات مرگ روبرو نشود؛ جهانی که در آن زندگی، بالاترین ارزش است.

زن، زندگی، آزادی
نه به اعدام
آری به زندگی

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
برای دهم اکتبر ۲۰۲۵


امضاکنندگان: 
۱ -انجمن زنان ایرانی - آلمانی کلن
۲ -انجمن زنان پرتو
۳ -انجمن زنان مونترال
۴ -اتحاد چپ زنان
۵ -انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ -انجمن فرهنگی ایران و سوئیس- ژنو
۷ -انجمن حقوق بشر در قرن ۲۱، آلمان
۸ -بنیاد اسماعیل خویی
۹ - جمعيت ایرانی حقوق بشر شمال کالیفرنیا 
۱۰- جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۲- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۳- زنان برای آزادی و برابری پایدار
۱۴- شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران
۱۵- صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
۱۶- فدراسیون اروپرس
۱۷- کانون فیلم - تئاتر "روند"
۱۸- کانون فرهنگ و هنر - فرزنو
۱۹- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۲۰- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - هجا
۲۱- کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۲۲- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۲۳- کمیته حمایت از حقوق بشر در ایران - کلن
۲۴- کمپین توقف قتل های ناموسی
۲۵- کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران
۲۶- گروه نه به جمهوری اسلامی - اورنج کانتی، کالیفرنیا
۲۷- مادران پارک لاله - آلمان (دورتموند تا کلن)
۲۸- مادران صلح مونترال
۲۹- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۳۰- همبستگی ملی ایرانیان فرزنو - کالیفرنیا
۳۱- همبستگی جمهوری‌خواهان ایران - مونترال
۳۲- همکاری کلکتیو - کلن

با حمایت:
۳۳- حزب آزادی و رفاه ایرانیان (آرا)

#سمیه_رشیدی کارگر زندانی بدلیل عدم خدمات درمانی در زندان پس از چند روز به کما رفتن در بیمارستان جان باخت

سمیه رشیدی، شهروند تهرانی، در اردیبهشت ۱۴۰۴ به دلیل شعارنویسی در محله جوادیه بازداشت شد و پس از انتقال میان بازداشتگاه، اوین و قرچک، بارها دچار تشنـ.ـج شد. بی‌توجهی مسئولان و تأخیر در درمان، وضعیت جسمی او را بحرانی کرده و پس از چند روز به کما رفتن، بشکل فاجعه بار و غم انگیزی زندگیش پایان یافت.

عدم رسیدگی به مشکل درمانی و بهداشتی زندانیان، خلاف حقوق اولیه ی یک زندانی و مصداق مشارکت عامدانه در بقتل رساندن زندانی ست.

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران، ضمن تسلیت به خانواده سمیه رشیدی ، این قتل خاموش را شدیداً محکوم می‌کند.
#زن_زندگی_آزادی
#جهنم_قرچک
#آزادی_زندانیان_سیاسی

صدور قرار جلب به دادرسی فروغ خسروی، معلم بهبهانی

شعبه دوم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بهبهان، برای فروغ خسروی، معلم مقطع ابتدایی ساکن این شهر، قرار جلب به دادرسی صادر کرد.
این قرار در تاریخ ۳۱ شهریورماه صادر شده و بر اساس آن، فروغ خسروی با اتهاماتی از جمله «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی»، «اقدام تبلیغی در تأیید اقدامات اسرائیل»، «همکاری و تبادل اطلاعات با رسانه‌های وابسته به اسرائیل از جمله شبکه اینترنشنال»، «اهانت به رهبر جمهوری اسلامی، بنیان‌گذار نظام، مقدسات اسلامی و ائمه معصومین» و همچنین «حضور بدون حجاب شرعی در انظار عمومی» مواجه است.
یک منبع نزدیک به خانواده  خسروی ضمن تأیید این خبر گفت: «در دادنامه صادره، نام هادی حکیم شفایی، همسر سابق فروغ خسروی نیز به‌عنوان متهم ذکر شده و پرونده در خصوص وی مفتوح اعلام شده است؛ در حالی‌که او تاکنون هیچ‌گونه ابلاغیه‌ای دریافت نکرده است.»

