تصاویری از خیرش و انقلاب #جنبش_دانشجویی در ماه مه 1968 ، #پاریس #فرانسه #جنبش_مقاومت
@CCCP_Nostalgia
@CCCP_Nostalgia
Forwarded from پرتو
قسمت پنجم #چچن_سرزمین_تراژدی_خونبار
هدف خلع سلاح گروه های مسلح غیرقانونی و جمع آوری سلاح و مهمات از بین مردم، برقراری مجدد نظم و قانون در منطقه #چچن، ایجاد تشکیلات و واحدهای نیروهای مسلح در کنار سایر نیروهای نظامی فدراسیون #روسیه که قرار بود در طی عملیات ویژه در طول چهار مرحله انجام شود.
مراحل 1 و 2 شامل طرح حرکت از بیرون از چچن به داخل جمهوری چچن بود.
مرحله 3 عملیات هدف ایجاد آرایش و پیشروی یگانها از شمال و جنوب به قصد تصرف کاخ ریاست جمهوری، ساختمان های حکومتی، امکانات رادیویی و تلویزیونی و سایر ساختمان های مهم در #گروزنی بود. بعد از آن نیروهای مخصوص همراه با سرویس امنیتی و نیروهای وزارت کشور به جمع آوری مواد و تجهیزات نظامی مشغول می شدند.
مرحله چهارم بعد از تصرف اهداف کلیدی عملیات ایجاد ثبات در گروزنی شروع می شد. روس ها بر این باور بودند که مجموع افراد دودایف در داخل شهر حدود 10 هزار نفر می باشد و عقیده داشتند که این افراد با 80 قبضه توپ 122 میلی D-30، حدود 25 عراده تانک، 35 عراده BTR و BMP تجهیز شده اند.
در گزارشات تلویزیونی تعداد کمی راکت انداز نیز در بین تجهیزات چچنی دیده شده بود. برآورد چچنی از نیروهای خودی متفاوت بود الیاس آخمادوف که در آن زمان وزیر امورخارجه وقت این جمهوری است اظهار داشت که 450 نفر از جنگجویان چچنی افراد ثابت بودند و سایر افراد مردم محلی یا نیروهایی بودند که از روستاهای مجاور به آنجا آمده بودند.
معاون رئیس جمهوری وقت اعتقاد داشت که تعداد افراد بین 4500 تا 6000 نفر است. در هرحال استعداد واقعی نیروهای چچنی نامشخص باقی مانده است.
@Conflicts_Reporter
هدف خلع سلاح گروه های مسلح غیرقانونی و جمع آوری سلاح و مهمات از بین مردم، برقراری مجدد نظم و قانون در منطقه #چچن، ایجاد تشکیلات و واحدهای نیروهای مسلح در کنار سایر نیروهای نظامی فدراسیون #روسیه که قرار بود در طی عملیات ویژه در طول چهار مرحله انجام شود.
مراحل 1 و 2 شامل طرح حرکت از بیرون از چچن به داخل جمهوری چچن بود.
مرحله 3 عملیات هدف ایجاد آرایش و پیشروی یگانها از شمال و جنوب به قصد تصرف کاخ ریاست جمهوری، ساختمان های حکومتی، امکانات رادیویی و تلویزیونی و سایر ساختمان های مهم در #گروزنی بود. بعد از آن نیروهای مخصوص همراه با سرویس امنیتی و نیروهای وزارت کشور به جمع آوری مواد و تجهیزات نظامی مشغول می شدند.
مرحله چهارم بعد از تصرف اهداف کلیدی عملیات ایجاد ثبات در گروزنی شروع می شد. روس ها بر این باور بودند که مجموع افراد دودایف در داخل شهر حدود 10 هزار نفر می باشد و عقیده داشتند که این افراد با 80 قبضه توپ 122 میلی D-30، حدود 25 عراده تانک، 35 عراده BTR و BMP تجهیز شده اند.
در گزارشات تلویزیونی تعداد کمی راکت انداز نیز در بین تجهیزات چچنی دیده شده بود. برآورد چچنی از نیروهای خودی متفاوت بود الیاس آخمادوف که در آن زمان وزیر امورخارجه وقت این جمهوری است اظهار داشت که 450 نفر از جنگجویان چچنی افراد ثابت بودند و سایر افراد مردم محلی یا نیروهایی بودند که از روستاهای مجاور به آنجا آمده بودند.
