20 yıl önce bugün, uykuya zor dalmış, sabahı zor etmiştik.
Akşamdan söküp hazırlamıştık, topu topu iki bilgisayardı zaten, biri benim, diğeri ağabeyimin.
Sabah ilk otobüse rica edip orta kapıdan yükledik bilgisayarları.

Çiğli’de ara bir sokaktaydı dükkan, zar zor bulduk, yeri sapa bir yerdeydi.
Bu zor bulduğumuz dükkanı tutabilmesi de kolay olmamıştı.

Annemin son iki bileziğini depozito yapmıştık, komşudan aldığımız borçla ilk kirayı vermiştik.
Kumar bilmezdik ama “all-in” yapmıştık.
İçeri girenlerin gördüğü manzara şuydu:
Biri kutunun üzerinde, diğeri ise yan çevrilmiş kırmızı bir ekmek kasasının üzerinde duran iki bilgisayar. PASHANET.

Ben işe gittim, demir atölyesinde çalışıyordum, akşam koşa koşa geldim dükkana. Ağabeyime “nasıldı bugün işler?” dedim.

• İyi, dedi. 10 lira hasılat yaptık.
Oh, çok iyi, dedim.
• Ama, dedi, bir sorun var.
Nedir?
• Bu çocuklar Counter oynuyor ama oyunda birbirlerini bulamıyorlar.

Çünkü internet kafemizin interneti yoktu, networkümüz de yoktu, ağ yok!

Hub’ımız yok dedim.

• Ney?
Switch. Yani bilgisayarları birbirine bağlayan network parçası yok dedim.
• Nasıl yapacağız? dedi.

RJ45’leri aldım, kablonun iki ucuna çaktım ve cross kablo ile bağladım birbirine iki bilgisayarı.
O günden sonra müşterilerimiz çok mutlu oldular, birbirlerini oyunda bulup vurabildiler.

Bir kamera olmalıydı ve o gün çekmeliydi bizi. Görmeliydiniz, ilk günün sonunda dükkanı kapatırkenki halimizi. Demir doğrama cephe, yarıya kadar saç kapı, yarıdan üstü cam. Kapattık kapıyı da, çekemiyoruz kepengi, çekemiyor, gidemiyoruz. Sürekli o camdan içeri bakıyoruz. Annem, yoklukla babasız büyüttüğü çocuklarının büyüdüğünü görüyordu; bizse sanki geçmişimizi unutuyor ve geleceğimize bakıyorduk…
Bir cebimizde ilk günün hasılatı vardı, diğer ceplerimizde umutlar…

O günden bugüne çok şey değişti. ByNoGame bugün kocaman bir aile oldu. Değişmeyen tek şey ise çalışkanlığımız ve müşterilerimizin mutluluğundan duyduğumuz haz.

20. Yılın Kutlu Olsun Pashanet!

#entrepreneurship #bynogame #girişimcilik #investment