#فروغ_خسروی
#معلمان_زندانی
#زن_زندگی_آزادی

اجرای حکم سه سال زندان علیه #رعنا_کورکور؛ خواهر جاویدنامان #مجاهد و #نگار_کورکور

رعنا کورکور، خواهر دو جان‌باخته راه آزادی، با انتشار پیامی از معرفی خود برای گذراندن سه سال زندان خبر داد.

او نوشت:
«نوشتن این چند خط سخت‌ترین کار زندگی‌ام است، نه از ترس زندان، که از دل‌کندن از فرزندم و شما.
جرم من تنها ایستادن کنار حقیقت بود؛ بی‌گناهی من جرمم شد.
برادرم را به دار کشیدند چون حاضر نشد دروغ را بپذیرد.
خواهرم در غربت و فشار، خاموش شد.
و من ماندم، زخمی اما استوار.»

این مادر و سرپرست خانواده، تأکید کرده است که با قلبی آرام راهی زندان می‌شود، چرا که «وجدانش آسوده و صدایش خاموش نمانده است.»

حکم زندان علیه رعنا کورکور، ادامه‌ی همان سیاست سرکوبگرانه‌ای است که جان خانواده‌اش را گرفت و امروز می‌خواهد روح او را نیز در بند کند. اما او نوشته است:
«این زندان جسمم را در بر خواهد گرفت اما روحم آزاد است. من را به یاد داشته باشید، نه به‌عنوان کسی که شکست خورد، که به‌عنوان زنی که ایستاد.»


#نه_به_اعدام
#زن_زندگی_آزادی #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

انتقال احمدرضا جلالی به اوین پس از ماه‌ها بی‌خبری
بر اساس گزارشات، #احمدرضا_جلالی، پژوهشگر و پزشک سوئدی-ایرانی که در وضعیت ناپدیدشدگی اجباری قرار داشت به زندان اوین تهران منتقل شده است. این انتقال پس از ماه‌ها نگرانی درباره سرنوشت او صورت می‌گیرد.
جلالی آخرین بار در تاریخ ۲۳ ژوئن با خانواده خود تماس کوتاهی داشته و پس از انتقال گروهی از زندانیان اوین به زندان تهران بزرگ پس از حمله اسرائیل، به مکان نامعلومی منتقل شد. این مسئلە بە نگرانی‌های بسیاری در مورد وضعیت سلامتی او دامن زده بود.

#نه_به_اعدام
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#آزادی_زندانیان_سیاسی

بچه‌هایی که میان ما نیستند — یادشان همیشه زنده است

دیروز باید به مدرسه می‌رفتند. حتی ۱۸ بهار از زندگی‌شان را ندیده بودند، اما مأموران حکومت نفس‌هایشان را ربودند.
بچه‌ها، ما شما را فراموش نمی‌کنیم. هستی جان، نیکا، مونا، کومار — اگر نام همه‌تان را ندانیم، بدانید هر یک از شما اکنون بخشِ جدایی‌ناپذیری از وجود ما شده‌اید.
بعد از رفتن‌تان گریستیم؛ موها، خنده‌ها و نگاه‌های‌تان همیشه با ما مانده است. چگونه دل‌شان آمد شما را بکشند؟ نمی‌دانیم — انگار دیوهایی زشت در هر گوشه شهر کمین کرده بودند.
بخشید که نتوانستیم از شما حفاظت کنیم؛ اما وعده می‌دهیم تا زمانی که نفسی هست و شیشه عمر آن دیوها نشکند، کوتاه نیاییم.

#دادخواهی
#یادشان_زنده_است

محرومیت مریم اکبری‌منفرد از درمان پزشکی در زندان قرچک

مریم اکبری‌منفرد، زندانی سیاسی محبوس در زندان بدنام قرچک ورامین، با وجود تأکید پزشکی قانونی، همچنان از رسیدگی پزشکی محروم مانده است.
به گفته یک منبع مطلع نزدیک به خانواده او، پزشکی قانونی تأکید کرده که مریم باید روزانه تحت معاینات فیزیوتراپی و کاریوپرکتیک قرار گیرد. با این حال، مسئولان زندان با بهانه «کمبود امکانات» از اعزام او جلوگیری کرده و خواستار نامه‌ای رسمی به قاضی شده‌اند. مریم دو هفته پیش نامه را ارسال کرده، اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است.