معاون رئیس جمهوری وقت اعتقاد داشت که تعداد افراد بین 4500 تا 6000 نفر است. در هرحال استعداد واقعی نیروهای چچنی نامشخص باقی مانده است.
@Conflicts_Reporter
Forwarded from پرتو
لینک قسمت های قبلی مجموعه #چچن_سرزمین_تراژدی_خونبار
@Conflicts_Reporter
1️⃣ قسمت اول :
https://t.me/Conflicts_Reporter/148
2️⃣ قسمت دوم:
https://t.me/Conflicts_Reporter/256
3️⃣ قسمت سوم:
https://t.me/Conflicts_Reporter/287
4️⃣ قسمت چهارم:
https://t.me/Conflicts_Reporter/320
@Conflicts_Reporter
1️⃣ قسمت اول :
https://t.me/Conflicts_Reporter/148
2️⃣ قسمت دوم:
https://t.me/Conflicts_Reporter/256
3️⃣ قسمت سوم:
https://t.me/Conflicts_Reporter/287
4️⃣ قسمت چهارم:
https://t.me/Conflicts_Reporter/320
Telegram
پرتو
چچن، سرزمین تراژدی خونبار
قسمت اول
رویای جمهوری #چچن همواره وجود داشت ولی این رویای خونبار در 1991 محقق شد، فروپاشی اتحاد جماهیر #شوروی زمینه بسیار مناسبی برای عملی کردن این را فراهم کرد. و در همان سال جوهر دودایف ژنرال سابق شوروی در سال 1991 میلادی استقلال…
قسمت اول
رویای جمهوری #چچن همواره وجود داشت ولی این رویای خونبار در 1991 محقق شد، فروپاشی اتحاد جماهیر #شوروی زمینه بسیار مناسبی برای عملی کردن این را فراهم کرد. و در همان سال جوهر دودایف ژنرال سابق شوروی در سال 1991 میلادی استقلال…
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
Су-27К.TS
26 MB
اولین پرواز جنگنده های Su-27K /Su-33 ، MiG-29K و Su-25UTG بر روی ناو هواپیمابر تفلیس، یکم نوامبر 1989 #دریایی #صنعت #هوایی
@CCCP_Nostalgia
@CCCP_Nostalgia
دختران دانش آموز ژاپنی در حال تمرین و آموزش تیراندازی با مسلسل Type 11 Nambu در جزایر ریوکو #ژاپن ژوئن 1945 #جنگ_جهانی_دوم
پلیس جنازه افرادی که در بمباران امریکایی ها کشته شدند را بررسی می کند. #توکیو #ژاپن 1945 #جنگ_جهانی_دوم #جنایت_جنگی #چهره_کریه_جنگ
جنگجوی صرب در شهر تازه آزاد شده Vukovar، سال 1992 #یوگوسلاوی #جنگ_داخلی
Forwarded from Tankograd 🛡🖤 (Shaho Saleh)
شهرهای قدیمی و زیبای بالکان اکنون یک به یک در حال سوختن و تبدیل شدن به هیزم آتشی بودند که لا به لای قرون متمادی هر از چند گاه سر برمی آورد و تنوره می کشید . با مرگ جوزف تیتو ، پارتیزان کهنه کار و بعدا ژنرال سیاست باز ، ابرهای تیره بار دیگر بر سر بالکان سایه افکندند . تیتو به قول ملی گرایان صرب ، درپوشی بود که روغن و آب را داخل بشکه نگه داشته بود و با کنده شدن درپوش ، روغن و آب اکنون از هم جدا شده بودند .با شروع دهه 1990 مردمان رنگارنگ قلمرو سابق یوگسلاوی اکنون همه جا ساز استقلال می نواختند ، و هر جا که می شد شبه نظامیان صرب با حمایت دولت بلگراد که هنوز خود را دولت فدرال یوگسلاوی می نامید در داخل مرزهای دیگران برای خود قلمرو می ساختند .