او از سال ۱۳۸۸ بدون حتی یک روز مرخصی در زندان به‌سر می‌برد؛ به جرم دادخواهی. مریم سه فرزند دارد که همه سال‌های کودکی و نوجوانی‌شان را پشت میله‌ها شاهد بوده‌اند. قاضی صلواتی او را به اتهام «محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران» به ۱۵ سال حبس محکوم کرد و اخیراً نیز در دو پرونده‌سازی جدید به دو سال حبس دیگر محکوم شد.

#زن_زندگی_آزادی
#مریم_اکبری_منفرد
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#نگذارید_قلبشان_از_تپش_بازایستد

اعتراض زنان زندانی سیاسی در قرچک به مرگ سمیه رشیدی

بر اساس گزارشات ،زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین در اعتراض به مرگ سمیه رشیدی دست به تجمع اعتراضی زدند.
رشیدی که به بیماری‌های متعدد مبتلا بود و در شرایط جسمی وخیم قرار داشت، با وجود درخواست‌های مکرر هم‌بندی‌ها و خانواده‌اش از اعزام به بیمارستان محروم ماند و سرانجام جان باخت. قوه قضاییه مرگ او را در بیمارستان اعلام کرده، اما منابع مستقل تأکید می‌کنند که تأخیر عمدی در رسیدگی پزشکی علت اصلی مرگ او بوده است.
در پی این واقعه، زنان زندانی سیاسی در قرچک با سردادن شعارهایی چون «زن، زندگی، آزادی» و «نه به اعدام» و همچنین همخوانی سرودهایی چون «خون ارغوان‌ها» و «سر اومد زمستون» اعتراض خود را نشان دادند. گزارش‌هایی نیز حاکی است که برخی از زندانیان طناب دار و روسری‌های خود را به آتش کشیدند تا خشم و اعتراض‌شان را آشکارتر کنند.
این حرکت اعتراضی بار دیگر وضعیت وخیم بهداشتی و درمانی زندان قرچک و محرومیت زندانیان سیاسی از خدمات پزشکی را برجسته ساخت.

#سمیه_رشیدی
#زن_زندگی_آزادی
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#نگذارید_قلبشان_از_تپش_بازایستد

خانواده مقتولان پرونده محمدرضا مقدم ۵ میلیارد تومان دیه درخواست کردند؛ نگرانی‌ها از اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام

بر اساس گزارشات، خانواده مقتولان پرونده «محمدرضا مقدم»، زندانی سیاسی عرب محکوم به اعدام، اخیراً با خانواده او تماس گرفته و در قبال اعلام رضایت، مبلغ ۵ میلیارد تومان دیه درخواست کرده‌اند.
خانواده مقدم اعلام کرده‌اند که به دلیل شرایط اقتصادی دشوار توانایی تأمین چنین مبلغی را ندارند و به همین دلیل فراخوانی برای جمع‌آوری دیه منتشر کرده‌اند.
این خبر در شرایطی منتشر می‌شود که روز سه‌شنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۳، گارد حفاظت زندان مرکزی اهواز (شیبان) سه زندانی سیاسی عرب اهوازی شامل علی مجدم، معین خنفری و محمدرضا مقدم را به سلول انفرادی زندان سپیدار منتقل کرد؛ اقدامی که نشانه‌ای از احتمال اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام تلقی شده است.
پیش‌تر، دادگاه انقلاب اهواز این سه زندانی را به همراه حبیب دریس و سالم موسوی به اتهام مشارکت در قتل دو عضو بسیج، یک مأمور نیروی انتظامی و یک سرباز، به اعدام محکوم کرده بود. بازداشت آنان در سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در اهواز و شهرهای اطراف انجام شد.
در حالی‌که رسانه‌های حکومتی مدعی نقش این زندانیان در قتل نیروهای حکومتی در منطقه خورموسی (بندر امام) هستند، سازمان‌های حقوق بشری گزارش داده‌اند که متهمان تحت شکنجه و فشار شدید مجبور به اعترافات اجباری شده و روند دادرسی آنان عادلانه نبوده است.