کرواسی و مردمش که خود را اروپایی ترین و صاحب غنی ترین فرهنگ بالکان می دانستند ، خیلی زود اعلام کردند دیگر در قید تسلط صرب های ارتدکس شرقی نخواهند بود . با وجود احتیاط و مخالفت های جهانی ، کروات ها پارلمان خود را برپا کردند و رای به استقلال و ایجاد یک دمکراسی چند حزبی داده شد . امری که خیلی زود صرب ها با ایجاد قلمروی موسوم به جمهوری صرب کرانیکار و اعزام واحدهای نظامی به قلمرو کروات ها به آن پاسخ دادند .
کاروان های بزرگ نظامی از بلگراد به قصد سرکوب استقلال طلبان کروات به سوی شهرهای مهم کرواسی به راه افتادند ، تا به شبه نظامیان صرب ملحق شوند و از تکرار سرنوشت پادگان های ارتش ملی یوگسلاوی (JNA) در سایر شهرها جلوگیری شود .
کلید تصرف اسلاوونیا که منطقه شرقی قلمرو کرواسی به شمار می رفت، ووکووار بود ، شهر زیبایی که معماری باروک دل انگیز داشت ، یادگاری از دوران حکومت هاپسبورگ ها . ووکوار 45 هزارنفری را 1800 مدافع کرواتش به قلب مقاومت مردمان کاتولیک در اسلاوونیا تبدیل کرده بودند . صرب های ساکن شهر در کنار همسایگان کرواتشان بودند ، چیزی که خشم روستاییان و ملی گرایان صرب را برمی انگیخت . این وضع بعدها در سارایوو هم تکرار شد ، به قول برخی مورخان ، جنگ دهه 1990 بالکان رگه ای قوی از انفجار خشم روستانشینان دگرستیز بر شهرنشینان روادار و چند فرهنگی در قالب درگیری های قومی داشت .
نبرد بر سر ووکووار در 25 آگوست 1991 شروع شد . مدافعان کم تعداد ووکووار ، نمی توانستند چشم امیدی به زاگرب داشته باشند ، چند صد راکت انداز ضد تانک M79 و M80 در کنار تعداد اندکی توپ های به جامانده از پادگان های غارت شده ارتش یوگسلاوی ، تنها چیزی بود که سوای سلاح های سبک عمدتا متشکل از تفنگ های شکاری در اختیارشان بود . امید این بود که شبکه دفاعی گسترده تونل ها و سنگرهایی که ساخته بودند به کارشان بیاید .
آن سوی میدان نیروی 36 هزار نفره متشکل از ارتش یوگسلاوی تا گروه های مختلف شبه نظامی صرب قرار داشت که در حال پیش تاختن به سوی شهر بود . نیروهای سبک اسلحه کروات در برابر آتش سنگین ده ها قبضه توپ و پیشروی 100 دستگاه تانک T-55 و M-84 که توسط هواپیماهای تهاجمی J-22 و G-4 حمایت می شدند تاب مقاومت در میدان باز نداشتند . شهر در اواخر سپتامبر در محاصره کامل بود و زیر آتش سنگین و دائمی توپخانه ، حملات هوایی و ناوچه هایی قرار داشت که از دانوب اقدام به آتش باری می کردند .
ژنرال های صرب گمان می کردند کار تمام است و می توانند به زودی در خیابان های شهر رژه پیروزی برگزار کنند . اما روزهای بعد نشان داد ووکووار به حماسه ای در تاریخ کروات ها بدل خواهد شد : دفاع جانبازانه نیروهای داخل شهر و تاکتیک های جنگ شهری هوشمندانه ای که بعدها شاید الگوی مدافعان چچنی گروزنی شد ، قدم به قدم خیابان ها و کوچه های ووکووار را به قتل گاه تانک ها و نفربرها و سربازان صرب بدل کرد ، و تک تیراندازان امان مهاجمان را بریدند . نام ووکووار در سال های بعد از پایان جنگ سرد به قافله شهرهایی پیوست که مردمانش ارتش های بزرگ را به ستوه آوردند : گروزنی و بعدها داریا .