#نه_به_اعدام
#محمدرضا_مقدم
#زندانیان_سیاسی

🔴بیانیه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران به مناسبت آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵

🔸با آغاز سال تحصیلی تازه، بار دیگر زنگ مدارس در سرزمینی به صدا درمی‌آید که معلمان و دانش‌آموزانش سال‌هاست میان امید و رنج، میان آرزو و واقعیت، میان آزادی‌خواهی و سرکوب، در رفت‌وآمدند.
مهر برای ما تنها فصل مدرسه نیست؛ یادآور خون‌های ریخته شده بر خاک وطن است، یادآور معلمانی است که به جرم آزادی‌خواهی در زندان و تبعید و محرومیت به سر می‌برند، یادآور دانش‌آموزانی است که در خیابان‌های این دیار فریاد زدند و تاوان دادند.


🔸اما چه تلخ است که در چنین سرزمینی، مدرسه به جای پرورش اندیشه و خلاقیت، به پادگانی بدل شده که در آن باید فرمان برد، سکوت کرد و از پرسش پرهیز نمود و آموزش و پرورش، که می‌توانست کانون زایش اندیشه، ادب، هنر، فلسفه و علم باشد، زیر چرخ‌های سنگین ایدئولوژی حاکم به نهادی سرکوبگر و طبقاتی فروکاسته شده است.
این نظام، به جای ارج نهادن به معلم خلاق و دانش‌آموز پرسشگر، آنان را به جرم آزاد اندیشی سرکوب می‌کند و در عوض، متحجران و فرمان‌برداران را بر صدر می‌نشاند.

🔸احکام تخلفات اداری برای ده ها معلم کردستانی در سنندج و بانه و احکام ارتجاعی دادگاه های انقلاب در کرمان و خوزستان که دقیقا در آستانه ی بازگشایی مدارس صادر گردیده است، همچنین یورش نیروهای امنیتی به مجمع عمومی شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در شهرضا، به وضوح، نشان‌دهنده ی سیاست سرکوبگرانه ای ست که حاکمیت برای مواجهه با عدالت خواهان در پیش گرفته است.

🔸فرهنگیان این سرزمین سال‌هاست فریاد می‌زنند؛ معلمی که نان و درمان و امنیت ندارد، نمی‌تواند شمع فروزان کلاس درس باشد. معلمی که در دغدغه معیشت فرومی‌رود، چگونه می‌تواند نسل آینده را به افق‌های بلند ببرد؟ و دانش‌آموزی که در کلاس‌های پرجمعیت و مدارس فرسوده و بدون امکانات درس می‌خواند، چگونه می‌تواند رویای فردایی برابر و روشن را در دل بپروراند؟
شکاف طبقاتی امروز در کنکور، در معدل‌ها، در فرصت‌های یادگیری، آینه ی تمام‌نمای این تبعیض ساختاری است؛ تبعیضی که آینده یک ملت را به نابودی می‌کشاند. این که ۸۰ درصد مدارس دولتی از رقابت با مدارس خاص بازمانده اند، عمق فاجعه را نشان می دهد.

🔸در همین راستا، بازنشستگان که سرمایه‌های انسانی و گنجینه‌های تجربه‌اند، سال‌هاست که با بی‌توجهی و بی‌اعتنایی مواجه‌اند و مسئولان آنان را به حاشیه رانده‌اند و در پیری و بیماری با دست‌های تهی رها کرده‌اند. این بی‌عدالتی تنها جفا به بازنشستگان نیست، جفا به تاریخ آموزش این سرزمین است.

🔸شورای هماهنگی هشدار می‌دهد: وعده‌های بی‌پشتوانه و سخنان بی‌عمل دیگر خریداری ندارد. مردم، معلمان و دانش‌آموزان، بارها تجربه کرده‌اند که جز همبستگی و حضور جمعی، هیچ راهی برای ستاندن حق وجود ندارد. از همین‌رو، ما همه فرهنگیان را به اتحاد و حضور در تشکل ها فرا می‌خوانیم تا صدای بلند عدالت آموزشی، کرامت معلم و آزادی اندیشه را رساتر از همیشه به گوش حاکمان برسانیم.

🔸راه آینده تنها از دل اتحاد و همبستگی می‌گذرد. ما خواستار آنیم که آموزش و پرورش از بند ایدئولوژی رها شود، رایگان و برابر برای همه فرزندان این سرزمین باشد و معلم با عزت و احترام در جایگاه شایسته خود بنشیند. اگر امروز برای این خواسته‌ها تلاش نکنیم، فردا چیزی از امید و آینده برای فرزندان‌مان باقی نخواهد ماند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

مهر ماه ۱۴۰۴


🔹🔹🔹

راحله راحمی‌پور، زندانی سیاسی دادخواه، به مرخصی آمد

راحله راحمی‌پور، زندانی سیاسی ۷۴ ساله، که در روزهای اخیر با افت اکسیژن خون در زندان بیهوش شده بود، عصر امروز سوم مهر به مرخصی اعزام شد.
او بیش از دو سال است که در زندان‌های اوین و قرچک محبوس است. در این مدت بارها در زندان بیهوش شده و به بهداری منتقل گردیده است. اخیراً نیز در حمام زندان بر اثر بیهوشی زمین خورد و با خطر خونریزی داخلی و مغزی، به بیمارستان منتقل و در بخش آی‌سی‌یو بستری شد. با وجود این وضعیت بحرانی، پس از پایان دوره مرخصی، او را بدون توجه به شرایط جسمی دوباره به زندان بازگرداندند.
راحله راحمی‌پور، مبتلا به تومور مغزی و بیماری‌های قلبی–عروقی، تنها به جرم دادخواهی در زندان محبوس مانده است.

#راحله_راحمی_پور
#دادخواهی_جرم_نیست
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#نگذارید_قلبشان_از_تپش_بازایستد

برگزاری نشست ویژه پارلمان اروپا در گرامیداشت یاد ژینا (مهسا) امینی و سومین سالگرد آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» با سخنرانی هانا نویمن و مای ساتو

در سومین سالگرد قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی و آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی»، پارلمان اروپا روز دوشنبه میزبان نشست ویژه‌ای درباره وضعیت حقوق بشر در ایران بود. در این نشست مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، و هانا نویمن، نماینده پارلمان اروپا و مسئول ارتباطات با ایران، نسبت به ابعاد گسترده سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران هشدار دادند.

مای ساتو با اشاره به گزارش اخیر خود به شورای حقوق بشر سازمان ملل گفت سه سال پس از مرگ مهسا امینی، شرایط در ایران وخیم‌تر شده و موج اعدام‌ها همچنان ادامه دارد. او پیش‌بینی کرد که در صورت تداوم این روند، شمار اعدام‌ها تا پایان سال ۲۰۲۵ به ۱۲۰۰ نفر خواهد رسید. ساتو تأکید کرد بسیاری از این افراد زندانیان سیاسی و معترضان جنبش «زن، زندگی، آزادی» هستند. وی همچنین به تبعیض‌های ساختاری علیه زنان، از جمله ازدواج اجباری دختران از ۹ سالگی و نابرابری در حقوق طلاق و ارث، اشاره کرد.

در ادامه، هانا نویمن، نماینده آلمانی پارلمان اروپا و مسئول ارتباطات با ایران، اعلام کرد که تنها در ۹ ماه گذشته بیش از ۱۰۰۰ نفر در ایران اعدام شده‌اند که بخش زیادی از آنان از میان اقلیت‌های کُرد، بلوچ، عرب و… بوده‌اند. او هشدار داد که برخی از این افراد تنها به دلیل سر دادن شعار اعتراضی محکوم به مرگ شده‌اند.