شاهو صالح
#تاریخ
#بالکان
کرواسی و مردمش که خود را اروپایی ترین و صاحب غنی ترین فرهنگ بالکان می دانستند ، خیلی زود اعلام کردند دیگر در قید تسلط صرب های ارتدکس شرقی نخواهند بود . با وجود احتیاط و مخالفت های جهانی ، کروات ها پارلمان خود را برپا کردند و رای به استقلال و ایجاد یک دمکراسی چند حزبی داده شد . امری که خیلی زود صرب ها با ایجاد قلمروی موسوم به جمهوری صرب کرانیکار و اعزام واحدهای نظامی به قلمرو کروات ها به آن پاسخ دادند .
کاروان های بزرگ نظامی از بلگراد به قصد سرکوب استقلال طلبان کروات به سوی شهرهای مهم کرواسی به راه افتادند ، تا به شبه نظامیان صرب ملحق شوند و از تکرار سرنوشت پادگان های ارتش ملی یوگسلاوی (JNA) در سایر شهرها جلوگیری شود .
کلید تصرف اسلاوونیا که منطقه شرقی قلمرو کرواسی به شمار می رفت، ووکووار بود ، شهر زیبایی که معماری باروک دل انگیز داشت ، یادگاری از دوران حکومت هاپسبورگ ها . ووکوار 45 هزارنفری را 1800 مدافع کرواتش به قلب مقاومت مردمان کاتولیک در اسلاوونیا تبدیل کرده بودند . صرب های ساکن شهر در کنار همسایگان کرواتشان بودند ، چیزی که خشم روستاییان و ملی گرایان صرب را برمی انگیخت . این وضع بعدها در سارایوو هم تکرار شد ، به قول برخی مورخان ، جنگ دهه 1990 بالکان رگه ای قوی از انفجار خشم روستانشینان دگرستیز بر شهرنشینان روادار و چند فرهنگی در قالب درگیری های قومی داشت .
نبرد بر سر ووکووار در 25 آگوست 1991 شروع شد . مدافعان کم تعداد ووکووار ، نمی توانستند چشم امیدی به زاگرب داشته باشند ، چند صد راکت انداز ضد تانک M79 و M80 در کنار تعداد اندکی توپ های به جامانده از پادگان های غارت شده ارتش یوگسلاوی ، تنها چیزی بود که سوای سلاح های سبک عمدتا متشکل از تفنگ های شکاری در اختیارشان بود . امید این بود که شبکه دفاعی گسترده تونل ها و سنگرهایی که ساخته بودند به کارشان بیاید .
آن سوی میدان نیروی 36 هزار نفره متشکل از ارتش یوگسلاوی تا گروه های مختلف شبه نظامی صرب قرار داشت که در حال پیش تاختن به سوی شهر بود . نیروهای سبک اسلحه کروات در برابر آتش سنگین ده ها قبضه توپ و پیشروی 100 دستگاه تانک T-55 و M-84 که توسط هواپیماهای تهاجمی J-22 و G-4 حمایت می شدند تاب مقاومت در میدان باز نداشتند . شهر در اواخر سپتامبر در محاصره کامل بود و زیر آتش سنگین و دائمی توپخانه ، حملات هوایی و ناوچه هایی قرار داشت که از دانوب اقدام به آتش باری می کردند .
ژنرال های صرب گمان می کردند کار تمام است و می توانند به زودی در خیابان های شهر رژه پیروزی برگزار کنند . اما روزهای بعد نشان داد ووکووار به حماسه ای در تاریخ کروات ها بدل خواهد شد : دفاع جانبازانه نیروهای داخل شهر و تاکتیک های جنگ شهری هوشمندانه ای که بعدها شاید الگوی مدافعان چچنی گروزنی شد ، قدم به قدم خیابان ها و کوچه های ووکووار را به قتل گاه تانک ها و نفربرها و سربازان صرب بدل کرد ، و تک تیراندازان امان مهاجمان را بریدند . نام ووکووار در سال های بعد از پایان جنگ سرد به قافله شهرهایی پیوست که مردمانش ارتش های بزرگ را به ستوه آوردند : گروزنی و بعدها داریا .
شاهو صالح
#تاریخ
#بالکان
👍1