اسماعیل عبدی، فعال صنفی و عضو کانون صنفی معلمان ایران که ۹ سال از زندگی خود را به دلیل فعالیت‌های صنفی در زندان سپری کرده است، در نشست ویژه پارلمان اروپا با انتقاد از سیاست‌های کشورهای غربی تأکید کرد که در چهار دهه گذشته واکنش جامعه جهانی به نقض حقوق بشر در ایران عمدتاً به صدور بیانیه محدود شده و اقدامی عملی صورت نگرفته است. به گفته او، این رویکرد باعث شده مردم ایران باور داشته باشند که قدرت‌های جهانی با جمهوری اسلامی مماشات می‌کنند.

عبدی در ادامه سخنانش به وضعیت دشوار کودکان بلوچ اشاره کرد و گفت بسیاری از آنان پیش از ۱۵ سالگی برای تأمین معاش خانواده ناچار به شغل خطرناک و تحمیلی سوخت‌بری روی آورده‌اند و در کنار دیگر معترضان جنبش «زن، زندگی، آزادی» هزینه‌های سنگینی پرداخته‌اند.

او همچنین روایت نوجوانی کُرد را بازگو کرد که در جریان جنبش ۱۴۰۱ در خیابان‌های کُردستان چشم خود را از دست داده بود. این نوجوان هنگام دیدن اشک‌های پدرش گفته بود: «ناراحت نباش، من برای حقم به خیابان رفتم و این حق را پس خواهم گرفت.»

سخنان عبدی بازتاب گسترده‌ای در نشست داشت و بار دیگر توجه نمایندگان اروپایی را به ابعاد انسانی و اجتماعی سرکوب و خشونت حکومتی در ایران جلب کرد.

بهروز اسدی، از انجمن «زن، زندگی، آزادی-فرانکفورت»، نیز با انتقاد از بازگشت حکومت ایران به اجرای اعدام‌های علنی، از سازمان ملل خواست برای توقف این روند اقدامی عملی انجام دهد.

مای ساتو در پاسخ، وعده داد که گزارش‌های مربوط به اعدام‌های علنی را در اسناد رسمی سازمان ملل بازتاب دهد و از فعالان مدنی خواست مستندات خود را در اختیار او بگذارند.

این نشست در حالی برگزار شد که جنبش «زن، زندگی، آزادی» همچنان به‌عنوان نمادی از امید و مقاومت در برابر سرکوب در ایران مطرح است، اما شدت اعدام‌ها و فشارهای امنیتی نگرانی‌های جدی جامعه جهانی را برانگیخته است.

افشاگری تکان‌دهنده سمیه رشیدی از سیاهچال قرچک ورامین، با صدای خودش!

این شهادت پرده از واقعیتی هولناک برمی‌دارد: رژیم با چه بی‌رحمی و سبعیتی زنان زندانی را در جهنم قرچک شکنجه می‌کند و چگونه همه‌ی زندانیان سیاسی را قربانی ماشین کشتار و سرکوب خود ساخته است.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط تمام زندانیان سیاسی میباشد.

#سمیه_رشیدی
#جهنم_قرچک
#زن_زندگی_آزادی
#زندانی_ما_کجاست
#مهسا_امینی

بیانیه ۴۵ تن از #زندانیان_سیاسی زن زندان قرچک ورامین:
#سمیه_رشیدی سرشار از میل به زندگی و آزادی بود

ضمن تسلیت به تمامی آزادی‌خواهان و زندانیان سیاسی و خانواده سمیه رشیدی، هم‌بندی جان‌باخته‌مان.
امروز سوم مهرماه ۱۴۰۴ خبر جان‌باختن هم‌بندی‌مان سمیه رشیدی را در حالی می‌شنویم که اخبار ضد و نقیض شرح حال وضعیت او را به دور از واقعیت و با تحریفات دروغین بازنمایی می‌کند.
ما ۴۵ نفر از زندانیان زن بند سیاسی زندان قرچک ورامین شهادت می‌دهیم سمیه رشیدی نه به اعتیاد به مواد مخدر دچار بود و نه از بیماری روانی مشخصی رنج می‌برد.
ما شهادت می‌دهیم سمیه رشیدی با اطلاع کامل مسئولان امنیتی، سازمان زندان‌ها، زندان اوین، زندان قرچک، بهداری زندان قرچک از زمان بدو ورود به زندان به بیماری صرع مبتلا بود و بارها در برابر چشمان‌مان، به‌ویژه در دو ماه اخیر دچار تشنج‌های شدید در بازه‌های زمانی کوتاه‌مدت شده و پس از انتقال به بهداری، بدون اعزام به بیمارستان جهت بستری، بدون رسیدگی به وضعیت اضطراری ایشان یعنی عدم تحمل مسئولیت کیفری او را به زندان باز می‌گرداندند.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#نه_به_اعدام
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

گرامیداشت سمیه رشیدی توسط زندانیان سیاسی  اوین

شماری از زندانیان با شعارهای «مرگ بر دیکتاتور، مرگ بر خامنه‌ای، لعنت بر خمینی»
سرود خواندند و می‌خروشیدند
«سمیهٔ بیمار، اون هم شده سربدار»

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#از_قزلحصار_بگو
#زندانی_ما_کجاست
#نه_به_اعدام
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

هشدار زرتشت احمدی راغب درباره جان حسین رونقی

زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی و زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، روز سوم مهرماه ۱۴۰۴ با انتشار پیامی نسبت به وضعیت بحرانی حسین رونقی، هم‌بندی خود، هشدار داد. او اعلام کرد که حسین در بیست‌وسومین روز اعتصاب غذای خود وارد «اعتصاب کامل» شده و حتی نوشیدن آب را کنار گذاشته است.
احمدی راغب تأکید کرد: «این جانی که در اختیار اوست برای آزادی گذاشته شده» و بی‌تفاوتی جامعه نسبت به جان آزادی‌خواهان را بسیار خطرناک توصیف کرد. وی هشدار داد که چنین روندی کشور را به گروگان استبداد و نیروهای سرکوب می‌کشاند.
او با یادآوری تجربه سال‌های گذشته از زندان، اعدام و شکنجه‌ی زندانیان سیاسی، گفت اکنون جان حسین رونقی در معرض خطر است و همه باید نسبت به این وضعیت حساس باشند: «مراقب جان این جوان باشید که برای آزادیست.»

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#از_قزلحصار_بگو
#زندانی_ما_کجاست
#نه_به_اعدام
#جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

‌
همسر جاویدنام بابک شهبازی

«رفتنت مثل آمدنت بی صدا بود
اما دردش عمیق
زخمی که بر دلم زدند هرگز خوب نخواهد شد و من روزی
تقاص تمام اشک‌هایم را خواهم گرفت.»

بابک شهبازی قبل از اعدامش نوشته بود:
«من نه جاسوس بوده‌ام و نه جاسوسی کرده‌ام گرچه اینان می‌گویند به همراه مرحوم اسماعیل فکری به اسرائیل اطلاعاتی داده‌ام که من به جد همه این حرفها و اتهامات را هم در بازجویی هم در دادگاه و هم اکنون نزد شما عزیزان تکذیب می‌کنم چه اگر این کار را کرده بودم در دوماهی که مرحوم فکری قبل از من دستگیر شده بود از کشور خارج می‌شدم نه این که دو ماه بعد از دستگیری آن مرحوم مرا هنگامی که فرزندم را صبح به مدرسه رسانده بودم دستگیر کنند و بگویند در حال فرار از کشور بوده است! اگر در حال فرار بودن پس بلیط من کجاست؟ پس ارز من کجاست؟ پس ویزای من کجاست؟ و...اگر جاسوس بوده‌ام پس چرا ریالی از حساب‌های بنده مشکوک نیست و هر پولی که به حساب من آمده و خارج شده کاملا منشأ و مقصد مشخص دارند.
تهمت‌ها زیاد است ولی خود آقایان هم می‌دانند برای اتهاماتی که به اینجانب نسبت داده‌اند مستندات و
مدارکی ندارند »
#نه_به_اعدام
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی